“อะไรนะ!! นางผู้หญิงต่างชาติผู้นั้น ได้เข้าไปร่วมหลับนอนกับชีค ถึงตำหนักใหญ่อย่างนั้นเหรอ”
ซาฮาได้ฟังสิ่งที่สาวคนรับใช้บอกเล่าเก้าสิบ ก็กำมือทั้งสองข้างเข้าหากันแน่น ปากก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ ไฟริษยาที่มีอยู่ในอกอยู่แล้ว ก็ยิ่งโหมกระพือมากขึ้นกว่าเดิมเข้าไปอีก จนทุรนทุรายแทบนั่งไม่ติดที่เลย
“ใช่ค่ะนายหญิง เห็นเขาบอกว่าชีคให้นางผู้หญิงต่างชาติผู้นั้น อยู่ที่ตำหนักใหญ่ด้วยกันเป็นอาทิตย์ได้แล้วล่ะค่ะ”
ฮัสซาซึ่งได้ไปสืบข่าวให้กับซาฮาตามที่สั่ง มารายงานให้ผู้เป็นเจ้านายได้รับทราบในสิ่งที่ได้รับรู้มา
“มันมีอะไรดีนะ!! ถึงได้ไปอยู่กับชีคที่ตำหนักใหญ่ ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีผู้หญิงในฮาเร็มคนไหนได้ไปอยู่ที่นั่นเลย”
ซาฮาลุกขึ้นยืนอย่างเร็วไว ราวกับไฟลามไปทั้งตัว พร่ำพูดอย่างรู้สึกขัดเคืองใจ เพราะตัวซาฮาเองที่เคยเป็นถึงผู้หญิงที่ชีคโปรดปรานที่สุด ก็ยังไม่เคยได้รับโอกาสนั้นสักครั้งเลยเหมือนกัน
“ข้าจะต้องทำยังไงดีนะ ถึงจะทำให้ชีคกลับมาโปรดปรานเหมือนเช่นที่เคย”
ซาฮาเดินวนไปเวียนมา พยายามครุ่นคิดหาวิถีทางที่จะทำให้ชีคซาเรส กลับมาโปรดปรานตัวเธออย่างเช่นเมื่อครั้งเก่าก่อน แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออกสักที
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
เสียงเคาะประตูห้องดังเข้ามาให้คนภายในห้องได้ยิน ฮัสซาลุกขึ้นเดินตรงไปยังประตูหน้าห้อง เปิดประตูออกไปก็เห็นว่าเป็นสาวคนรับใช้ของอนิซซานั้นเอง ที่มาเคาะประตูหน้าห้อง โดยมีอนิซซายืนด้านหลัง
“ท่านอนิซซา” ฮัสซาจึงทำความเคารพอนิซซาอย่างนอบน้อม
“ท่านอนิซซาต้องการจะพูดคุยกับท่านซาฮา ท่านซาฮาอยู่หรือเปล่า?”
ซามุสาวคนรับใช้ของอนิซซาถามฮัสซา เมื่อเห็นว่าฮัสซาทำความเคารพเจ้านายของเธอเรียบร้อยแล้ว จึงได้ร้องถามขึ้น
“อยู่! เดี๋ยวรอสักครู่นะคะท่านอนิซซา ขอฮัสซาไปแจ้งแก่นายหญิงก่อนค่ะ”
ฮัสซาพูดบอกกับอนิซซา ก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปภายในห้อง เพื่อไปแจ้งแก่ผู้เป็นเจ้านายของเธอได้รับรู้รับทราบ และในเวลาไม่ถึงห้านาที ฮัสซาก็เดินกลับมาที่หน้าห้องตามเดิม
“นายหญิงเชิญท่านอนิซซาข้างในค่ะ”
ฮัสซาแจ้งพร้อมกับเปิดประตูห้องให้กว้างมากขึ้น เพื่อให้อนิซซาและสาวคนรับใช้ เดินเข้ามาภายในห้อง
“อืม!”
อนิซซารับคำสั้นๆ ด้วยใบหน้านิ่งเรียบเฉย ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปภายในห้องของซาฮา ด้วยท่าทางราวกับนางพญา
“ท่านอนิซซา!! มาพบข้าถึงที่นี่มีอะไรก็ว่ามา ข้ารอฟังอยู่”
ซาฮาจับจ้องมองดูการเยื้องย่างเดินเข้ามาภายในห้องนั่งเล่นของอนิซซากับสาวคนรับใช้ ซึ่งซาฮาได้มารอรับอยู่แล้วนั้น เมื่อเห็นว่าอนิซซาเดินเข้ามาถึงโซฟา และได้นั่งลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซาฮาจึงได้ร้องถามจุดประสงค์ ที่อนิซซาต้องการจะพูดคุยกับตนออกมาอย่างใคร่รู้เต็มทีแล้ว
“เจ้าคงจะรู้เรื่องที่สาวชาวต่างชาติที่ได้เข้าไปร่วมหลับนอนกับชีคอยู่ในตำหนักใหญ่แล้วใช่ไหม?”
อนิซซาไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรให้เสียเวลา กล่าวถามเจ้าของห้องอย่างต้องการรู้เป็นอันดับแรก
“ข้ารู้เรื่องแล้ว”
ซาฮาตอบรับคำถามนั้น พร้อมกับขมวดคิ้วสงสัยนักหนาว่า อนิซซาทำไมถึงมาแปลก เพราะร้อยวันพันปีไม่เคยมาพูดดีกันเลยสักนิด และก็สงสัยว่าทำไมอนิซซาถึงจะมาถามเธอเรื่องนี้กัน เพราะเธอคิดว่าผู้หญิงในฮาเร็มทุกคนก็คงจะรู้เรื่องนี้กันหมดแล้วอย่างแน่นอน
๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖