บทที่27 ปรับกลิ่นอาย
“ภายใน 1 ปี ข้ารับประกันได้ว่ากุนไท่จะทะลวงเข้าสู่ขั้น จิตใจ! ได้อย่างแน่นอน!!!”
กุนคุนกล่าวต่อ
“ทำตามที่ท่านเห็นสมควรเถอะ บุตรต้องไปแล้ว ตอนนี้มีเื่ที่ต้องจัดการ คราวหน้าข้าจะแวะมาเยี่ยมท่านใหม่ท่านพ่อ!” กุนจวินกล่าวตอบ
กุนคุนพยักหน้า แล้วเห็นกุนจวินหายตัวไปก่อนจะหันมามองกุนไท่พลางกล่าว
“กลิ่นอายและสายเืของเ้าทำให้ ร่างกายอ่อนแอมากเ้าอยู่ขั้นร่างกายก็จริง แต่ร่างกายเ้าอ่อนแอกว่าคนธรรมดาเสียอีก”
“เป็อย่างที่ท่านปู่บอกกล่าวมา ท่านสามารถแก้ปัญหานี้ได้หรือไม่?” กุนไท่ตอบกลับไปด้วยความคาดหวัง
แม้เขาจะแข็งแกร่งแต่ต้องพึ่งเพียงพลังปราณเท่านั้นสังเกตจากการต่อสู้ที่ผ่านๆมาได้ เด็กหนุ่มไม่เคยใช้ร่างกายต่อสู้เลยใช้แต่กลิ่นอายและพลังปราณเท่านั้น
“ข้าช่วยได้เหตุที่เป็เช่นนั้นเพราะกลิ่นอายของเ้าเป็เหตุให้ระดับบ่มเพาะเพิ่มสูงขึ้นเร็วเกินไปทำให้การเผาผลาญในร่างกายสูงขึ้นร่างกายเลยผอมและไม่มีพละกำลัง! ข้าจะปรับแต่งกลิ่นอายของเ้าให้มั่นคงที่มากขึ้นการบ่มเพาะจะช้าลงแต่ทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น ร่างกายจะปรับสภาพตามระดับบ่มเพาะของเ้าด้วย”
หลังจากที่กุนคุนกล่าวจบมือขวายื่นไปที่หน้าผากของเด็กหนุ่มพร้อมกับกระแสปราณที่ไหลออกจากฝ่ามือมุ่งไปที่จุดระหว่างคิ้วก่อนจะปรากฏเรือนแสงห่อหุ้มร่างกายของกุนไท่เอาไว้กุนไท่รู้สึกได้ถึงความร้อนที่ผ่านเข้ามาในร่างกายทุกอณูร่างกายของเขาที่รู้สึกว่าอ่อนแอลงเรื่อยมานั้นพลันหยุดชะงักก่อนจะรู้สึกว่าร่างกายที่อ่อนแอมากนั้นไม่ได้อ่อนแอลงไปอีก
กุนคุนชักมือกลับมาพร้อมกับสะบัดมือปรากฏสมุนไพรสามสีขึ้นมา แดง เหลือง และส้ม มันลอยไปหากุนไท่อย่างช้าๆ
“นี่คือต้นสามอัคคีที่สามารถช่วยขัดเกลาร่างกาย!ทำให้ร่างกายที่อ่อนแอนั้นฟื้นฟูกลับมาได้อย่างรวดเร็วและยังสามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงมากขึ้น!”
กุนไท่รับสมุนไพรมาก่อนจะกินมันทั้งต้นพร้อมกับความรู้สึกอบอุ่นที่ผิวและกล้ามเนื้อ หนังที่ติดกระดูกเริ่มปรากฏเนื้อหนังมากขึ้นเด็กหนุ่มนั่งขัดสมาธิพร้อมกับย่อยสมุนไพรนั้น
ผ่านไป 3 ชั่วยามก่อนจะลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่มีเรี่ยวแรงนั้นมันช่างอัศจรรย์นัก! นี่หรือคือความรู้สึกของการมีพละกำลัง มันช่างดียิ่งนัก!
“ไท่เอ่อร์ตอนนี้ร่างกายของเ้าเหมือนคนปกติแล้วความสำคัญของระดับสร้างรากฐาน ขั้นร่างกายนั้นต้องทำให้ร่างกายแข็งแกร่งเพียงพอเพื่อทะลวงไประดับหลอมรวมพลัง ร่างกาย จิตใจและิญญา 3 ขั้นนี้ เ้าต้องทำให้มันสมบูรณ์แบบให้จงได้หากเ้าทะลวงไปตอนที่ร่างกายเ้าเป็ก่อนหน้านี้ละก็เ้าอาจจะต้องติดอยู่ที่ขั้นิญญาไปตลอดชีวิต!และไม่สามารถเข้าสู่ระดับหลอมรวมพลังได้ แม้จะมีพร์ที่ดีแต่หากเกิดข้อผิดพลาดมันจะทำให้กลายเป็ขยะได้เช่นกันภายใน 1 ปีนี้เ้าจะสามารถไปขั้นจิตใจได้ต้องขึ้นอยู่กับการฝึกฝนร่างกายของเ้าแล้ว!”
“ท่านปู่โปรดชี้แนะด้วย!” กุนไท่รู้สึกยินดีที่มียอดฝีมือมาช่วยชี้แนะให้เื่พวกนี้มันอยู่กับผู้ที่มีประสบการณ์ในการบ่มเพาะที่อยู่ในระดับสูงมากแล้ว ต่อให้เป็บิดาของเขาก็คงไม่สามารถรู้ได้มากขนาดนี้เป็แน่!
กุนไท่เริ่มฝึกร่างกายตามคำแนะนำปู่ของเขากุนคุนฝึกออกหมัด ฝึกกำลังขา ฝึกความอึดลำตัว ใน่ 3 เดือนที่ผ่านมานั้น ทำให้ร่างกายกุนไท่แข็งแกร่งเป็อย่างมากร่างกายของเขาตอนนี้เทียบกับคนในระดับเดียวกันแล้ว แข็งแรงกว่าเล็กน้อยถึงแม้จะเล็กน้อยแต่เปลี่ยนไปมากแล้วเพราะก่อนหน้านี้ร่างกายของเขาอ่อนแอกว่าขั้นเดียวกันด้วยซ้ำ!
ปัง!
หมัดของเด็กหนุ่มพุ่งเข้าที่ส่วนหัวของหุ่นฝึกซ้อมหุ่นไม้ตัวนั้นยกแขนป้องกันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเตะขาซ้ายสวนกลับไปกุนไท่ถอยหลังหลบลูกเตะนั้นก่อนจะกลับมาตั้งหลักใหม่อีกครั้งความแข็งแกร่งของร่างกายพัฒนาขึ้นมากทำให้สามารถใช้ร่างกายต่อสู้ได้แล้ว!
ฟึ่บ!
หุ่นฝึกซ้อมพุ่งเข้าหาทันทีที่เห็นอีกฝ่ายถอยมันรัวหมัดไปหลายหมัดก่อนจะหมุนตัวตามด้วยศอกกุนไท่ป้องกันอย่างไม่ลดละและใช้หมัดสวนศอกนั้นกลับไปเสียงของแข็งปะทะกันทำให้เกิดเสียงดังสนั่นขึ้น! ความแข็งแกร่งของร่างกายเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆยิ่งต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่ง!
หุ่นไม้กระเด็นออกไปปะทะกับกำแพง ปราณรวมตัวกุนไท่หมุนวนก่อนจะะเิออกมาเป็สัญญาณว่าทะลวงขั้นแล้ว! ภายในแหล่งกำเนิดลมปราณของกุนไท่ปรากฏจุดแสงดาวสองจุด ไม่สิต้องเรียกว่าดวงดางสองดาว!ตอนที่กุนไท่เพิ่งทะลวงระดับสร้างรากฐานนั้นมีจุดแสงดาวเท่าลูกบอลแค่จุดเดียวแต่ตอนนี้กลับมีจุดสองจุดแล้ว ความแปลกประหลาดนี้ทำให้เขาประหลาดใจแต่เขารู้ว่ามันเป็ผลดีต่อเขายิ่งมีขนาดที่ใหญ่ขึ้นและจำนวนที่มากขึ้นพลังก็ยิ่งมากขึ้นตามเท่านั้น!
“ยอดเยี่ยมมาก เพียงแค่ 3 เดือนแต่กลับทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นมากและไม่ใช่แค่นั้นยังสามารถทะลวงไปขั้น จิตใจได้อีกด้วย!”กุนคุนอุทานของมาอย่างประหลาดใจ
กุนไท่รู้สึกเต็มไปด้วยพลังเขาลองออกหมัดใส่อากาศทำให้เกิดเสียงดังขึ้นตอนนี้ร่างกายของกุนไท่ดูดีเป็อย่างมาก ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่สมส่วนดูราวกับเทพบุตรหนุ่มที่แข็งแกร่งและสง่างาม
กุนไท่นั่งขัดสมาธิลงพร้อมกับเอาหินจิติญญาออกมาส่วนหนึ่งก่อนจะดูดซับมันอย่างบ้าคลั่งการฝึกฝนร่างกายเขาฝึกแค่ไม่ให้มันอ่อนแอเกินไปเท่านั้น จากนั้นเขาก็ฝึกปราณต่อเขาเป็อัจฉริยะด้านพลังปราณ ไม่ใช่ด้านร่างกาย เขาจะฝึกในสิ่งที่เขาถนัดมากที่สุด!
ตอนนี้กุนไท่ได้มาถึงขั้นจิตใจแล้ว ขั้นนี้ต้องฝึกให้จิตใจแข็งแกร่งแต่กุนไท่นั้นมีจิตใจที่สงบเยือกเย็นและแข็งแกร่งมากแล้วมีแค่ไม่กี่อย่างเท่านั้นที่ทำให้เขาสูญเสียความสงบไปได้ แต่ถึงอย่างนั้นกุนไท่ก็ต้องฝึกฝนอยู่ดีเพราะเขาต้องป้องกันการโจมตีทางจิตที่แข็งแกร่งบางคนที่สามารถใช้พลังจิตโจมตีเข้าถึงจิตใจของคนเราได้นั้นน่ากลัวมาก! จิตใจคนเรานั้นช่างเปราะบางการที่คนเราแข็งแกร่งนั้นไม่ได้หมายความว่าคนผู้นั้นจะไม่มีจุดอ่อน!
กุนคุนหยิบหินค่ายกลขึ้นมาก่อนจะเปิดใช้งานพลางกล่าวขึ้นมาว่า
“นี่คือค่ายกลปีศาจกระหาย!มันจะทำให้เ้าได้พบกับสิ่งที่น่ากลัวในจิตใจของเ้า เ้าต้องผ่านมันไปให้ได้หากเ้าผ่านไปได้มันจะทำให้เ้ามีโอกาสทะลวงเข้าสู่ขั้นิญญาได้ง่ายขึ้น!”
เมื่อสิ้นเสียงภาพตรงหน้าของกุนไท่เปลี่ยนไปพร้อมกับมีูเาและทิวทัศน์ที่น่ากลัวท้องฟ้าเป็สีแดงเื พื้นดินเต็มไปด้วยซากศพมากมายต้นไม้รอบตัวเป็สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมันมีดวงตาที่ดุร้ายจ้องมองมาที่เด็กหนุ่มอย่างกระหาย
แต่แล้วจู่ๆก็มีเสียงร้องของเด็กผู้หญิงดังขึ้นก่อนจะมีร่างๆหนึ่งราวกับปีศาจที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผิวสีดำสนิทพร้อมกับฟันและกรงเล็บยาวอย่างน่าหวาดหวั่น ั์ตาสีแดงที่เต็มไปด้วยความกระหายเืมันวิ่งอย่างบ้าคลั่งเพื่อไล่ตามเด็กผู้หญิงคนนั้น
ั้แ่เริ่มจนจบกุนไท่ไม่ได้แสดงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เขายังคงสงบและรีบวิ่งไปช่วยเด็กคนนั้นพลางตรวจสอบปีศาจตนนั้นมันอยู่ในระดับสร้างรากฐาน ขั้นิญญา!ความแข็งแกร่งของกุนไท่ตอนนี้นั้น ไม่มีทางความหวาดกลัวต่อพลังแค่นี้แน่นอน
เด็กหนุ่มปล่อยกลิ่นอายพิเศษออกมาพร้อมกับข่มปีศาจตัวนั้นอย่างง่ายดายมันชะงักเมื่อััได้ถึงกลิ่นอายก่อนจะหลับกลางวันไปอย่างสงบเด็กผู้หญิงคนนั้นรีบวิ่งมาหากุนไท่พร้อมกับร้องไห้ไม่หยุด
กุนไท่เข้าไปปลอมประโลมเด็กสาวพร้อมกับถามเื่ราวที่เกิดขึ้นเด็กสาวผู้นั้นเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าที่เหมือนปีศาจก่อนที่มันจะใช้มีดแทงไปที่กุนไท่อย่างรวดเร็ว!
286
![[จบ] ย้อนเวลากลับมาป่วนหัวใจนายทหารใหญ่ในยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1736504015_2034701.webp)
