พลิกบทบาทนางร้าย สู่สะใภ้ผู้ดีหมายเลขหนึ่ง

ถือเป็นเช้าวันใหม่ที่ไม่สดใสเท่าไรนัก ระหว่างทิวากรเตรียมตัวออกจากบ้านไปทำงาน แสงจันทร์พยายามแล้วพยายามอีกเพื่ออธิบายให้เข้าใจ ว่าสิ่งที่เขาเห็นเมื่อคืนนั้นเธอไม่ได้ร้องไห้คร่ำครวญเพราะเขา

ทว่าพร่ำบอกไปอย่างไรทิวากรก็ยังไม่ล้มเลิกความคิดหลงตัวเอง

“คนบ้าอะไรเลเวลความหลงตัวเองเยอะขนาดนั้น”

จุ๋มจิ๋มได้ยินก็พลอยคิดตาม อย่างที่หล่อนเจอะเจอมาก็คงเป็นคุณหนูแสงจันทร์คนปัจจุบัน เพราะหลายเดือนมานี้เจ้านายมีเลเวลความหลงตัวเองสูงลิบลิ่ว

หากมีการจัดลำดับความหลงตัวเองที่หนึ่งในเวลานี้คงมีสองตำแหน่ง...

“มองอะไรจิ๋ม คิดอะไรอยู่”

“ปะ เปล่าค่ะ” จุ๋มจิ๋มรีบส่ายหน้าปฏิเสธ เพราะหากเจ้านายรู้เข้าว่าหล่อนครุ่นคิดความใดมีหวังคอได้หลุดออกจากบ่า ยิ่งเจ้านายในเวลานี้อารมณ์เสียง่ายเอาเสียด้วย

“แล้วนี่พี่อรกลับเชียงใหม่ไปแล้วเหรอ ตั้งแต่เช้าฉันยังไม่เจอใครเลยนอกจากหมอนั่นกับเธอ คุณพ่อคุณแม่ล่ะออกไปไหน” ปกติใช่เคยใส่ใจผู้ใดจะมาหรือว่าลา

แต่เวลานี้หัวใจของเธอเริ่มซึมซับความรู้สึก เริ่มคิดถึงบุคคลรอบข้างที่คุ้นเคยในชีวิตประจำวัน เธอเป็นเช่นนี้โดยที่ไม่รู้ตัว...

“คุณอรรีบกลับเหนือไปตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ ส่วนคุณฉัตรตรีออกไปทำงานที่สมาคม คุณปิติรีบไปประชุมที่โรงพยาบาลเสร็จก็เห็นว่าจะเข้าสมาคมเหมือนกัน น่าจะหารือเรื่องข่าวฉาว”

ได้ยินดังนั้นดวงตาเปล่งประกายวาววับอยากรับรู้ จากเดิมเธอนอนตีท้องบนโซฟาอย่างสุขสบาย ต่อมาแสงจันทร์เปลี่ยนเป็นรีบลุกนั่งตัวตรง

“เธอคิดว่าคนเป็นพ่อจะไล่ลูกตัวเองออกจากที่ทำงานไหม”

“หมายถึงคุณปิติจะไล่คุณหมอกรออกจากโรงพยาบาลหรือเปล่าใช่ไหมคะ”

“อื้ม ประมาณนั้น” คนอุตส่าห์ไม่เอ่ยชื่อใครแล้ว แต่จุ๋มจิ๋มก็ยังจับได้ว่าแสงจันทร์คงหมายถึงทิวากร

“จิ๋มว่าไม่น่าจะไล่ออกหรอกค่ะ แต่คงสั่งสอนให้จำ”

“คนเป็นพ่อแม่จะสั่งสอนลูกประมาณไหนกัน หนักมากหรือเปล่า”

“คุณหนูเป็นห่วงคุณหมอกรเหรอคะ” จุ๋มจิ๋มมองคล้ายจับผิด

“เปล๊า!” แสงจันทร์รีบปฏิเสธเสียงสูง ทว่าดวงตาเลิ่กลั่กเป็นเหตุให้จุ๋มจิ๋มยิ้มขำ

“จริงแล้วเมื่อคืนจิ๋มแอบฟังคุณฉัตรตรีกับคุณปิติคุยกันค่ะ”

วินาทีนั้นสาวใช้ก็ถูกจับลากให้นั่งลงบนโซฟาใกล้กันทันที

“คุณหนูคะสถานะของจิ๋มนั่งตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าจะเป็นเรื่องค่ะ”

“ฉันจะปล่อยให้คนอื่นรังแกเธอทำไม รีบเล่ามา คุณพ่อกับคุณแม่คุยกันว่ายังไงบ้าง”

จุ๋มจิ๋มจึงเริ่มเท้าความรายละเอียดซึ่งเป็นประโยคที่หล่อนแอบลอบฟังมาเมื่อคืนนี้

“คุณปิติคิดจะเข้มงวดกับคุณหมอกรเรื่องเวรงานค่ะ ดูเหมือนจะให้โอกาสอีกแค่ครั้งเดียว ถ้าทำให้โรงพยาบาลเสื่อมเสียอีก คุณหมอกรจะถูกส่งให้ไปรับผิดชอบโรงพยาบาลในเครือทางใต้เป็นเวลาสามเดือน”