"แขกของที่นี่อ่อนไหวจริงๆ ตัวเลอะอ้วกนิดหน่อยก็จะฆ่ากันเลย ไม่ไหวๆ ทุกตัวไม่ได้อยู่ในดาวป่าเถื่อนอย่างนี้แน่" ยูฟี่บ่นอย่างเอือมระอา
ัน้อยออกจากดาวพร้อมกับฟองสบู่มาแล้ว เมื่อคิดว่าปลอดภัยสักทีก็ควบคุมให้ฟองสบู่เคลื่อนที่ช้าลงได้ บัดนี้เธออยู่ห่างชั้นบรรยากาศของดาวไม่ไกลนัก จึงสามารถเห็นหมู่เมฆสีเขียวที่ปกคลุมทั้งดาวอย่างชัดเจน มันยังสวยงามไม่เปลี่ยนไปเลยแม้ข้างล่างนั่นกำลังจะเกิดา
ยูฟี่ตั้งใจออกเดินทางตามหาทุกตัวต่อไป แต่ก่อนจะจากลาดาวดวงนี้ก็เหลือบไปมองวัตถุขนาดั์เข้าเสียก่อน มันเป็ดวงจันทร์อันเป็บริวารของดาวนี้ ซึ่งมีสีขาวและผิวที่ขรุขระมาก แล้วผิวยังคล้ายกับลวดลายบนตัวของสัตว์อีกด้วย...ไม่ใช่ดาวบริวาร
ศูนย์บัญชาการลับของเยอรมัน
ลึกลงไปใต้ดิน 1 กิโลเมตร ยังมีสถานที่ที่เปี่ยมด้วยกิ้งก่ามากความสามารถอยู่ พวกเขามารวมตัวอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องประเทศชาติจากภัยร้ายระดับโลก ซึ่งสิ่งที่ต้องปกป้องนั้นรวมไปถึงาาแห่งเยอรมันด้วย แน่นอนว่าพวกเขาต้องเคลื่อนไหวทันที โดยเฉพาะกิ้งก่าตัวหนึ่งที่เป็หัวหน้าของศูนย์บัญชาการแห่งนี้
ปัง ปัง ปัง
"ท่านพ่อออออออออออ! ไม่น้าาาาาาาาาาาา!" กิ้งก่าหนุ่มในห้องทำงานส่วนตัวทุบโต๊ะระบายอารมณ์อย่างบ้าคลั่งเมื่อรู้ข่าว
เ้าชายแห่งเยอรมันที่หลั่งน้ำตาบ่งบอกว่ากำลังเศร้าโศกกับการจากไปของบิดา กระนั้นในความเศร้ากลับเปี่ยมไปด้วยความแค้นที่มีต่อยูฟี่ ทำให้พนักงานในห้องต้องสั่นผวา แต่ก็ไปไหนไม่ได้ในเมื่อเขาเรียกทุกตัวมาที่ห้อง
"ล...ล่าสุด กิ้งก่าของเราจับภาพเ้าของงานวันเกิดลอยขึ้นไปบนฟ้าด้วยยานพาหนะรูปร่างประหลาดคล้ายฟองสบู่ได้ครับ" หนึ่งในกิ้งก่าที่เ้าชายเรียกมาพูดขึ้น
"และเราจับสัญญาณสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับกิ่งก่าบนชั้นบรรยากาศไม่ได้เลย คาดว่าหนีไปนอกดาวแล้วครับ" กิ้งก่าอีกตัวบอก
จากข้อมูลที่ได้รับมา บ่งบอกว่าหมดหวังแล้วที่จะตามจับฆาตกรตัวนี้ได้ ทว่าสำหรับผู้เปี่ยมไปด้วยความแค้น ไม่ว่าจะต้องเดิมพันด้วยสิ่งใดก็ต้องล้างแค้นให้จงได้ แม้จะต้องเดิมพันด้วยชีวิตหรือทั้งดาวก็ตาม
"งั้นปล่อยมันออกมา! เ้าตัวที่บนดวงจันทร์! อาวุธที่พรรคนาเซียงที่น่าภาคภูมิใจของเราทิ้งไว้น่ะ! ถ้าเ้าของงานวันเกิดอยู่ในอวกาศจริงๆ ละก็! มันจะได้เขมือบเ้าฆาตกรนั่นเข้าไป!" เ้าชายเอ่ยคำพูดนี้ออกมาโดยไม่คิด
"แต่...ถ้าเราปล่อยมัน ก็เท่ากับว่าประเทศเราฉีกพันธสัญญาสงบศึกนะครับ" กิ้งก่าตัวหนึ่งคัดค้าน
"แถมเรายังควบคุมมันไม่ได้ด้วย เราก็ยังไม่รู้ด้วยว่าเ้าของงานวันเกิดหนีออกนอกดาวไปจริงๆ รึเปล่า" กิ้งก่าอีกตัวคัดค้านด้วย
กิ้งก่าทุกตัวในห้องเห็นว่าการจะปลดปล่อยสิ่งที่อยู่บนดวงจันทร์นั้นไม่คุ้มเลย แต่เ้าชายรักบิดามาก รักจนยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อแก้แค้น แม้ว่าวิธีนี้จะมีโอกาสน้อยนิดก็ตาม อย่างไรเขาก็จะทำ ไม่สนใจกิ้งก่าตัวอื่นในห้องนี้เลยด้วยซ้ำ
"หึๆ ช่างมันปะไร ในเมื่อปุ่มปลดปล่อยมันอยู่ในมือฉันคนนี้แล้ว!"
เ้าชายโชว์รีโมทในมือขึ้นมา ซึ่งมีปุ่มสีแดงๆ อยู่ด้วย บ่งบอกถึงความอันตรายได้เป็อย่างดี เมื่อกิ้งก่าทุกตัวเห็นดังนั้นก็ถลาเข้าไปยื้อแย่งรีโมทในมืออีกฝ่ายเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดาล้างเผ่าพันธุ์ ทว่าเขาคิดไว้ก่อนแล้วว่าต้องเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น จึงกดทันทีเมื่อโชว์รีโมทขึ้นมา
ปิ๊บ
เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น สิ่งมีชีวิตสุดอันตรายบนดวงจันทร์ก็ตื่นจากภวังค์ พร้อมใช้ชีวิตเยี่ยงอยู่ในาเมื่อหลายร้อยปีก่อน
นอกโลก
สัญชาตญาณบางอย่างในตัวของยูฟี่กำลังเตือนให้ระมัดระวังเมื่อมองไปยังดวงจันทร์ เพราะตัวอะไรสักอย่างบนดวงจันทร์ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น มันขยับตัวอย่างเชื่องช้าจนเป็ที่สังเกตได้ง่าย ทำให้ัน้อยรู้ตัวเสียทีว่ากำลังเผชิญกับอะไร
เมื่อมันขยับตัว ดวงจันทร์ก็หยุดโคจรไปชั่วขณะ มันมีรูปร่างคล้ายตะขาบ แต่มันตัวใหญ่เท่าครึ่งหนึ่งของดวงจันทร์ ทั้งยังเคลื่อนไหวในอวกาศได้อย่างอิสระดั่งนกบนท้องฟ้า ตัวของมันสีขาวโพลนไปทั้งตัวกลมกลืนกับดวงจันทร์ ยูฟี่จึงไม่ทันได้สังเกต
"...เซอร์ไพรส์จังเลยค่ะ" เธอเผลอมองข้างในปากตะขาบไปแวบหนึ่งก่อนหันหนี มันน่าขยะแขยงมาก
เซอร์ไพรส์นี้มาจากเ้าชายแห่งเยอรมันเอง โดยเขา้าล้างแค้นให้บิดาจนยอมปลดปล่อยสัตว์ประหลาดที่ควบคุมไม่ได้ออกมา ไม่มีใครรู้ว่ามันแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ก็รู้อย่างชัดเจนว่าไม่มียุทโธปกรณ์ใดในดาวทำอันตรายแก่มันได้ หากพรรคนาเซียงใช้มันในาแล้วละก็ โลกคงถึงกาลอวสานอย่างไม่ต้องสงสัย
ต่อให้ยูฟี่เคยเดินทางในอวกาศมาแล้วก็ตาม แต่เ้าตะขาบสีขาวเองก็ไม่ได้อ่อนแอ
ใน่เวลานั้น ัน้อยควรหนีไปเมื่อเจอในสิ่งที่ไม่รู้จัก เพราะอวกาศช่างกว้างใหญ่ จึงไม่สามารถตัดสินทุกอย่างเพียงแค่ภายนอก โดยตัวยูฟี่เองก็ไม่ได้อยากสู้ด้วยเป็ทุนเดิม จึงควบคุมให้ฟองสบู่พาตัวเองออกไปให้ไกลจากเ้าตะขาบ
เ้าตะขาบเห็นฟองสบู่เคลื่อนไหวในอวกาศ จึงคิดว่าเป็เหยื่อ รีบดีดตัวออกจากดวงจันทร์ พุ่งเข้าหายูฟี่โดยทันที มันไม่ปล่อยให้เหยื่อหนีแม้จะเป็ัน้อยที่ตัวเล็กกว่าหลายร้อยเท่า เขี้ยวทั้งสองข้างของมันแทงตรงมาที่ฟองสบู่พร้อมกันเลย
ยูฟี่พยายามขยับฟองสบู่ให้หลุดจากการจับของเขี้ยวตะขาบแล้ว แต่แรงของมันมีมากจนขยับไม่ได้เลย ซึ่งด้วยแรงอันมหาศาลของมัน การจะทำให้เขี้ยวทะลุเข้าไปในฟองสบู่นั้นไม่ใช่เื่ที่เป็ไปไม่ได้เลย มันดูมั่นใจมากว่าจะสามารถจัดการัน้อยได้
"...เซอร์ไพรส์จริงๆ นะเนี่ย คงจะเป็งานวันเกิดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยูฟี่เลยล่ะ" เธอยังคิดว่าอยู่ในงานวันเกิดอยู่แม้อยู่ใกล้ปากตะขาบเพียงเอื้อม
เมื่อชีวิตกำลังตกอยู่ในความเสี่ยง ยูฟี่ต้องสู้อาจเพื่อปกป้องตนเอง
ไม่มีใครทราบเลยว่าโชคชะตาบังคับให้เด็กน้อยรู้จักกับคำว่าฆ่าหรือไม่ นั่นขึ้นอยู่กับเธอแล้ว
(จบตอน)
แง่มๆ อยากได้เมนต์จัง เมนต์สักเมนต์
295
