Chapter 3
เดทแรกผ่านไป เดทต่อไปต้องเป็แฟนกัน!
ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ไอ้ตี๋จีนหน้าหล่อคนนี้ะโขึ้นมาคร่อมซ้อนมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีดำคันใหญ่ของพี่ยอร์ชปีสามนี้ได้อย่างง่ายดาย เอ๊ะ รึกูใจง่ายวะ? -.,-
ไม่หรอก แค่เกิดมาไม่เคยมีแฟน จู่ๆมีผู้ชายเข้ามาขอเป็แฟนแบบนี้ใครบ้างจะไม่ใจเต้นวะ
"เป็อะไรไป นั่งเงียบเชียว!"
พี่ยอร์ชะโเสียงดังแข่งกับลมที่ปะทะหน้าของเราทั้งคู่ เสียงหล่อลอดผ่านออกมาจากหมวกกันน็อคสีดำใบเท่
"แค่เกร็งๆน่ะพี่ ไม่เคยนั่งมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ขนาดนี้ แถมออกถนนใหญ่อีก!"
ผมะโฝ่าแรงลมออกไป
"อะไรกัน ลูกคุณหนูอ่อเราอะ!"
"ไม่ใช่สักหน่อย แต่ที่บ้านแค่ห่วงว่ามันจะอันตราย!"
"มากับพี่ไม่อันตรายหรอกน่า เชื่อใจพี่ดิ!!"
บรื้นนนน!!
พูดแบบนั้นแล้วพี่ยอร์ชก็เร่งเครื่องบิดให้เร็วมากยิ่งขึ้น ผมที่ตอนแรกนั่งลู่ลมอยู่ก็ถึงกับทนไม่ไหวต้องเอื้อมมือขึ้นไปเกาะเอวแกร่งนั้นไว้เพราะกลัวจะตก
"อ๊ากก พี่ ช้าๆหน่อยพี่ยอร์ช!!"
ผมะโฝ่าแรงลมออกไปอีกครั้ง และเหมือนว่าพี่แม่งจะแกล้งผมเพราะเร่งจังหวะให้เร็วแรงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมไปอีก
ฟิ้วววว!!
พอละ กูจะไม่พูดอะไรอีก! ฮืออ ยิ่งพูดมันก้ยิ่งเร็วขึ้นๆ
ในที่สุดรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ก็มาจอดอยู่ที่หน้าร้านอาหารตามสั่งแห่งหนึ่ง
"ฮะ!? นี่เดทแรกของเราจะกินข้าวกันที่นี่อ่อพี่?"
ผมถามอึ้งๆ มันเป็ร้านตามสั่งธรรมดาๆ คิดว่าจะพาไปร้านหรูๆสักหน่อยแหะๆ แต่ไม่เป็ไรครับ แค่มากินกับคนหล่ออย่างพี่ยอร์ชผมก็สุขใจแล้ว (ไม่ค่อยจะใจง่ายเล้ยกู >,,<)
"ทำไมอะ จีนไม่ชอบร้านอาหารข้างทางเหรอ?"
"ปละ เปล่าครับ กินได้พี่ ไม่มีปัญหาๆ"
"เราเปลี่ยนร้านกันก็ได้นะ เดี๋ยวพี่พาไปกินในห้าง"
"ไม่เป็ไรจริงๆพี่ ผมกินได้ ผม เอ่อ ผมแค่ถามเฉยๆเอง"
"ที่พาจีนมาร้านนี้เพราะมันเป็ร้านประจำพี่เลยนะ พี่มากินบ่อยๆ อร่อยแถมเมนูเยอะอีก ยังไงลองเข้าไปดูก่อนนะ"
ผมเดินตามพี่ยอร์ชเข้าไปในร้านอย่างว่าง่าย
ถึงจะเป็ร้านตามสั่งธรรมดาแต่คนก็เยอะใช้ได้ พวกเราพากันเดินไปนั่งโต๊ะด้านในซึ่งเป็โต๊ะหินอ่อน คุณป้าเ้าของร้านเดินนำเมนูอาหารมาให้เรา
"หืม เมนูเยอะใช้ได้เลยนะพี่"
ผมมองเมนูอาหารในมือ มีทั้งกั้งทอดกระเทียม ข้าวหน้ากุ้งราดซอสมะขาม ข้าวหน้าไข่หมึกคั่วน้ำจิ้มซีฟู้ด คืออาหารทะเลเยอะมาก ส่วนหมูก็มีข้าวคอหมูย่าง ข้าวไก่ย่าง แล้วก็เมนูตามสั่งทั่วไป
"จีนกินอะไรสั่งเลยนะ พี่เลี้ยง"
พอพูดว่าเลี้ยงแบบนี้แล้วก็แอบเกรงใจยังไงไม่รู้แฮะ แถมเป็เดทแรกของเราสองคนอีก
"เอ่อ ผมเอาเย็นตาโฟทะเลกุ้งกรอบเส้นใหญ่ครับคุณป้า"
ผมชี้ไปที่เมนูแนะนำประจำร้าน เมนูนี้น่ากินจริงๆนะ
"จ้ะ แล้วพ่อหนุ่มล่ะลูก"
คุณป้าจดยิกๆแล้วหันไปถามพี่ยอร์ชบ้าง
"ผมเอาข้าวปลากระพงสามรสครับ"
"จ้ะ รออาหารสักครู่นะ"
คุณป้าเดินจากไปทิ้งเราสองคนเอาไว้
ผมนั่งก้มหน้าไม่กล้าสบตาพี่ยอร์ช
"เป็อะไร ทำไมไม่มองหน้าพี่?"
สงสัยจะพยายามหลบเกินไปจนสังเกตได้
"ก็เขิน นี่มันเดทแรกของเราเลยนะพี่"
"หึ เดทแรกไม่เป็ไร"
"..."
"แต่เดทต่อไปเราต้องเป็แฟนกันนะ"
"-//////-" และนี่คือสีหน้าผมที่เขินหนักมาก หยอดเก่ง แซวเก่ง เ้าชู้แน่ๆเลย
"ไม่ปฏิเสธก็ถือว่าตามนี้นะ"
"ดะ เดี๋ยวดิพี่ ขี้ตู่ไปเองอ่า ไม่ได้พูดสักคำว่าจะเป็แฟนพี่"
"แล้วต้องเดทอีกกี่เดทถึงจะได้เป็แฟนกัน?"
"ก็ต้องดูกันไปเรื่อยๆ"
ผมตอบอ้อมแอ้มเขินอาย มันจะมาเร่งเร้าแบบนี้ได้ไงกัน ไม่ดีไม่งามเลย
"ฮ่าๆ ก็ได้ๆ เราดูกันไปเรื่อยๆเนอะ แล้วพี่จะมาหาจีนบ่อยๆได้ปะ เราจะไปเดทกันบ่อยๆได้มั้ย?"
พี่ยอร์ชจ้องหน้าผมอย่าง้าคำตอบ
"อะ อื้ม"
"อื้มนี่คืออะไร? ไม่ปฏิเสธใช่มั้ย?"
"อื้มมม"
"หึๆ น่ารักจริงๆ"
พี่ยอร์ชเหยียดยิ้ม ยิ่งยิ้มเ้าเล่ห์แบบนั้นก็ยิ่งดูหล่อชะมัดเลย
เรานั่งจ้องหน้ากันไปมาสักพักอาหารที่สั่งไว้ก็มา
"โห ข้าวพี่น่ากินจังเลย นึกว่าจะเป็อาหารตามสั่งธรรมดาร้านนี้ พอมาดูเมนูแล้วอาหารทะเลน่ากินๆทั้งนั้นเลย"
ผมจ้องมองชิ้นปลากระพงหั่นเต๋าราดซอสสามรสราดข้าวบนจานพี่ยอร์ช
"ร้านนี้เด็ดมากเลยล่ะ พี่มากินบ่อยๆ บรรยากาศอาจจะไม่ค่อยดีแต่เื่อาหารนี่สุดๆ"
"งั้นไม่เกรงใจล่ะนะครับ"
ผมตักน้ำซุปเย็นตาโฟทะเลในชามตัวเองขึ้นมาชิม อ๊า อร่อยยย!
"สุดยอด ร้านนี้อร่อยมากเลยอะ"
"หึ ยิ้มน่ารักเชียว ทำตัวเป็เด็กไปได้นะ"
อ่า เขินอีกแล้ว ทำไมชมผมบ่อยจังวะ ไอ้ตี๋จีนก็อายเป็นะเว้ยพี่ -///-
หลังจากทานข้าวกันเสร็จพี่ยอร์ชก็พาผมขี่มอเตอร์ไซค์โต้ลมเพื่อกลับไปเอารถที่มหาวิทยาลัย
ในที่สุดเราก็เดินทางกลับมาถึงลานจอดรถคณะวิศวะ
"จะกลับหอแล้วเหรอ ไปไหนต่อมั้ย?"
"ไม่อะพี่ นี่ก็เริ่มมืดแล้ว น่าจะกลับไปอาบน้ำนอนแล้วอะ"
"งั้้นเหรอ เสียดายจัง อยากจะชวนไปเที่ยวต่อ"
พี่ยอร์ชพูดแบบนั้นแล้วทำหน้าทำตาเหมือนผิดหวัง
"ไว้วันหลังละกันนะพี่ วันนี้ผมเพลียๆ"
"อืม ก็ได้ แต่ไว้วันหลังต้องไปเที่ยวกับพี่นะ"
"โอเคครับ ไม่มีปัญหา"
เรายืนคุยแล้วแลกไลน์แลกเบอร์ช่องทางการติดต่อกันสักพักก็แยกย้ายกันกลับ
เฮ้อ ไม่คิดเลยจริงๆว่าชีวิตนี้จะมีคนมาตามจีบ แถมผู้ชายคนนี้ยังหล่อมากๆอีก แล้วใครจะไปอดใจไหวล่ะครับแบบนี้...
เมื่อกลับมาถึงคอนโดผมก็ล้มตัวลงนอนแผ่บนที่นอนอย่างเหนื่อยอ่อน
ติ๊งงง!
เสียงข้อความดังขึ้น
[ Emmer : ทุกคนน ไปร้านเหล้ากันน เจอกันสามทุ่มร้านเดิม]
เอาอีกแล้เวเหรอวะ ไอ้เอ็มไหนบอกง่วง ตอนเรียนนี่ง่วงแทบตายพอกลับหอได้แม่งร่าเริงเสือกแรดอยากจะไปร้านเหล้า
[ Deal : ไอ้จีนอาาบน้ำแต่งตัวมาเลย ของกูเดี๋ยวพี่การมารับ @Jeans ]
[ Jeans : เออ โอเคๆ ]
ผมตอบกลับไปแบบนั้น จะปฏิเสธเพื่อนก็ยังไงอยู่ แม้จะเหนื่อยี้เีไปแต่ก็จำใจลุกไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อสักหน่อย
@ร้านเหล้า
"เฮ้ยไอ้ยอร์ช นั่นเด็กที่มึงตามจีบอยู่ปะ"
"ไหน?"
"นั่นไง หันหลังไปดิ"
"..เออ น้องจีนปีสอง"
"มาเที่ยวร้านเหล้าเฉย เสียใจด้วยว่ะไอ้ยอร์ช น้องเขาแต่งตัวซะหล่อเท่เหล่ท่อ สงสัยจะมีคนข้างกายแล้วล่ะมั้ง"
"หุบปากไปเลยไอ้อาเธอร์ มากับคนอื่น แต่ก็กลับกับกูได้"
"มั่นใจจัดเพื่อนกู"
"เออ อะไรที่กูหมายตาเอาไว้แล้วก็ต้องเป็ของกู!"
617
![เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576648_93970411.webp)
