ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        หลินตงที่กลับมาถึงจวนเจ้าเมืองแล้วก็ดูประหลาดใจนิดๆ เพราะว่าตอนนี้มันก็เริ่มมืดค่ำแล้วแต่ทว่าก็มีคนเดินเข้้าออกกันอย่างควักไขว้แต่ละคนขนสิ่งของไม้หรืออื่นๆมามากมาย มีทหารหลายคนที่ตะโกนคุมงานกันอย่างขึงขังแต่ละคนตอนนี้ต้องรีบเร่งงานกันเพื่อทำให้ท่านเจ้าเมืองของพวกเขานั่นพอใจ

        "ดูเหมือนว่าท่านหยินหยวนจะรีบร้อนที่จะสร้างที่พักให้กับราชสีห์ตนนั่นน่ะ"

        และมันก็เป็นอย่างที่เขาคิดไว้ ภายในลานกว้างตอนนี้มีคนงานนับสามสิบคนกำลังก่อสร้างอาคารบ้านเรือนของสัตว์อสูรอย่างขยันขันแข็ง ทุกคนนั่นเชียวชาญในงานสายนี้เป็นอย่างมาก หยิบจับอะไรก็รวดเร็วเสมือนกับเป็นผู้ฝึกยุทธมาเอง

        ขณะเดียวกันบริเวณลานกว้างก็มีชายวัยกลางคนที่ตอนนี้กำลังเอาอกเอาใจเสียวหลินอยู่ยกใหญ่ ราชสีห์คลั่งจากที่ถูกกังขังอยู่หลายปีเมื่อมันได้ออกมาและเป็นอิสระอยู่แบบนี้ก็มีอารมณ์ที่ดีมากยิ่งขึ้น มันไม่ดุร้ายเลยแม้แต่นิดแถมตอนนี้ดวงตาของมันกำลังมองไปยังที่พักที่กำลังถูกสร้างขึ้นอย่างพอใจ หลังจากนี้ที่แห่งนี้จะเป็นบ้านของมันกับลูก

        หลินหยวนเมื่อเห็นว่าใครมาก็รีบออกมาต้อนรับอย่างยินดี

        "ฮ่าฮ่า ท่านปรมาจารย์มาแล้วหรอ ข้าอยากจะไปหาท่านเพื่อสอบถามถึงเรื่องนี้อยู่พอดี"

        "ดูนี้สิ ใหญ่โตพอที่จะให้เสี่ยวหลินได้อยู่รึไม่..!!"

        ชายวัยกลางคนกางแขนของตนพร้อมกับแนะนำอาคารที่กำลังก่อสร้างขึ้น คนงานที่มาก่อสร้างเมื่อเห็นก็ลอบส่ายหัวออกมา ให้ตายสิ ท่านเจ้าเมืองสั่งงานพวกเขาอย่างเร่งรีบซะจนตั้งตัวไม่ทัน ในตอนแรกเมื่อพวกเขาได้มาพบเจอกับสัตว์อสูรราชสีห์คลั่งระดับสี่ก็แทบจะเป็นลมจนฉี่จะราด

        แต่เมื่อท่านเจ้าเมืองบอกว่ามันเชื่องแล้วก็พอจะเบาใจไปได้บ้าง ขณะเดียวกันยิ่งพวกเขามองไปยังสัตว์อสูรก็ยังต้องหวาดกลัวมันอยู่ดี ร่างที่ใหญ่โตเล่นเดินไปมารอบๆอาคารที่กำลังก่อสร้างเสมือนกับเป็นคนคุมงานของพวกเขาเลยน่ะสิ นี่ถ้าไม่ถูกใจมันสงสัยพวกเขาได้ถูกจับกินเป็นอาหารแน่ๆ การสร้างที่พักสำหรับสัตว์อสูรถึงจะเป็นเรื่องที่ยากแต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะยากเย็นอะไรขนาดนั่น เมื่อคิดเช่นนี้พวกเขาก็ยิ่งต้องสร้างมันให้ออกมาอย่างดีที่สุด

        ชายหนุ่มที่ถูกถามก็ลูบคางของตนไปมาพลางมองไปยังอาคารที่กำลังก่อตัวขึ้น

        "อาณาเขตภายในลานกว้างนี้เพียงพอที่จะให้เสี่ยวหลินกับลูกที่กำลังจะคลอดออกมาอยู่ได้อย่างสบายๆ แต่ทว่าก็ต้องสร้างบรรยากาศให้คล้ายคลึงกับผืนป่าด้วย ลานกว้างที่ใหญ่หลายร้อยเมตรเช่นนี้น่าจะทำมันได้ง่ายๆ เอาต้นไม้ใบหญ้ามาลงผสมกับสมุนไพรระดับหนึ่งมาปลูกไว้สักหน่อยก็น่าจะพอได้"

        หลินตงเอ่ยแนะนำอะไรอยู่สองสามอย่าง หลินหยวนก็พยักหน้ารัวๆและสั่งให้คนของตนจดบันทึกไว้อย่างรวดเร็ว คำแนะนำของปรมาจารย์หลินตงนั่นไม่มีอะไรผิดพลาดอย่างแน่นอน โดยปกติแล้วสัตว์อสูรส่วนใหญ่นั่นจะชอบสถานที่ๆเงียบสงัดและมีบรรยากาศที่ดี ยิ่งโดยเฉพาะกับเสี่ยวหลินที่กำลังจะมีลูก สภาพแวดล้อมนั่นก็มีส่วนช่วยให้ลูกของนางนั่นเติบโตได้เป็นอย่างดี

        ระหว่างนั่นเสี่ยวหลินเมื่อเห็นว่าใครมาก็รีบเข้ามาพร้อมกับเอาหัวที่ใหญ่โตของมันถูเข้ากับชายหนุ่ม นี้คือผู้ฝึกยุทธที่ทรงพลังและสามารถเข้าใจมันได้เป็นอย่างดี ต้องบอกก่อนว่าถ้ามันไม่ได้ถูกเกลี่ยกล่อมและอธิบายจากชายหนุ่มคนนี้มันก็จะไม่ยอมรับในตัวของหลินหยวนโดยเด็ดขาด

ชายวัยกลางคนที่เห็นภาพตรงหน้าก็ยิ่งหวั่นเกรงมากยิ่งขึ้น ตอนนี้เสี่ยวหลินมันก็ยังไม่มาออดอ้อนเขาอย่างเช่นปรมาจารย์หลินตรงหน้านี้เลย สมแล้วที่เป็นถึงปรมาจารย์ผู้ฝึกสัตว์อสูรที่ทรงพลัง เขาคิดถูกจริงๆที่สานสัมพันธ์กับเขา

        "งั้นข้าขอตัวไปฝึกฝนพลังยุทธก่อน"

        หลินตงเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วก็พูดขึ้นพร้อมกับลูบหัวมันไปมา หลินหยวนก็พยักหน้ารับพร้อมกับผายมือเชิญเขาไปพักผ่อน ขณะเดียวกันเขาก็เรียกทหารของเขาคนนึงมา

        "เข้าใจแล้ว เดียวข้าจะให้เด็กของข้านำทางให้ เชิญท่านพักผ่อนให้สบาย ส่วนข้านั่นจะอยู่ที่แห่งนี้กับเสี่ยวหลินจนกว่าอาคารที่พักจะถูกสร้างเสร็จ ฮ่าฮ่า"

        ชายวัยกลางคนพูดขึ้นอย่างเคราพ ในตอนนี้ไม่ว่าเรื่องไหนก็ไม่สำคัญเท่ากับเสี่ยวหลินของเขาแล้ว หลังจากนี้เมืองเหรินซานจะมีสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ที่มีพลังระดับห้าคอยปกป้องอยู่ ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นตะลึงนัก

        หลินตงเมื่อเห็นว่าทหารรักษาการณ์จะนำทางให้ก็พูดขอบคุณจากนั่นเขาก็เดินตามหลังกลับออกไปและเขายังไม่ลืมที่จะมองไปยังหลินหยวนอีกนิดหน่อยด้วย ในใจได้แต่ขบขันอยู่นิดๆสำหรับท่าทางของชายวัยกลางคน ให้ตายสิ อะไรจะเห่อเสี่ยวหลินขนาดนั่น สำหรับหลินตงในเรื่องนี้เขาอาจจะเฉยๆแต่ทว่าไม่ใช่กับหลินหยวนอย่างแน่นอน ทุกคนเพียงแค่มองไปยังเขาก็บอกได้เลยว่าเจ้าเมืองเหรินซานตอนนี้เป็นยังไง

        เวลาผ่านไปชั่วครู่นึงชายหนุ่มตอนนี้กำลังอยู่ภายในห้องพักที่ใหญ่โตและถูกประดับด้วยสิ่งของที่หรูหรา ภายในห้องมีทั้งโต๊ะเครื่องแป้งหรือสิ่งอื่นๆที่เขาไม่เคยเห็นมากมายจากห้องของตนและที่เด็ดที่สุดเลยก็คือเตียงขนาดใหญ่นุ่มนิ่มที่ถูกตั้งอยู่ใจกลางของห้อง เพียงแค่มองมันก็บอกได้เลยว่ามันถูกสร้างและถักทอมาจากขนของสัตว์อสูรประเภทบินได้ ถึงจะไม่รู้ว่าสายพันธ์ไหนแต่ทว่าถ้าเอาพวกมันมารวมกันเป็นชั้นๆก็จะได้ความนุ่มสบายที่ทุกคนนั่นคาดไม่ถึงเลยเชียวละ

        "เหอะๆ เจ้าเมืองหยินหยวนคนนี้จะเอาใจเขามากมายไปถึงไหนกัน"

        หลินตงหัวเราะแห้งๆออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ขณะนั่นเขาก็ถอดชุดคลุมของตนอย่างเชื่องช้า ผิวพันธ์ที่ขาวเนียนเหมือนผู้หญิงพร้อมกับกล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างที่กำลังก่อตัวขึ้นมันทำให้ร่างกายของเขาดูสมส่วนยิ่งนักแถมความสูงที่เพิ่มขึ้นหลังจากสามปีที่อยู่กับท่านอาจารย์ก็ทำให้เขามีความสูงไม่แพ้คนอายุยี่สิบปีเลยทีเดียว

        "ขอชำระล้างตัวก่อนละกัน ตั้งแต่มาเมืองนี้ก็ยังไม่ได้ทำเช่นนี้เลย"

        ชายหนุ่มเมื่อได้ดมกลิ่นตัวของตนก็เบะปากอยู่นิดๆ สำหรับเขาที่ชอบรักษาความสะอาดนั่นถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ดีเอาซะเลย ยิ่งคิดก็ยิ่งถอนหายใจออกมา จากคัมภีร์ที่เข้าเคยอ่านเจอ ถ้าเกิดมีพลังมากยิ่งกว่านี้ก็คงจะใช้คลื่นพลังยุทธชำระล้างสิ่งต่างๆได้อย่างง่ายดายแล้วแท้ๆ