หนึ่งปีเต็มๆที่ฉันไม่ได้เจอหน้าจ่าชาติที่ต้องเดินทางไปทำงานกับเสี่ยอยู่ตลอดเวลาแต่ว่าหลังจากเดินทางไปเยี่ยมแม่ที่อยู่ทางใต้ั้แ่สัปดาห์สุดท้ายก่อนสิ้นปีฉันก็มีเื่ให้แปลกใจอีกครั้ง
เมื่อขับรถกลับมาบ้านก็ได้เจอเสี่ยกับจ่าชาติที่กำลังสั่งงานลูกน้องหน้าใหม่สองคนจึงร้องถามไปว่า
“เสี่ยขา… นั่นใครค่ะ”
ฉันทอดสายตามองไปยังผู้ชายตัวใหญ่สองคนกำลังช่วยกันขนของขึ้นรถอยู่ภายในไร่ที่เสี่ยลงทุนไปซื้อที่มาทำซึ่งก็กำลังอยู่ใน่เวลาเก็บเกี่ยวผลตอบแทนดีไม่น้อยเลย
“อ๋อ… ลูกน้องคนใหม่น่ะ”
“แต่ว่าเป็คนเคยรู้จักกันดี!!
“ไอ้พวกนี้มันว่าง เลยมาสมัครเป็ลูกน้องเฮีย!!
จ่าชาติอมยิ้มๆฉันเหลือบมองลูกน้องคนใหม่ทั้งสองคนยอมรับว่ารู้สึกสะดุดตากับรูปร่างสูงใหญ่ของพวกมันถอดเสื้อทำงานอยู่ในเวลานี้
ทำให้มองเห็นความกำยำล่ำสันเรือนร่างที่อาบเลื่อมไว้ด้วยเหงื่อไคลเป็มันวาวท่วงท่าขณะทำงานดูเข้มแข็งไปด้วยพละกำลังหนุ่มฉกรรจ์ทำให้ฉันรู้สึกใจเต้นขึ้นมาแปลกๆ
“อ้าว… ทำไมต้องจ้างลูกน้องคนใหม่คะจ่า”
“งานที่ไร่ จ่าก็จ้างให้คนอื่นมาดูแลซิ”
“อืมมมม ่นี้ผมไม่ค่อยว่าง” จ่าตอบ
หัวคิ้วของฉันขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยเพราะว่าก่อนหน้าคนงานทั้งสองคนนี้ฉันเคยมีคนงานเก่าที่เป็คนพม่าที่เคยเห็นหน้าอยู่บ่อยๆได้หายไปจึงร้องถามว่า?
“อ้าว… เกิดอะไรขึ้น”
“คนงานเก่าสองคนนั่นหายไปไหน!!
“ไอ้ชาติมึงจัดการเื่นี้ที กูขอตัวก่อนน่ะ?
เสี่ยบอกพร้อมกับเดินเข้าไปในบ้านในขณะที่จ่าลูกน้องคนสนิทก็เดินเข้ามาหาฉันที่กำลังเดินลงจากรถ
จ่าชาติบอกเหตุผลที่ต้องเปลี่ยนลูกน้องคนใหม่ ซึ่งฉันก็เข้าใจ เพราะว่าจ่าชาติเข้มงวดเื่ความประพฤติของคนงานในสวน ก่อนจะจ้างใครเข้ามาทำงานแกจะกำชับอย่างเอาจริงเอาจังว่าห้ามข้องแวะกับยาเสพติดเป็อันขาด
ฉันรู้สึกสงสัย เพราะว่าไม่อยู่บ้านแค่สัปดาห์ จ่าชาติก็เปลี่ยนลูกน้องคนใหม่เรียบร้อย
ฉันเห็นว่าในเมื่อเขาทั้งสองคนมีเื่ต้องเดินทางไปไหนมาไหนบ่อยๆงานในไร่ฉันจึงขออาสาเป็คนดูแลเอง
“เอาจริงเหรอ!! คุณนาย จ่าถาม
“ฉันทำได้เชื่อฉันสิ” หรือว่าจ่าไม่เชื่อ
“งานในไร่มันหนัก” ผู้หญิงอย่างคุณนายจะทำได้จริงๆเหรอ
“เอาน่า เดี๋ยวฉันขอลองดูสักหน่อย”
“มันจะยากแค่ไหนกันเชียวการดูแลไร่”
“เอางั้นก็ได้ ลูกน้องผมสองคนนี้มันเก่ง”
“งั้นเดี๋ยว ผมแน่ะนำมันสองคนให้คุณนาย” รู้จัก
“เฮ้ยยยย มึงสองคนน่ะ”..มานี่หน่อยสิว่ะ!!
จ่าชาติเรียก ทำให้สองหนุ่มรีบวางมือจากงาน ก้าวตรงมาหาฉันทันที
“มึงสองคน”...เดี๋ยวกูแน่ะนำ นายใหม่ของมึงสองคน
เขาแนะนำไอ้คนผิวเข้มหุ่นบึกบึนฉันแอบมองเส้นขนสีดำเป็แพแผ่คลุมกล้ามอกแน่นนูนไปด้วยมัดเนื้อดูแข็งแรงและอายุน่าจะมากกว่าชายอีกคน
คนนี้ชื่อจ่าชิต เขาบอกชื่อชายร่างสูงใหญ่ใบหน้าคมให้กับฉันในระยะห่างกันไม่กี่เมตรทำให้ได้กลิ่นตัวโชยมาตามสายลม
จ่าชิตยกมือไหว้ ตอนที่มันค้อมกายไหว้นอบน้อม ทำให้ซิกแพ็คที่ฉาบอยู่ตรงท้องขยับลอนน่าลูบไล้เต็มไปด้วยกล้ามเป็มัดๆมันเลื่อมเพราะการทำงานเมื่อครู่
คุณพระ!
ฉันอุทานในใจไม่เคยคิดว่าตัวเองจะรู้สึกตื่นเต้นกับความกำยำของคนงานในสวนแต่ครั้งนี้มันต่างออกไปจากเมื่อก่อนด้วยไอ้สองคนนี้หน้าตาหล่อเข้ม รูปร่างสูงใหญ่มากไม่ได้ผอมแห้งแรงน้อยเหมือนแรงงานที่เพิ่งโดนไล่ออกไปหยกๆแล้วยังเป็หนุ่มวัยฉกรรจ
“นี่ไอ้ศักดิ์”
เขาแนะนำอีกคน รูปร่างกำยำ สูงใหญ่ไม่แพ้คนแรก แผงอกแน่นนูนไปด้วยมัดเนื้อ อย่างคนที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนักกล้ามแขนสักลายใหญ่มาก
“สวัสดีครับคุณนาย”
คนถูกแนะนำยกมือไหว้
คุณพระ!
ฉันแอบอุทานในใจ ตอนที่มันกระพุ่มมือไหว้ทำให้เห็นปั้นไหล่ค้อมเข้ามาเบียดกล้ามอก ไอ้นี่กล้ามใหญ่มาก ยิ่งมองฉันยิ่งใจเต้น
“ไม่ต้องเรียกคุณนายฉันชื่อหวานเรียกว่า ‘หวาน’ สั้นๆ ก็ได้”
ฉันกล่าวพร้อมกับแนะนำตัวกับพวกมันสองคนเพราะต้องทำงานร่วมกับพวกมันสองคนอีกหลายเดือน
“ครับ… ” พวกมันประสานเสียงตอบ
“ทำงานให้มันขยันขันแข็งสมกับที่จ้างเอาไว้ก็แล้วกัน”
“ถ้าหากทำงานดีดี ฉันก็มีรางวัลให้” ฉันกล่าวอย่างไว้ท่าที
“มึงได้ยินคุณนาย เ้านายใหม่ของพวกมึงสองคนบอกแล้วน่ะ
“งั้นเดี๋ยวผมขอคุยอะไรเพิ่มเติมกับมันสองคนหน่อย” น่ะครับ
“ถ้าคุณมีธุระก็ขึ้นบ้านไปก่อนเลยครับ”
“งั้นฉันไปก่อนน่ะ”...ครับบบบบ!!!!
322
