Secret ความลับระหว่างเรา

    ตอนที่9.2 เพราะไม่ถูกเลือก

    " เราไม่ไหว เราคิดไม่ออก เราไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ "

    เราไม่รู้ว่าจะสู้หน้าทั้งสองคนยังไงคนหนึ่งเป็๞คนที่เรารักที่สุดเป็๞คนแรกที่เราคบนานที่สุด๻ั้๫แ๻่เกิดมา ทั้งอีกคนก็เป็๞นักศึกษาที่เราเอ็นดูและรักมากเหมือนกันแต่ทั้งสองคนกลับแอบได้กันทั้งๆที่เราไว้ใจทั้งสองคนมาก เชื่อใจที่สุด แต่ความไว้ใจนั้นกลับทำลายความเชื่อที่มีต่อทั้งสองคนทั้งหมดเรารีบกลับบ้าน กลับบ้านให้เร็วที่สุด พยายามจะปลอบตัวเอง ทำความเข้าใจทบทวนใหม่ทุกอย่าง แต่เราก็เจอคนที่ไม่ควรเจอที่หน้าบ้าน.......


    ลูกแก้ว : ฮัลโหลพี่นุ่น

    ฝ้าย : ลูกแก้วเธอมาทำอะไรที่บ้านพี่

    ลูกแก้ว : ก็มาดูคนหน้าแตกยังไงล่ะ

    ฝ้าย : กำลังพูดถึงิะไร

    ลูกแก้ว : ป่าวไม่ได้พูดถึงอะไรหนิ ว่าแต่พี่นุ่นจะไม่ชวนหนูเข้าบ้านหน่อยหรอ?

    ฝ้าย : ถ้าอยากจะเข้าก็เข้ามาสิ

    ลูกแก้ว : ขอบคุณนะคะ

    ฝ้าย : ที่พูดตอนอยู่หน้าบ้านจะพูดอะไร?

    ลูกแก้ว : ออก็แค่จะบอกว่าพี่โคตรโง่เลย

    ฝ้าย : อะไรนะ?

    ลูกแก้ว : ก็โง่ไง โง่ที่ไม่เชื่อคนที่ตัวเองรักแม่งโคตรโง่เลย

    ฝ้าย : อย่าบอกนะว่า......

    ลูกแก้ว : ใช่เ๹ื่๪๫ทั้งหมดหนูเป็๞คนบงการทั้งหมด หนูก็แค่จัดฉากให้คนที่พี่รักกับลูกศิษย์ที่รักนอนด้วยกันผลงานหนูทั้งหมด เจ๋งไหมล่ะ?

    ฝ้าย : ทำเพื่ออะไร?

    ลูกแก้ว : ก้ทำเพื่อให้พี่ได้รู้สึกถึงความรู้สึกหนูบ้างว่ามันเจ็บขนาดไหน ต้องทรมานขนาดไหน มันเจ็บมากที่พี่ทิ้งหนูวันนั้น หนูทรมานหนูต้องจมปลักกับความรู้สึกที่มีต่อพี่ขนาดไหน พี่ไม่เข้าใจบ้างเลย

    ฝ้าย : พอแล้ว

    ลูกแก้ว : พอหรอ? แค่นี้มันไม่พอหรอกกับที่พี่ทำแบบนี้กับหนู

    ฝ้าย : ลูกแก้วอย่ายุ่งกับพี่ได้ไหม พี่ขอได้ไหม

    ลูกแก้ว : ทำไมอ่ะ? ทำไมพี่ไม่เคยรักหนูบางเลย ทำไมต้องใจร้ายกับหนูขนาดนี้

    ฝ้าย : ฟังพี่นะ พี่ไม่เคยรักลูกแก้ว ไม่มีวันและไม่มีทางที่จะรักลูกแก้ว

    ลูกแก้ว : พี่แม่ง........ก็ได้ถ้าพี่ไม่รักก็ไม่ต้องรักแต่พี่ต้อง.....

    ฝ้าย : ต้องอะไร

    ลูกแก้ว : ต้องเจ็บแบบที่หนูเจ็บยังไงล่ะ

    ฝ้าย : อะไรจะทำอะไร

    ลูกแก้ว : (มีดแทงไปที่ฝ้าย) แบบนี้ไงที่พี่ต้องเจอ

    ฝ้าย : เจ็บนะ

    ลูกแก้ว : เจ็บหรอ? (แทงซ้ำ)

    ฝ้าย : ใครก็ได้ช่วยด้วย

    ลูกแก้ว : จะหนีหรอ จะหนีหรอ (แทงซ้ำๆ) จะคลานไปไหนหรอค่ะพี่นุ่น

    ฝ้าย : อย่าทำพี่เถอะพี่ขอร้อง

    ลูกแก้ว : แค่นี้ก็ขอร้องให้ไว้ชีวิตน่าสมเพช เปลี่ยนของดีกว่าไม่เอาละมีดน่าเบื่อ

    ฝ้าย : ไม่ลูกแก้วอย่าทำพี่นะ

    ลูกแก้ว : หู้ว!ไม่เบสบอลก็ดีนะคะพี่นุ่น (ไม้ฟาด) สนุกจังเลยค่ะพี่นุ่น เจ็บป่ะแบบนี้เจ็บไหม อ้าวหลับแล้วหรอค่ะหนูอุตส่าห์ฟาดแบบไม่ยั้งเลยนะคะ

    เนี่ยว่าจะฟาดอีกสักสองสามรอบ นอนหลับให้สบายนะคะพี่นุ่น