“รบกวนท่านช่วยตรวจสอบเม็ดสอบยาด้วย…”
บนฝ่ามือของซินหยานมันมีเม็ดยาสีฟ้าขนาดเท่ากับลูกแก้วจำนวน 2 เม็ดกำลังส่งกลิ่นหอมของสมุนไพรออกมาอย่างรุนแรง แต่ก็ทำให้รู้สึกสดชื่นในเวลาเดียวกัน แม้แต่หลินเสวี่ยเอ๋อก็ยังรู้สึกทึ่งกับประสิทธิภาพของเม็ดยาต่อให้นางยังไม่ได้ตรวจสอบเองก็ตาม
“ขอเวลาสักครู่”
หลินเสวี่ยเอ๋อกล่าวพร้อมกับนำเม็ดยาที่อยู่ในมือของซินหยานมาตรวจสอบ มองแค่ลายละเอียดภายนอกนางก็สามารถบอกได้ว่ามันคือยาฟื้นฟูพลังยุทธ์จริงๆ ทว่าเม็ดยาฟื้นฟูพลังยุทธ์ที่นางถือยู่ในตอนนี้มันมีบางอย่างแตกต่างออกไป ไม่ว่าจะเป็สีผิว ขนาด รวมถึงกลิ่น
โดยปกติเม็ดยาฟื้นฟูพลังยุทธ์จะมีสีพื้นฐานคือสีเขียวและมีขนาดใหญ่กว่าเม็ดยาของซินหยานถึง 1 เท่าตัว และกลิ่นสมุนไพรที่หลงเหลืออยู่บนเม็ดยาจะไม่รุนแรงถึงกับได้กลิ่นจากระยะไกล นั้นคือลักษณะของเม็ดฟื้นฟูพลังยุทธ์ตามตำราทุกเล่ม สำคัญที่สุดเลยก็คือเม็ดยาชนิดนี้ไม่สามารถปรุงออกมาให้มีความเข้มข้นเกิน 90 ส่วนได้
“เ้าแน่ใจจริงๆหรือว่าไม่เคยปรุงยามาก่อน?….”
“เป็อย่างที่ท่านพูด…นับั้แ่เกิดมาซินหยานไม่เคยปรุงยามาก่อน”
คำตอบเพียงแค่ไม่กี่ประโยคของเด็กสาวตรงหน้ามันทำให้หลินเสวี่ยเอ๋อคิดว่าโลกนี้ช่างไม่ยุติธรรม นางเคยได้ยินเื่ราวของบุตรของ์ที่เกิดมาพร้อมกับพร์อันเหลือล้ำจินตนาการ ขอเพียงแค่ได้เห็นและลองััไม่ว่าจะเป็เื่อะไรบุตรของ์ก็จะทำออกมาได้เหนือกว่าผู้ใดหลายเท่า
ถึงหลินเสวี่ยเอ๋อจะคิดว่ามันเป็เื่ราวอันไร้แก่นสารที่ผู้าุโในตระกูลของนางมักจะเล่าเพื่อปลูกฝังให้กับรุ่นเยาว์ในตระกูลก็ตาม มาในตอนนี้นางก็รู้สึกว่าหรือจริงๆแล้วเื่ที่นางคิดว่ามันเป็ไปไม่ได้จะมีจริงกัน
“ทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม ต่อให้จะไม่ออกมาสมบูรณ์แบบแต่ก็มีความเข้มข้นของเม็ดยาถึง 80 ส่วน…นับว่าตลอด 50 ปีหลังมานี้เ้าเป็คนที่ 2 เลยที่ทำให้ข้าแปลกใจเช่นนี้”
ถ้าเป็ในสถาบันอื่นละก็ด้วยพร์ของเด็กสาวตรงหน้าของนางอาจจะขึ้นเป็อันดับที่ 1 ได้อย่างไม่ยากเย็น น่าเสียดายที่สถาบันแห่งนี้คือสถาบันอี๋นั่ว ต่อให้มันจะเป็เม็ดยาที่แปลกประหลาดและนางไม่เห็นมาก่อน แต่เมื่อนำองค์ประกอบของเม็ดยามาประเมินแล้วอย่างมากนางก็สามารถมอบเพียงแค่ป้ายเงินให้ซินหยานได้เท่านั้น
“ช้าก่อนผู้าุโ…ซินหยานว่าท่่านคงจะรีบตัดสินใจไปหน่อยที่จะบอกว่าเม็ดยาของข้ามีความเข้มข้นเพียง 80 ส่วน”
“ว่าไงนะ! เ้าสงสัยในการตัดสินใจของข้าหรือ?”
ขณะที่หลินเสวี่ยเอ๋อกำลังจะหยิบป้ายเงินเพื่อมอบให้กับซินหยาน กลับกลายเป็ว่าซินหยานกับบอกว่าคำตัดสินของนางนั้นเป็สิ่งที่ผิดพลาด มันทำให้นางรู้สึกไม่ชอบใจเล็กน้อยที่ซินหยานกล่าวเช่นนี้
“เปล่าเลยซินหยานไม่กล้าสงสัยในคำตัดสินของท่านอยู่แล้ว…เพียงแต่ข้าว่ามันน่าเสียดายนะที่ท่านจะพลาดโอกาสทองไป…ไม่แน่ว่าเมื่อท่านกลืนเม็ดยาของข้าลงไป แม้แต่ป้ายทองของท่านก็อาจจะยอมแลกมันเพื่อเม็ดยาพวกนี้ก็ได้นะ.."
หลินเสวี่ยเอ๋อไม่รู้ว่าซินหยานนั้นเอาความกล้าในการกล่าวคำพูดแบบนี้มาจากไหน ถ้าเป็รุ่นเยาว์คนอื่นนางอาจจะคิดว่าพวกเขากล่าวออกมาเพื่อให้นางนั้นลังเลในการตัดสินใจ…แต่พอมาเป็ซินหยานแล้วทำไมนางถึงคิดว่าคำกล่าวของเด็กสาวผู้นี้จะเป็จริงกัน
“ถ้าเกิดข้าพบเจออะไรที่ผิดแปลกในเม็ดยาแล้วละก็อนาคตของเ้าในสถาบันอี๋นั่วมันจะไม่ทางเกิดขึ้นอย่างแน่นอน…”
“โปรดวางใจ”
เท่าที่นางลองตรวจสอบดูภายในเม็ดยาไม่ได้มีสมุนไพรที่เกี่ยวกับพิษและต่อให้มีนางก็สามารถที่จะแก้พวกมันด้วยยาถอนพิษอยู่ดี เพราะฉะนั้นนางก็อยากจะรู้เช่นว่าคำพูดของซินหยานมันจะเป็ความจริงหรือแค่ลมปากกันแน่.....หลินเสวี่ยเอ๋อค่อยๆหย่อนเม็ดยาลงไปในปากของตัวเอง ก่อนจะกลืนลงไปอย่างช้าๆ และเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นต่อจากนี้จะเปลี่ยนความคิดต่อศาสตร์การปรุงยาของนางไปอย่างสิ้นเชิง
วินาทีแรกที่เม็ดยาเข้าสู่ร่างกายราวกับเขื่อนกักเก็บน้ำขนาดใหญ่ได้พังทลายอยู่ภายในร่างกาย คลื่นพลังยุทธ์มหาศาลที่ะเิออกจากเม็ดยากำลังแผ่ซ่านไปทั่วร่างของนางอย่างรวดเร็ว ปริมาณของมันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนกระบวนการไหลเวียนภายในเกิดการปั่นป่วน
“ข้าว่าท่านรีบโคจรคลื่นพลังยุทธ์ในร่างกายดีกว่าไม่เช่นนั้นร่างกายะเิออกมาข้าไม่รู้ด้วยนะ…”
เห็นท่าทางของหลินเสวี่ยเอ๋อซินหยานก็ยังคงอยู่ในท่าทีสบายๆ เขารู้อยู่แล้วว่าเื่แบบนี้จะต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ถึงจะเป็เม็ดยาประเภทเดียวกันหรืออยู่ในระดับเดียวกัน แต่เมื่อถูกปรุงโดยวิธีการที่แตกต่างกันประสิทธิภาพของมันย่อมออกมามีคุณภาพที่แตกต่างกัน ถ้าเป็ซินหยานเมื่อก่อนหน้านี้ละก็เพียงแค่กระดิกนิ้ว 1 ทีก็สามารถสร้างเม็ดยาแบบนี้ได้นับร้อยเม็ดแล้ว
กระบวนการโคจรคลื่นพลังยุทธ์ของหลินเสวี่ยเอ๋อยังคงดำเนินต่อไป แม้ในตอนแรกจะเป็ไปด้วยความยากลำบาก แต่ยังไงเสียนางก็เป็ถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกายาแท้ิญญายุทธ์ที่มีเส้นชีพจรยุทธ์และจุดกำเนิดใหญ่กว่าผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปมากนัก ยิ่งเวลาผ่านไปนางก็สามารถััได้ถึงความเย็นสบายในร่างกายได้เรื่อยๆ ไม่เพียงแต่มีปริมาณคลื่นพลังยุทธ์เพิ่มขึ้น นางยังรู้สึกว่าอวัยวะทุกส่วนภายในร่างกายได้รับการขจัดอีกด้วย อีกเื่ที่น่าเหลือเชื่อก็คือด้วยเม็ดยาฟื้นฟูพลังยุทธ์ระดับ 2 กับสามารถทำให้นางทะลวงฐานการบ่มเพาะมาได้ 1 ขั้น!
กลายเป็ตัวของนางที่โง่เขลาประเมินคุณภาพของเม็ดยาของซินหยานต่ำเกินไป ด้วยอายุเพียงเท่านี้กับมากไปด้วยพร์ด้านการปรุงยาอย่างเต็มเปี่ยมในภายภาคหน้าซินหยานจะไปได้ไกลแค่ไหนนางก็รู้สึกสนใจเช่นกัน
“สาวน้อยเ้ามีนามว่าอะไร?”
“ถังซินหยาน….”
“ถัง?”
หลินเสวี่ยก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่าซินหยานจะต้องมาจากตระกูลใหญ่สักตระกูลภายในเมืองหลวง คิดไม่ถึงว่าซินหยานจะกลายเป็คนของตระกูลถังซะอย่างงั้น ถึงจะไม่เคยได้ยินชื่อของซินหยานมาก่อนแต่เหตุการณ์ในครั้งนี้ มันจะต้องทำให้นามนี้สลักอยู่ในความทรงจำของนางอย่างแน่นอน
“รับนี้ไป…มันเป็ของเ้าแล้ว”
“ขอบคุณท่านมาก-”
ซินหยานที่เห็นป้ายทองในมือของหลินเสวี่ยเอ๋อก็ยิ้มบริเวณมุมปากเลยน้อย อย่างน้อยนี้ก็เป็อีก 1 ครั้งที่การลงทุนของเขานั้นไม่ได้สูญเปล่า ทว่าในขณะที่เขากำลังยื่นมือไปหยิบป้ายทองมานั้นหลินเสวี่ยก็ได้หยุดชะงักไปเสียก่อน
“เพื่อเป็การยืนยันแก่สถาบันว่าเ้าผ่านการทดสอบในระดับป้ายทอง ข้าจะขอเก็บเม็ดยาที่เหลือเอาไว้…เ้ามีปัญหาไหม?”
“แน่นอนว่าไม่”
ต่อให้นำเอาสถาบันมากล่าวอ้างจริงแล้วๆซินหยานก็รู้อยู่แล้วว่าหลินเสวี่ยเอ๋อ้าจะเก็บเม็ดยาอีกเม็ดเอาไว้กับตัวเอง ถึงแผนการเดิมของซินหยานคือ้าจะเก็บเม็ดยาไว้ใช้เอง แต่เทียบความจำเป็ในตอนนี้ป้ายทองนั้นสำคัญกับเขามากกว่า สำหรับเม็ดยาขอเพียงแค่มีวัตถุดิบและตัวเขาพร้อมกว่านี้จะปรุงขึ้นใหม่เมื่อไหร่ก็ย่อมได้