พบรัก หรือที่เพื่อนๆเรียกกันว่า “รัก” สาวเหนือเชื้อสายจีน วัย 20 นักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งย่านชานเมือง ผู้ที่ไม่เคยได้มีประสบการณ์รักตามชื่อ อกหักซ้ำซ้อนเป็ครั้งที่ 10 พอดิบพอดีในรอบ 2 ปีของการเป็นักศึกษา
สาเหตุที่พบรัก สาวน้อยวัยใสถูกหนุ่มๆ ทั้้งหมอ วิศวะ สถาปัตย์ บริหาร หรือล่าสุด หนุ่มเกษตรที่พึ่งสารภาพรักไปเมื่อ 2 นาทีที่แล้วที่พึ่งเดินจากไปล้วนคล้ายกันตรงที่
“เธอ..เราว่าเธออ้วนเกินไป”
“ถ้าเธอผอมกว่านี้ เราโอเคเลย”
“สาวๆในสเป็คเราคือตัวเล็กๆน่ะ…ซึ่งไม่ใช่เทอ..เราเป็เพื่อนกันเถอะนะ”
แหมมมมมมมมม… พบรักอยากจะแหมให้ถึงดาวอังคาร อย่างหนุ่มเกษตรล่าสุดเ้าของประโยค “สาวๆในสเป็คเราคือตัวเล็กๆน่ะ…ซึ่งไม่ใช่เทอ..” ที่พบรักอยากจะอัพสถานะให้เป็ผัว เอ้ยแฟน มากกว่าเพื่อนนั้นกระดุมเสื้อนักศึกษาจะปริอยุ่รอมร่อ ทั้งๆที่ไซส์ XXL แล้ว ซึ่งเธอไม่เคยมองรูปลักษณ์ของชายหนุ่มเลย เพราะพบรักไม่เคยมีสเป็ก ขอแต่อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุขก็พอ พ่อหนุ่มเกษตรคนนี้ เธอชอบเขาเพราะความมีน้ำใจ การช่วยเหลือไม่เกี่ยงงาน และรอยยิ้มน่ารัก จากที่ได้รู้จักกันเมื่อได้ทำโปรเจคในวิชาเลือกด้วยกันโดยบังเอิญ
พบรักเดินลากขา หมดเรี่ยวหมดแรง ออกจากหน้าตึกเรียนรวมกลับไปยังคณะ สถานที่นัดพบเพื่อนสาวๆในแก๊ง ที่กำลังนั่งรอฟังผลการสารภาพรัก ยังไม่ทันถึงจุดนัดพบดี เสียงดัง 18 หลอดของ ตีตี้ หรือชื่อเดิมต่อพงษ์ หรือต่อ ที่พ่อตั้งให้ ก็แหวกมาแต่ไกล “อีรักกกกกก ไหนมาอัพเดทททททท”
“ไหน มึงหยุดสถิติ อกหัก 9 ครั้งใน 2 ปีได้ยัง!” ขนม สาวใต้ตาคมหุ่นนางแบบถาม
“พวกมึงดูสภาพ ดูสารร่างมันด้วย เดินไร้ิญญามาแบบนั้นชั้นนับแต้มที่ 10 ให้เลย มันอกหักชัวร์” เจเจ้ เพื่อนสาวสวย เ้าของฉายา “ตัวเล็ก สเป็กเสี่ย” ที่ตั้งตัวเป็หัวหน้าตี้ เพราะแก่กว่าใครทั้งหมดเกือบปีพูด
“โฮฮฮฮฮฮฮฮรรรรรร เจเจ้!! กูหกอักอ่าาา” พูดเสร็จ พบรักก็พุ่งตัวะโใส่ร่างบาง
“อกหัก!!” สามเสียงประสาน “มึงจะผวนเพื่อ! เนี่ยๆ ทำมาเศร้าแล้วก็ยังกวนตีน มันเป็อย่างเนี้ย ไหนหนุ่มเกษตรว่ายังไง ชื่ออะไรนะกูลืม เหลามาสิ แต่ก่อนอื่นมึงลุกจากตัวกูก่อนค่ะเพื่อน โดดลงมาได้ ขากูจะหัก ม้านั่งจะหัก! กูหนัก!” เจเจ้ว่า
“ฮื้อออออ อีเจ้ไม่อ่อนโยน” พบรักส่งเสียงฮือๆ แต่ทั้งตาทั้งมือเล็งลอคเป้าหมาย ขนมเบื้องใส้ตู้มที่อยู่กลางโต๊ะ ยังไม่ทันที่มือนื่มจะยื่นถึงถุุงขนม ตีตี้ก็ฟาดมือลงมาเสียก่อนดังเพี๊ยะ
“ของกูจ๊ะสาว เล่ามาก่อนแล้วจะให้กิน” ตีตี้ว่า
“ก็เหมือนเดิมอ่ามึงงงง บอกว่ากูอ้วน อยากเป็เพื่อนมากกว่า งั้นงี้ ก็ปฎิเสธอ่ะ”
“โอ้ยยย ทำไมผู้ชายมันมองกันแค่หุ่นวะ” ขนมว่า “มึงออกจะน่ารัก ตาโต ผิวขาวยังก่ะแดกหลอดไฟ แล้วมึงแค่อวบๆ เกือบจะอ้วน….เออมึงอ้วน แต่มึงหนุุบหนับจะตาย กุยังชอบฟัดเลย” พูดแล้วขนมก็หมั่นเขี้ยวเ้าตัวขาว มือผิวสองสีขยำต้นแขนของพบรักไม่หยุด
“อืออ อูอ้ออ่า” พบรักพูดอู้อี้ เพราะจกขนมเบื้องของตีตี้เข้าปากด้วยความไวแสง แล้วยังเคี้ยวไม่หมด
“แล้วมึงโอเคป่ะสาว เสียใจป่ะนี่ คนนี้นี่มึงชอบเค้ามาเกือบ 3 เดือนเลยนี่ั้แ่ต้นเทอม” ตีตี้ว่า พร้อมกับดันถุงขนมเบื้องมาตรงหน้าให้
“ก็นิดหน่อยอ่ะ เฟลว่ะ ทำไมวะ ทุกคนพูดเหมือนกันหมดเลยอ่ะ ว่ากูอ้วน ไม่มีใครบอกกูว่า เออ ไม่ชอบกูเพราะกูนิสัยไม่ดี เพราะกูขีวีน กูตัวเหม็น หรือเพราะอย่างอื่นอ่ะมึง” พูดแล้วเหนื่อย พบรักก็จกขนมเบื้องเข้าปากอีกสักอัน พร้อมๆกับขนมที่เข้ามากอดโอ๋ แล้วเอามือบีบพุงนิ่มเล่น “ทำไมอ่ะ หรือกูเป็แบบนี้จะไม่มีวันมีแฟนเลยวะ หรือกูต้องลดความอ้วนจริงๆ พวกมึงงงง นี่กูเนื้อพรีเมี่ยม ไขมันแทรกระดับ A5 เลยนะเว้ย กูเสียกี่บาทกว่าจะได้มาขนาดนี้อ่ะ”
“เอออออออ อีไขมันพรีเมี่ยม อีวิสดอมบุฟเฟ่ เนี่ยๆๆ มันเป็สะแบบเนี๊ยะ กูว่านะมึงต้องเลือกอ่ะ ว่าระหว่างบุฟเฟ่ กับผู้ชายมึงจะเลือกอะไร” เจเจ๊พูดยังไม่จบประโยคดี พบรักก็สวนขึ้นทันที “บุฟเฟ่!”
“อีดอกกกกก เออ ไม่ต้องมีผัว” ตี้ตีหมั่นไส้ ตีหน้าผากขาวไปที
“โอ่ย อีต่อ เดี๊ยะเถอะ…เออ หรือกูต้องลดหรอวะ แต่กูสูง 160 หนัก 75 มันก็ยังอยู่ในเกณฑ์ป่ะ” พบรักเถียง
“อีรัก… ไหน มึงไปเทียบเกณฑ์ไหนมา มึงอ้วนค่ะอีดอก มึงเกินค่ามาตรฐาน BMI ไปหลายเว่ลละ ดีที่หน้ามึงยังสวย แล้วมึงขาว น้ำหนักส่วนมากมึงไปลงตูดกับนม มึงเลยยังดูไม่ค่อยอ้วน” เจเจ๊ว่า
“ถึงมึงจะนุ่มนิ่มน่าฟัดขนาดไหน กูว่ามึงลองลดความอ้วนมะ เดี๋ยวกูถามพี่แจ๊คแฟนกูให้ พี่แจ๊คบอกว่ามีเพื่อนเค้าเปิดฟิตเนสใหม่ใกล้ๆมอ แถวๆหลังมอนี่เอง กูว่าถึงไม่ใช่เพราะผู้ชายมึงก็ควรลด เดี๋ยวจะอายุน้อยร้อยโลอ่ะมึงอ่ะ” ขนมบอก
“แพงป่ะ กูไม่ค่อยมีเงินอ่ะ” พบรักว่าเสียงอ่อย ว่าแล้ว่นี้ก็เริ่มปวดข่ากับข้อเท้า หรือเธอจะอ้วนจริงอย่างที่เพื่อนว่า
“กูว่ามันถูกกว่าค่าบุฟเฟ่เนื้อพรีเมียมรายเดือนของมึงอ่ะค่ะสาว” ตีตี้แซะ “กูว่ามึงควรลด เื่สุขภาพด้วยมึง ไม่ใช่แค่เื่สวยผอมหุ่นดีอ่ะ”
“..ก็ด่ะ แต่ขนมบอกพี่แจ๊คนะ กูขอลองแบบลองก่อน ไม่เคยไปฟิตเนสอ่ะ กูไม่รู้กูจะทำได้นานมั้ย กูเสียดายตัง” พบรักว่า
“เออๆ เดี๋ยวกูถามให้.. ป่ะ งั้นวันนี้ไปหาอะไรกินปลอบใจมึง กับฉลองส่งท้ายก่อนมึงจะเข้าฟิตเนส พวกมึงมีนัดกะแฟนป่ะ” ขนมหันมาถามตี้ตี้ และเจเจ้ “ไม่เป็ไรมึง เดวกูค่อยนัดมารับตอนเรากลับ ป่ะฉลองงง” ตี้ตี้บอก พร้อมกับเจเจ้ที่พยักหน้ารับแล้วพูด “ป่ะ เลือกร้าน อีรัก ไหนจะกินอะไรพูด”
“เนี่ย พวกมึงก็เป็อย่างเงี้ย แดกทุกอย่างเหมือนกุ ทำไมกูอ้วนอยู่คนเดียววะ กูไม่เข้าใจจจจจจจ” พบรักอยากจะกรีดร้องงงงงง
“อีรัก พวกกูมีผัวอ่ะ” ตี้ตี้บอก ขนมและเจเจ้พยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง
“อีตี้ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับมีผัววะ กูไม่เข้าใจ” พบรักงงหนัก
“โอ้ยยยย แม่สาวน้อย อีคนใสซิง พวกกูออกกำลังกายกันตอนกลางคืน มึงยังไม่ต้องรู้อ่ะดีแล้วสาว บางทีกูก็หมั่นเขี้ยวมึงเหลือเกิน” เจเจ้เอามือขยี้แก้มป่องๆ ของพบรักอย่างหมั่นเขี้ยว ทั้งขนมและตีตี้ก็ยิ้มกรุ่มกริ่มไม่หยุด
“อะไรวะ กูงง….” พบรักไม่เข้าจัยยยยย