ตอนที่เจ็ด เอเลี่ยน
การมีตารางเควสต์สามารถทำได้สำเร็จตามเควสต์จะทำให้เราสามารถได้ค่าทรัพยากรResource หรือค่าImperium อำนาจจักรพรรดิ มากกว่าการก่อสร้างหรือการกระทำตามปรกติ
หรืออาจจะได้ยูนิทใหม่ๆมาร่วมกองทัพของเราด้วย
แต่แน่นอนนี่คือโลกแห่งความเป็จริงของผมแล้ว
ในเกมส์ผมสามารถส่งนักวิทยาศาสตร์ไปเสี่ยงตายสำรวจยานลึกลับที่ท่าทางจะมีสัตว์ประหลาดหรือปีศาจสิงสู่อยู่ที่พึ่งออกมาจากวาร์ปได้
แต่ในโลกความเป็จริงด้วยศีลธรรมอันน้อยนิดในใจของผม
ผมคงสั่งพวกเขาให้ไปเสี่ยงตายอย่างนั้นไม่ลงเหมือนกัน
แต่ค่าตอบแทนของการไปสำรวจยานลึกลับที่น่าจะมีปีศาจสิงสู่อยู่นั้นก็จะทำให้เราสามารถได้ค่าการวิจัยResearch มาจำนวนมาก
เป็เหตุผลในการอธิบายว่าทำไมบริษัทตัวร้ายในเื่เอเลี่ยนนั้นถึงทำตัวเสียสติในการจะเอาเอเลี่ยนที่พ่นกรดและแหวกท้องออกมาจากร่างกายมนุษย์ได้กลับไปทดลองที่โลกนั่นเอง
เพราะหากดูตามตัวเลขล้วนๆ
ค่าการวิจัยเราจะพุ่งปรี๊ดหากได้เอเลี่ยนมาทำการทดลอง
การสูญเสียคนในยานทั้งลำนั้นคุ้มค่ามากกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีชีวะBio Technology
นี่ล่ะคือสาเหตุที่ทำให้พวกผู้นำประเทศที่ดูแต่รายงานตัวเลขถึงกลายเป็คนโหดร้าย
เพราะชีวิตของคนธรรมดานั้นไร้ค่ามากๆหากพิจารณาจากภาพรวมทั้งหมด
ว่าหากเราเล่นเกมส์นี้มากๆเข้าเราจะเข้าใจว่าทำไมเราถึงส่งนักวิทยาศาสตร์ไปสำรวจยานลึกลับที่พึ่งออกมาจากวาร์ปและมีร่องรอยกรงเล็บไปทั่วยานพร้อมกับเืทีแห้งแล้วเต็มยาน
และศพของคนในยานหายไปและเสียงสัญญาณสุดท้ายร้องว่า
ช่วยด้วยช่วยด้วย พวกมันอยู่เต็มไปหมด
แต่พอสแกนพบว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตในยาน
พวกเราทำอะไรเมื่อเจอเหตุการณ์นั้น?
ส่งคนเข้าไปสำรวจในยานนั่นเอง
ผมคิดว่าจะลองสร้างหน่วยที่มีหน้าที่สำรวจยานประเภทนี้โดยเฉพาะเจาะจงละกัน
จะได้ไม่ต้องส่งนักวิทยาศาสตร์ที่ไม่ติดอาวุธครบมือหรือชุดเกราะป้องกันกรดไปให้พวกเอเลี่ยนจับกินไปหมด
ย่า
Radiance แสงรัศมี
ผมสยายปีกสิบสองปีกของผมออกมาจากข้างหลังด้วยพลังจิต
ทำให้คนในบริเวณทุกคนนั้นคุกเข่าลงด้วยความเคารพ
“จักรพรรดิทรงพระเจริญ”
“จักรพรรดิทรงพระเจริญ
“จักรพรรดิทรงพระเจริญ”
เสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ
ท่าทางพวกเขาจะชอบทักษะนี้เพราะเพิ่มค่าขวัญกำลังใจให้พวกเขาได้ล่ะนะ