อุ้มบุญ ลุ้นรัก #5
เปลี่ยนใจ NC
ทันทีที่ชายหนุ่มสอดใส่ความเป็ชายอันใหญ่โตเข้าไปในรูสวาทเพื่อพิสูจน์คุณสมบัติของหญิงสาว เขาก็รับรู้ได้ว่าหล่อนผ่านทุกข้อจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้เหมาะสมกับการเป็แม่อุ้มบุญที่สุด เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงยิ้มด้วยความภาคภูมิใจแล้วปลอบประโลมคนใต้ร่างที่กำลังร้องไห้กระซิกด้วยจูบ
เจฟฟรีย์มอมเมาแก้วใสด้วยจูบได้เพียงครู่เดียวน้ำตาของหล่อนก็แห้งสนิท เสียงร้องไห้ก็หายไปกลายเป็เสียงครางแ่ ๆ ที่ชายหนุ่มไม่เคยฟังแล้วรู้สึกคึกเท่านี้มาก่อน
"คุณเจฟ คะ คุณเจฟขา อื้อ"
"อ่าห์ แก้วใส คุณดีเหลือเกิน"
"คุณเจฟขา กะ แก้ว อื้อ"
หล่อนเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงกระเส่าทำให้คนถูกเรียกถึงกับสั่นจึงตอบแทนความน่ารักของคนใต้ร่างด้วยการขยับโยก่ล่างที่ยังทำงานได้ดีให้เร็วยิ่งขึ้น จากนั้นไม่นานคนโดนพิสูจน์ความบริสุทธิ์ก็เดินทางถึงที่หมายปล่อยน้ำสีใสชโลมแก่นกายของชายหนุ่มอย่างล้นหลาม ทางด้านเจฟฟรีย์เมื่อรับรู้ว่าคนใต้ร่างไปยังจุดหมายปลายทางสำเร็จก็รีบขยับสะโพกกระแทกร่องสาวอีกสองสามทีลูก ๆ หลายล้านตัวก็ไหลเข้าสู่มดลูกของหญิงสาวแบบไม่ป้องกัน
"สะ เสร็จแล้วก็ อะ เอาออก" แก้วใสเอ่ยเสียงสั่นหลังจากที่ลมหายใจกลับมาเป็ปกติ หล่อนอยากกลับบ้านมากตอนนี้แต่ติดที่ชายหนุ่มยังไม่เอาเ้านั้นออก คนตัวโตได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้ามุ่ยไม่พอใจเพราะยังไม่เต็มอิ่มรู้สึกอยากพิสูจน์อีกสักรอบสองรอบ
"อะไรกัน ผมยังไม่รู้เลยว่าคุณบริสุทธิ์ไหม" เขาทำหน้าตายไม่รู้เื่ทั้งที่จริงรู้เต็มอก
"ไม่จริงคุณรู้ ไหนบอกว่าแค่ครั้งเดียวไง" แก้วใสค้านเสียงขุ่นจ้องตาชายหนุ่มอย่างไม่ยอมแพ้ เจฟฟรีย์เองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกันด้วยนิสัยไม่เคยโดนขัดใจจึงค่อย ๆ ขยับสะโพกสร้างความทรมานแก่หล่อน
"ผมพูดแบบนั้นก็จริงแต่ไม่ได้บอกนี่ว่าใส่ครั้งเดียวแล้วถอดเลย"
"นี่คุณ อ่ะห์ ยะ อย่าขยับ อื้อ"
"หึหึ คุณอยากให้ผมทำอะไรบอกมาสิแก้วใส"
"คะ คุณเจฟ ยะ อย่าทำ"
"อะไรนะขยับอีกเหรอ โอเคผมยอม"
"มะ ไม่ใช่ อ่ะห์ อื้ม"
"อยากให้ผมช่วยคุณไหมบอกมาสิครับคนดี"
"ชะ ช่วยแก้วด้วย คุณเจฟขา กะแก้วทรมาน อื้ม"
"จัดไปครับ ผมตามใจคุณ"
เจฟฟรีย์เห็นอาการของแก้วใสก็ยิ้มตรงมุมปากอย่างชั่วร้ายเพราะครั้งนี้เขาไม่ได้บังคับแต่หล่อนขอร้องเองช่วยไม่ได้ จากนั้นเตียงขนาดใหญ่ก็สั่นไหวไปตามแรงอารมณ์โดยเฉพาะฝ่ายชายที่ขยันสร้างความทรมานให้ฝ่ายหญิงจนหล่อนต้องอ้อนวอนขอให้เขาช่วยครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความจำยอม
ภายในห้องนอนของชายหนุ่มตอนนี้สองร่างกำลังนอนกอดกันอยู่บนเตียงราวกับเป็คู่รักก็ไม่ปานหลังจากทำเื่อย่างว่าเสร็จสิ้น หญิงสาวเริ่มรู้สึกตัวเป็คนแรกจึงลืมตาขึ้นแล้วมองคนเ้าเล่ห์ที่หลอกล่อให้ตนเองยินยอมมอบกายให้เชยชมครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความรู้สึกหลากหลายแต่ที่แน่ ๆ หล่อนไม่ได้เกลียดเขา
"คนบ้า ไม่รักษาคำพูด น่าหยิกตัวให้เนื้อเขียวนัก อูวววว เจ็บจัง"
"เจ็บก็ไม่ต้องลุก" น้ำเสียงแหบ ๆ ของเขาดังเข้ามาในหูของหญิงสาว ชายหนุ่มตื่นเพราะแรงขยับของคนในอ้อมกอดแล้วจ้องที่เต้าอวบสองลูกตาเป็มัน
"อ้ายยยยยย อย่ามองนะ"
"เห็นมาหมดแล้วจะอายอะไรกัน"
"คุณไม่อายแต่ดิฉันอาย หันหลังเดี๋ยวนี้เลย"
"หึหึ โอเค ๆ ยอมก็ได้"
ชายหนุ่มยอมทำตามที่หญิงสาวบอกอย่างว่าง่ายเพราะสงสารทั้ง ๆ ที่ปกติไม่เคยยอมใครแต่ทำไมกับหล่อนเขาถึงต้องยอม เจฟฟรีย์ยิ้มน้อย ๆ กับความคิดของตนเอง ส่วนแก้วใสเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มหันหลังเรียบร้อยก็หย่อนเท้าลงบนพื้นแล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูสีขาวที่ตกอยู่ข้าง ๆ เตียงติดมือ
หญิงสาวเข้ามาในห้องน้ำลงกลอนเสร็จก็รีบไปส่องกระจกเพื่อสำรวจความเสียหาย เมื่อเห็นร่องรอยที่เขาทำเอาไว้ก็เกิดอาการหน้าแดงเพราะฉาก 18+++++ ผุดเข้ามาในหัวอย่างชัดเจน ยิ่งได้เห็นรอยตรงโคนขาอ่อนใกล้ๆ จุดสงวนก็ยิ่งอาย
"คนหื่น ไหนบอกว่ารอบเดียว คนบ้าใส่รอบเดียวนะสิ"
หล่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาหวิวคาดโทษชายหนุ่มในใจก่อนจะไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายจะได้รีบกลับบ้านเสียที กว่าจะอาบน้ำเสร็จใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงเพราะไม่มีสมาธิ สมองน้อย ๆ ของหล่อนคิดแต่เื่ที่ชายหนุ่มสอนบนเตียงอย่างห้ามไม่อยู่
"เสร็จแล้วเหรอ ทำไมอาบน้ำนาน ผมคิดว่าคุณเป็อะไรไปแล้ว"
"เออ คือ ดิฉันคิดอะไรเพลินไปหน่อยเลยอาบน้ำช้า"
"นี่เสื้อผ้าของคุณ ผมให้ลูกน้องไปซื้อมา"
"ขะ ขอบคุณค่ะ"
"อ้อ ระหว่างผมอาบน้ำคุณก็คิดเลยจะเอาอะไรไปบ้าง ผมจ้างคุณทำงาน แล้วอย่าเพิ่งกลับ ผมจะไปส่งเอง"
ชายหนุ่มสั่งจบก็รีบก้าวเท้าเข้าห้องน้ำทันทีไม่รอฟังคำตอบของหญิงสาว เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องน้ำล็อกประตูเสร็จสรรพก็ถอนหายใจออกมาดัง ๆ เพราะความ้าของร่างกายมันยังไม่หมด เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ทำไมถึงได้รู้สึกคอแห้งอยากจับแก้วใสคว่ำบนเตียงอีกครั้งกับการได้เห็นหล่อนใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ ในชีวิตของเขาเคยเห็นผู้หญิงเปลือยกายมานักต่อนักแต่อาการอย่างว่าก็ไม่เคยมี ต่างจากแก้วใสแค่เห็นเท่านี้ร่างกายก็มีปฏิกิริยาแทบจะควบคุมไม่ได้
"ผมตกลงจากคุณมาเป็แม่อุ้มบุญ"
"เยสสสส ขอบคุณค่ะคุณเจฟ"
"ว่าแต่คุณโอเคใช่ไหมที่ต้องไปอยู่กับผม"
"ยินดี ดิฉันไม่มีปัญหา"
"ก็ดี งั้นเดี๋ยวผมไปส่งคุณที่บ้านแล้วรับกลับมาเลย"
"ฮะ! ไหนว่าจะให้เวลาเตรียมตัวก่อนหนึ่งสัปดาห์ ดิฉันว่า/ผมไม่ชอบคนขัดคำสั่ง"
บทสนทนาของทั้งสองคนก่อนที่รถสุดหรูจะมาจอดอยู่หน้าบ้านหญิงสาวซึ่งนั่งตัวเกร็งมาตลอดทางเพราะไม่เคยนั่งรถที่มีราคาหลายสิบล้านมาก่อน หล่อนอยากจะห้ามเ้านายใจแทบขาดแต่ทำไม่ได้เพราะประโยคสุดท้ายของเขาเพียงประโยคเดียว ไม่รู้ว่าคิดผิดคิดถูกที่รับงานนี้แต่ก็รับไปแล้วคงต้องยอมรับผลกรรมที่ตนเองเลือก
"บ้านคุณน่ารักดี คุณอยู่กับใคร"
"ดิฉันอยู่คนเดียว พ่อแม่เสียนานแล้ว"
"ผมเสียใจด้วย เราลงไปกันเถอะ"
"คุณเจฟ คือ ดิฉันขอไปพรุ่งนี้ได้ไหม วันนี้ดิฉันเหนื่อยมาก ไม่มีแรงจะเก็บของ"
หล่อนขอด้วยน้ำเสียงเหนื่อยแต่แก้มแดงเปล่งปลั่งเพราะเขินเมื่อคิดถึงกิจกรรมที่ทำให้หมดแรง ชายหนุ่มอมยิ้มน้อย ๆ ตรงมุมปากหลังจากได้เห็นแก้วใสแก้มแดงจึงตอบตกลงทำให้ลูกน้องที่ติดตามมาด้วยถึงกับงงเพราะคนอย่างเจฟฟรีย์ยอมทำตามความ้าของผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างง่ายดายซึ่งไม่ใช่นิสัยของเ้านายหนุ่มเลยสักนิด
"ผมตกลงแต่ขอเข้าไปบ้านคุณด้วยคน"
"อะไรนะคะ คุณเจฟจะเข้าไปในบ้านด้วย"
"อืม ทำไม หรือ คุณมีความลับ"
"ปะ เปล่า คุณเจฟตามสบายเลยค่ะ"
แก้วใสเดินนำเ้านายคนใหม่เข้ามาในบ้านหลังเล็ก ๆ ของตนเองที่สร้างชั้นเดียวอย่างจำใจ บ้านของหล่อน มีสองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ หนึ่งห้องครัวและมีห้องนั่งเล่นอยู่ข้างหน้าสุด เจฟฟรีย์นั่งลงบนโซฟาตัวเก่าเรียบร้อยก็หันไปมองรอบ ๆ ตัวด้วยความสนใจเพราะเกิดมาก็เห็นแต่บ้านหลังใหญ่โต ถ้าเทียบกันแล้วบ้านของหญิงสาวเล็กกว่าบ้านคนใช้ของเขาเสียอีก
"ผมเปลี่ยนใจแล้วคืนนี้คุณไปนอนกับผมก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยมาเก็บของ"
"ไม่เป็ไรค่ะ ดิฉันอยากนอนที่บ้านของตัวเอง"
"ไม่ได้ผมกลัวว่าลูกของผมจะอึดอัด"
"ลูก! ลูกใคร"
"ลูกของผมในท้องของคุณไง ผมปล่อยไปตั้งเยอะ"
"นะ ไหนคุณเจฟบอกว่าจะใช้หมอ แสดงว่าตอนที่เรา เออ คุณเจฟไม่ได้ป้องกัน"
"ถูกต้อง ผมเปลี่ยนใจแล้ว ลูกของผมต้องเกิดแบบธรรมชาติเท่านั้น"
"ตะ แต่ในสัญญา ระบุว่าต้องใช้หมอ"
"คุณไม่อ่านเหรอ ในสัญญาเขียนว่า ทุกอย่างสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาตามที่ผม้า"
"ไม่จริง"
"จริง นับจากวันนี้ต่อไปเราต้องนอนด้วยกันจนกว่าคุณจะท้อง"
หญิงสาวพูดไม่ออกสมองมึนไปทันทีเมื่อได้ยินว่า นอนด้วยกัน หล่อนอยากกรีดร้องดัง ๆ ให้สาสมกับความสะเพร่าของตนเองที่ไม่อ่านเนื้อหาสัญญาให้ละเอียดก่อนลงชื่อ แล้วแบบนี้หล่อนต้องโดนเขา อึ้บ อีกกี่ครั้งถึงจะท้องแล้วถ้าไม่ท้องอะไรจะเกิด ไม่ต้องนอนถ่างขาให้เขาทั้งวันทั้งคืนเลยเหรอ หญิงสาวคิดอย่างอนาถใจก่อนจะทิ้งตัวนอนบนโซฟาเหมือนคนไร้ิญญาจึงไม่เห็นรอยยิ้มเ้าเล่ห์ของชายหนุ่ม
*****************
703
![เสน่หาทาสซาตาน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674184519_10852493.webp)
