จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 36: เส้นทางที่ถูกเปิดเผย 

เมื่อหลู่ เสวี่ย เด็กสาวผู้ใช้อาคมน้ำแข็งอันแข็งแกร่ง กล่าวคำยอมแพ้ออกมาและถอยกลับไปยืนสงบนิ่งอยู่ที่ขอบลานประลอง บรรยากาศบนลานฝึกเมฆาครามที่เคยเริ่มจะคึกคัก ก็พลันเงียบงันลงอีกครั้งหนึ่ง เหล่าศิษย์ใหม่กลุ่มเมฆขาวที่ได้เฝ้าดูการประลองอันแสนสั้นและน่าประหลาดนี้ ต่างจับจ้องไปยังร่างของ เฉิน ฮ่าวหราน ที่ยังคงยืนสงบนิ่งอยู่ ณ ใจกลางลาน ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ความสับสน และความไม่เข้าใจอย่างยิ่งยวด เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นแผ่วเบาจากหลายๆ กลุ่ม แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันและไม่อาจอธิบายได้ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา

"เขา... เขาเป็นฝ่ายชนะจริงๆ อย่างนั้นหรือ?"

"ข้า... ข้ามองตามการเคลื่อนไหวของเขาไม่ทันเลยด้วยซ้ำ! รู้สึกตัวอีกที แม่นางหลู่ก็กล่าวคำยอมแพ้ออกมาแล้ว!"

"พลังสายฟ้าที่เขาสัมผัสตัวนางเมื่อครู่นี้ ข้าแทบจะไม่รู้สึกถึงมันเลยด้วยซ้ำ แต่ทำไมแม่นางหลู่ถึงได้ยอมแพ้ง่ายๆ เช่นนั้น..."

"หรือว่าเขาจะซ่อนพลังที่แท้จริงเอาไว้? เขาอาจจะแข็งแกร่งกว่าที่เราคิดไว้มากก็เป็นได้?"

เฉิน ฮ่าวหราน สัมผัสได้ถึงสายตาเหล่านั้นที่จับจ้องมายังตนเอง แต่เขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจหรือแสดงท่าทีใดๆ ออกไป เขากำลังจดจ่ออยู่กับหน้าต่างระบบที่เพิ่งจะเลือนหายไปในมโนสำนึกของเขาเมื่อครู่นี้ 【ประกายอัสนี: ผสานฝ่ามือกับแรงหมอก สำเร็จ】 【จังหวะพลังอัสนี: ควบคุมระดับฝ่ามือ ผ่าน】 【แต้มมรดก +2】 【การผนึกเสียงสะท้อน: คงที่】... 'ประกายอัสนี? การผนึกเสียงสะท้อน?' เขาทบทวนคำศัพท์ใหม่ๆ เหล่านี้อยู่ในใจเงียบๆ รู้สึกถึงความเข้าใจใหม่ๆ บางอย่างที่กำลังค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาในห้วงความคิด

หลู่ เสวี่ย มองมาที่เขาอีกครั้งหนึ่ง แววตาของนางดูซับซ้อนและเต็มไปด้วยคำถามที่ยังไม่ได้เอ่ยออกมา ก่อนที่นางจะโค้งคำนับให้เขาเล็กน้อยตามมารยาท แล้วจึงหมุนตัวเดินออกจากลานฝึกซ้อมไปอย่างเงียบๆ เหล่าศิษย์ใหม่คนอื่นๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีการประลองใดๆ เกิดขึ้นต่อ และไม่มีคำสั่งใดๆ เพิ่มเติมจากศิษย์พี่ที่อาจจะกำลังสังเกตการณ์อยู่จากที่ใดที่หนึ่ง (หรืออาจจะไม่ได้อยู่ในบริเวณนั้นแล้วจริงๆ) ก็เริ่มที่จะทยอยกันแยกย้ายออกไปจากลานฝึกเช่นกัน บางคนยังคงจับกลุ่มพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ถึงการประลองอันน่าประหลาดเมื่อครู่นี้ไม่หยุด บ้างก็มุ่งหน้าไปยังหอคัมภีร์เพื่อค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติม บ้างก็ไปยังโรงอาหารเพื่อหาอะไรทาน

เฉิน ฮ่าวหราน ไม่ได้รอช้าอยู่ ณ ที่นั้นเช่นกัน เขาก้าวเท้าออกจากลานฝึก มุ่งตรงกลับไปยังห้องพักหมายเลข 12 ของตนเองในทันที เขาไม่สนใจสายตาของผู้คนที่อาจจะยังคงมองตามหลังเขามา ในตอนนี้ เขามีเรื่องที่สำคัญและน่าสนใจมากกว่าให้ต้องกลับไปทำความเข้าใจและขบคิด

เมื่อกลับมาถึงห้องพักอันเงียบสงบและเป็นส่วนตัวของตนเองแล้ว เขาปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา เขาทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิบนเตียงไม้ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้งเพื่อปรับสภาวะจิตใจให้สงบนิ่งและปลอดโปร่ง ก่อนที่จะจมดิ่งลงสู่ห้วงมโนสำนึก เปิดหน้าต่างระบบมรดกแห่งซวนหยวนขึ้นมาอีกครั้งอย่างตั้งใจ

[มรดกแต้มปัจจุบัน: 6 แต้ม] แต้มยังคงเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับจำนวนแต้มมากนักในตอนนี้ เขาเพ่งความสนใจทั้งหมดไปยังข้อมูลสองส่วนที่ระบบเพิ่งจะมอบให้และระบุสถานะไว้ว่า 'คงที่' ซึ่งน่าจะหมายถึงข้อมูลพื้นฐานที่เขาได้รับมาอย่างสมบูรณ์แล้ว และสามารถนำไปฝึกฝนหรือทำความเข้าใจต่อได้

 * การผนึกเสียงสะท้อน (Seal Echo): เมื่อเขาเพ่งกระแสจิตไปที่ชื่อของทักษะนี้ คำอธิบายโดยละเอียดก็พลันปรากฏขึ้นมาในมโนสำนึกของเขาอย่างชัดเจน: 'มันคือเทคนิคพื้นฐานในการประยุกต์ใช้กระแสพลังงานอัสนีที่ถูกควบคุมอย่างละเอียดอ่อนและแม่นยำ สร้างเป็นสนามพลังงานขนาดเล็กขึ้นมาชั่วขณะ ณ จุดที่เกิดการปะทะหรือสัมผัส เพื่อใช้ในการดูดซับ หักเห หรือสลายคลื่นเสียงและพลังงานส่วนเกินเพียงเล็กน้อย ทำให้การใช้พลัง การเคลื่อนไหว หรือการป้องกันตัวนั้น ดูเงียบงันและแนบเนียนยิ่งขึ้น สามารถใช้ในการอำพรางร่องรอยหรือกลบเกลื่อนการใช้พลังงานได้ในระดับหนึ่ง เทคนิคนี้ใช้พลังจิตและพลังงานภายในน้อยมาก แต่ต้องการการควบคุมที่แม่นยำในระดับสูง'

   'อ้อ! ที่แท้มันเป็นเช่นนี้นี่เอง! นี่คือพลังที่ข้าใช้ในการตอบโต้การโจมตีของหลู่เสวี่ยเมื่อครู่นี้สินะ!' ฮ่าวหรานเข้าใจถึงหลักการทำงานของมันในทันที มันไม่ใช่แค่การปัดป้องการโจมตีทางกายภาพธรรมดา แต่มันคือการใช้ "กระแสอัสนี" (ตามความเข้าใจของเขาในตอนนี้) ในระดับที่ละเอียดอ่อนและควบคุมได้อย่างแม่นยำที่สุด เข้าไป "ผนึก" หรือ "สลาย" พลังงานน้ำแข็งของนาง ณ จุดที่เกิดการสัมผัส ทำให้ดูเหมือนว่าการปะทะนั้นไม่ได้เกิดขึ้นอย่างรุนแรง หรือไม่ได้มีพลังงานใดๆ ถูกปลดปล่อยออกมา! นี่คือเทคนิคประยุกต์ใช้พลังงานสายฟ้าชิ้นแรกที่เขาได้รับมาอย่างเป็นรูปธรรม มันช่างสมบูรณ์แบบอย่างยิ่งสำหรับการใช้ในการอำพรางพลังที่แท้จริงของเขา! เขาลองโคจรพลังงานสายฟ้าในร่างตามหลักการของเทคนิคนี้ดูอย่างช้าๆ รู้สึกได้ถึงความซับซ้อนและความละเอียดอ่อนในการควบคุมกระแสพลังงานให้มีขนาดเล็ก เสถียร และตรงเป้าหมาย แต่เขาก็รู้สึกได้เช่นกันว่าตนเองน่าจะสามารถทำได้หากได้ฝึกฝนอย่างจริงจัง!

 * วิถีอัสนีเร้นเงา (Shadow Concealing Lightning Path): เขากดเข้าไปดูข้อมูลในส่วนนี้อีกครั้งหนึ่ง ระบบยังคงแสดงผลเป็นเพียง แนวคิดและหลักการพื้นฐาน เช่นเดิม ไม่ได้มีเคล็ดวิชาหรือท่วงท่าการฝึกฝนที่ชัดเจนปรากฏขึ้นมา: 'มันคือแนวคิดพื้นฐานและหลักการในการ หลอมรวม พลังลมปราณแรกเริ่ม (Qi) ซึ่งมีความมั่นคงและควบคุมได้ง่าย เข้ากับพลังงานอัสนีบรรพกาล (Primordial Lightning) ซึ่งมีความรุนแรงและบริสุทธิ์สูง เพื่อใช้ในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของกายา พัฒนาความเร็ว และที่สำคัญคือ อำพราง กลิ่นอายพลังงานที่แท้จริงอย่างแนบเนียน' มันคือการชี้แนะถึงความเป็นไปได้ในการ ฝึกฝนสองสายพลังควบคู่กันไป โดยใช้พลังปราณพื้นฐานในระดับก่อลมปราณที่เขามีอยู่ มาช่วยในการ สร้างเสถียรภาพ และ ปิดบังกลิ่นอาย ของพลังงานอัสนีบรรพกาลที่รุนแรงและอาจจะดึงดูดอันตรายเข้ามา และในขณะเดียวกัน ก็สามารถแอบใช้พลังงานอัสนีบรรพกาลมา เสริมความสามารถทางกายภาพ เช่น ความเร็ว หรือพลังทำลายในการโจมตี ได้อย่างลับๆ โดยที่ผู้อื่นไม่สามารถตรวจจับได้ง่าย! 'นี่คือ... นี่คือเส้นทางที่แท้จริงที่ถูกกำหนดไว้สำหรับข้าอย่างนั้นหรือ?' ความคิดนี้ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นและความหวังอย่างยิ่งยวด! เขาเลื่อนลงไปดูเงื่อนไขในการปลดล็อคเทคนิคการฝึกฝนแรกของวิถีทางอันเป็นเอกลักษณ์นี้ [...ต้องการ 50 มรดกแต้ม เพื่อปลดล็อค 'เทคนิคหลอมรวมเงาอัสนีขั้นต้น (Basic Shadow Lightning Fusion Technique)']

   'ห้าสิบแต้ม...' ฮ่าวหรานถอนหายใจออกมาเบาๆ อีกครั้ง แม้ว่าหนทางจะยังคงดูห่างไกลและยากลำบาก แต่เขาก็ได้เห็นเป้าหมายในระยะกลางที่ชัดเจนแล้วในที่สุด เขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้น พัฒนาการควบคุมพลังอัสนีบรรพกาลให้ได้ และที่สำคัญคือ เขาจะต้องหาทางสะสมแต้มมรดกให้ได้ถึงห้าสิบแต้ม!

ฮ่าวหรานค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากการเข้าสมาธิอันยาวนาน ดวงตาของเขาสงบนิ่งแต่กลับแฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่ส่องประกายออกมาอย่างชัดเจน การประลองเล็กๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรในวันนี้ กลับได้มอบบทเรียนและข้อมูลอันล้ำค่ามหาศาลให้แก่เขา เขาได้ตระหนักถึงแนวทางการพัฒนาตนเองที่ชัดเจนยิ่งขึ้นกว่าเดิมมากนัก เขาจะต้องฝึกฝนทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีอยู่ตอนนี้ให้ถึงขีดสุด ทั้งเคล็ดวิชาอัสนีบรรพกาล บทที่ 1, วิชาตัวเบาประกายสายฟ้า ส่วนที่ 1, เทคนิคการผนึกเสียงสะท้อนที่เพิ่งได้รับมา, เสริมสร้างรากฐานของพลังปราณในระดับก่อลมปราณให้มั่นคงยิ่งขึ้น และพยายามหาหนทางที่จะก้าวเข้าสู่ "วิถีอัสนีเร้นเงา" อันเป็นเอกลักษณ์นี้ให้จงได้!

เขาหลับตาลงอีกครั้ง เริ่มต้นโคจรพลังลมปราณตามเพลงฝึก "เมฆาครามบรรจบจิต" ที่เขาได้รับมาจากตำราเรียนเบื้องต้นของสถาบัน เพื่อปรับสมดุลของร่างกายและจิตใจหลังจากที่ได้รับข้อมูลและความเข้าใจใหม่ๆ เข้ามามากมาย เสียงลมหายใจของเขาสม่ำเสมอและลึกซึ้ง... การเดินทางที่แท้จริงของเขาในสถาบันเทียนซวนแห่งนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง

(จบตอนที่ 36)