“แดกอะไรมาวะ ตัวหนักจัง”
“อือออ อายบ้าฉ้ายมายนากนา”
พูดก็ไม่ค่อยจะรู้เื่ยังจะเถียงเก่งอีกเดี๋ยวปิดปากด้วยปากซะเลย เวลาไม่เมาก็ดื้ออยู่แล้ว พอเมาก็ยิ่งดื้อเพิ่มขึ้นถ้าเป็น้องแล้วเถียงเก่งแบบนี้จะจับตีตูดซะเลย
“แจบนา อย่ามาตีตูดนะไอ้บ้ากาม”
“ฟังไม่เห็นรู้เื่เลย พูดดีๆ หน่อยสิอ้วน บ้ากามอะไรละอย่ามากล่าวหากันนะ อยากดื้อเองต้องจับมาลงโทษ”
“อย่าทุบหลังกูสิ เจ็บนะเว้ยแรงเยอะเหมือนกันนะเนี่ยยัยขี้เมา”
“ตีห้ายเจบเย้ย ปากหมาดีนัก”
งงมากเลยตอนนี้คนเมาพูดไม่ค่อยรู้เื่ไม่รู้จะจับใจความยังไงดี พูดยังไงก็ช่างเถอะ ขอพายัยขี้เมากลับดีกว่า เดี๋ยวถ้าอยู่ตรงนี้นานจะปราบยัยเด็กดื้อไม่อยู่ยิ่งเมาก็ยิ่งดื้อเพิ่มมากขึ้น
“กูไปก่อนนะ พวกมึงขอให้สนุกนะ”
“เออ กลับดีๆ นะมึง” กัส/โน่
ผมเดินอุ้มยัยขี้เมาออกจากร้านเหล้าแล้วเดินไปที่รถหรูของตัวเองพอถึงรถก็ยื่นมือไปเปิดประตูแล้วยัดยัยขี้เมาเข้าไปในรถ อย่าอ้วกใส่รถสุดรักสุดหวงของกูแล้วกันยิ่งพึ่งซื้อมายังใช้ไม่คุ้มกับความเห่อของตัวเองอยู่พอวางยัยขี้เมาเข้าไปในรถก็สบายตัวทันทีเลย หนักฉิบหายวันนี้ไม่ได้กลับห้องยัยขี้เมาหรอกี้เีไปมันดึกแล้วไปห้องของตัวเองน่าจะใกล้กว่า
“ไปค้างห้องกูนะ ี้เีขับรถวนไปวนมา”
“อือออ”
“ถือว่ามึงตกลงแล้วเนอะ อย่ามาว่ากูทีหลังละ”
คงไม่ไหวแน่ถ้าขับไปส่งที่คอนโดของยัยมินเนี่ยนพรุ่งนี้ค่อยไปส่งมันแล้วกัน ที่พากลับห้องด้วยไม่ได้คิดจะทำอะไรเลยนะแค่หวังดีไม่อยากปล่อยคนเมากลับห้องเอง ไม่อยากขับรถนานเฉยๆต้องระวังยิ่งกินเหล้ามาด้วย พอรถถึงโรงจอดรถผมก็เดินมาอุ้มยัยขี้เมาออกจากรถดีนะที่ดึกแล้วไม่ค่อยมีคนไม่งั้นคงโดนมองว่าเป็โรคจิตลักพาตัวผู้หญิงเข้าห้องแน่ๆ
พายัยขี้เมาไปห้องเลยแล้วกันเดี๋ยวรอลิฟต์เปิดก่อนผมเดินเข้าไปแล้วกดชั้น10 รอไม่นานก็เปิดชั้นที่้าผมเดินไปห้องตัวเองแล้วใช้คีการ์ดแตะเพื่อเข้าห้องพอเข้าห้องก็จัดการปิดประตูแล้วเดินไปเปิดไฟในห้องให้สว่าง
“หนัก”
“แจบ วางเบาๆ หน่อย”
“ไม่รู้จักระวังตัวเลยดูสิชุดก็สั้นแทบจะปิดอะไรไม่มิดอยู่แล้ว”
เห็นเป็เพื่อนนะเลยไม่ทำอะไรไม่ดีด้วย ถ้าผู้ชายคนอื่นคงทนไม่ไหวแล้ว แต่ถ้าเพื่อนให้ก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะในเมื่อก็ไม่ใช่ผู้ชายที่ดีอยู่แล้วไม่ใช่คนดีหรอกเหี้ยบ้างนิดหน่อยตามประสาผู้ชายยัยขี้เมาเด็ดกว่าทุกคนที่เคยนอนด้วยเลยนะ นี้ขนาดนอนหลับยังเซ็กซี่เลยถึงจะเป็คนเ้าชู้แต่ก็ขอยกเว้นยัยนี่ไว้แล้วกัน ย้ำไว้ว่าเราเป็เพื่อนกันพอทำอะไรเสร็จแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำทันที ไม่ไหวแล้วร้อนอาบน้ำดีกว่าเผื่อจะดับความร้อนในกายตัวเองได้ต้องไม่หลงใหลไปกลับภาพลวงตาตรงหน้าที่ยั่วยวน
“เชี้ย นอนดิ้นซะมัดเลยยัยขี้เมา” เห็นเต็มๆ ตาเลยเมื่อกี้ ยัยนี้นอนดิ้นชุดเดรสเปิดให้เห็นแพนตี้สีดำเซ็กซี่ขยี้จนใจสั่นเมาทีไรก็ชอบทรมาด้วยการอ่อยโดยที่เ้าตัวไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป นอนๆอย่าถือสาคนเมา
“ไม่ระวังตัวเองเลยนะคราวหลังต้องห้ามไม่ให้ยัยมินเนี่ยนดื่มเหล้าให้ได้พอเป็เมรีขี้เมาแล้วชอบทรมานด้วยภาพยั่วยวนตรงหน้า”
ผมเดินไปหยิบผ้าห่มให้ยัยเมรีขี้เมาคลุมให้หมดทั้งตัวจะได้ปิดภาพตรงหน้าที่ทำให้ตัวเองเกือบตะบะแตก ชอบอ่อยโดยไม่รู้ตัวอยู่เรื่อยเดี๋ยวก็จับมาลงโทษซะเลยยอมรับว่ามีอารมณ์กับคนตรงหน้าแต่ก็ไม่อยากให้เสียเพื่อนถึงจะไม่ใช่คนนิสัยดีแต่ก็ไม่ได้เลวที่จะทำกับเพื่อนได้ลงแต่ถ้ายัยขี้เมาอยากเปลี่ยนสถานะมาเป็แฟนก็โอเคนะเพราะตอนนี้ก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้มินนี่แล้ว
ย้ายไปนอนที่โซฟาดีกว่ากลัวอดใจไม่ไหวปล้ำเพื่อนตัวเองก่อนถ้าทำแบบนั้นยัยนั่นได้ฆ่าผมแน่ไม่ได้กลัวหรอก แต่ไม่ชอบฉวยโอกาสตอนที่ผู้หญิงไม่มีสติ พอออกจากความคิดตัวเองแล้วก็เดินไปเปิดประตูออกมานอนห้องรับแขกทิ้งตัวลงโซฟาอย่างเหนื่อยล้าสับสนตัวเองไม่เข้าใจความรู้สึกที่มีให้มินนี่มันคืออะไรกันแน่ชอบหรือไม่ชอบกันแน่นะ
ฉันนอนขยับตัวอยู่บนเตียงอย่างี้เีปวดหัวจังเมื่อคืนไม่น่าดื่มเยอะเลย แฮงค์มากเลยตอนนี้ ตอนนี้อยู่ไหววะ แล้วใครพาฉันกลับมา
“ตื่นแล้วเหรอขี้เมา”
“อืม มึงมาส่งกูเหรอ นี่ไม่ใช่ห้องกูนี่นา”
“กูี้เีวนรถหลายรอบ กูง่วง ก็เลยพามาคอนโดกูก่อน”
“ปวดหัวเหรอ ไหวไหมนอนต่ออีกก็ได้นะ เดี๋ยวกูลาอาจารย์ให้”
“ยังพอไหวอยู่ ถ้าได้อาบน้ำอาจจะทำให้สดชื่นขึ้น”
ฉันใช้เวลาอาบน้ำหมดไปหนึ่งชั่วโมงนานๆ ทีจะได้มีเวลาแช่น้ำให้ผ่อนคลาย สบายตัวมากเลยตอนนี้ที่จริงก็เผลอหลับเพราะอาการเพลียไปด้วย ฉันเดินออกไปเปิดประตูออกมานิดหน่อยแล้วส่องดูว่าไอ้เบสยังอยู่ในห้องไหม ฉันก็ไม่อยากออกไปทั้งที่ไม่มีชุดให้เปลี่ยนด้วย
“ขอยืมชุดหน่อย”
“นี่อาบหรือตายวะ นานมาก เดี๋ยวเอาชุดให้นะ”
ค่อยยังชั่วที่ไอ้เบสยังไม่เอาชุดไปทิ้งพวกเพื่อนชอบมากินเหล้าแล้วค้างที่ห้องไอ้เบสแล้วฉันก็สนิทกับพวกมันก็เลยตามมากินเหล้าด้วยดีนะที่รอบคอบเอาชุดมาไว้ที่ห้องมันไม่งั้นวันนี้คงไม่มีชุดใส่ใส่ชุดนี้แก้ขัดไปก่อนแล้วกัน ค่อยกลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้อง
147
![โรงแรมปรสิตยินดีต้องรับ [MPREG]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592378600_42194505.webp)