บทที่ 3 การแก้แค้นเริ่มต้นขึ้น!
เหยียนซีเริ่มจัดกระเป๋าทันทีที่ตัวเองกลับถึงบ้าน เธอเตรียมจะย้ายออกพรุ่งนี้แล้ว
หญิงสาวรู้ตัวว่าพฤติกรรมของเธอในวันนี้มันช่างกล้าบ้าบิ่นเกินไป ถึงขนาดหยุดเรียกชายที่เจอหน้าสำนักงานเขตแล้วเสนอตัวเองให้แต่งงานกับเขา
แต่เหยียนซีไม่เสียใจหรอก คนที่ควรจะเสียใจคือคู่ผีเน่ากับโลงผุนั่น!
“เสี่ยวซี ผมลั่วฝานเองนะ คุณกำลังทำอะไรอยู่น่ะ? เปิดประตูเร็ว ๆ สิ” ไป๋ลั่วฝานยืนอยู่นอกประตูอพาร์ตเมนต์ของเหยียนซีและะโด้วยความกังวล
เหยียนซีเปลี่ยนรหัสผ่านประตูอพาร์ตเมนต์โดยไม่บอกไป๋ลั่วฝาน นั่นทำให้เขารู้สึกกังวลมาก
เธอคงไม่ได้รู้เื่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจียงอวี้เิหรอกนะ!
“คุณมาที่นี่ทำไม?” แม้จะรู้สึกแย่ แต่เหยียนซีก็พยายามสงบจิตสงบใจ และมันยังไม่ถึงเวลาที่จะต้องเผชิญหน้ากับเขา
ไป๋ลั่วฝานมองดูเธออย่างสงสัยอยู่พักหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรผิดปกติ คิดว่าเธอคงแค่พักผ่อนไม่พอเท่านั้น เขาจึงอธิบายจุดประสงค์ของตัวเอง “อวี้เิได้รับาเ็น่ะ คืนนี้คุณไปออดิชันแทนอวี้เิทีนะ ตอนเข้าโรงแรมก็อย่าลืมใส่มาสก์แกล้งป่วยด้วยล่ะ แบบนั้นน่าจะผ่านง่าย”
"งั้นเหรอ?" เหยียนซีหรี่ตาลงเล็กน้อย "เจียงอวี้เิเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาล นักข่าวน่าจะได้ข่าวแล้วใช่ไหม?"
ถ้าไป๋ลั่วฝาน้าให้เธอยืนหยัดทำอะไร เขาก็ควรใช้สมองของเขาในการแก้ปัญหาด้วยตัวเองก่อนสิ!
“ผมเตรียมการไว้แล้ว ผู้จัดการของอวี้เิก็จะร่วมมือกับคุณเช่นกัน นอกจากนี้ อวี้เิยังได้รับาเ็เพราะคุณ มันดูโหดร้ายเกินไปหน่อยนะถ้าคุณไม่ช่วยอวี้เิรับมือกับสถานการณ์นี้น่ะ!”
บทบาทนี้มีความสำคัญมากต่ออาชีพในอนาคตของเจียงอวี้เิ ไม่เช่นนั้นไป๋ลั่วฝานคงไม่มาที่นี่แน่
คำพูดไร้ยางอายเช่นนี้สามารถออกมาจากคนเช่นเขาเท่านั้น
ในเวลานี้เหยียนซีตระหนักดีว่าเธอเคยถูกหลอกมามากมายเพียงใดและมีสถานะเป็เพียงไม้ประดับของเจียงอวี้เิเท่านั้น
แต่… ปรากฎว่าคุณค่าของเธอสำหรับเขาก็ถูกจำกัดอยู่เพียงแค่นั้นนั่นแหละ!
“ตกลงค่ะ ฉันจะไป” เหยียนซีระงับความเกลียดชังในใจของตัวเอง ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย
ในเมื่อพวกเขาขอให้เธอไปอย่างแข็งขันเช่นนี้ ดังนั้นคืนนี้เธอจะต้องทำให้ดีตามความคาดหวังของพวกเขาในแบบของตัวเองอย่างแน่นอน
“อย่าลืมไปออดิชันให้ตรงเวลานะ แล้วก็อย่าพลาดเด็ดขาด!” ไป๋ลั่วฝานจ้องที่เหยียนซีและออกคำสั่ง
ไป๋ลั่วฝานหันหลังจากไปเพื่อปลอบใจเจียงอวี้เิต่อ หลังจากที่ดูแล้วไม่พบความผิดปกติอะไรจากเหยียนซี
หญิงสาวมองดูเขาจากไปอย่างนิ่งเฉย และบอกกับตัวเองในใจว่าเธอจะรอดูพวกเขาย่อยยับด้วยตาของเธอเอง...
และถึงตอนนั้น เธอจะเปิดแชมเปญดื่มฉลองให้กับความพินาศย่อยยับของคนคู่นี้ด้วย!
หลังจากปิดประตู หญิงสาวก็นั่งเงียบ ๆ คนเดียวเป็เวลานาน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและบอกพี่เซี่ยซึ่งเป็ผู้จัดการส่วนตัวของเธอเกี่ยวกับเื่ราวทั้งหมด
“ไม่มีทาง หัวของเขาถูกประตูหนีบหรือไง? ให้เธอไปออดิชันแทนเจียงอวี้เิเนี่ยนะ? ทักษะการแสดงของเจียงอวี้เิไม่คู่ควรแม้แต่ขี้เล็บของเธอด้วยซ้ำ แล้วเขาไม่กลัวเื่การสวมรอยกันเลยเหรอ?!”
พี่เซี่ยตบโต๊ะด้วยความโกรธผ่านทางโทรศัพท์
“ฉันก็คิดงั้น” เหยียนซีมองไปยังรูปถ่ายที่วางอยู่บนพื้นอย่างสงบนิ่ง
“เธอจะไปจริง ๆ เหรอ?” พี่เซี่ยรู้จักนิสัยของเหยียนซีดี และถ้าเธอตัดสินใจแล้วจะไม่มีใครหยุดเธอได้
เหยียนซีเตะกล่องที่ขวางทางเบา ๆ และกระจกเต็มตัวก็สะท้อนใบหน้าที่สงบนิ่งของเธอ "พี่เซี่ย ฉันรู้ว่าพี่เป็ห่วง แต่มีบางอย่างที่ฉันต้องจัดการ ช่วยฉันติดต่อนักข่าวของสถานีโทรทัศน์ที แค่บอกว่าฉันมีข่าวใหญ่จะบอกพวกเขาก็พอค่ะ”
“ฉันเคยโง่เพราะใส่ใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของฉันกับไป๋ลั่วฝานและเชื่อใจเขามากเกินไป ตอนนี้ฉันเห็นชัดเจนแล้วว่าตัวเองถูกสวมเขา พวกเขากล้าหลอกใช้ฉันครั้งแล้วครั้งเล่า… พวกเขา… พวกจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำกับฉัน”
คำพูดของเธอทำให้พี่เซี่ยพอใจอย่างมาก เธอสนับสนุนเหยียนซีอย่างสุดใจ และรอวันที่เธอจะได้เปล่งประกายอีกครั้ง
“ไม่ต้องกังวล ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ!” พี่เซี่ยถามหลังจากนั้นครู่หนึ่ง “ยังไงก็เถอะ เธอจะทำยังไงต่อ?”
“เขากล้าขอให้ฉันไปออดิชันแทนเจียงอวี้เิเพราะคิดว่าฉันคงไม่กล้าเผยตัว ดังนั้นฉันจะเปิดเผยตัวต่อสาธารณะ เพื่อใช้โอกาสนี้ในการเปิดเผยสัญญาที่ไม่เท่าเทียมกันที่ลงนามกับฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ในปีนั้นซะ”
“ฉันเข้าใจแล้ว เธอวางใจได้ ฉันจะร่วมมือกับเธอเต็มที่เลย!”