สะกดจิตล่าสวาท

    ตอนที่ 2 สะกดจิต

    ตอนที่ 2 สะกดจิต


        ชายคนนั้นค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามาหาเธออย่างเชื่องช้า ทุกย่างก้าวดูมีพลังและน่าเกรงขาม มินนี่รู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ไม่คุ้นเคยกำลังเข้าใกล้ ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างผิดปกติ


        เมื่อชายคนนั้นเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า มินนี่รู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เธอกระชับลูกแมวในอ้อมแขนไว้แน่น และกำลังจะเอ่ยปากถามว่ามีอะไรให้ช่วยหรือไม่ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไร ชายคนนั้นก็ชูปากกาสีดำด้ามหนึ่งขึ้นมา


        “สวัสดีครับ” 


        เสียงทุ้มต่ำของเขาเอ่ยขึ้น พลางยกปากกาขึ้นมาในระดับสายตาของมินนี่ 


        “ช่วยมองปากกาด้ามนี้หน่อยได้ไหมครับ”


        มินนี่ตกอยู่ในภวังค์บางอย่างที่ยากจะอธิบาย เธอรู้สึกเหมือนถูกสะกดไว้ด้วยคำพูดของเขา เธอไม่อาจละสายตาไปจากปลายปากกาที่กำลังแกว่งไกวไปมาอย่างช้า ๆ ได้เลย จิตใจของเธอเริ่มล่องลอย ภาพตรงหน้าพร่าเลือนจนเหลือเพียงแค่ปลายปากกาด้ามนั้นที่หมุนวนอยู่ในมโนสำนึกของเธออย่างช้า ๆ


        เธอพยายามจะหลับตาลง แต่ก็เหมือนมีพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นบังคับให้เธอต้องมองมันต่อไป เธอพยายามจะเอ่ยปากถามอีกครั้งว่าเขาเป็๲ใคร แต่ก็เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างมาปิดกั้นลำคอของเธอไว้ ทำให้เธอเปล่งเสียงออกมาไม่ได้


        เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความว่างเปล่าที่ไม่มีที่สิ้นสุด เหลือทิ้งไว้เพียงแต่ปลายปากกาที่แกว่งไปมาเป็๲วงกลมในความมืดมิด


        ชายร่างอ้วนคนนั้นยิ้มมุมปากอย่างช้า ๆ มันดูเป็๲รอยยิ้มที่ชั่วร้ายและน่ากลัวอย่างที่มินนี่ไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน เขามองดูเธออย่างพึงพอใจราวกับเธอกลายเป็๲ตุ๊กตาที่อยู่ในกำมือของเขาแล้ว


        ริมฝีปากของชายคนนั้นขยับช้า ๆ ก่อนจะออกคำสั่งแรกด้วยเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูเยือกเย็น 

        

        “กอดผม”


        สิ้นเสียงนั้น ร่างของมินนี่ก็เคลื่อนไหวราวกับหุ่นเชิดที่ถูกกระตุกเชือก เธอค่อย ๆ ปล่อยลูกแมวลงจากอ้อมแขนอย่างนุ่มนวล แต่แววตาของเธอยังคงว่างเปล่า จากนั้นเธอก็ย่างก้าวเข้าไปหาชายคนนั้นอย่างเชื่องช้า แต่ทิศทางมุ่งตรงไปยังเขาเพียงคนเดียว


        มินนี่โอบแขนเรียวเข้าที่เอวของชายคนนั้นและกอดเขาอย่างนุ่มนวล ศีรษะของเธอซบลงบนอกของเขาอย่างเชื่อฟัง ราวกับตุ๊กตาที่มีชีวิตที่กำลังทำตามคำสั่งโดยไร้ซึ่งการต่อต้าน


        เมื่อเห็นว่าเธอทำตามคำสั่งแรกแล้ว ชายคนนั้นก็ยิ้มอย่างพึงพอใจและออกคำสั่งถัดไป 


        “จูบผม”


        มินนี่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างว่างเปล่า ก่อนจะเขย่งเท้าขึ้นเล็กน้อย และประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเขาอย่างแ๶่๥เบา เป็๲จูบที่นุ่มนวลแต่ไร้อารมณ์ใด ๆ มันเป็๲เพียงการกระทำที่ถูกสั่งให้ทำเท่านั้น