บทที่ 1 ยอดคุณหมอสูติฯ ยุคใหม่ และััพิเศษผ่าหัวเบนซ์
ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังใจกลางเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แสงไฟนีออนสว่างไสวสะท้อนความทันสมัยของตึกสูงระฟ้า แต่สำหรับห้องพักแพทย์ส่วนตัวในแผนกสูตินรีเวชกรรม กลับมีความเงียบสงบและเป็ส่วนตัวอย่างยิ่ง
ภายในห้องน้ำส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างหรูหราด้วยหินอ่อน เซียวเฉิน หมอสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาหนุ่มสุดฮอตวัย 29 ปี กำลังยืนจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ เขาเป็ชายหนุ่มที่มีรูปร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้าง ซิกซ์แพ็กเรียงตัวสวยงามจากการออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแฝงไปด้วยความขี้เล่น ั์ตาสีเข้มมีเสน่ห์แพรวพราวราวกับจิ้งจอกเ้าเล่ห์ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อสาวๆ ทุกเมื่อ
แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาในตอนนี้ ไม่ใช่ใบหน้าหล่อเหลาหรือกล้ามเนื้อหน้าท้องแต่อย่างใด หากแต่เป็ 'อาวุธลับ' ที่อยู่ต่ำลงไปใต้สะดือต่างหาก!
มือหนาค่อยๆ รูดซิปกางเกงสแล็กสีเข้มลงอย่างเชื่องช้า ก่อนจะงัดเอาความภาคภูมิใจสูงสุดในชีวิตลูกผู้ชายออกมาเชยชม แววตาของเซียวเฉินเป็ประกายวิบวับเมื่อมองเห็น 'แท่งเอ็น' ขนาดมหึมาของตัวเองที่ผงาดง้ำชูชันขึ้นมาทักทายโลกภายนอก
"อืม... เพอร์เฟกต์ ไร้ที่ติจริงๆ" เซียวเฉินพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงพึงพอใจอย่างที่สุด ขณะใช้นิ้วเรียวยาวที่คุ้นเคยกับการจับมีดหมอ ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามความยาวของลำเอ็นั์ที่อัดแน่นไปด้วยเส้นเืปูดโปน
นี่ไม่ใช่แท่งเอ็นธรรมดาๆ ทั่วไป แต่มันคือสุดยอดประติมากรรมชิ้นเอกที่เขาเป็คนลงมือ 'โมดิฟาย' ด้วยตัวเอง! ใช่แล้ว ฟังไม่ผิดหรอก หมอเซียวเฉินผู้โด่งดังคนนี้ ลงมือผ่าตัดตกแต่งน้องชายสุดที่รักด้วยสองมือของเขาเอง!
ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ด้วยความที่เขาเป็หมอสูติฯ ผู้เชี่ยวชาญด้านสรีระวิทยาของสตรีอย่างทะลุปรุโปร่ง เขารู้ดีว่าจุดไหนคือจุดกระสัน จุดไหนคือจุดเสียวซ่าน และอะไรที่จะทำให้ผู้หญิงขึ้น์ชั้นเจ็ดได้รวดเร็วที่สุด ด้วยความรู้ระดับปรมาจารย์นี้เอง ทำให้เขารู้สึกว่าแค่ขนาดที่ใหญ่โตตามธรรมชาติของเขามันยัง 'ไม่สุด' เขา้าความสมบูรณ์แบบ! เขา้าให้อาวุธประจำกายของเขากลายเป็ตำนานที่สาวๆ ทุกคนต้องกราบไหว้!
ด้วยความบ้าระห่ำบวกกับความมั่นใจในฝีมือศัลยกรรมระดับเทพ เซียวเฉินจึงแอบใช้ห้องผ่าตัดเล็กหลังเลิกงาน ฉีดยาชาให้ตัวเองอย่างหน้าตาเฉย และเริ่มลงมือทำการกรีดและฝัง 'มุกหยกแท้' เกรดพรีเมียมจำนวน 8 เม็ดลงไปรอบๆ ท่อนลำใหญ่อย่างประณีตบรรจง การเรียงตัวของมุกทั้ง 8 เม็ดนั้นถูกคำนวณมาอย่างดีตามหลักกายวิภาคศาสตร์ เพื่อให้ทุกการเสียดสีและการสอดใส่ สามารถบดขยี้จุดเสียวของผนังรูสวาทได้อย่างแม่นยำทุกตารางนิ้ว
ไม่เพียงแค่นั้น เขายังทำการตกแต่งส่วนปลายหัวบานให้มีรูปทรงที่สวยงามและบานออกเล็กน้อย หรือที่วงการชายชาตรีเรียกกันว่า 'ผ่าหัวเบนซ์' เพื่อเพิ่มพื้นที่ััและการเสียดสีตอนที่กระแทกกระทั้นเข้าไปในร่องรักให้ถึงใจยิ่งขึ้น
"หนึ่ง... สอง... สาม... แปดเม็ดเรียงตัวสวยงาม ไม่มีอักเสบ ไม่มีบวมแดง แผลหายสนิทเป็เนื้อเดียวกัน" หมอหนุ่มสำรวจผลงานศิลปะบนแก่นกายของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ มุกหยกทั้ง 8 เม็ดนูนเด่นขึ้นมาใต้ิัอย่างชัดเจน ทำให้ท่อนเอ็นของเขาดูดุดันและน่าเกรงขามราวกับัหุ้มเกราะที่พร้อมจะทะลวงทุกรอยแยก
เซียวเฉินจับท่อนลำของตัวเองขยับรูดรั้งเบาๆ เพื่อทดสอบความยืดหยุ่น ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย เขายิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ "ด้วยอาวุธชิ้นนี้ ฉันรับรองได้เลยว่าสาวๆ คนไหนที่ได้ลิ้มลอง จะต้องร้องครางจนลืมชื่อตัวเองแน่ๆ คืนนี้แหละ จะได้ฤกษ์เปิดซิงมุก 8 เม็ดหัวเบนซ์สักที!"
เขาจัดการเก็บอาวุธคู่กายเข้าที่ รูดซิป และจัดระเบียบเสื้อผ้าให้เรียบร้อย สวมทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตา เพียงชั่วพริบตาเดียว จากชายหนุ่มผู้หลงใหลในความเสียวซ่าน ก็เปลี่ยนร่างเป็ 'คุณหมอเซียว' ผู้แสนดี สุภาพบุรุษ และเป็ที่พึ่งพิงของคนไข้สตรีทั่วทั้งโรงพยาบาล
เมื่อเปิดประตูห้องพักแพทย์ออกมา เซียวเฉินก็ปั้นหน้านิ่งขรึมและเดินตรวจวอร์ดด้วยท่วงท่าสง่างาม ทุกก้าวเดินของเขาเรียกสายตาหยาดเยิ้มจากบรรดาพยาบาลสาวและคนไข้หญิงที่นั่งรอคิวอยู่หน้าห้องตรวจได้อย่างล้นหลาม
"กรี๊ด! หมอเซียวมาแล้ว แกดูสิ วันนี้เขาก็หล่อทะลุแมสก์อีกแล้ว!"
"โอ๊ย ฉันอยากจะป่วยเป็โรคปวดมดลูกทุกวันเลย จะได้มาให้หมอเซียวตรวจบ่อยๆ"
"ได้ยินมาว่าหมอเซียวโสดด้วยนะ แกคิดว่าหมอเขาจะชอบผู้หญิงแบบไหนวะ?"
เสียงซุบซิบชื่นชมดังแว่วมาตามทางเดิน เซียวเฉินได้ยินทุกคำพูดแต่เขาก็ทำเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆ ผ่านดวงตา ซึ่งแค่นั้นก็เพียงพอที่จะทำให้สาวๆ หลายคนแทบจะเข่าอ่อนระทวยไปตามๆ กัน
ชีวิตการทำงานของเซียวเฉินเต็มไปด้วยสีสัน เขาเป็หมอที่เก่งกาจ วินิจฉัยโรคแม่นยำ และมีจิตวิทยาในการพูดคุยกับคนไข้เป็เลิศ ไม่ว่าคนไข้จะมาด้วยอาการวิตกกังวลเื่รังไข่ มดลูก หรือปัญหาทางเพศใดๆ เซียวเฉินก็สามารถอธิบายด้วยหลักวิชาการที่แฝงไปด้วยความนุ่มนวลและห่วงใย ทำให้คนไข้ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายและไว้ใจเขาอย่างเต็มที่
ในห้องตรวจหมายเลข 3 คนไข้สาวสวยหุ่นนางแบบคนหนึ่งกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เธอสวมกระโปรงสั้นกุดและเสื้อคอลึกที่จงใจโชว์ร่องอกขาวเนียน แววตาของเธอจ้องมองหมอเซียวอย่างเย้ายวน
"คุณหมอคะ ่นี้ฉันรู้สึกปวดหน่วงๆ ที่ท้องน้อยแปลกๆ ค่ะ ไม่รู้ว่าเป็เพราะไม่ได้... เอิ่ม... ออกกำลังกายภายในมานานหรือเปล่า" เธอจงใจทอดเสียงหวานและขยับตัวให้หน้าอกหน้าใจเบียดกันแน่นขึ้น
เซียวเฉินลอบยิ้มในใจ 'มามุกนี้อีกแล้ว เดือนนี้คนที่เท่าไหร่แล้วเนี่ยที่มาอ่อยถึงในห้องตรวจ' แต่ภายนอกเขายังคงรักษามาดหมอผู้เชี่ยวชาญไว้อย่างดีเยี่ยม
"อาการปวดหน่วงที่ท้องน้อยอาจเกิดได้จากหลายสาเหตุครับ ทั้งเื่ของฮอร์โมน หรือการบีบรัดตัวของกล้ามเนื้อมดลูก" เซียวเฉินอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกชวนฟัง "เพื่อความแน่ใจ หมอคิดว่าเราอาจจะต้องทำการตรวจภายในสักนิดนะครับ ไม่ต้องกังวล หมอมือเบามากครับ"
คำว่า 'มือเบา' ของหมอเซียวทำเอาคนไข้สาวหน้าแดงซ่าน เธอพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายและเดินไปขึ้นขาหยั่งหลังม่านกั้นอย่างรวดเร็วราวกับรอเวลานี้มานาน
เซียวเฉินสวมถุงมือยางอนามัยและเริ่มขั้นตอนการตรวจอย่างมืออาชีพ แม้ว่าตรงหน้าเขาจะเป็ร่องรักที่สาวๆ หลายคนพร้อมจะพลีกายให้ แต่ในเวลางาน เขาก็คือหมอที่แยกแยะเื่งานกับเื่ส่วนตัวได้อย่างชัดเจน เขาใช้สเปคคูลัม (คีมปากเป็ด) สอดเข้าไปเพื่อตรวจดูความผิดปกติอย่างนุ่มนวลที่สุด จนคนไข้แทบไม่รู้สึกเจ็บ มีเพียงความรู้สึกวาบหวิวแปลกๆ ที่ถูกหมอหนุ่มสุดหล่อััจุดซ่อนเร้น
"ผนังมดลูกปกติครับ ไม่มีอาการอักเสบ หรือร่องรอยของโรคใดๆ" เซียวเฉินถอดถุงมือออกและพูดสรุปผล "ผมคิดว่าคุณอาจจะแค่มีความเครียดสะสม พักผ่อนให้เพียงพอก็น่าจะดีขึ้นครับ"
"แค่พักผ่อนเหรอคะคุณหมอ..." คนไข้สาวกัดริมฝีปากส่งสายตาปิ๊งๆ "แล้วถ้า... ฉันอยากจะได้คนมาช่วย 'คลายเครียด' เป็การส่วนตัวล่ะคะ คุณหมอพอจะรับคิวพิเศษนอกเวลางานไหมเอ่ย?"
เซียวเฉินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้คนไข้สาวเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่มีเสน่ห์เหลือร้าย "หมอคิวทองมากเลยครับ่นี้ แต่ถ้าคุณคนไข้เป็เด็กดี ดูแลตัวเองตามที่หมอสั่ง... บางทีเราอาจจะบังเอิญเจอกันที่บาร์ VVIP คืนวันศุกร์นี้ก็ได้นะครับ"
เพียงประโยคเดียวก็ทำให้คนไข้สาวหน้าแดงก่ำ ยิ้มแก้มปริและเดินออกจากห้องตรวจไปอย่างอารมณ์ดี นี่แหละคือความสุขนิยมของเซียวเฉิน! เขาเพลิดเพลินกับการบริหารเสน่ห์ และสนุกกับการเป็ผู้คุมเกมในความสัมพันธ์เสมอ
ทว่า... ความสุขของมนุษย์มักจะถูกแทรกแซงด้วยโชคชะตาที่ไม่คาดฝันเสมอ
เวลาล่วงเลยจนถึงเที่ยงคืน เซียวเฉินยังคงนั่งเคลียร์เอกสารเคสคนไข้และงานวิจัยอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว วันนี้เขาอยู่เวรดึกและต้องทำงานล่วงเวลา บรรยากาศภายนอกโรงพยาบาลกำลังปั่นป่วนอย่างหนัก ท้องฟ้ามืดมิดไร้แสงดาว เมฆฝนก่อตัวหนาทึบและพายุฝนฟ้าคะนองก็กระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่ง
เปรี้ยง! ครืนนน!
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องราวกับ์กำลังพิโรธ แสงฟ้าแลบสว่างวาบเข้ามาทางหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ทำให้ห้องทำงานของเซียวเฉินสว่างวาบเป็ระยะๆ
"ตกหนักขนาดนี้ คืนนี้สาวน้อยลู่หลินคงมาหาไม่ได้แล้วมั้งเนี่ย อุตส่าห์เตรียมตัวมาอย่างดี โธ่เอ๊ย... อาวุธใหม่ของฉันสงสัยต้องเป็หม้ายไปก่อน" เซียวเฉินบ่นพึมพำอย่างเสียดายพลางเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงาน นวดขมับตัวเองเบาๆ เพื่อคลายความเมื่อยล้า
แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!
เปรี้ยงงงงงงงงง!!!!
สายฟ้าขนาดมหึมาฟาดเปรี้ยงลงมาที่เสาล่อฟ้าของตึกโรงพยาบาลอย่างรุนแรงจนตึกทั้งตึกสั่นะเืราวกับแผ่นดินไหว ระบบไฟฟ้าของโรงพยาบาลเกิดการกระชากอย่างรุนแรง หลอดไฟนีออนในห้องทำงานของเซียวเฉินกะพริบติดๆ ดับๆ อย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดในห้องจะเกิดประกายไฟช็อตและส่งเสียงดังเปรี๊ยะๆ!
"เฮ้ย! อะไรวะเนี่ย!" เซียวเฉินสะดุ้งสุดตัว รีบผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้
แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ก้าวหนี กระแสไฟฟ้าแรงสูงที่ลัดวงจรก็วิ่งผ่านสายไฟที่พื้น พุ่งตรงเข้าสู่ตัวเครื่องคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์การแพทย์ที่ตั้งอยู่ใกล้ตัวเขา เกิดการโอเวอร์โหลดจนทนไม่ไหว
ตูมมมมม!!
แรงะเิจากแผงวงจรไฟฟ้าปะทุขึ้นอย่างรุนแรง แสงสีฟ้าอมขาวสว่างจ้าบาดตาพุ่งเข้ากลืนกินร่างของเซียวเฉินอย่างจัง! ความเ็ปจากการถูกไฟฟ้าช็อตรุนแรงพุ่งทะลวงเข้าสู่ทุกอณูของร่างกาย เขารู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อทุกมัดกำลังถูกฉีกขาด ร่างกายชาหนึบจนขยับไม่ได้ ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะดับวูบลงในพริบตา!
...
ท่ามกลางความมืดมิดที่ไร้จุดสิ้นสุด เซียวเฉินรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองกำลังล่องลอยอยู่ในช่องว่างแห่งมิติที่เต็มไปด้วยกระแสน้ำวนสีดำและดวงดาวที่บิดเบี้ยว
"เกิดอะไรขึ้น... ฉันตายแล้วเหรอ?" เซียวเฉินพยายามขยับตัว และพบว่าเขายังคงมีร่างกายเหมือนเดิมทุกประการ! เสื้อกาวน์สีขาวยังอยู่ กางเกงสแล็กยังอยู่ และเมื่อเขาลองเอามือคลำไปที่เป้ากางเกง... 'แท่งเอ็นหัวเบนซ์ฝังมุก 8 เม็ด' ของเขาก็ยังอยู่ครบถ้วนสมบูรณ์!
"เยี่ยม! อย่างน้อยก็ไม่ได้กลายเป็ิญญาเร่ร่อนที่ไร้ไอ้นั่นล่ะวะ" ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน เขาก็ยังคงความตลกร้ายและห่วงใยอาวุธคู่กายมากกว่าสิ่งอื่นใด
ิญญาและร่างกายของเซียวเฉินหมุนวนไปในช่องว่างมิติสีดำอย่างควบคุมไม่ได้ เขาถูกแรงดึงดูดมหาศาลดูดกลืนเข้าไปในหลุมดำขนาดใหญ่เบื้องหน้า ราวกับว่ามีเครื่องดูดฝุ่นขนาดั์กำลังกระชากร่างของเขาไปสู่อีกโลกหนึ่ง
และในเสี้ยววินาทีที่สติของเขากำลังจะหลุดลอยไปอีกครั้ง ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของกระแสมิติ จู่ๆ ก็มีเสียงปริศนาดังแว่วเข้ามาในโสตประสาท มันเป็เสียงของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความเ็ปและหวาดกลัว
"ท่านหมอ... อึก... ท่านหมอเทวดา ช่วยข้าด้วย... ข้าปวดเหลือเกิน..."
เสียงนั้นไพเราะและหวานหยาดเยิ้ม แต่กลับเต็มไปด้วยความทรมานอย่างแสนสาหัส เซียวเฉินผู้มีสัญชาตญาณความเป็หมอฝังรากลึกถึงกระดูก (และสัญชาตญาณความชอบช่วยเหลือสาวสวย) พยายามที่จะเอื้อมมือคว้าอากาศและะโตอบกลับไป
"หมอเทวดาอะไรกันวะ!? ฉันชื่อเซียวเฉิน! แล้วเธอเป็ใคร อยู่ที่ไหน เดี๋ยวหมอจะไปตรวจภายใน เอ้ย! ไปช่วยรักษาเดี๋ยวนี้แหละ!"
แต่ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงตอบรับใดๆ แรงดึงดูดมหาศาลก็กระชากร่างของเขาเข้าไปในใจกลางของหลุมดำอย่างรุนแรง แสงสว่างจ้าสาดส่องเข้ามาบดบังวิสัยทัศน์ทั้งหมด ความรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังถูกบดขยี้และหลอมรวมเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่แปลกประหลาด
สติของยอดคุณหมอสูติฯ วัย 29 ปี ดับวูบไปอย่างสมบูรณ์แบบ ทิ้งไว้เพียงคำถามที่ดังก้องอยู่ในหัว... นี่เขากำลังจะไปโผล่ที่ไหนกันเนี่ย!?
โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
