ร่างใหม่ฉันเป็นนางร้าย

"โอ้ย~ รอยแผลพวกนี้มันอะไรกัน ก็จำได้ว่าก่อนนอนเราแค่กินข้าวแล้วเข้านอนเฉยๆนี่""องค์หญิง! ทรงฟื้นแล้ว" จู่ๆก็หญิงสาววิ่งเข้ามาด้วยท่าทางดีใจอย่างกับว่าถูกหวยอย่างไรอย่างนั้น ว่าแต่เด็กคนนั้นเรียกเราว่าองค์หญิงเหรอ".....""องค์หญิง ริน่าคิดว่าองค์หญิงจะสิ้นพระชนม์ซะแล้ว อื้อๆ""หือ สิ้นพระชนม์??""เพค่ะ องค์หญิงทำหน้าแบบนี้ หรือองค์หญิงทรงความจำเสื่อม" เด็กหญิงที่วัยน่าจะประมาณสิบห้ามีสีหน้าตกใจ"ความจำเสื่อมอะไร แล้วที่นี้ที่ไหนกัน""องค์หญิงทรงลืมสิ้นแล้ว รออยู่ที่นี้ก่อนนะเพค่ะ เดี๋ยวริน่าจะไปตามหมอมา""เดี๋ยวก่อน ริน่า""เพค่ะ?""ว่าแต่ฉันชื่ออะไร""ไม่น่ะ! แม้แต่นามของพระองค์นังทรงลืมเหรอเพค่ะ ไม่ได้การแล้ว ต้องรีบไปพาหมอมารักษาองค์หญิงแล้ว" ฉันไม่ทันได้พูดอะไรเธอก็วิ่งออกไปหน้าตาตื่นเลยทีเดียว สักพักเธอก็กลับเข้ามาพร้อมกับชายวัยชราคนหนึ่งในมือของเขาถือข้าวของพรุงพรังเลยทีเดียว เด็กสาวคนนั้นก็เช่นเดียวกัน ทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมกันจนมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน"ถวายคำนับองค์หญิง ฟาริน่า นาเรีย นาริโอเน่" ใครว่ะชื่อยาวเป็นบ้าเลย"......""องค์หญิง องค์หญิงเพค่ะ!""ห้ะ!.. ว่าไงน่ะ""องยค์หญิงทรงคิดอะไรอยู่เพค่ะ""เปล่าๆ ไม่มีอะไร" ชื่อนี้คุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหนเลยแงะ ฉันนั่งคิดพลาง ขณะที่หมอก็กำลังตรวจดูอาการอยู่"อ๋อใช่!""อะไรใช่ เพค่ะองค์หญิง""เปล่าไม่มีอะไร รักษาต่อเถอะ" ที่แท้ก็นึกออกแล้ว เดิมทีชื่อนี้คือชื่อขององค์หญิงในเรื่องที่ฉันเคยดู แต่ที่เคยดูคือ เธอเป็นนางร้ายในเรื่องนั้นนะสิ เท่าที่รู้ๆมาเธอกลั่นแกล้งนางเอกสารพัดเพื่อให้ได้ความรักจากชายที่เธอรัก แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สมดั่งปราถนาจึงคิดวางแผนกำจัดนางเอก แต่ถูกจับได้ซะก่อน ก่อนจะต้องโทษตัดสินประหารในวันถัดมา อย่าบอกนะว่าฉันมาอยู่ในร่างของนาง โอ้แม่เจ้า ฉันจะบ้าตาย "องค์หญิงพะย่ะคะ""หึ่ ว่าไง""แผลขององค์หญิง""ทำไมเหรอ?""มันหายไปหมดแล้ว ชั่งมหัศจรรย์ยิ่งนัก"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง