นางโจรปล้นรัก (สำนักพิมพ์ตะวันเปรมปรีดิ์)

นางโจรปล้นรัก.........ตอนที่ 27

อนิรุทธ์ทำตามที่พูดไว้คือพาเธอมาฮันนีมูนทั้งคู่ลัดฟ้ามายังนอร์เวย์เมื่อถึงก็พาล่องเรือสําราญฟยอร์ดชมความงามซองน์ฟยอร์ดที่ได้ชื่อว่าเป็น King of Fjord ที่สวยงามที่สุดในนอร์เวย์เรือค่อยๆ เคลื่อนตัวจะไปตามลำน้ำที่ค่อนข้างจะคดเคี้ยวตลอดเส้นทางมีภูเขาน้อยใหญ่สลับกันไปมา และเมื่อการล่องเรือจบลงเขาก็พานภัสตรงมาที่บ้านพักโดยไม่ยอมพักที่ไหนเลย  ถึงแม้มันจะเงียบสงบและบรรยากาศรอบตัวก็ดูน่าสนใจแต่ การเดินทางไกลประกอบกับสภาพอากาศที่หนาวเย็นทำให้นภัสรู้สึกเหนื่อยมากเอาการ

นภัสมองบ้านหลังใหญ่ที่เพิ่งเข้ามาอย่างพอใจ  มันใหญ่กว่าที่คิดไว้มากพอสมควรมีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งบนโซฟารับแขกอย่างอ่อนแรง

 “ตั้งแต่พ่อกับแม่วางมือและโยนทุกอย่างให้ผมรับผิดชอบต่อทั้งสองกลายเป็นนักท่องเที่ยวและนักลงทุน พวกท่านซื้อบ้านและที่ดินในยุโรปไว้หลายประเทศ  ซื้อมาแล้วก็ขายไปเพื่อเอากำไร  บางที่พวกท่านซื้อมาไม่แพงแต่เวลาขายนี่ได้ราคามามากกว่าสองเท่าน่ะ” อนิรุทธ์เล่าเรื่องราวของพ่อแม่ให้นภัสฟัง

“คุณพ่อคุณแม่ท่านเป็นนักธุรกิจที่เก่งมาก” 

“ใช่  พ่อของผมเก่งมาก  แต่เบื้องหลังความเก่งของพ่อคือแม่นะ เพราะแม่คอยให้กำลังใจและคอยเตือนเวลาที่พ่อเดินไม่ตรงทาง”  เขาหัวเราะออกมาเบาๆ

“แบบนี้สินะถึงเรียกว่าคู่ชีวิต”

“พ่อกับแม่ขอคุณล่ะเป็นไงบ้าง” 

“ท่านจากฉันไปนานมากแล้ว  แต่เท่าที่รู้คือท่านทั้งสองคนรักกันมาก  และพวกท่านก็รักฉันมากเช่นกัน  ช่วงเวลาที่ฉันอยู่กับท่านทั้งสองคนเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตเลย”  น้ำเสียงของนภัสฟังดูมีความสุขเมื่อพูดถึงเรื่องของพ่อแม่

“ต่อไปนี้ชีวิตของคุณจะมีความสุขอีกครั้ง  เพราะคุณได้สามีที่สมบูรณ์แบบอย่างผม” 

“คุณมีข้อเสียตั้งมากมายไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่พูดเสียหน่อย” 

“อยู่กับผมไปเรื่อยๆ คุณจะรู้เองว่ามันเป็นอย่างที่ผมพูด”

“เอาเป็นว่าจะรอดู” 

หลังจากพักผ่อนจนหายเหนื่อยและรับประทานอาหารกลางวันกันเรียบร้อยแล้วอนิรุทธ์ขับรถพานภัสมาที่เมืองAndenes ต่อโดยไม่ยอมให้เสียเวลา

 “ทำไมต้องขับรถมาต่างเมืองด้วยคะ”  เธอถามเป็นรอบที่ห้าแล้ว เพราะก่อนออกจากบ้านอนิรุทธ์ก็ไม่ยอมบอกรายละเอียดมากนัก

“คุณถามผมมาหลายรอบมาก” 

“ก็คุณไม่ยอมบอกนี่คะ” 

“คงต้องบอกสินะ คุณถึงจะได้เงียบ” 

“ใช่ค่ะ” 

“พาคุณไปดูแสงเหนือ  เท่าที่ดูพยากรณ์อากาศเหมือนว่าวันนี้ท้องฟ้าจะปลอดโปร่งแต่อย่าเพิ่งหวังมากนะเมียจ๋าเพราะบางทีมันก็ไม่เป็นไปตามที่เขาบอกไว้  ผมคิดว่าเราน่าจะถึงที่หมายประมาณสี่ทุ่มกว่าๆ”  ในที่สุดอนิรุทธ์ก็ยอมบอกโดยดี เพราะถ้าไม่บอกก็พอจะเดาได้ว่าภรรยาคนสวยคงจะถามไปตลอดทาง

นภัสมองดูท้องฟ้าที่ยังคงมีแสงอยู่ทั้งๆที่ตอนนี้เวลาปาเข้าไปเกือบจะสี่ทุ่มแล้ว การที่ขับรถมาถึงที่หมายเร็วทำให้ทั้งคู่มีโอกาสได้นอนมองท้องฟ้าด้วยกันนานขึ้นไปด้วย

“ท้องฟ้าโปร่งจริงๆ  ผมว่าน่าจะได้เวลาแล้ว  คุณมองไปที่ท้องฟ้านะ  แล้วจะเห็นสิ่งมหัศจรรย์” 

ไม่นานนักแสงที่สวยงามก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า  นภัสมองตามอย่างตื่นเต้น ความสวยงามของมันทำให้เธอหลงใหล  มันไม่ได้มีแค่แสงแต่ทว่ามีเสียงด้วย ยิ่งทำให้น่าประทับใจ

อนิรุทธ์อุ้มคนที่นอนหลับตั้งแต่บนรถเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางที่สบายอกสบายใจ การที่จะต้องออกไปดูแสงเหนือทำให้ต้องเดินทางไกลพอสมควรและกว่าที่จะขับรถกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปเกือบตีสี่แล้ว

ดังนั้นเลยไม่แปลกใจที่นภัสจะเพลียจนหลับไป  เขาวางเธอลงบนเตียงและเดินไปถอดรองเท้าจากนั้นเลื่อนตัวขึ้นมาหาอีกครั้งและบรรจงจูบที่ที่หน้าผากเบาๆ 

นภัสลืมตาขึ้นเริ่มทำอะไรไม่ถูก เขาจะรู้หรือไม่ว่ายิ่งอยู่ใกล้กันมากเท่าไหร่ยิ่งหวั่นไหวมากเท่านั้นดวงตาคมที่มองมานั้นทำให้รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะละลายลงไปต่อหน้า  แววตาของอนิรุทธ์เหมือนมีเปลวไฟร้อนซ่อนอยู่และมันกำลังทำลายกำแพงน้ำแข็งของเธอ

“คุณพร้อมที่จะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับผมแล้วใช่ไหม”  อนิรุทธ์กระซิบที่ข้างหูแต่เสียงกระซิบกลับมีพลังมากมายเกินกว่าที่จะเอ่ยปฏิเสธ  ตอนนี้แม้กระทั่งกลืนน้ำลายยังทำมันได้อย่างยากเย็น

“ฉัน....” นภัสพูดออกมาได้เพียงเท่านั้นพูดอะไรต่อไปไม่ออกแล้วในเวลานี้  เขาพอจะรู้ว่าเธอกำลังกลัว 

“ไม่ต้องกลัว  คุณไม่ต้องทำอะไรเลย”  เขาพูดพร้อมกับจูบที่ลำคอระหงส์เพียงเท่านั้นก็ทำให้นภัสไร้เรี่ยวแรง 

หญิงสาวมองคนที่กำลังถอดเสื้อของตัวเองร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาทำให้เธอลอบกลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว  ขนที่หน้าอกมีไม่มากหากแต่เมื่อมองดูแล้วมันเพิ่มความเซ็กซี่มากเหลือเกิน 

“มองหน้าผมสิที่รัก”  อนิรุทธ์พูดด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

เสียงนั้นทำให้คนฟังยอมทำตามอย่างว่าง่าย  เธอมองหน้าเขาก่อนที่จะมาหยุดนิ่งที่ดวงตา  ไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาจากปากสวยแม้สักคำเดียว แววตานั้นสื่อสารได้ดีกว่าคำพูดมากในตอนนี้  มือของเขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของเธอออกช้าๆ ในขณะที่สายตายังคงมองสบตาคู่หวานนิ่งอยู่อย่างนั้น 

นภัสสบตาเขาราวกับต้องมนต์สะกด  มีพลังแห่งความปรารถนามากมายอยู่ในดวงตาของเขา ร่างเปลือยของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าสะกดสายตาของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี

นภัสสวยไปทั้งตัว  ผิวเนียนละเอียดน่าหลงใหล มือของอนิรุทธ์ลูบไปที่ต้นแขนของเธอเบาๆเพื่อกระตุ้นอารมณ์และความรู้สึกอย่างใจเย็น  เขาส่งยิ้มอ่อนโยนแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ซ่อนอยู่ในรอยยิ้มนั้น  ใบหน้าที่หล่อเหลาโน้มเข้ามาหาช้าๆ  และไม่นานนักจมูกโด่งก็ฝังลงที่ซอกคอหอมกรุ่น

“ฉันกลัวค่ะ”  เธอพูดออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“อย่ากลัว  ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามทางของมัน  ได้โปรดให้ผมได้สัมผัสตัวคุณคุณทุกตารางนิ้ว”  อนิรุทธ์กระซิบด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า อารมณ์แห่งความปรารถนานั้นรุนแรงเสียจนแทบจะควบคุมไม่ได้ นภัสมีพลังดึงดูดมากมายเหลือเกิน

“ฉัน” เธอพูดออกมาได้เท่านั้นไม่สามารถพูดอะไรต่อได้อีก เพราะเขาใช้นิ่วชี้เตะที่ริมฝีปากของไว้

“ชู่”  อนิรุทธ์พ่นเสียงออกมาเบาๆเป็นการเตือนว่าควรจะหยุดพูดได้แล้ว 

“อย่าพูดอะไรอีก  ผมต้องการคุณทั้งตัว”  เสียงกระซิบทำให้เธอขนลุกซู่ เขาดันเธอลงไปนอนบนที่นอนหนานุ่มช้าๆ  ก่อนที่จะพาตัวเองตามลงไปอย่างไม่ไม่รีบร้อนนัก

“คุณสวยเหลือเกินสวยจนแทบผมลืมหายใจ”  เขาพูดเสียงสั่น

“ได้โปรด อ่อนโยนกับฉัน”

 “ผมจะอ่อนโยนกับคุณที่รัก  ” มือเธอกำผ้าปูที่นอนแน่น ความรู้สึกมากมายนั้นกำลังเกิดขึ้นบนร่างนี้

อนิรุทธ์สัมผัสร่างกายตามที่พูดไว้ทุกตารางนิ้วจูบและลิ้มรสความหวานไปทั่วทั้งตัว กลิ่นกายสาวปลุกเร้าความต้องการที่มีมากอยู่แล้วให้เพิ่มขึ้นไปอีก  นภัสส่งเสียงครางออกมาเบาๆ เมื่อหน้าอกถูกอีกฝ่ายครอบครอง  เมื่อหยอกล้อจนพอใจชายหนุ่มก็เลื่อนตัวต่ำลงไปอีกและหยุดลงตรงส่วนที่อ่อนไหวของผู้หญิง  มือเรียวจิกผ้าปูที่นอนแน่น อารมณ์ความรู้สึกและความต้องการเพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคุณ 

หลังจากมอบความสุขให้กับภรรยาจากปากและลิ้นจนสมใจแล้ว  อนิรุทธ์ก็เลื่อนตัวกลับขึ้นมาอีกครั้ง  เขาเล้าโลม เพื่อเตรียมความพร้อมให้กับคนที่อยู่ใต้ร่าง จากนั้นจึงค่อยๆมอบความลึกล้ำแห่งความสัมพันธ์ให้

หญิงสาวต่อต้านเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกายแต่เมื่อถูกปลุกเร้ามากขึ้นเธอก็เริ่มผ่อนคลายและยินยอมโดยดี  อนิรุทธ์พอใจในความหวานของกายสาว เขามอบความความร้อนแรงและความสุขให้อย่างหนักแน่นแต่ทว่าช่างละมุนละไม 

นภัสรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังลุ่มหลงและมึนเมาเหมือนกับดื่มสุราเข้าไปหลายแก้วแต่มันมากมายกว่านั้น  เธอหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามครรลองของธรรมชาติ 

อนิรุทธ์ใช้เย็นราดศีรษะเพื่อระงับความต้องการของตัวเองสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้นกับช่างเหนือความคาดหมายนภัสทำให้เขาเคลิบเคลิ้มไปกับความปรารถนาจนไม่สามารถความคุมความต้องการของตัวเองได้

หลังจากพายุอารมณ์ผ่านพ้นไปเขาไม่ได้สงบลงเลยยังคงต้องการเธออีก ต้องการอย่างไม่เคยต้องการใครมากขนาดนี้มาก่อน นภัสเติมเต็มในส่วนที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนสามารถเติมเต็มได้เลย 

ชายหนุ่มพยายามระงับความต้องการของตัวเองอย่างสุดความสามารถเขาเริ่มลงมืออาบน้ำเพื่อระงับความปรารถนาที่กำลังจะลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งแต่หลังจากออกจากห้องน้ำ ภาพของภรรยาที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนเตียงกลับปลุกความปรารถนาขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ 

ดวงตาคู่หวานหันมามองคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าแดงซ่านขึ้นมาเมื่อเห็นว่าตอนนี้อีกฝ่ายมีเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวพันช่วงล่างอยู่เท่านั้น อนิรุทธ์เองก็ต้องพยายามควบคุมความรู้สึกของตัวเองอย่างสุดความสามารถ 

แต่เพียงแค่เห็นเธอ อะไรบางอย่างที่คิดว่ามันสงบลงไปแล้วกลับมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง  นภัสในตอนนี้อ่อนแรงเหลือเกิน  และเขารู้ดีว่าเธอคงจะยังไม่พร้อมที่จะเริ่มกิจกรรมแห่งความหฤหรรษ์อีกครั้ง

-------------------------------------------