หลังจากค่ำคืนนั้น สมองของอวี้ชิงหนานก็หมกมุ่นอยู่กับ ภาพเหตุกามที่เกิดขึ้นระหว่าง พ่อเลี้ยงกับแม่เลี้ยงของมัน ทุกครั้งที่มันเห็นทรวงอกอวบล้นของอวี้ชิงลั่วภายนอกอาภรณ์ที่สวมใส่ ในหัวของอวี้ชิงหนานมักจะจินตนาการไปถึงยามที่มันได้ดูดปลายยอดถันเม็ดงามเสมอ
อวี้ชิงหนานแอบมีความหวังว่ามันจะได้เห็นเหตุการณ์แบบนี้อีกหลายครั้ง แต่ก็ดูเหมือนว่าความฝันนั้นจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก มิรู้ว่าด้วยความที่ หลิวเสวียอี้ ไม่ค่อยได้กลับบ้านเพราะงานคุ้มภัยของมัน หรือ เพราะการที่อวี้ชิงลั่วต้องออกไปรักษาผู้คนที่หมู่บ้านไกล ๆ แถมพอทั้งสองผัวเมียกลับมาเจอกันก็ปิดห้องจนมิดชิด มิมีช่องให้ อวี้ชิงหนานแอบดูได้เลย
ทุกอย่างดำเนินเช่นนี้นานหลายปี จนกระทั่ง อวี้ชิงหนานเติบโตขึ้นจนอายุได้ 14 ขวบปี ยามนี้มันกำลังจะก้าวเข้าสู่วัยรุ่นเต็มตัวแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปหมดโดยเฉพาะเ้าดุ้นกระบี่น้อยในตอนนั้น บัดนี้กลายเป็ดุ้นกระบี่ท่อนยาวใหญ่แล้ว แม้นจะยังมิอาจเทียบกับของหลิวเสวียอี้ได้แต่ก็นับว่าใหญ่กว่าของ เด็กผู้ชายในวัยใกล้เคียงกันมาก
อวี้ชิงหนานมักจะไปเล่นที่หมู่บ้านใก้ลเคียงอยู่เสมอ แถมมันยังมีสหายที่สนิมกันมากอยู่ผู้หนึ่งนามว่า หยวนต้าไห่
หยวนต้าไห่เองก็เป็เด็กที่มีนิสัยไม่ต่างจากชิงหนาน ไม่สิ ต้องกล่าวว่ามันทะลึ่งตึงตังยิ่งกว่าหลายขุมถึงจะถูก เื่ราวเกกมะเหรกเกเรมากมายที่ชิงหนานก่อขึ้น ครึ่งหนึ่งมาจากคำชี้แนะของ หยวนต้าไห่ มันไม่ได้เพียงแค่พาชิงหนานไปทำเื่เหลวไหลไร้สาระ แต่ยังพาไปทำเื่เสื่อมเสียด้วย เช่น การที่ทั้งสองมาแอบดูสาว ๆ ในหมู่บ้านอาบน้ำอย่างในวันนี้
แค่มาแอบดูคงไม่แปลก ที่ที่น่าใคือ หนึ่งในนั้นมี อวี้ชิงลั่ว แม่บุญธรรมของ อวี้ชิงหนานร่วมอยู่ด้วยนี้สิ…
.
.
.
ณ ริมลำธารท้ายหมู่บ้านในยามนี้ได้ปรากฏร่างเปลือยเปล่าของ โฉมสะคราญ 5 นางกำลังอาบน้ำชำระล้างร่างกายกันอย่างสบาย แต่ละนางงามดั่งพระสนมของฮ่องเต้ ผิวพรรณเรียบลื่นประดุจหยก ผมดำขลับ รูปร่างงดงาม ั์ตาใสกระจ่างประดุจนิล ไม่ว่านางใดล้วนมีความงาม แม้ไม่ถึงระดับยิ้มเดียวล่มเมือง แต่นับว่าหาได้ยากยิ่งแม้แต่ในวังหลวง แต่ในที่นี้กลับมีถึงสี่นาง
“ชิงลั่วพี่สาว ท่าน...ท่านทำความสะอาดตรง... อืม ...ตรงจุดนั้นมากเกินไปหรือไม่” หญิงสาวอ่อนเยาว์อีกคนที่อยู่ในอ้อมแขนนางส่งเสียงครางออกมาอย่างไม่สามารถอดกลั้นได้เนื่องจากชิงลั่วผู้เลอโฉมกำลังลูบไล้จุดสำคัญของนางอย่างตั้งใจ
“มิได้หรอก น้องเซียงเซียง ปีนี้เ้าโตเป็สาวแล้วมิใช่เด็กน้อยเหมือนเมื่อก่อน จุดซ่อนเร้นของผู้หญิงเป็สิ่งสำคัญยิ่งหากมันสกปรกก็จะก่อให้ความเจ็บป่วยได้” ชิงลั่วเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าแย้มยิ้ม ก่อนที่นางจะใช้นิ้วเรียวงามบรรจงถูเข้าไปในถ้ำ์ของเด็กสาวที่มีนามว่า เซียงเซียง
ภาพในยามนั้นทำเอาเ้าเด็กชายลามกสองคนที่กำลังแอบดูอยู่หลังก้อนหิน ในระยะห่างออกไปถึงกับตาลุกวาว กลืนน้ำลายอึกใหญ่ เด็กหนุ่มวัยกำดัดสองคนปลดสายคาดเอว ก่อนจะถอดกางเกงให้ลงไปกองที่ข้อเท้า เมื่อเองแก่นกายท่อนใหญ่ของทั้งคู่จึงดีดผึ่งชูชันออกมา
ดูเหมือนของอวี้ชิงหนานจะยาวใหญ่กว่าของหยวนต้าถึง 3 ชุ่น (3นิ้ว) ใหญ่ขนาดที่ว่าหยวนต้ายังมองตาค้าง "หนานหนาน…ไอ้นั่นของเ้ามันทำไมถึงใหญ่ขนาดนี้ มันใหญ่เสียยิ่งกว่าพี่ หยวนอิงไม่สิ ใหญ่กว่าของท่านพ่อของข้าเสียอีก น่าอิจฉายิ่งนัก.." หยวนต้ามองตาปริบ ๆ ก่อนกล่าวออกมา อวี้ชิงหนานเองก็ก้มมองดูแก่นกายั์ของมัน และ ยิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะกล่าวตอบ "ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงใหญ่ขนาดนี้ บางทีท่านพ่อของข้าคงมอบให้มากระมัง หรือไม่ก็เป็เพราะข้าแอบไปกินสมุนไพรบางอย่างของท่านแม่อยู่บ่อย ๆ "
พอหยวนต้าได้ยินอวี้ชิงหนานเอ่ยถึงสมุนไพรแบบนั้น ดวงตาของมันก็พลันเบิกกว้างด้วยความสนใจ แต่ยังไม่ทันจะได้ถาม อวี้ชิงหนานก็พูดขึ้นมาเสียก่อน
"แต่เ้าอย่าถามเชียวนะว่ามันเป็สมุนไพรอันใด ข้าไม่รู้หรอก เพราะข้ากินเข้าไปหลายชนิด แถมยังไม่ได้เรียนรู้ถึงสรรพคุณของมันอย่างลึกซึ้งด้วย อันไหนน่าอร่อยข้าก็ลองกินหมด" พออวี้หนานกล่าวแบบนั้นสีหน้าของต้าหยวนก็ดูฉายแววผิดหวังอยู่หลายส่วน มันรู้สึกเสียดายเป็อย่างยิ่งเพราะนึกว่าจะได้มีแก่นกายยาว ใหญ่ เช่นพี่ชาย บิดาหรือสหายรักตรงหน้าบ้าง
"เช่นนั้นรึ น่าเสียดายจริง ๆ ไม่เป็ไร ๆ เพราะข้าว่าอีกสักสองสามปีตอนข้าโตกว่านี้มันก็คงจะใหญ่ขึ้นตาม เผลอ ๆ จะใหญ่กว่าของเ้าอีก ฮ่าๆๆๆๆ ยามนี้เรามาเสพสุขกับภาพสาว ๆ ที่กำลังเปลือยกายอาบน้ำ พร้อมกับขึ้น์ด้วยอุ้งมือดีกว่าหนานหนาน" หยวนต้าแยมยิ้มก่อนจะชักชวนให้อวี้ชิงหนานทำสิ่งต้องห้ามที่ตกลงกัน
มือของพวกยิ่งกำแก่นกายดุ้นใหญ่ตรงหว่างขาแน่นขึ้น ก่อนรั่วข้อมือเป็ระวิงรูดถอกหนังหุ้มจนเสียวสะท้านไปทั่วร่าง
"อูวววว..ววว ซี้ดดด…ดด ช่างงามอะไรขนาดนี้ นี่น้องเซียงเซียงพึ่งจะอายุสิบสามขวบปีจริงรึ ทำไมเนิน์ถึงได้ดูโหนกนูน ประหนึ่งสาวอายุสิบแปดสิบเก้าเช่นนี้ เห็นแล้วข้าอยากจะ…."
เ้าหยวนต้าไห่ ร้องครวญครางด้วยความเสียวซ่านในขณะที่สองตาจ้องไปที่เนิน์ของเซียงเซียงตาไม่กะพริบ จนอวี้ชิงหนานที่กำลังสำเร็จความใคร่อยู่ข้าง ๆ กับมันต้องส่งแสงกระแอม แล้วพูดขึ้น
"ใจเย็นก่อน ต้าไห่ เ้าไม่สมควรคิดเช่นนั้นกับนางนะ เ้าลืมไปแล้วกระมังว่านั้นเป็น้องสาวของเ้านะ.."
จบบทที่ 3