ผมแค่อยากเป็นคนธรรมดาที่จืดจางไปวันๆ เองครับ {END}

    บทที่ 6 : ระเบียงชั้นสิบห้า (2)

     “โอ้ ข้าตัวเล็กลงนี่เอง นึกว่าตัวเจ้าสูงขึ้นเสียอีก” เมอร์ลินมองสำรวจตัวเองที่สูงแค่คืบเดียวแล้วหัวเราะเบาๆ ราวกับมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร “แต่ถึงแม้ตัวจะเล็กลงความสามารถก็ยังคงเดิมอยู่นะ”“รู้ได้ยังไงครับว่าความสามารถคงเดิม”นาวาถามอย่างไม่เชื่อถือ คว...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ