นิยายแห่งรัก ปรารถนาซ้อนรัก เขียนโดย .. คันศร
ตอนที่๔
จนได้
.......พี่น้ำส่งสัญญาณบางอย่างให้ผม แล้วพี่น้ำก็ลุกขึ้นขอท่านไปห้องน้ำ ผมเลยขอตามพี่น้ำไปด้วย โดยอ้างกับท่านว่า “ผมยังไม่รู้ว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหนครับ?”
.......ท่านพยักหน้าอนุญาต
.......แต่..พีทนี่สิ!! ถึงกับปิดปากหัวเราะ แล้วมองผมด้วยสายตาขี้เล่นเสียเหลือเกิน
.......ผมสบตาพีทแป๊บนึง ก็รีบเดินตามพี่น้ำไปจนถึงห้องน้ำ ซึ่งก็โอ่อ่าราวกับห้องนอนชั้นดีมีเครื่องอำนวยความสะดวกทุกอย่างครบครัน
.......พี่น้ำยืนฉี่อยู่ที่โถฉี่ ผมเลยไปยืนฉี่ที่โถข้างๆ
.......พี่น้ำไม่ได้หันมามองหน้าผม แต่เลือกที่จะพูดลอยๆ “อย่าคิดเลยเถิดไปไกลนะยุทธ”
.......ผมหันไปมองพี่น้ำ
.......พี่น้ำยังคงมองไปตรงหน้าเช่นเดิม “พี่ไม่รู้ว่ายุทธเคยเห็นท่านเวลาร้ายหรือยัง? แต่พี่จะเลือกบอกว่า แค่ทำให้พีทหน้าบึ้ง ยุทธก็อาจจะไม่มีโอกาสอยู่อย่างคนปกติอีกเลยนะ”
.......“ขอบคุณครับพี่น้ำ”
.......“กลับไปนั่งโต๊ะ และสุภาพที่สุดกับท่าน .. กับพีท” พูดจบพี่น้ำก็เดินไปที่อ่างล้างมือ
.......ผมเดินตามไปติดๆ กำลังจะอ้าปากถามต่อ
.......“ถ้าอยากคุยรายละเอียด คุยที่บ้าน” พี่น้ำพูดเบากว่าปกติอีก และพยายามล้างมือให้เสียงดัง
.......“ครับ ครับ” ผมรับคำแล้วก็ล้างมือช้าๆ ปล่อยให้พี่น้ำออกจากห้องน้ำไปก่อน ผมจึงเช็ดมือด้วยผ้าเช็ดมือที่วางเตรียมไว้ แล้วจึงเดินออกจากห้องน้ำตามพี่น้ำไป
.
.......พอผมนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม พีทก็ชวนคุยทันที “พี่ยุทธจบอะไรมาอะ พีทรู้ว่ามาพี่น้ำจบการตลาดพี่โยจบโลจีสติค พี่ทัศน์จบบริหาร”
.......“ผมจบ รปส.ครับ” ผมตอบเรียบ ๆไม่พยายามเงยหน้าไปสบตาคุณพีท
.......“ย่อมาจากอะไรอะ” พีทถามต่อด้วยความสงสัย
.......“ก็.. รัฐประศาสนศาสตร์ ครับ” ผมแปลตัวย่อให้
.......คุณพีทน่าจะยัง งง อยู่ พี่สุทัศน์เลยอธิบายแทนผม “ก็เื่การเมืองการปกครองน่ะครับ..พีท”
.......“อ๋อ” แล้วพีทก็นึกอะไรขึ้นได้ “อาพจน์จะลงเล่นการเมืองเหรอ จะลงพรรคไหนอะและเมื่อไหร่??”
.......“ถามเป็ชุดเลยนะเรา” ท่านตอบหลานชายอย่างเอ็นดู
.......“ก็ตอบพีทก่อนสิ”
.......“ถ้าจะเล่น อาเล่นไปนานแล้ว”
.......“คำตอบเดียว จบทูกกกกกอย่าง” พีทแซวอาของตัวเอง แล้วหันกลับมาถามผมต่อ “พี่ยุทธจบมานานหรือยังอะ”
.......“เพิ่งจบครับ ยังไม่ได้รับปริญญาเลย”
.......“งั้นก็น่าจะเป็พี่พีทไม่เยอะ” พีทเปรยกับตัวเอง แล้วก็หันหน้กลับไปมองหน้ายุทธ “แต่.. ยังไงก็ต้องยอมให้พีทเรียกพี่นะ พีทจะได้เด็กสุดในบ้าน” เสียงใสๆ พูดแบบนี้หน้าตาคงน่ารักมากทีเดียว ผมได้แต่จินตนาการในใจ แต่ไม่กล้าเงยหน้าไปมอง
.......“ได้ครับ”
.
.......พนักงานและคนงานที่พักอยู่นอกเขตบ้านลักษณ์ และจะต้องเดินทางกลับบ้านโดยรถบัส ต่างทยอยเดินเข้ามาไหว้ลาท่าน บางคนถึงกับคุกเข่าไหว้ ป้าลี พี่ทัศน์ พี่โย ต่างก็พยายามบอกไม่ให้เค้าทำอย่างนั้น
.......“อย่าห้ามกู ชีวิตกู ท่านเป็คนช่วยไว้ กูจะไหว้ท่านอย่างนี้” คนงานเถียงป้าลี จนท่านต้องโบกมือให้ป้าลีสงบนิ่ง
.......“กูรักท่านเคารพท่าน มึงไม่มีสิทธิ์ห้ามกู” อีกคนว่าใส่หน้าพี่สุทัศน์ พี่สุทัศน์จึงต้องเฉย
.......“พีทว่า.. อาพจน์ไปพูดลาพวกเค้าก่อนดีกว่า แล้วค่อยมานั่งเม้ากะพีทและพี่ๆ ต่อ”
.......ท่านยิ้มรับคำพูดคุณพีท แล้วก็ลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียงบ้าน ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับโต๊ะอาหาร แล้วจึงพูดขึ้น “ทุกคน”
.......ลำโพงกระจายเสียงท่านไปทั่วทั้งงาน ทั้งพนักงานและคนงานหยุดนิ่งฟัง บางคนถึงกับนั่งลงกับพื้นเพื่อรอฟังคำพูดของท่าน
.......“วันนี้ ฉันกลับมาบ้าน ก็เลยอยากเลี้ยงพวกเราให้อิ่มหนำกันทุกคน” บางคนก็ยกมือไหว้ “ใครที่อิ่มแล้ว จะกลับบ้าน ก็..อย่าลืมเอาอาหารที่นี่ไปให้คนที่บ้านกินให้อิ่มด้วย บอกพวกเค้าว่า ฉันให้”
.......ทุกคนร้องเฮ .. ยินดี .. ขอบคุณ .. และอีกมากมาย
.......“และ.. ขอให้พรุ่งนี้กลับมาทำงานอย่างมีคามสุข” แล้วท่านก็ยกมือโบกเพื่อร่ำลา
.......ทุกคนส่งเสียงทั้งลาท่าน .. ขอให้ท่านมีความสุข .. ขอให้ท่านเจริญ ..และอีกนานาคำชื่นชม
.......ใจของท่านกว้างใหญ่ราวแม่น้ำจริงๆ .. หรือไม่ก็ .. นี่คือ ..กุศโลบายมัดใจให้ลูกน้องรัก และทำงานให้จนถวายชีวิต
.......แต่ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลข้อใด ท่านก็เป็คนที่ลูกน้องทั้งรักทั้งเทิดทูน
.
.......ท่านกลับมานั่งที่โต๊ะอาหารอีกแป๊บเดียว ป้าลีก็ให้ลูกมือของแกเอาแอ๊บเปิ้ลสไลด์แช่เย็นราดไวน์แดงออกมาเสริฟ
.......“อร่อยมากเลยนะ พี่ยุทธลองชิมสิ” พีทชวนผม
.......“ครับ”
.......“ครับก็หยิบสิพี่ยุทธ” พีทเซ้าซี้จนผมเขิน “อาพจน์หยิบป้อนพี่ยุทธหน่อยสิ เค้ากลัวอาดุ เค้าเลยไม่กล้า”
.......ท่านยิ้มและส่ายหน้ากับคำพูดของคุณพีท แต่ก็ทำตามที่หลานชายสุดที่รักบอก ท่านหยิบชิ้นแอ๊บเปิ้ลสไลด์ที่บางเฉียบมาใกล้ๆ ริมฝีปากผม
.......ผมจะเอามือไปหยิบมาทาน
.......“ไม่ ไม่” เสียงใสๆของคุณพีทดังขึ้น “ให้อาพจน์ป้อนสิพี่ยุทธ”
.......ผมหันไปสบตาท่าน ท่านยิ้มและพยักหน้าให้
.......ผมทานแอ๊บเปิ้ลสไลด์จากมือของท่าน รสของไวน์แดงและเกลืออ่อนๆ ช่วยให้เนื้อแอ๊บเปิ้ลอร่อยขึ้นเยอะมาก “อร่อยมากครับ”
.......“อร่อยก็ทานเยอะๆ ” พีทบอกผม “ป้าลีเตรียมไว้เยอะ พวกเราชอบกันทุกคน”
.......แล้ว.. ปาร์ตี้แอ๊บเปิ้ลสไลด์แช่ไวน์แดง ..ก็เริ่มขึ้น
.......คุณพีทดูจะสนุกกับการแกล้งคนมาใหม่อย่างผม พี่น้ำแอบสะกิด แอบเตือนผมเป็ระยะ ระยะ พี่สุทัศน์นั่งดื่มเงียบๆ อยู่ในที่ของตน อาจจะมีร่วมวงเม้ามอยบ้างเป็บางครั้ง พี่โยดูจะสนิทกับป้าลีกว่าทุกคน และคอยช่วยป้าลีหยิบโน่นหยิบนี่
.
.......กว่าครึ่งคืนไปหน่อยนึง ปาร์ตี้แอ๊บเปิ้ลสไลด์แช่ไวน์แดงก็จบลง ป้าลีให้พี่โยกับพี่ทัศน์ประคองคุณพีทไปเข้านอน
.......“ไม่เคยเห็นพีทเฮฮา มีความสุขอย่างนี้เลย พีทน่าจะถูกชะตากับยุทธ” ท่านบอกผม “ยุทธก็.. ช่วยผมดูแลพีทด้วยนะ เค้ายังเด็กมาก”
.......“ครับท่าน” ผมตอบไป เพราะมึนๆกับไวน์แดงเหมือนกัน
.......ท่านรอจนพี่โยกับพี่ทัศน์เดินกลับมา จึงลุกขึ้นเดินนำพวกเราทุกคนไปที่ ‘เรือนงาน’ ด้วยกัน
.
.......เมื่ออยู่ในห้องนอนผม ท่านกอดผม .. จูบผมอย่างหื่นกระหาย
.......ผมตอบสนองท่านไปอย่างดุเดือดเช่นกัน
.......ฤทธ์แอลกอฮอร์ทำให้.. ‘ลีลารัก’ ..ของเราเร่าร้อนขึ้นเป็ทวีคูณ.. ทั้งริมฝีปากที่บดขยี้กันอย่างดูดดื่ม .. ทั้งเรียวลิ้นที่สอดัักันอย่างตรึงใจ.. ทั้งฝ่ามือที่คลึงเคล้นไปทั่วเรือนร่าง ..ทั้งแกนกลางที่สร้างความสุขสมให้แสนสุขสันต์
.......แม้จะมึนๆ เพราะไวน์แดง แต่เื่แบบนี้ผมชำนาญอยู่แล้ว ไม่แปลกที่ผมจะทำให้ท่านพึงพอใจตลอดเวลาเกือบชั่วโมงที่ปฏิบัติกามกิจร่วมกัน
.......ก่อนที่ผมจะหลับในอ้อมแขนของท่าน ท่านยังไม่วายกระซิบบอกว่า.. พรุ่งนี้ตื่นไปทานมื้อเช้าด้วยกันก่อนแล้วจะมานอนต่อ หรือจะอย่างไร ท่านก็ไม่ว่า
.......พอผมรับคำ
....... ท่านก็จูบที่ริมฝีปากบนผมอีกครา คล้ายกับว่าจะเริ่มอีกเกม
.......ซึ่งผมยินดีตอบสนองอยู่แล้ว ถึงจะมีแอลกอฮอร์ในตัวผมก็ร็ตัวดีว่า.. ยังไหว!!
.......แต่ท่านเหลือบมองนาฬิกา และความเหนื่อยอ่อนจากการเดินทาง รวมถึงความ..หฤหรรษ์ของเกมรักเมื่อครู่ ท่านจึงยิ้มให้ผมเบาๆ พร้อมกระชับอ้อมแขน
.......ผมเข้าใจท่านทันที และเก็บแรงไว้พรุ่งนี้ก็ไม่เห็นจะเป็ไร ผมกู๊ดไนท์คีส แล้วหลับตาลง
.
.......รุ่งเช้า
.......ผมลืมตาตื่นเมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างััแก่นกายผม
.......“เป็เด็กนี่ดีจัง” ท่านพูดขึ้น พร้อมๆ กับลูบไล้ไปมาที่ส่วนกลางลำตัวของผมที่มันตื่นมาทักทายบรรยากาศยามเช้าตามปกติ
.......ผมหอมแก้มท่าน เป็สัญญาณว่า.. ผมก็พร้อมนะ
.......“ไว้คืนนี้ดีกว่า” ท่านดูนาฬิกา “อาบน้ำแต่งตัวกันเถอะ”
.......“ครับ” แล้วผมก็ลุกขึ้นเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว ทั้งที่ไม่มีอาภรณ์คลุมกาย
.......“อยากนั่งดูยุทธทำอย่างนี้ทั้งวัน”
.......“ทานข้าวเช้าแล้ว กลับมานั่งดูก็ได้ครับ ผมจะทำโน่นนี่ให้ดู” ผมเริ่มกล้าที่จะพูดเล่นกับท่านมากขึ้น
.......ท่านยิ้มรับ แล้วก็ลุกขึ้นตามผมไปห้องน้ำ
.
.......ผมช่วยท่านอาบน้ำ แต่งตัวในชุดลำลอง แล้วเดินตามท่านที่เรือนเอก พอเราสองคนเดินไปถึงที่โต๊ะอาหารขนาดสิบที่ซึ่งอยู่คนละมุมกับโต๊ะอาหารที่จัดเลี้ยงเมื่อคืนและเป็อีกมุมหนึ่งของเรือนเอก พี่สุทัศน์ พี่น้ำ พี่โยยืนรออยู่แล้ว ทั้งสามสวัสดีทักทายท่าน ท่านยิ้มรับ แล้วก็ผายมือให้พวกเรานั่งประจำที่ พอพวกเรานั่งโต๊ะเรียบร้อยสักครู่คุณพีทก็เดินมาพอดี
.......คุณพีเดินมาโอบกอดท่านจากด้านหลัง และหอมแก้มท่าน “สวัสดียามเช้าครับอาพจน์”
.......ท่านพยักหน้ารับ พร้อมกับยกมือข้างหนึ่งลูบหัวอย่างเอ็นดู
.......ผมมองดูการแสดงความรักของสองอาหลาน แล้วก็.. เผลอยิ้มออกมา
.......พีทหันมองมองหน้าผม ยิ้มตอบ “หวัดดีพี่ยุทธ”
.......ผมรีบค้อมหัวให้
.......พีททักทายทุกคน แล้วนั่งที่ตนเอง
.......ป้าลีเสริฟอาหารเช้า
.
.......ระหว่างที่ทานอาหาร พี่น้ำกับพี่โยก็ทะยอยรายงานความคืบหน้าของงานที่ตนรับผิดชอบ ท่านพยักหน้ารับรู้ สอบถามบ้างเป็ระยะ ระยะ
.......“จำไว้!! อย่าเอาเปรียบคนงาน” ท่านย้ำชัด
.......“แต่ก็อย่าให้คนงานเอาเปรียบเรา” พีทพูดต่อ ด้วยการเลียบแบบท่าทางและน้ำเสียงของท่าน
.......จนท่านหัวเราะออกมา “ทุกคนควรได้รับทุกอย่างตามจริง ตามที่ควรจะเป็” ท่านพูดต่อ
.......ผมรู้สึกศรัทธาท่านมากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิมอีก
.......“อาพจน์ครับ วันนี้พีทอยากไปถ่ายรูปที่น้ำตก”
.......“ได้สิ” ท่านอนุญาต แล้วหันไปสบตาพี่ๆทั้งสาม ราวกับจะเลือกว่าจะให้ใครพาหลานรักไปน้ำตก “ให้พี่น้ำ กับพี่โยพาไปนะ”
.......“แต่พีทอยากไปกับพี่ยุทธ”
.......ท่านอึ้งไปหน่อย “พี่ยุทธเพิ่งมาเมื่อวาน เค้าไม่รู้ทางนี่พีท”
.......“งั้น..” พีทคิด “ให้พี่น้ำไปอีกคนก็ได้”
.......ท่านพยักหน้ารับ
.......“ผมขอไปเตรียมรถนะครับ” น้ำที่นั่งเงียบมาตลอด พูดขึ้น
.......ท่านยิ้มรับ
.......พี่น้ำเดินออกไปเพื่อเตรียมรถ และอีกสารพัดเครื่องอำนวยความสะดวกให้พีท
.
.......คุณพีทนั่งทานอาหารต่ออีกแป๊บนึง พอรวบช้อน ก็รีบขออนุญาตท่านและลากผมออกมาจากโต๊ะอาหารโดยไม่รอให้ท่านพยักหน้าอนุญาตด้วยซ้ำ
.......พี่โยซึ่งทานอาหารอิ่มแล้วจึงขออนุญาตไปทำงาน และเดินออกมาตามหลังผมมาห่างๆ
.
.......คุณพีทลากผมมาจนถึงหน้าเรือนเอก
.......ผมก็เห็นรถโรลส์-รอนซ์เปิดประทุนคันหนึ่ง จอดรออยู่
.......พี่น้ำนั่งอยู่ที่ที่นั่งคนขับรถโรลส์-รอยซ์นั่น คงรอพวกเราอยู่
.......“พี่ยุทธนั่งหน้ากะพี่น้ำนะ จะได้ดูทางไว้ด้วย” คุณพีทพูดพร้อมกับเดินไปนั่งข้างหลัง
.......ผมไม่มีโอกาสปฏิเสธ จึงเดินไปนั่งเบาะหน้า ข้างๆ พี่น้ำ พี่น้ำยิ้มรับ
.......“โรลส์-รอยซ์เลยนะพีน้ำ” ผมแซวพี่น้ำเมื่อผมนั่งเรียบร้อยแล้ว
.......“คันนี้ ตัวเครื่องเป็โฟวิลแล้ว” พี่น้ำบอก “ขึ้นเขา เข้าป่าคันนี้นะ”
.......“พี่ยุทธจำไว้นะ” คุณพีทที่นั่งข้างหลังพูดเสริม “พีทชอบเข้าป่า ชอบไปน้ำตก ชอบไปเก็บดอกไม้ป่า คราวหน้า เวลาพาพีทไปก็ใช้คันนี้นะ”
.......พี่น้ำสบตาผมเป็สัญญาณย้ำทุกอย่างที่แกเคยบอก
.......ผมยิ้มตอบ และพยักหน้ารับเบาๆ แล้วจึงตอบคุณพีทไป “ครับคุณพีท”
.......“ไม่เอาคุณงัยล่ะพี่ยุทธ” พีทงอแง
.......“ครับ ครับ” ผมรีบรับคำตามที่พี่น้ำส่งสายตามา และพยายามเรียบชื่อคุณพีทให้ปกติที่สุด “พีท”
.......“เย่!!”
.......ไม่พูดเปล่า คุณพีทซึ่งอยู่ด้านหลังขยับตัวมาชิดด้านหลังของเบาะหน้าที่ผมนั่งอยู่ และเอามือทั้งสองข้างมาโอบรอบคอผม
.......ผมสะดุ้ง..!!
.......ก็.. ตอนนี้ใบหน้าเราอยู่ใกล้มาก
.......“ต้องอย่างนี้สิพี่ยุทธ” พูดจบแทนที่จะปล่อยมือ คุณพีทยังเอียงหัวมาชิดกับหัวผมจนหูเราสองคนแนบกัน
.......พี่น้ำได้แต่ส่งสายตาเตือนผม
.......ผมส่งสายตารับรู้ แต่ก็ทำอะไรมากว่านั้นไม่ได้
.
.......รถโรลส์-รอยซ์สุดหรู แล่นไปตามทางลาดยางมะตอยไปประมาณหนึ่ง ก็เลี้ยวซ้ายไปตามทางถนนดินดาน และเลี้ยวอีกสองครั้ง ก็จอดที่ร่มไม้ใหญ่
.......“ถึงแล้วครับ” พีน้ำหันไปบอกคุณพีทที่กำลังรื้อของในกระเป๋า
.......“ครับ ครับ” คุณพีทรับคำแล้วก็ยกกล้องตัวเก่งขึ้นมา “พี่ยุทธถือไว้ให้หน่อยสิ”
.......ผมจึงรับกล้องถ่ายรูปจากคุณพีทมาถือไว้
.......เราทั้งสามลงจากรถ เดินลัดเลาะตามทางเท้าที่มีคนทำไว้ค่อนข้างเรียบร้อย โชคดีที่ผมถือกล้องถ่ายภาพ พี่น้ำจึงต้องคอยดูแลคุณพีท ผมจึงมีเวลาพักตั้งสติครู่หนึ่ง
.
.......“พี่ยุทธ” คุณพีทะโเรียกผม เมื่อพี่น้ำช่วยให้คุณพีทปีนขึ้นไปนั่งบนก้อนหินใหญ่ข้างๆ น้ำตกสำเร็จ “ถ่ายรูปให้พีทหน่อย”
.......ผมรับคำ และเดินไปในมุมที่ใจบอกว่าได้ภาพสวยละ ผมจึงยกกล้องขึ้นเพื่อบันทึกภาพนั่น “หนึ่ง สอง สาม” ผมกดชัตเตอร์ “เสร็จแล้วครับ”
.......“พี่ยุทธยืนนิ่งๆ อย่าเดินไปไหนนะ” คุณพีทสั่งผม แล้วก็บอกพี่น้ำ “พี่น้ำไปเอากล้องจากพี่ยุทธมาให้พีทหน่อย”
.......พี่น้ำเดินมาเอากล้องจากผม ไปส่งให้คุณพีท
.......“อา.. ยืนหล่อๆ สิพี่ยุทธ” คุณพีทสั่ง
.......ผมโพสท่าเท่าที่นึกออก
.......คุณพีทกดชัตเตอร์ “ภาพนี้สวยมาก” จากนั้นก็ส่งกล้องคืนให้พี่น้ำ และกำลังจะลงจากก้อนหินใหญ่นั่น
.......“คุณพีทระวังครับ” พี่น้ำเตือน
.......ผมรีบเข้าไปช่วย “ระวังครับ ระวัง”
.......คุณพีทพยายามปีนลงอย่างระมัดระวัง จนมายืนที่พื้นราบ “เรียบร้อย” คุณพีทพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่ภูมิใจ
.......แต่แล้ว..!!
.......ทั้งตัวคุณพีทก็เซ เหมือนจะล้ม
.......ผมและพี่น้ำเข้าประคองเท่าที่จะช่วยคุณพีทได้
.......ตัวคุณพีทเซมาที่ตัวผม
.......ผมหงายหลังลงไปกับพื้น โชคดีที่เป็กองใบไม้แห้ง หลังผมจึงไม่ได้กระแทกกับอะไรรุนแรง
.......ตัวคุณพีททั้งตัวล้มลงมาที่ตัวผม
.......ดวงตาเราสองคน สบตากัน แม้เป็ชั่วเสี้ยววินาทีแต่ก็นานพอที่ผมจะเห็นความใในแววตานั่น
.......ร่างผมลงนิ่งที่พื้น ร่างคุณพีทตามมาทาบทับแทบจะทันที
.......หน้าตรงหน้า !! ตาตรงตา!!
.......และ..
.......ปากตรงปาก!!
.......ใช่ครับ
.......เราจูบกัน
.......แม้จะเป็อุบัติเหตุ แต่ก็คือจูบ..จูบจริงๆ
.......และนิ่งนานพอที่ผมจะเห็นความวูบไหวในสายตาคุณพีท
.......ผมนอนนิ่งค้าง ทำอะไรไม่ถูก
.......เป็พี่น้ำซึ่งใกับเหตุการณ์ตรงหน้า พอได้สติ แกรีบเข้ามาประคองคุณพีทให้ยืนขึ้น
.......เพราะใ
.......หรืออะไรก็ตามแต่
.......แต่ผมก็ยังนอน นิ่ง ค้าง อยู่อย่างนั้น
.......ผมเห็นใบหน้าคุณพีทชัดเจน .. ปากปกติที่ขาวนวลเนียน เริ่มมีเืฝาด ..จนกลายเป็สีชมพูระเรื่อ
.......ความสดใสร่าเริงทั้งหมด มลายไปจากใบหน้าคุณพีทหมดสิ้น
.......ผมได้สติ
.......แต่ก็ยังทำอะไรไม่ถูก
.......จึงนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙จบตอนที่ ๔ ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
515
