“งั้นเดี่ยวผมไปรับคุณที่โรงแรม แล้วเราค่อยไปพร้อมกันนะครับ”
“ค่ะ คุณจะมาตอนไหน”
“ไม่เกิน 4 ทุ่ม ผมถึงโรงแรม”
“ได้ค่ะ”
“เดี่ยวเจอกันนะครับ”
10 นาทีต่อมาคิงก็กลับมาถึงที่พัก เมื่อเข้ามายังภายในห้องเขาก็ตรงไปยังห้องน้ำทันที ประมาณ 10 นาทีเขาก็เสร็จกิจ เดินออกมานุ่งผ้าขนหนูสีขาวไว้เพียงแค่อย่างเดียว เดินไปนั่งลงบนเตียงให้พัดลมเป่าร่างกายให้แห้ง มือก็เลื่อนดูข่าวจากอินเทอร์เน็ต บรรดาข่าวมากมาย ทั้งข่าวบันเทิง ข่าวดารา ข่าวทั่วไปขึ้นมาในหน้าจอเต็มไปหมด คิงเลื่อนอ่านข่าวเฉพาะพวกข่าวเศรษฐกิจ นั่งไปนั่งมาประมาณ 5 นาที ตัวก็แห้งสนิท เขาจึงลุกขึ้นไปแต่งตัว
เขาเลือกใส่เสื้อแขนสั้นสีขาวด้านใน สวมทับทับด้วยเสื้อฮาวายคู่กับกางเกงยีนส์คู่ใจ ลุคนี้แต่งออกมาแล้วดูเหมือนหนุ่มลุคมาดเซอร์ แต่ก็ผสมผสานกันอย่างลงตัว เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้วคิงก็ออกมาเรียกรถแท็กซี่แถวนั้นเดินทางไปรับคาร่าทันที จากห้องพักของเขาใช้เวลาประมาณ 30 นาทีก็มาถึงโรงแรมที่คาร่าพักอยู่ คิงลงรถแล้วจึงเดินไปนั่งรอคาร่าที่ล็อบบี้
“ผมถึงแล้วนะครับ รออยู่ที่ล็อบบี้”
ข้อความถูกส่งไปเพียงไม่นานก็แสดงสัญลักษณ์เครื่องหมายถูกที่แปลว่าข้อความนั้นได้ถูกอ่านแล้ว
“คุณมาไวจัง พึ่งจะ 3 ทุ่มนิดๆเอง”
“ก็ผมทนคิดถึงคุณไม่ได้นะสิครับ”
“...”
“พูดงี้ ฉันก็เขินแย่สิ”
“ผมคิดถึงคุณจริงๆ”
“อือ”
“คุณไม่ต้องรีบนะ ผมรอได้”
“อือ งั้นรอแปปนะคะ”
“ครับ”
หลังจอสี่เหลี่ยมเล็กๆได้มีรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกดีแสดงออกมา เธอวางมือถือไว้บนเตียงแล้วเข้าไปอาบน้ำพร้อมกับฮัมเพลงไปด้วย ด้านชายหนุ่มเขาก็นั่งรออยู่ที่โซฟาของล็อบบี้ ประมาณ 30 นาทีต่อมา หญิงสาวในชุดเดรสขาวรัดรูปก็ปรากฏตัวต่อหน้าของชายหนุ่ม
“คุณรอนานไหม”
เขาเงยหน้ามองไปยังเ้าของเสียงก็ต้องตะลึงในความงาม ชุดสีขาวรัดรูปแสดงให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้ง หลายๆคนที่อยู่บริเวณนั้นก็มีหันมามองบ้าง ต้องยอมรับจริงๆว่าคาร่านั้นสวยมากๆ
“ไม่นานหรอกครับ”
“วันนี้คุณสวยมาก รู้ตัวไหมครับ”
“จริงหรอ”
“ผมจะโกหกคุณทำไม”
“อือ คุณก็น่ารักมากค่ะ”
“ขอบคุณครับ งั้นเราไปกันเลยไหมครับ”
“ค่ะ”
คาร่าเดินควงแขนของคิงออกมายังด้านนอก รอไม่นานนักแท็กซี่ก็มาถึง จากโรงแรมไปยังร้านเหล้าใช้เวลาประมาณ 15 นาทีก็มาถึง วันนี้ทั้งสองก็มายังร้านเดิม ใช้เวลาตรวจค้นไม่นานก็ได้เข้ามายังด้านใน พนักงานคนเดิมเห็นคิงเข้ามาก็รีบพุ่งตัวออกมาต้อนรับอย่างรวดเร็ว
“สวัสดีค่ะพี่ วันนี้ดื่มอะไรดีค่ะ”
“คุณอยากดื่มอะไรครับ”
“สรุา สุรา”
เป็เสียงของอาจารย์ที่ตอบกลับมาก่อนคำตอบของคาร่า คาร่าเองก็ตอบคิงว่าอยากดื่มเหล้าเหมือนกัน
“เอ่อ ถ้าอยากขึ้นไปนั่ง้าต้องทำยังไงหรอ”
“อ่อ โซนนั้นจะเป็โซน VIP ค่ะ สำหรับลูกค้าที่เปิดโต๊ะ 7,000 เหรียญขึ้นไป จะเป็แคชเครดิตภายในโต๊ะ ลูกค้าสามารถสั่งออเดอร์อะไรก็ได้ภายในวงเงิน”
“ขึ้นไป้าไหมครับ จะได้ไม่อึดอัด”
“ยังไงก็ได้ค่ะ แล้วแต่คุณ”
“สนใจไหมคะพี่”
“งั้นเปิดเป็ 7,000 เหรียญก็ได้ครับ”
“ได้ค่ะ สะดวกชำระแบบไหนดีค่ะ เงินสด สแกนหรือบัตรเครดิตก็ได้ค่ะ”
“สแกนครับ”
“ได้เลยค่ะพี่ งั้นขอพาไปนั่งที่โต๊ะเลยนะคะ”
ทั้งสองเดินตามพนักงานขึ้นบันไดไปยัง้า เมื่อขึ้นมา้าก็เห็นว่ามีลูกค้านั่งอยู่ก่อนแล้ว 2 โต๊ะ พนักงานเดินพาคิงและคาร่ามานั่งโต๊ะที่ตั้งอยู่ฝั่งระเบียง สามารถมองเห็นบรรยายกาศด้านล่างได้อย่างทั่วถึง
“คุณอยากดื่มอันไหน สั่งได้เลยนะครับ”
“งั้นขอ โมจิโต้ 1 แก้วก่อนค่ะ”
“ส่วนผมเอาแบบเมื่อวาน 20 แก้วครับ”
“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”
ได้รับออเดอร์แล้วพนักงานสาวก็เดินลงไป คิงละความสนใจจากอย่างอื่นหันไปมองหน้าของคาร่า คาร่าที่เห็นว่าคิงมองมาเธอก็รู้สึกเขินออกมา ต่างจากเมื่อวานที่เป็ตัวเธอที่เป็ฝ่ายทำให้คิงเขิน วันนี้กลับเป็เธอเสียเองที่เป็ฝ่ายเขินเสียเอง
“วันรืนฉันจะต้องกลับแล้วนะ”
“กลับที่ไหนครับ”
“กลับอเมริกาค่ะ ไฟท์บินเวลา ตี 5”
“เช้าเลยนะครับ แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหม”
“เรามีคอนแทคกันแล้ว อยู่ที่ว่าคุณจะอยากเจอฉันอีกหรือเปล่า”
“อยากเจอสิครับ”
“จะว่าไป ฉันยังไม่ได้ถามคุณเลยว่ามาจากที่ไหน”
“ผมมาจากประเทศไทยครับ”
“เอ๋ บังเอิญจริงๆ เดือนกรกฏา ฉันมีงานที่ต้องไปประเทศไทยพอดี น่าจะได้อยู่ที่ไทยประมาณเดือนหนึ่ง”
“งั้นเราก็ได้เจอกันอีกครั้งไวกว่าที่คิดนะครับ”
“ค่ะ ถึงตอนนั้นคุณต้องเป็คนพาฉันทัวร์นะคะ”
“ได้เลยครับ”
ระหว่างที่กำลังคุยกันอย่างออกรส พนักงานก็กลับมาพอดี ค็อกเทลถูกเสิร์ฟก่อนตามด้วยเหล้าออนเดอะร็อคอีก 20 แก้ว สองชายหญิงยกแก้วขึ้นมาชนก่อนที่จะดื่มเข้าไป
“เร็วๆสิ ข้าอยากดื่มแล้ว”
“ใจเย็นๆสิครับอาจารย์”
ยกแก้วแรกหมดคิงก็ต่อด้วยแก้วที่สองทันที คาร่าเองก็มั่นใจว่าตนนั้นก็คอแข็งประมาณหนึ่ง แต่พอเห็นคิงดื่มแล้วเธอก็ต้องยอมแพ้ให้กับคิง ทั้งสองดื่มไปคุยไปจนเหล้าชุดแรกหมด คิงก็สั่งมาเพิ่มอีกชุด คาร่าก็มาดื่มเหล้าด้วยอีกคน เวลาของการร่ำสุราผ่านไปอย่างรวดเร็ว ราวๆ่เวลาประมาณตี 2 คาร่าก็เริ่มแสดงอาการเมาออกมา ส่วนคิงเองเขาก็ดื่มเพียงแค่่แรกๆ หลังๆมาเป็อาจารย์คนเดียวที่ดื่มอยู่
ประมาณตี 3 อาจารย์ก็หยุดดื่ม เป็เวลาที่คาร่ามีอาการเมากำลังได้ที่ คิงเห็นว่าคาร่าเมามากแล้วจึงจะกลับโรงแรม เขายกมือเรีกเด็กพนักงานมาเพื่อเช็คบิล เนื่องจากเขาใช้เครดิตไม่หมด ยังเหลือยอดอีกเกือบแสน คิงสั่งเหล้าขวดเอากลับไปอีก 2 ขวด ราคาขวดละ 45,000 บาท ทั้งสองจึงเดินทางกลับโรงแรมทันที เมื่อเข้ามายังภายในห้องแล้ว ภาพเดจาวูก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ทั้งสองแทบจะไม่ได้นอนกันทั้งคืน จนเวลาประมาณ 6 โมงกว่าๆ ทั้งคู่จึงจะเข้านอนกัน
เวลาผ่านไปถึง่บ่ายโมงทั้งสองจึงฟื้นจากฤทธิ์ของสุรา คิงเป็คนลุกขึ้นมาก่อน ในตอนที่เขากำลังอาบน้ำคาร่าก็เปิดประตูเข้ามา เธอค่อยๆเดินเข้ามายังห้องอาบน้ำ ก่อนที่จะปลดผ้าคลุมตัวออกแล้วเข้าไปอาบน้ำร่วมกับคิง ราว 30 นาที ทั้งสองก็ออกมาจากห้องน้ำ แยกกันไปใส่เสื้อผ้ากันคนละมุม
“คุณหิวหรือยัง”
“เริ่มหิวแล้วละครับ”
“งั้นเดี่ยววันนี้ฉันพาไปร้านอร่อย รับรองอร่อยแน่นอน”
“ได้ครับ”
อีก 10 นาทีต่อมาสองชายหญิงก็ออกไปยังด้านนอก เดินทางโดยรถแท็กซี่เช่นเดิม ตรงไปยังสถานที่ใกล้ๆที่คาสิโนตั้งอยู่ คนขับค่อยๆชะลอความเร็วรถลงจนหยุดนิ่ง เมื่อลงมาจากรถก็เห็นป้ายชื่อร้านทันที คาร่าแนะนำว่าร้านนี้เป็ร้านอาหารทะเลที่สดมากๆ เพราะของที่นี่จะเป็ของที่ชาวประมงนำมาขายกับทางร้านเองเลย
คาร่าสั่งอาหารหลายอย่างจนเกือบวางบนโต๊ะไม่พอ คิงเห็นก็อดจะแซวไม่ได้ เธอทำได้แค่ยิ้มตอบกลับมาอย่างเขินๆ บนโต๊ะประกอบไปด้วยสัตว์น้ำนานาชนิด อาทิ กุ้งัเผา ปลากระพงทอดน้ำปลา/ทอดกระเทียม ปลาหมึกลวกจิ้ม ปลานิลทอดสามรส และอื่นๆอีกมากมาย สองคนลงมือทานอาหารมื้อนี้กันอย่างออกรส
ราว 2 ชั่วโมงการกระทำทุกอย่างจึงหยุดลง อาหารเกือบจะหมดแต่ไม่หมด เนื่องจากมันมีจำนวนเยอะมากๆ คิงถึงกับต้องเอนหลังถกเสื้อขึ้นมาเอามือลูบท้องเบาๆ หลังจากทานอาหารเสร็จแล้ว ่เย็นทั้งสองก็พากันไปยังสวนสนุกกันต่อ เพื่อเป็การย่อยอาหารคาร่าจึงชวนคิงขึ้นไปนั่งชิงช้า์ เมื่อห้องที่ทั้งสองนั่งอยู่หมุนวนไปอยู่้า ทั้งสองก็ต้องตะลึงในความงดงามของเมืองในเวลากลางคืน แสงไฟจากถนนเรียงรายต่อกันคล้ายเป็งานศิลปะ ผังเมืองที่ดูสับสนในตอนเช้ากลับสวยงามในเวลากลางคืน
วันนี้คิงไม่ได้ไปเล่นโป๊กเกอร์ที่คาสิโน เพราะเขาอยากใช้เวลาอยู่กับคาร่าให้นานที่สุดก่อนที่เธอจะกลับไป เห็นว่าเป็เวลาดึกมากแล้วคิงจึงชวนคาร่ากลับห้อง เมื่อเขามายังภายในห้องทั้งสองก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกันอย่างพร้อมเพรียง ทั้งเขาและเธอหันมามองหน้าสบตาซึ่งกันและกัน เกิดเป็ความรู้สึกแปลกๆ
“คืนนี้คุณอยู่กับฉันได้ไหม”
“ได้สิ ถ้าคุณ้า”
เธอยิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำตอบ สองคนนอนกอดกันแน่น เธอมองมาที่ตาของชายหนุ่มอีกครั้ง คล้ายกับมีความในใจที่อยากถาม
“วันนี้เรียกว่า เดท ได้หรือเปล่า”
107
![พี่ครับช่วยผมหน่อย น้ำมันผมหมด [pwp ตอนเดียวจบ มี ebook]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1755662031_8812019.webp)
