ตอนที่ 26 ปะทะหัวหน้าเกาะ
“เ้าคิดว่าข้าปัญญาอ่อนอย่างนั้นหรือ เ้าเอา[ต้นผลแปลงกายา]ที่โตเต็มที่ไป 3 ต้น เ้าลงไปยังเหมืองร้างเพื่อหาเศษแร่ที่ยังหลงเหลืออยู่ เ้าเป็พวกโจรสลัดที่แอบขึ้นมาขโมยของบนเกาะของข้า เ้าอาจจะเก่งพอที่จะหลบลูกน้องของข้าได้ แต่เ้าโง่เกินไป เ้าเสียเวลาอยู่ในเหมืองนานเกินไป ถ้าเ้าขโมยแค่[ต้นผลแปลงกายา]แล้วออกจากเกาะไปเลย ข้าคงไม่มีโอกาสได้จับเ้า” หัวหน้าเกาะพูดอย่างเ็า
“ข้าว่าท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่ได้เป็คนขโมย[ต้นผลแปลงกายา]ที่ท่านว่า ข้ามีเพียงแหวนมิติชั้นต่ำที่เก็บของได้เพียงเล็กน้อย จะเอา[ต้นผลแปลงกายา]ไปได้อย่างไรกัน ข้ายินดีให้ท่านตรวจแหวนมิติของข้า ข้าเพียงเก็บแร่พลังงานไม่กี่ก้อนเท่านั้นจากเหมืองแห่งนี้ ข้ายินดีคืนให้แก่ท่าน ขอท่านจงเมตตาปล่อยข้าไปสักครั้งเถิด” จางหม่านโถวพยายามพูดเอาตัวรอด
“การที่เ้าขโมยแร่ในเหมืองของข้าแล้วถูกจับได้ เลยคืนแร่ให้กับข้า มันไม่ได้ทำให้ความผิดของเ้าหมดไปหรอกนะ การขโมยของชาวบ้านไปแล้วเอามาคืนไม่เรียกว่าคนดีหลอกนะ” หัวหน้าเกาะพูดเสียงเย้ยหยัน
“ถ้าท่านไม่อยากได้คืนข้าเอาไปบริจาคก็ได้นะ บริจาคแล้วก็ถือว่าทำดีลบล้างความผิดได้” จางหม่านโถวยังคงความหน้าด้านไว้ได้อย่างเหนียวแน่น
“ถุย!!! เ้าเห็นอาคารที่ทำงานของข้าเหมือนจานบินหรือไง ขโมยมาบริจาคก็นับเป็เรื่่องดี ใครสั่งใครสอนคนหน้าด้านแบบเ้าขึ้นมากันนี่” หัวหน้าเกาะด่าด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
“แถวบ้านข้าถ้าขโมยแล้วคืน ถูกจับได้ก็รีบเอาไปบริจาค แค่นี้ก็ไม่ต้องรับผิดแล้ว” จางหม่านโถวยังคงรักษาระดับความหน้าด้านไว้ได้ชนิดคนฟังยังอายแทน
“ข้าล่ะอยากรู้จริงๆว่าแถวบ้านเ้าจะเจริญจนวายป่วงขนาดไหน ไม่ว่าอย่างไรก็ตามข้ายังเชื่อว่าเ้าเป็คนขโมย[ต้นผลแปลงกายา]ไป ทางที่ดีคืนของทั้งหมดมา ข้าจะลงโทษให้เ้าใช้แรงงานอยู่บนเกาะนี้ 100 ปี นี่ถือว่าใจดีกับเ้ามากแล้ว” หัวหน้าเกาะพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเช่นเดิม
“ท่านหัวหน้าเกาะผู้ยิ่งใหญ่ ข้าไม่ได้ขโมย[ต้นผลแปลงกายา]จริงๆ ข้าได้มาเพียงแร่ไม่กี่ก้อนเท่านั้น ข้ายินดีจ่ายค่าปรับ แต่ได้โปรดอย่าลงโทษให้ข้าต้องใช้แรงงานเลย” จางหม่านโถวขอร้อง มันเห็นว่าหัวหน้าเกาะผู้นี้พอมีเมตตาอยู่บ้าง มันจึงเสนอข้อต่อรอง แม้ต้องจ่ายค่าเสียหายออกไปบ้าง แร่ที่อยู่ในแหวนไร้สิ้นสุดก็มีค่ามากกว่าหลายเท่านัก
“เ้าคิดจริงๆหรือว่า เ้าจะขึ้นมาบนเกาะของข้าแล้วกลับออกไปได้โดยไม่โดนลงโทษ” พูดเสร็จหัวหน้าเกาะก็ลงมือจู่โจมทันที
ความเร็วที่หัวหน้าเกาะพุ่งเข้าหานั้นนับว่าเร็วมาก แต่ก็ยังช้ากว่าความเร็วของเซี่ยวไป๋อยู่มาก จางหม่านโถวที่ฝึกวิชากับเซี่ยวไป๋มานานย่อมมองตามความเร็วของหัวหน้าเกาะได้อย่างสบาย มันเคลื่อนตัวหลบทันที วิ่งไปยังปากทางเข้าเหมือง หวังว่าจะหลบพ้นได้ด้วยความเร็ว หากสลัดหลุดจากหัวหน้าเกาะได้ มันก็ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น พวกยามเฝ้าเกาะไม่มีใครสู้มันได้ ขนาดมันเดินผ่านข้างหลังยามพวกนี้ยังไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ อย่าคิดว่าจะจับมันได้
หัวหน้าเกาะรีบหันกลับมาไล่ตามจางหม่านโถวทันที มันค่อนข้างใกับระดับความเร็วของจางหม่านโถว มันคิดว่าจางหม่านโถวเป็ปีศาจระดับกายปีศาจธรรมดาทั่วไป เป็โจรสลัดที่แอบขึ้นเกาะมาขโมยสมุนไพรและแร่ธาตุไปขายในตลาดมืด มันไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับปีศาจที่มีความเร็วขนาดนี้ ทั้งที่แทบไม่มีปราณปีศาจแผ่ออกมาเลย
“สมกับที่เป็โจร วิชาตัวเบาของเ้ายอดเยี่ยมมาก จากปราณปีศาจที่แผ่ออกมา ข้ามั่นใจว่าเ้าเป็แค่ปีศาจระดับกายปีศาจขั้นต้นเท่านั้น แต่ความเร็วของเ้านั้นเหนือกว่าปีศาจระดับเกราะปีศาจเสียอีก” หัวหน้าเกาะพูดขณะไล่ตามหลังมา ระยะห่างระหว่างนางกับจางหม่านโถวลดลงเรื่อยๆ
ชุดคลุมดำที่พลูตัสสร้างให้จางหม่านโถวใส่นั้นแผ่ปราณปีศาจออกมาเล็กน้อย เพื่อให้เหล่าปีศาจที่พบเห็นจางหม่านโถวไม่สงสัยในตัวมัน หากไม่มีปราณปีศาจออกจากกายมันเลยแม้แต่น้อย จะสร้างความระแวงสงสัยให้กับผู้คนทันทีที่ได้พบเห็นมัน
“ข้าไม่มีความสามารถอะไร มีดีแค่วิ่งเร็วอย่างเดียว ท่านหัวหน้าเกาะโปรดเมตตาข้า ปล่อยข้าไปเถอะ ข้ารับรองว่าจะไม่กลับมาเกาะนี้อีกเป็ครั้งที่ 2” จางหม่านโถวพูดโดยไม่หันหน้ากลับไปมอง ยังคงทุ่มเทวิ่งสุดฝีเท้าต่อไป มันไม่ได้กล่าวโป้ปด มันไม่คิดจะเหยียบขึ้นเกาะนี้อีกเป็ครั้งที่ 2 สิ่งที่มัน้าจากเกาะนี้มันได้ไปหมดแล้ว จะกลับมาอีกทำซากอะไร
“เ้ายังคิดว่าจะรอดจากเกาะนี้ไปได้โดยไม่ต้องรับโทษอยู่อีกหรือ” เสียงของหัวหน้าเกาะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
จางหม่านโถวหยุดบนลานหินกว้างใหญ่ มันไม่คิดจะวิ่งหนีอีกต่อไปแล้ว เพราะมันรู้แล้วว่าความเร็วในการวิ่งหนีของมันไม่สามารถหลบพ้นการตามล่าของหัวหน้าเกาะผู้นี้ได้ มันต้องใช้แผนลอบโจมตีแล้วคอยหลบหนีไป ได้แต่หวังว่าหัวหน้าเกาะผู้นี้จะมีดีแค่เื่ความเร็ว ไม่เช่นนั้นคงแย่แน่
หัวหน้าเกาะหยุดห่างจากจางหม่านโถวไม่กี่เมตร นางยืนมองจางหม่านโถวด้วยสายตาที่เ็า สีหน้าของนางยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ลมหายใจยังคงราบลื่น นางไม่ได้มีอาการเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย เหมือนกับการวิ่งไล่จางหม่านโถวมาเป็ระยะทางยาวนั้นไม่ได้กินแรงแม้แต่น้อย
“ยอมมอบตัวแล้วอย่างนั้นหรือ” หัวหน้าเกาะถามเสียงเย้ยหยัน
จางหม่านโถวไม่ตอบคำ มันพุ่งเข้าใส่เพื่อโจมตีในทันที หัวหน้าเกาะเคลื่อนตัวหลบไปทางซ้ายเล็กน้อยก็สามารถหลบการโจมตีนี้ได้พ้น จางหม่านโถวพลิกตัวกลับมาเตะเข้าใส่หัวหน้าเกาะทันที
ปัง!!!!!
เสียงปะทะของหน้าแข้งกับเกราะปราณดังสนั่น เกราะปราณของหัวหน้าเกาะไม่มีรอยร้าวแม้แต่น้อย จางหม่านโถวอาศัยแรงปะทะ ดีดตัวถอยหลังไปหลายเมตร ไม่ได้รับาเ็เช่นกัน แต่นี่พิสูจน์แล้วว่าการโจมตีปกติของมันไม่อาจทำลายเกราะปราณของหัวหน้าเกาะได้
“โจมตีได้ไม่เลว นับว่ามีฝีมืออยู่ท่าสองท่า” หัวหน้าเกาะพูดเสียงเย้ยหยัน
จางหม่านโถวไม่ได้ตอบคำ มันกำลังคิดหาวิธีที่จะเปิดโอกาสให้เซี่ยวไป๋ลอบทำร้ายหัวหน้าเกาะเหมือนครั้งที่มันจัดการกับเกาหญ่า แต่ฝีมือของหัวหน้าเกาะนั้นสูงกว่าเกาหญ่ามาก การจะรับมือนางตรงๆและจับเอาไว้คงทำไม่ได้ ท่าทางต้องเปลี่ยนแผนเป็ให้เซี่ยวไป๋เป็คนรับมือกับหัวหน้าเกาะ แล้วมันลงมือลอบทำร้ายแทงอาวุธใส่แก่นปีศาจของหัวหน้าเกาะแทน เมื่อตัดสินใจดังนั้นมันก็เรียกเซี่ยวไป๋ออกมา
“เ้าจงโจมตีหัวหน้าเกาะสุดกำลัง ล้มนางลงให้จงได้” จางหม่านโถวออกคำสั่งกับเซี่ยวไป๋
“รับทราบเ้าค่ะนายเท่าน” เซี่ยวไป๋รับคำและพุ่งเข้าหาหัวหน้าเกาะทันที
หัวหน้าเกาะตะลึงกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า มันไม่ใช่ไม่เคยเห็นปีศาจถูกเรียกออกมาจากวัตถุกักขัง หากแต่ปีศาจที่ออกมามีปราณปีศาจระดับิญญาปีศาจ การมีปีศาจระดับนี้กักขังไว้ใช้งาน เ้าของจะต้องมีเื้ัไม่ธรรมดา มันเริ่มสงสัยว่าจางหม่านโถวเป็ใครกันแน่ โจรกระจอกไม่มีทางมีปีศาจระดับนี้ใน ส่วนคนมีเื้ัสูงส่งไม่น่ามายังเกาะต่ำต้อยเช่นนี้ ตอนนี้นางเริ่มสงสัยว่าจางหม่านโถวอาจไม่ใช่คนที่ขโมย[ต้นผลแปลงกายา]ไปก็ได้ เพราะคนที่มีปีศาจรับใช้ระดับสูงเช่นนี้ การจะหารากของ[ต้นผลแปลงกายา]มาใช้นั้นเป็เื่ง่ายดายมากไม่จำเป็ต้องขโมย
เปรี๊ยะ!!!
เสียงเกราะปราณของหัวหน้าเกาะร้าว เมื่อโดนลูกเตะของเซี่ยวไป๋ หากโดนโจมตีแบบนี้อีกไม่กี่ครั้ง เกราะปราณของหัวหน้าเกาะย่อมต้องแตกเป็เสี่ยงๆแน่นอน ลูกเตะนี้พิสูจน์ว่าเซี่ยวไป๋เป็ปีศาจระดับิญญาปีศาจจริงๆ แม้หัวหน้าเกาะจะมั่นใจว่าสามารถล้มเซี่ยวไป๋ได้ไม่ยากนัก แต่นางกลับกังวลเื่เื้ัของคนตรงหน้ามากกว่า นางไม่อยากไปตอแยสร้างความขุ่นเคืองใจให้กับผู้มีอำนาจ
เปรี๊ยะ!!!
เซี่ยวไป๋ลงมือต่อเนื่องทันที หัวหน้าเกาะตอนนี้สีหน้าดูไม่ดีเอาเสียเลย นางต้องชั่งใจว่าจะเอาอย่างไรดี แน่นอนนางย่อมไม่อาจปล่อยให้ตัวเองเสียท่า แต่ก็ไม่อยากทำร้ายคนของผู้มีอำนาจเช่นกัน นางได้แต่ต้องสยบเซี่ยวไป๋ก่อนจากนั้นจึงค่อยเจรจากับคนตรงหน้า และหวังว่าเื่จะจบลงด้วยดี
ปัง!!!
เสียงการปะทะระหว่างท่อนแขนของหัวหน้าเกาะกับหน้าแข้งของเซี่ยวไป๋ ตอนนี้หัวหน้าเกาะถ่ายทอดพลังเข้าไปเสริมความแข็งแกร่งของท่อนแขน ดังนั้นการโจมตีของเซี่ยวไป๋ไม่อาจสร้างรอยร้าวบนเกราะปราณได้อีกต่อไป ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของทั้งสองคนจะใกล้เคียงกัน
เนื่องจากหัวหน้าเกาะเกรงกลัวที่จะล่วงเกินผู้มีอำนาจจึงได้ตั้งรับเพียงอย่างเดียว ด้วยความมั่นใจในระดับพลังของตัวเองที่สูงกว่าคู่ต่อสู้ การตั้งรับเพียงอย่างเดียวรอจังหวะที่จะคร่ากุมอีกฝ่ายโดยไม่ทำให้าเ็นั้นเป็ทางเลือกที่ดีที่สุด วิชาตัวเบาของคู่ต่อสู้ไม่เลวแต่พลังยังไม่แข็งกร้าวเท่าที่ควร คาดว่าเพิ่งเลื่อนระดับได้ไม่นาน ด้วยสภาพแบบนี้อีกไม่นานย่อมต้องหมดแรงความเร็วลดลงอย่างแน่นอน
เซี่ยวไป๋และหัวหน้าเกาะปะทะกันหลายสิบรอบในเวลาสั้นๆ ดูเหมือนไม่มีใครได้เปรียบใคร จางหม่านโถวเองก็รอจังหวะที่จะลอบโจมตี ตอนนี้มันรู้ตำแหน่งแก่นปีศาจของหัวหน้าเกาะแล้ว แต่ด้วยความเร็วในการต่อสู้ของทั้งสองคนนั้น มันไม่มีโอกาสจะเข้าไปโจมตีใส่ตำแหน่งแก่นปีศาจได้เลย
หลังจากตั้งรับมาเป็เวลานาน หัวหน้าเกาะยังไม่เห็นวี่แววว่าเซี่ยวไป๋จะหมดแรง นางจึงคิดเปลี่ยนวิธีการเป็จู่โจมกลับบ้างแบบออมแรงเพื่อไม่ให้พลาดไปทำร้ายอีกฝ่าย การโจมตีนั้นจะทำให้อีกฝ่ายต้องใช้พลังในการตั้งรับและจะได้รับาเ็เล็กน้อย เมื่อต่อสู้กันไปนานๆย่อมอ่อนแรงเร็วกว่า เมื่อคิดได้ดังนั้นนางก็เริ่มโจมตีกลับ
ปัง!!!
แรงปะทะรอบนี้ทำให้เซี่ยวไป๋เสียหลักเล็กน้อย เซี่ยวไป๋เองก็รอเวลาที่อีกฝ่ายจะโจมตีมานานแล้ว นั่นเพราะการจับคนที่โจมตีเข้ามานั้นทำได้ง่ายกว่าการพยายามคว้าจับคนที่ตั้งรับอยู่ เซี่ยวไป๋ไม่ได้ใช้ขารับท่อนแขนที่เหวี่ยงมาของหัวหน้าเกาะอย่างที่ควรจะทำ แต่ใช้แขนรับพร้อมทั้งพลิกมือมาจับท่อนแขนไว้ จากนั้นนางก็เตะใส่ลำตัวของหัวหน้าเกราะสุดแรง
เปรี๊ยะ!!!
เสียงเกราะปราณบริเวณกลางลำตัวของหัวหน้าเกาะแตกร้าว สีหน้าของหัวหน้าเกาะแสดงอาการใอย่างเห็นได้ชัด จางหม่านโถวเห็นจังหวะในการลอบโจมตี มันจึงลงมือโดยทันที จุดหมายของมันคือน่องข้างซ้ายของหัวหน้าเกาะ นั่นแค่จุดที่ซ่อนแก่นปีศาจของนาง
ฟุบ!!!
เสียงมีดเหล็กกล้าดำแทงทะลุเกราะปีศาจ แต่ด้วยระดับฝีมือหัวหน้าเกาะ นางเตะเท้าซ้ายไปด้านหน้าทันที ทำให้แก่นปีศาจหลบรอดจากการถูกแทงทำร้ายได้อย่างฉิวเฉียด จางหม่านโถวหน้าซีดลงทันที โอกาสทองหลุดลอดไปแล้ว มันเผยไม้ตายออกไปแล้ว โอกาสแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก เท้าซ้ายของหัวหน้าเกาะไม่เพียงขยับหลบการโจมตีของจางหม่านโถว มันยังโจมตีใส่เซี่ยวไป๋อีกด้วย
เปรี๊ยะ!!!
เสียงเกราะปราณของเซี่ยวไป๋แตกร้าว เซี่ยวไป๋กระเด็นไปตามแรงกระแทกหลายเมตร จางหม่านโถวเองก็ะโถอยหลังกลับไปอยู่ห่างจากหัวหน้าเกาะหลายเมตรเช่นกัน ตอนนี้จางหม่านโถวและเซี่ยวไป๋อยู่ห่างกันนับสิบเมตร โดยมีหัวหน้าเกาะคั่นกลาง
จางหม่านโถวหยิบยัตน์เคลื่อนย้ายออกมาถือไว้ในมือ มันจะใช้ทันทีที่ััตัวเซี่ยวไป๋ได้ เวลานี้จำเป็ต้องใช้ยันต์เคลื่อนย้ายเพื่อหลบหนีแล้ว มันไม่มีทางเลือกอื่น จางหม่านโถวรีบเคลื่อนตัวไปหาเซี่ยวไป๋ทันที
“ข้าอุตส่าห์ออมมือให้เ้า ไม่อยากสร้างปัญหากับพวกเ้า พวกเ้ากับลอบทำร้ายข้า คิดจะฆ่าข้าให้ตาย เช่นนั้นข้าก็จะไม่ออมมือแล้ว” หัวหน้าเกาะพูดเสียงเกรี้ยวกราด ก่อนหน้านี้นางอ่อมมือไว้เพราะไม่อยากให้เกิดปัญหาตามมา ตอนนี้นางเปลี่ยนใจแล้ว นางตัดสินใจจะฆ่าทั้งสองทิ้งเสีย ทำลายศพจนไม่เหลือซาก ต่อให้มีใครมาตามหามันจะยืนกรานปฏิเสธอย่างเดียว
“หมัดะเิภูผา” หัวหน้าเกาะต่อยหมัดไปทางจางหม่านโถวโดยทันที จางหม่านโถวเองก็เร่งความเร็วสุดฝีเท้าเพื่อหลบหนี
ตู้ม!!!
เกิดะเิเสียงดังสนั่น พื้นดินตรงที่จางหม่านโถวเคยยืนอยู่เกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นมา แรงโจมตีของหมัดนี้นับว่ารุนแรงจนเหลือเชื่อ แม้ว่าจางหม่านโถวจะหลบการโจมตีได้แต่แรงะเิก็ทำให้มันาเ็ไม่น้อย หากโดนโจมตีอีกรอบ ด้วยสภาพของมันในตอนนี้ไม่สามารถหลบได้ทันอย่างแน่นอน
“หมัดะเิภูผา” หัวหน้าเกาะหันมาโจมตีใส่จางหม่านโถวอีกครั้ง
ตู้ม!!!
เสียงดังสนั่นจากการปะทะระหว่างหมัดขวาของหัวหน้าเกาะกับเท้าขวาของเซี่ยวไป๋ที่พุ่งตัวเข้ามาขวางการโจมตีเพื่อป้องกันจางหม่านโถว เซี่ยวไป๋อาศัยแรงกระแทกพาตัวนางและจางหม่านโถวกระเด็นออกไปจากจุดที่เกิดแรงปะทะหลายเมตร
“เซี่ยวไป๋กลับมา” จางหม่านโถวออกคำสั่งเก็บเซี่ยวไป๋เข้า[ฮาเร็ม]มันรีบใช้ยันต์เคลื่อนย้ายเพื่อหนีไปจากเกาะทันที ดวงตามีคราบน้ำตานองหน้า ภาพสุดท้ายบนเกาะนี้ที่มันได้เห็นคือภาพเซี่ยวไป๋ซึ่งไร้ขาขวา ขาขวาทั้งข้างของนางะเิออกตอนปะทะกับหัวหน้าเกาะ เหลือเพียงโคนขาที่เนื้อหลุดรุ่ยโชกเืและเศษเนื้อห้อยอยู่เล็กน้อย
---------------------------
นอกเื่ท้ายตอน
จางหม่านโถว: ไอ้ลุงบ้า ข้าเกลียดท่าน
ตาลุงติดเกมส์: เกลียดข้าเื่อะไร
จางหม่านโถว: แกทำร้ายเซี่ยวไป๋
ตาลุงติดเกมส์: ข้าไม่ใช่คนทำ หัวหน้าเกาะนี้ต่างหาก
จางหม่านโถว: ลุงเป็คนเขียนให้เป็แบบนี้ เพราะอย่างนั้นเป็ความผิดลุง
ตาลุงติดเกมส์: เอาที่สบายใจเลย