fortune บันทึกการเดินทางแห่งโชคชะตา

              อาสึกะมองไปรอบๆห้องเรียนเขามองไปรอบๆ ห้องเป็๲ห้องสีเหลียมมีความกว้างพอสมควร มีนักเรียนประมาณ สามสิบ

คนตามมาตรฐานทั่วๆไป อาสึกิมองไปจนกระทั่งสะดุดกับ เด็กสาวคนหนึ่ง เธอมองอาสึกะด้วยความสงสัย จะเป็๞ใครอื่นไม่ได้นอกจาก

นัตสึกินั่นเองเธอมองไปที่เค้าและคิดในใจ (ทำไมอาสึกะมาอยู่ที่นี้ แล้วเค้าเข้าเรียนได้ยังไงหรือว่าจะเป็๲พ่อ) เธอไม่ต้องหาคำตอบก็

รู้ได้ทั่นทีว่าเป็๞ฝีมือพ่อของเธอนั่นเอง

            ถึงพ่อของเธอจะเป็๲หมอที่ดูไม่มีอำนาจอะไรแต่เค้าเป็๲ถึงฝ่ายบริหารของเกาะ ฟุจิมุระ เลยทีเดียว และเค้าก็มีอำนาจต่างๆมากมาย

นั่นน่าจะรวมไปถึงการย้ายเข้ามาของ อาสึกะ เช่นกันทำให้เธอตอนนี้ข้อนข้างหัวเสียพอควณ เพราะไม่คิดว่าจะเล่นใช้วิธีนี้

            ก็เป็๲ความจริงอยู่ที่ว่าตัวเธอนั่นร่างกายข้อนข้างอ่อนแอ่ เลยทำให้ซ้ำชั่นมาตั่งสามปีแต่นั่นไม่ใช้ส่วนสำคัญเท่าไรที่เธอไม่เข้าใจทำไมถึงให้อาสึกะ

 ย้ายเข้ามาในโรงเรียนนี้เธอนั่งคิดสักพักหนึ่งนึกก่อน นักเรียนคนหนึ่งจะพูดว่า

            "ถ้าจำไม่ผิดนั่นมันผู้ชาย ที่เคยเดินกับคุณ ฮิเมโกะรึเปล่า" เมื่อคำพูดของนักเรียนคนนั่นดังคนนั่นดังนักเรียนทั่งห้องก็เกิดเสียงขึ้น

            "จริงเหรอ" "ไม่น่าเชื่อ""นั่นสิ" ทั่นใดนั่นนักเรียนทุกคนก็มองไปที่นัตสึกิ ร่าวกับว่า พย่ามให้เธอพูดให้ได้ยังไงยังนั่น

            "เออ"นัตสึกิมองไปที่ทุกคนก่อนจะพูดว่า"คือว่า" "ผมอยู่บ้านเดียวกับเธอครับ" "เอะ" นัตสึกิร้องอุทานออกมาทันที

            " เอออออออออออออออออ" เสียงนักเรียนทั่งห้องร้องประสานกันเป็๞หนึ่งเดียวโดยสมบูรณ์ พร้อมจ้องไปที่อาสึกิโดยสายตาเดียวกัน

            "ที่ว่าอยู่บ้านเดียวกันนี้หมายความว่ายังไงค่ะ" แองจี พุ่งเข้าไปหานักเรียนใหม่ในทั่นทีมนมือของเธอมีสมุดพร้อมปากา เธอจ้อง

 ไปที่นักเรียนใหม่อย่างไม่ว่างตา 

           " เออ ก็ตามที่ว่าไปครับ ผมพึ่ย้ายมาอยู่เมื่อไม่นานนี้เองครับ" 

           เธอจดใส้สมุดอย่างคร้องแคลว และไว้ โดยปกติแล้วเธอเป็๞คนที่ สนใจในเ๹ื่๪๫ใหม่ๆไม่ว่าจะเป็๞ความสัมพันธ์ หรือ เ๹ื่๪๫แปลกๆเธอจะมีความ

สนใจอย่างมากไม่ว่าเ๱ื่๵๹นั่นจะยากสักแค่ไหน เธอก็จะหาข้อมูลมาและความถูกต้องสูงมากจนคนในโรงเรียนเรียกเธอว่า ยัยจอมแส ในที่สุด และในตอนนี้

เธอกำลังวนใจเ๹ื่๪๫นี้อย่างมาก

           " เอาละพวกเธอพอแค่เนียนแหละ คุณ นัตสึกินั่งลงได้แล้วจะยืนอีกนานไหม แองจีเธอด้วย และนักเรียนใหม่เธอไปริมหน้าตางหลังห้องล่ะกัน

    และอีกอย่างน่ะ อาสึกะคุง จะมาเรียนกับเราแค่เือนเดียวเท่านั่น"

           "เอะ เดือนเองเหรอนึกว่าจะย้ายมาเลยสักอีก"

            " อ่ะครับ ผมแค่มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี้สักพักและผม ก็เป็๞แค่ ญาติ ห่างๆเท่านั่นครับ" ทุกคนต้องไปที่อาสึกะและว่างตาลง

             มีแต่นัตสึกิ เท่าที่๻๠ใ๽ในคำพูดของเด็กหนุ่ม (หมายความว่าไงน่ะไม่ใช้มาอยู่ด้วยกันเลยเหรอ) เธอจ้องไปที่อาสึกะพักนึ่งก่อนจะมีเสียงดังขึ้น

              "เธอจะนั่งไก้ยังเนีย จะเริ่มคาบเรียนแล้วน่ะ"

             " อะ ค่ะ" 

             หลังจากนั่นคาบเรียนก็เริมขึ้นไปตามปกติ ไม่มีอะไรมากนอกจากวิชาพืนฐานเท่าๆไปกับการเดินไปที่ห้องนู้นห้องนี้นิดหน่อยห้องวิทยาเพราะว่านักรียนห้องนี้กำลังเดินไป ที่ห้องวิทบาศาตร์สาเหตุที่ต้องมาเดินเรียนเช่นนี้เพราะว่า ผ.อ ได้บอกไว้ว่านักเรียนควณออกกำลังกายบ่างไม่ใช้นักอยู่ที่โตะอย่างเดียวเลยเกิดสิ่งที่เรียกว่าการเดินเรียนขึ้นมานั่นเองซึ่งนักเรียนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้บ่นอะไรเป็๞พิเศษเพราะจะได้แก้เบื่อจากการเรียนด้วยเช่นกัน ในขณะที่นักเรียนในห้องกำลังเดิน

อยู่นั่นเอง นักเรียนชายสองคนทิ่งห่างจากเพื่อนในห้องอยู่ด้านหลังเพือคุยเ๱ื่๵๹บ่างอย่าง

            "โรงเรียนนี้คงรู้ชื่ออยู่แล้วสิน่ะโรงเรียนนี้ชือ เซนปรีแอ เป็๞โรงเรียนที่ก่อตังโดย คริสตจักรใหม่ ซึ่งเป็๞หนึ่งในสีผู้ก่อตั่งน่ะ"

            "สีผู้ก่อตั่งเหรอครับ เออใช้ที่เขียนในหนังสือนี้รึเปล่าครับ" อาสึกะชู้หนังสือประวัติศาตร์ขึ้นมา

             "ใช้แล้วล่ะ แต่โรงเรียนี้เข็มงวดกว่าน่ะ แถมวิชาเรียนก็ยุ้งยากว่าด้วย"

             "เอ ถึงจะพึงถ่ามก็เถอะนายเป็๲ใครเนี่ย"

             "อาชันลืมบอกไปสิน่ะ ชันชือ ทอมัส แฟรง หรือคนโรงเรียนเรียกอีกอย่างว่า จอมหลวงโลกน่ะ" ทอมัส แนะนำอย่างตรงไปตรงมา

             "จอมหลวงโลก เหรอ อ่ะ จริงสิชันต้องแนะนำตัวก่อนไม่ใช้เหรอให้ตายสิ ชันชื่อ,,,,," ทันใดนั่นเองฟามือก็หยุดเอาไว้

             "ไม่ต้องบอกหรอก นายชื่อ ฟุจิมุระ อาสึกะ สิน่ะ"

             "จำชื่อชันได้แล้วเหรอ"

             "อ่านายเด่นจะตาย เห็นมัยล่ะนักเรียนคนอื่นมองนายอยู่น่ะ" ขณะที่พวกเค้ากำลังเดินอยู่นักเรียนจากห้องอื่นก็มองมาที่อาสึกะบ่างน่าจะเพราะเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นแน่นอน "ข่าวแพร่เรียวมากน่าจะเพราะ แองจี สิน่ะ ยิ่งเด่นยิ่งเป็๞จุดสนใจ" ทอมัสพููดขณะมองไปที่อาสึกะ

             "นั่นสิน่ะ ชันไม่ค่อยชอบเป็๲จุดสนใจเลย" 

             "แล้วนายจะพูดแบบนี่นทำไมล่ะเ๹ื่๪๫ที่อยู่กับ สาวงานมอั่นดับสองน่ะ"

             "นั่น สิน่ะเอะ สาวงามอันดับสอง" อาสึกะงงกับคำพูดของ ทอมัสเล็กหน่อย

             " อ่าโรงเรียนเซนเปแอแห่งเนียมีนักเรียนหน้าตาดีอยู่มากมายเลยอแหละ" นั่นก็ใช้เพราะทอมัสก็จัดได้ว่าหน้าตาดีเลยทีเดียว "เลยทำให้มีการจัดอันดับ

              ขึ้นมาในโรงเรียนน่ะ ไม่ว่า จะเป็๲ผลการเรียน หน้าตา หรือแม้กระทั่งสิงเล็กๆหน่อย และผู้ที่อยู่สูงเหล่านั่นเราเรียกว่า ผู้งดงาม น่ะ"

              "เห่ นัตสึกิ ด้วยเหรอแต่ช่างเหอะ ชันไม่ค่อยสนใจเท่าไร" อาสึกะ ตอบปัดไปเช่นนั่นและพวกเค้าก็มุ้งหน้าสู้ห้องวิทยาศาตร์โดยไม่รู้เลยว่ามีคน

    เด็กสาวคนหนึ่งจ้องอยู่