ไปต่างโลกทั้งทีขอความสามารถดีๆติดตัวไปด้วยสิ

        ผ่านไป 3 วันหลังจากที่พวกเราหยุดพักกันภายในดันเจี้ยน ถึงความตั้งใจในตอนแรกๆนั้น ก็คือการจับคุปป้าฮิเมะ​ล่ามโซ่กับโต็ะเรียน แล้วก็บังคับให้นั่งเรียนกันไปทั้งวันก็เถอะครับ แต่ไปๆมาๆผมก็ใจอ่อนกันเธอไปจนใด้สินะ ทำให้ 3 วันมานี้เราเรียนกันแค่วันละ 3 ชั่วโมงเท่านั้นเอง

        เวลาที่เหลือนอกจากนั้น ถ้าไม่ถูกเธอลากให้เล่นมินิเกมไปทั่วก็จบลงที่จอย Play นี้ละครับ เอาเถอะมันก็ผิดที่ผมส่วนหนึ่งด้วยเหมือนกัน ที่สนุกกับการจัดการกับ Newbie มากจนเกินไปละนะ ในที่สุดพวกเราก็เตรียมตัวกันจนเสร็จเรียบร้อย  ในการลงไปในชั้นต่อๆไปของดันเจี้ยนแห่งนี้

        ในชั้นที่ 41 ไปจนถึงชั้นที่ 44 พวกเรายังไม่เจอกับมอนสเตอร์ตัวใหม่ๆเลย นอกจากเจ้าวัวมิโนทอร์ แต่ผมก็ไม่ใด้แปลกใจเท่าไหร่หรอกครับ ก็เพราะนอกจากความอึดของพวกมันแล้ว พวกมันยังโจมตีเป็นวงกว้างใด้อีกด้วย ถ้ามีพวกมันไม่เยอะเหมือนในชั้นแรกๆ ก็ไม่สร้างปัญหาให้กับพวกผมเท่าไหร่หรอก

        แต่ในชั้นหลังๆมานี้เราเจอพวกมันรอบนึงไม่ต่ำกว่า 5 ตัวถ้าไม่ใช้สกิลคอมโบของกุปป้าฮิเมะ ก็เสียเวลานานเหมือนกันในการที่จะจัดการกับพวกมันแต่ละตัว ตึง พลัก ตึง โครมม น้องวัวผู้หน้าสงสารตัวนึง ที่พึ่งจะถูกสับหัวจนแยกเป็น 2 ส่วนด้วยขวานของกุปป้าฮิเมะ ความโหดของเธอไม่ใด้ลดน้อยลงเลยสักนิด จนทำให้ผมรู้สึกสงสัยเลยละว่า

        ยัยบ้องบ้าๆบอ ที่เอาแต่เล่นทั้งวันเมื่อสามวันที่แล้วนั้นน่ะ เป็นคนๆเดียวกันกับนักรบสปาตัน ที่กำลังแยกชิ้นส่วนมิโนทอร์อยู่ตรงนี้ เป็นคนๆเดียวกันรึเปล่านะ แต่ถ้าจะว่าไปแล้ว ถ้าพวกเราไม่ใช้สกิลคอมโบกัน ภาพที่ออกมามันก็ไม่โหดขนาดนี้หรอกครับ ส่วนใหญ่นั้นก็จะจบลงตรงที่ เจ้าวัวถูกขวานของกุปป้าฮิเมะจามลงจนเหลือครึ่งตัว แล้วก็ถูกเธอดึงจนตัวของมันแยกออกเป็น 2 ส่วนด้วยมือทั้งสองข้าง

        หรือไม่ก็ภาพที่เจ้าวัวถูกกุปป้าฮิเมะจับทุ่มลงกับพื้น จากนั้นก็ถูกเธอกดด้วยมือทั้ง 2 ข้าง หลังจากนั้น เธอก็เอาเท้าของเธอกระทืบลงไปบนหัวของเจ้าวัว จนหัวของมันเละเป็นลูกแตงโมเท่านั้นเอง ถ้ามอนสเตอร์ตัวใดเหลือค่า Hp น้อยกว่า 15 เปอร์เซ็น ก็อาจจะถูกกุปป้าฮิเมะสังหารใด้เลย โดยที่ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้คอมโบของผมช่วยเลยละ

        จากนั้นไม่นานพวกเราก็ลงมาจนถึงดันเจี้ยนชั้นที่ 45 เมื่อเราเดินกันมาสักพักนึง พวกเราก็ใด้พบกับมอนสเตอร์ตัวใหม่ในชั้นนี้ ต่างจากเจ้าวัวที่สูงถึง 2 เมตรแต่เจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้กลับสูงไม่ต่ำกว่า 5 เมตรเลยละ ร่างกายใหญ่ยักษ์ที่มีกล้ามเป็นมัดๆ โดยที่มือข้างนึงของมันถือกระบอกเหล็กขนาดใหญ่

        แต่สิ่งที่ทำให้มันดูแปลกประหลาดจากมอนตัวอื่นๆ นั้นก็คือลูกตาขนาดใหญ่ที่อยู่บนหัวของมัน ออร์เกอร์ หรือที่เราเรียกกันว่ายักษ์ตาเดียว คงจะใกล้เคียงกับเจ้าสิ่งนี้ที่สุดแล้วละ มันเดินมาพร้อมๆกันกับเจ้ามิโนทอร์ 2 ตัวที่อยู่ด้านหลังของมัน แล้วมันก็เป็นโอกาศที่ดีเลยละ ที่พวกเราจะใด้รู้ว่าพวกมันแข็งแกร่งขนาดไหนกัน

        [ยูจิ] เรมพยายามดึงตัวเจ้าวัวที่อยู่ด้านหลังเอาไว้ ส่วนผมจะใช้ Provoke ลากเจ้าวัวอีกตัวนึงไปเอง แล้วก็บราวเซอร์ดวล 1 ต่อ 1 กับเจ้ายักษ์นั้นไหวไหมถ้าไม่ไหว ก็ถอยออกมาจัดการกับเจ้าวัวที่ผมดึงเอาไว้ แล้วผมจะเป็นคนดึงเจ้าออร์เกอร์ตัวนั้นเอาไว้กับตัวเอง

        [เรม] รับทราบค่ะ ท่านยูจิ

        [บราวเซอร์] รับทราบค่ะกัปตันยูจิ บราวเชอร์ กุปป้าฮิเมะ จะไปแล้วนะคะ

        กรูไม่ใช้กัปตันยาวอวกาศโว้ยยัยต้องนี้ สงสัยเมื่อวานโต้รุ่งในโลก U.C. กับยัยนี้มากเกินไปหน่อย จนสมงสมองยัยนี้ไปหมดแล้วละมั่ง เธอไม่ใช้นักบินกัน...นะเฟ้ยย เอาเถอะครับหลังๆมานี่ผมก็เริ่มชินกับมันแล้วละ กลับมาอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ากันก่อนดีกว่า หลังจากคำประกาศที่สุดแสนจะหน้าอายของมังกรตัวนึงที่ใด้จบลงไปแล้ว

        แรงถีบตัวที่ส่งออกมาบนพื้นของกุปป้าฮิเมะนั้น ดังสนั่นจนมาถึงตรงนี้เลยละครับ การปะทะกันของขวานกับกระบองเหล็กกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ตูมม เบึม แรงลมที่เกิดจากการปะทะ ลอยออกมาจนถึงจุดที่ผมกับเรมยืนอยู่เลยละ กุปป้าฮิเมะที่ถอยออกมาหลายเมตร กับเจ้าออร์เกอร์ที่ยืนโดยการจับกระบองของมันออกมาป้องกัน

        ทำให้ผมพอจะรู้ใด้เลยละ ว่าการปะทะกันครั้งนี้นั้น ใด้สร้างความเสียหายใด้พอๆกัน แล้วถ้าดูตามปกติมันก็ไม่หน้าจะมีปัญหาอะไรหรอกครับ แต่สำหรับผมแล้วการที่ผลมันออกมาเสมอกัน ทำให้ผมใด้รับรู้ว่าเจ้ายักษ์ตาเดียวนั้นอันตรายเอามากๆ นั้นก็เพราะกุปป้าฮิเมะในตอนนี้ ใด้รับบัฟเพิ่มพลังโจมตีของผมทุกสกิล

        นี้ยังไม่รวมไปถึงขวานของเธอที่บวกค่าพละกำลัง STR เพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัวเลยนะ แต่ผลที่ออกมานั้น คือเสมอกัน ถ้าไม่มีบัฟของผมกับขวานเล่มนี้ กุปป้าฮิเมะอาจจะบาดเจ็บหนักจากการโจมตีครั้งนี้ก็เป็นใด้ นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้วละครับ

        [ยูจิ] เรมเราจะเปิดใช้งานสกิลโจมตีทุกสกิลกัน รีบจัดการกับเจ้าวัวพวกนี้ให้เร็วที่สุดกันเถอะ

        [เรม] รับทราบคะ ท่านยูจิ

        ผมเปิดใช้งานสกิลทั้งหมด Thunder storm แล้วตามด้วย Electric Detonation ส่วนเรมก็ใด้เปิดใช้งานสกิล Speed Up แล้วตามด้วยสกิล Dodge Attack พายุสายฟ้าโหมกระหน่ำเข้าใส่เจ้ามิโนทอร์ บวกกับลำแสงสีฟ้า ที่เกิดจากการเคลื่อนที่อันรวดเร็วของเรม ภาพเบืองหน้าของเหล่ามอนสเตอร์ที่อยู่ตรงนี้นั้น คงไม่ต่างจากขุมนรกเลยละ

        แต่สิ่งแลกเปลี่ยนจากการโจมตีครั้งนี้นั้น คือค่าพลังเวท Mp ที่ลดลงอย่างรวดเร็วเป็นค่าตอบแทน ถ้าเป็นมอนสเตอร์ไม่กี่ตัวคงจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าพวกเราต้องต่อสู้กันแบบนี้ในระยะยาวแล้วละก็ พวกเราจะต้องมีปัญหาเกี่ยวกับค่าพลังเวทย์กันแน่นอนเลยละครับ

        ถึงโพชั่นเพิ่มพลังเวทย์ที่คานะให้มา จะยังมีอยู่พอสมควรก็เถอะ แต่ผมก็อยากให้เมื่อถึงคราวจำเป็นจริงๆแล้วเท่านั้น ถึงจะใช้พวกมัน เพราะถ้าเหล่าโพชั่นเหล่านี้หมดลงเมื่อไหร่ มันอาจส่งผลถึงชีวิตของพวกเรากันเลยละ ใช้เวลาไม่นานนัก พวกเราก็ใกล้จะจัดการกับเจ้าวัวกันใด้แล้ว แต่ในระหว่างนั้น

        ตูมม เสียงประทะกันของทั้ง 2 นั้นส่งสายลมของของแรงปะทะ มาจนถึงตัวผมเลยละ ถึงพละกำลังจะเท่าเทียมกันแต่ความแตกต่างของความเร็ว ความแม่นยำ รวมถึงความคล่องตัวของกุปป้าฮิเมะนั้น เหนือกว่าเจ้าออร์เกอร์อยู่หลายขั้น แต่เจ้าออร์เกอร์ก็ทดแทนความแตกต่างนั้นด้วยสกิลของมัน

        พายุของแรงดึงดูดที่ถูกสร้างขึ้นโดยเจ้าออร์เกอร์นั้น กำลังกั้นและขัดขวางการเคลื่อนที่ของกุปป้าฮิเมะ ถึงมันแทบจะไม่สร้างความเสียหายให้กับเธอก็เถอะ แต่มันก็ทำให้เธอไม่สามารถเคลือนที่ไปรอบๆใด้ถนัดนัก เวทย์กระสุนน้ำขนาดกลางใด้ถูกสร้างขึ้นรอบตัวของมัน ตูม ตูม ตูม มันปล่อยกระสุนเวทย์มนต์ออกมารอบๆตัวของมัน

        แทนที่จะใช้เวทย์ขนาดใหญ่และรุนแรงในการสร้างดาเมท แต่เจ้าออร์เกอร์กับใช้เวทย์ขนาดกลางและรวดเร็วแทน สิ่งที่มันต้องการไม่ใช้การสร้างความเสียหายหนัก แต่เป็นการปิดผนึกการเคลือนไหวของศัตรูที่อยู่ตรงหน้า กุปป้าฮิเมะจึงถูกบีบให้เข้าไปเผชิญหน้าตรงๆกับเจ้าออร์เกอร์

        แต่นั้นก็ไม่ทำให้กุปป้าฮิเมะหวั่นไหวเลยสักนิด เธอกำขวานของเธอเอาไว้แน่น แล้วเข้าไปแลกดาเมทกับเจ้ายักษ์ตาเดียว ลูกไฟ 3 ลูกใด้ถูกสร้างขึ้น พร้อมๆกับเปลวไฟที่ห่อหุ้มลงบนขวานของเธอ กำแพงไฟใด้ถูกสร้างขึ้นมาด้านหน้าของกุปป้าฮิเมะ แล้วกำแพงไฟนั้น ก็ใด้เคลือนที่เข้าใส่เจ้าออร์เกอร์ ไปพร้อมๆกับตัวของเธอ การปะทะกันครั้งใหญ่นั้นกำลังจะเกิดขึ้น

        กำแพงไฟที่เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว เจ้ายักษ์ตาเดียวรู้ใด้ทันทีว่าถ้าอาบไฟที่มาจากเปลวเพลิงที่อยู่ต่อหน้า ตัวของมันอาจจะใด้สลายหายไปแน่ๆ มันกระโดดพาร่างอันใหญ่โตของมันหลบไปยังด้านข้าง แต่กำแพงไฟนั้นก็ยังไม่หยุดเพราะเป้าหมายแต่แรกของมันนั้น คือพายุที่อยู่ตรงหน้าต่างหากละ

        เปลวไฟที่โอบล้อมสายลม ตามหลักแล้วมันควรจะเป็นสายลมที่พัดพาเปลวไฟ แต่ไฟของกุปป้าฮิเมะกลับไม่สนกฎของฟิสิกเหล่านั้น เป็นครั้งแรกเลยละครับ ที่ผมใด้เห็นปรากฎการณ์อันหน้าแปลกประหลาดนี้ ที่กลับกลายเป็นว่าพายุลูกใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า กำลังถูกไฟเผาทำลายแทน

        เปรี้ยงง บรึม ลูกไฟทั้ง 3 พุ่งเข้าหาเป้าหมายของมันอย่างเม่นยำ โป้งง และขวานของบราวเซอร์ฮิเมะ ที่เรืองแสงสีแดงฉานนั้นก็ กระแทกกระบองของเจ้าออร์เกอร์จนตัวของมันกระเด็นไปยังด้านหลัง มันพยายามรวบรวมพลังเวทย์ของมัน ไปยังกระบองเหล็กที่อยู่บนมือข้างขวา สามลมที่โอบล้อมไปด้วยก้อนน้ำแข้ง เคลือบอยู่บนผิวของกระบองด้ามนั้น

        เจ้ายักษ์ตาเดียวที่ทุ่มพลังเวทย์ทั้งหมดของมันลงไปยังอาวุทแล้ว แต่ก็ยังไม่พอที่จะรับการโจมตีของกุปป้าฮิเมะเอาไว้ใด้ ในที่สุดการ์ดของมันก็แตก และต้องรับการโจมตีจากขวานของเธอเข้าไปแบบเต็มๆ เมื่อต้องรับการโจมตีอันหนักหน่วงต่อเนื่องเป็นเวลานาน ในที่สุดเจ้าออร์เกอร์ก็เหลือค่า Hp เพียงครึ่งเดียวแล้วละครับ แล้วเพื่อไม่ให้เธอต้องเสียค่า Mp มากเกินไปกว่านี้ผมจึงใด้ตัดสินใจ

        [ยูจิ] กุปป้าฮิเมะ ใช้สิ่งนั้นกันเถอะ

        [บราวเซอร์] ให้ใช้คอมโบจักการสินะคะ เข้าใจแล้วคะ แต่ค่า Hp ของเจ้ายักษ์นี้ค่อยข้างเยอะนะคะ นายท่านอาจจะต้องเสียค่า Mp ไปเยอะพอควรเลยนะ

        [ยูจิ] เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอก แต่ว่า ถ้าจะว่าไปแล้วผมก็ยังไม่เคยบอกเธอเลยสินะ นอกจากตอนที่ผมต่อสู้กับเธอในดันเจี้ยนขั้นที่ 40 แล้ว ค่า Mp ของผมยังไม่เคยลดลงเกิน 5 เปอเซ็นเลยนะ ถ้ามันจะลดลงนิดหน่อยเพราะใช้สกิลร่วมกันเธอน่ะ ผมว่ามันก็ไม่หน้าจะมีปัญหาอะไรหรอกนะ

        [บราวเซอร์] [เรม] เอ๋ เอออ๋

        [ยูจิ] หืม ตกใจอะไรกันขนาดนั้นละ

        [บราวเซอร์] จะไม่ให้ตกใจใด้ยังไงกันละคะนายท่าน นายท่านใช้สกิลเวทย์ไปเยอะขนาดนั้นเลยนะ ต่อให้เป็นนักเวทย์ชั้นสูง ก็ใช้เวทมนต์ขนาดใหญ่ใด้ไม่เกิน 10 บทหรอกคะ แต่เราก็ว่ามันแปลกๆอยู่เหมือนกัน ที่เห็นนายท่านใช้สกิลแบบใช้เอาๆ โดยไม่มีทีถ้าว่าจะประหยัดพลังเวทย์เลยสักนิด ก็เพราะแบบนี้เองสินะคะ สมแล้วละคะที่เป็นนายท่านที่ยิ่งใหญ่ของเรา

        [เรม] แข็งแกร่งมากๆเลยละคะท่านยูจิ เรมคงจะต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยนะคะ สมแล้วที่เป็นนายท่านที่แสนภาคภูมิใจของเรมเลยคะ

        การถูกสาวๆในฮา... เฮ่ย ไม่ใช่ละต้องพูดว่าในปาตี้สิ ชม มันรู้สึกดีแบบแปลกๆแหะ

        [ยูจิ] ผมใม่ใด้แข็งแกร่งมากมายอะไรขนาดนั้นหรอกนะ เพราะถ้าเป็นผมคนเดียว คงไม่มีทางลงดันเจี้ยนมาใด้จนถึงขนาดนี้หรอก แต่เพราะมีพวกเธออยู่กับผมต่างหากละ ผมถึงมาอยู่ตรงนี้ใด้ เอาละเรามาจบการต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้านี้กันเถอะ คุปป้าฮิเมะ

        [บราวเซอร์] นั้นสินะคะ ถ้าอย่างนั้นละก็

        [บราวเซอร์] [ยูจิ] Combo Finis on

COMBO FINIS [Gate Combo] 

C D  A C B AD AD AD ขึ้น ลง ขึ้น ลง [ดาบ] Finis

คอมโบที่กดใด้ C D A C B AD AD AD ขึ้น ลง ขึ้น ลง [ดาบ] Very Good​ 

        C สายฟ้าฟาดลงมาที่ขวานของกุปป้าฮิเมะ จากนั้นเธอก็หวดขวานของเธอลงไปตรงใบหน้าของเจ้าออร์เกอร์

        D เจ้ายักษ์พยายามรับการโจมตีที่อาจจะปลิดชิวิตของมัน โดยการใช้กระบองเหล็กรับขวานของเธอเอาไว้ แต่ก่อนที่อาวุททั้ง 2 จะปะทะกัน เสาสายฟ้าของผมก็ใด้สร้างลูกบอลสายฟ้า 3 ลูก ล้อมรอบมือข้างขวาของเจ้ายักษ์เอาใว้

        A ตูมมม เศษชิ้นส่วนของบางสิ่งกระจายออกไปทั่ว พร้อมๆกับมือข้างขวาของเจ้ายักษ์

        C สายฟ้าและเปลวเพลิงหลอมรวมกัน ก่อให้เกิดประกายแสงสีแดงอมฟ้า อยู่บนขวานของกุปป้าฮิเมะ หลังจากนั้นเธอจึงง้างขวานขึ้นมา แล้วสับลงไปยังหน้าอกของเจ้าออร์เกอร์ ตูมมม แรงกระแทกที่เกิดขึ้นทำให้เจ้าออร์เกอร์หงายหลังล้มลงไป

        AD AD AD สับ ตูม แล้วก็สับ ตูมม หลังจากนั้นก็กระแทบขวานลงไปบนหัวใจของเจ้าออร์เกอร์ ตูมมม เสียงกรีดร้องของเจ้ายักษ์ดังโหยห้วน แต่การสับขวานสีเปลวเพลิงก็ยังไม่มีทีถ้าว่าจะหยุด มันพยายามใช้แขนกับขาที่เหลือของมัน ดิ้นรนเพื่อจะหลุดจากพัธนาการนี้ แต่ก็ถูกโซ่จากสายฟ้าของผมตึงร่างของมันเอาไว้

        ขึ้นลง ขึ้นลง หลังจากสับหัวใจของเจ้าออร์เกอร์จนเละละเอียด จนไม่หลงเหลือเค้าเดิมแล้ว เธอจึงพุ่งตัวมายังด้านหน้าของเจ้าออร์เกอร์ ล้วงมือของเธอลงไปยังลูกตาของเจ้ายักษ์ หัก บิด หมุน เลือดสีแดงสดใหลทะลักจากดวงตาของมัน ดึง ดึง แล้วก็ดึง ปึด ปึด แควก เธอกระซากดวงตาขนาดใหญ่นั้นออกมา แล้วโยนมันขึ้นมาด้านบน

        [ดาบ] จากนั้นกุปป้าฮิเมะก็หยิบขวานของเธอ แล้วกระโดดขึ้นไปยังด้านบนของเจ้าออร์เกอร์ เปลวไฟสถิดอยู่บนตัวขวานเล่นนั้น จากนั้นเธอจึงขว้างขวานเล่นนั้นลงบนตัวของเจ้ายักษ์ ตูมมม

        ออร์เกอร์ย่างใจกลางดันเจี้ยน คงเป็นสิ่งที่สามารถอธิบายภาพที่อยู่เบื่องหน้าของผมใด้ ถึงช่วงหลังๆจะเริ่มชินกับมันแล้วก็เถอะ แต่ผมไม่อยากจะชินกับอะไรพันธ์นี้หรอกนะเฟ้ย แต่ซ็อตเด็จจริงๆน่ะมันหลังจากนี้ต่างหากละ กุปป้าฮิเมะที่กำลังหมุนตัวลงพื้นอย่างสวยงามจากกลางอากาศนั้น ก็ใด้เอามืออีกข้างนึงของเธอรับดวงตาของเจ้าออร์เกอร์เอาไว้

        แล้ววินาทีที่เธอกำลังจะเก็บเจ้าดวงตานั้น ลงในกระเป๋าหนามของเธอ

        [ยูจิ] Stop หยุด หยุดก่อนน

        [บราวเซอร์] มีอะไรรึคะท่านยูจิ หรือว่ายังมีศัตรูอยู่แถวนี้

        [ยูจิ] กุปป้าจัง ผมขอถามอะไรอย่างนึงสิขอรับ เจ้าลูกกลมๆสีแดงสดที่อยู่บนมือของเธอน่ะ เธอจะเอามันไปทำอะไรละ

        [บราวเซอร์] ก็เก็บเอาไว้ [กิน] ยังไงละคะนายท่าน เจ้าสิ่งนี้อาจจะต้องออกแรงเคียวสักหน่อย แต่ถ้าชินแล้วมันจะกรุบกรอบใช้ใด้เลยละคะ

        What The [.....] [เติมคำในช่องว่าง] ห่ะ อะไรนะเธอจะกินเจ้าสิ่งนั้นจริงๆดิ ตึง ตุบ ข้างๆของผมมีเด็กสาวคนนึงล้มลงแล้วสลบลงไปเรียบร้อยแล้วละครับ หลังจากที่ผมมองสิ่งที่อยู่บนมือของเธอไป 5 วินาที อุก แหวะ ออค หลังจากพยายามทำใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ผมก็เดินตรงไปยังกุปป้าฮิเมะ แล้วเอามือของผมจับเอาไว้บนใหล่ทั้ง 2 ของเธอ

        [ยูจิ] กุปป้าจัง อาหารที่ผมทุ่มสุดฟืมือทำน่ะ เธอชอบมันรึเปล่าละ

        [บราวเซอร์] อาหารของท่านยูจิอร่อยที่สุดเลยละ แค่ชอบมันไม่พอที่จะอธิบายอาหารของท่านยูจิหรอกนะคะ เราหลงรักมันเลยละคะ

        [ยูจิ] โห ถ้างั้นผมจะทำให้เธอกินอีกเยอะๆเลยนะ เอาเป็นว่าจะทำให้เธอกินไปจนกว่า พันธสัญญาของเราจะสิ้นสุดลงเลยละ

        [บราวเซอร์] จริงๆรึคะนายท่าน เย้ เย้ เราดีใจที่สุดเลยละคะ สัญญาแล้วนะคะนายท่าน จะคือคำน่ะไม่ใด้ละน้า

        [ยูจิ] ขอสัญญาด้วนเกียด์ของลูกเสือเลยละ เพราะงั้นสิ่งที่อยู่บนมือของเธอน่ะ [เผามัน] เผามานไปซ้าา

        [บราวเซอร์] อะ เอ๋ เอออ๋ ตะ แต่ว่ามันหน้าเสียดายอ่า [เราไม่ควรค่าสิ่งมีชีวิตที่เราไม่ใด้กินนะคะ] ยะ อย่างน้อยก็ให้เรากินมันซักคำนึงเถอะคะ เสียดายจังเลยคะ

        คุ้นๆเหมือนเคยใด้ยินคำๆนี้จากที่ไหนสักแห่งแหะ เธอจะไปหาฟลูคอร์สของอาคาเซียเรอะ แบบเจ้าบ้ากล้ามคนนึงที่ใช้หมัดตะปูน่ะ ถึงเธอจะมีความสามารถมากแค่ไหนแต่ถ้าหาพ่อครัวมาทำอาหารให้เธอไม่ใด้ วัตถุดิบที่เธอหามามันก็ไร้ค่าอยู่ดีนะ เอาละนอกเรื่องกันมามากพอละ

        [ยูจิ] กุปป้าจัง เย็นนี้ผมจะทำอาหารแบบฟลูคอสให้เธอกินนะ ระหว่างอาหารของผมกับเจ้าลูกบอลอันนี้ เธอจะเลือกอะไรละ

        บราวเซอร์] เข้าใจแล้วละคะ เราจะเผาเจ้ามีสบอลนี้เองคะ หน้าเสียดายจังเลยอะ เราอยากให้ท่านยูจิรับรู้ถึงความอร่อยของเจ้ามีสบอลนี้ ไปพร้อมๆกับเราเลยนะคะหน้าเสียดายจัง

        กรูว่าละ ชิหาย เกือบปักธงตายห่าใส่หัวไปซะแล้วสิครับ หลายๆคนอาจจะสงสัยว่าทำไมผมถึงพยายามแทบตาย เพื่อที่จะไม่ให้เธอกินเจ้าลูกกะตาสุดแหวะอันนี้ ก็เพราะคนที่จะต้องรับรู้ถึงรสชาติความมันในระหว่างที่เธอกำลังกินเจ้าสิ่งนั้น มันไม่ใช้แค่เธอคนเดียวนี้สิครับ ถ้ายังบ้องนี้ส่งความรู้สึกในระหว่างที่กินมันไปด้วยนั้น ไปให้ผมแล้วละก็ มันก็ไม่ต่างกับการที่ผมแดกมันลงไปด้วยเลยละ แค่คิดผมก็ -_-'' แล้วละ

        หลังจากที่เราเผาเจ้ามีสบอลจนสลายหายไปเรียบร้อยแล้ว ผมก็ค่อยๆปลุกเรมขึ้นมาจากการหลับไหล แล้วพวกเราก็เดินทางกันต่อไป โซคยังดีที่ในระหว่างทางพวกเราไม่ใด้เจอกับเจ้าออร์เกอร์มากนัก แล้วส่วนใหญ่ก็จะเจอมันเพียงตัวเดียวต่อมอนสเตอร์ 1 กลุ่มด้วย ทำให้เราหาทางจัดการกับมันใด้ไม่ยากนัก

        ถ้าให้ผมตั้งสมมุติฐานแล้วละก็ ผมคิดว่าเจ้าออร์เกอร์คงจะเป็นมอนสเตอร์แบบเดียวกันกับเจ้าออคฮีโร่ ที่พวกเราเจอในชั้นที่ 25 แน่ๆ เนื่องด้วยว่าพวกมันเป็นมอนสเตอร์ระดับบอส พวกเราจึงไม่เจอกับพวกมันมากนัก แล้วอีกอย่างพวกเราก็กำลังรีบเดินทางลงไปยังชั้นที่ 50 กันด้วย

        แล้วในที่สุดพวกเราก็ลงมาถึงยังดันเจี้ยงชั้นที่ 50 กันแล้วละ ในชั้นนี้จะต่างจากดันเจี้ยนในชั้นอื่นๆอย่างสิ้นเซิง เพราะดันเจี้ยนในชั้นนี้ทั้งชั้นนั้น จะเป็นเซพโซนทั้งซั้นเลยละครับ แล้วก็ไม่ใด้เป็นเซพโซนธรรมดาๆด้วย จากคำบอกเหล่าของพวกมิยูกินั้น พวกเธอเรียกสถานที่แห่งนี้กันว่า​ [สรวงสวรรค์ใจกลางดันเจี้ยน] The Under Resort​ แล้วในที่สุดพวกเราก็เดินทางกันมาจนถึงสถานที่แห่งนั้นกันแล้วละ