ตอนนี้ผมได้เดินทางกลับมาถึงจนเมืองเบกิลล์แล้วล่ะนะ หลังจากที่ใช้ระยะเวลาเดินทางทั้งหมด 2 วัน 2 คืน ซึ่งบางวันมีนอนพักกลางคืนในระหว่างทางที่กำลังเดินกลับเมืองบ้าง และ่เย็นหลังพระอาทิตย์ตกดินแล้วผมจึงเก็บผลไม้ที่อยู่ระหว่างทางพร้อมกินกับเนื้อจากมอนสเตอร์ที่ผมได้นำเนื้อนั้นมาย่างโดยการจากที่ก่อกองไฟในระหว่างการเดินทาง...
ถ้าหากผมเดินกลับถึงเมืองเริ่มต้นเบกิลล์เมื่อไหร่สงสัยคงต้องเดินไปหาลุงอัลเรนย์ที่อยู่ตรงบาร์ในที่พักของโรงแรมที่อยู่บริเวณเขตร้านค้าซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆกับกิลด์นักผจญภัย เพราะว่าผมนั้นจำเป็ที่ต้องนำเงินจากการทำเควสไปเป็ค่าใช้จ่ายในการซ่อมอาวุธกับชุดเกราะที่พังยับเยินจากการต่อสู้กับฮ็อบก็อบลินและฝูงมอนสเตอร์เพื่อที่จะปกป้องหมู่บ้านเกษตรกร 'ฟาร์มเวท์' จากการบุกรุกของมอนสเตอร์ ซึ่งมันเป็เควสที่ค่อนข้างน่าปวดหัวเลยทีเดียวเชียวล่ะ...หลังจากที่คิดได้แล้วนั้นผมรับไปหาลุงอัลเรนย์ก่อนเป็อันดับแรกเลยดีกว่าและส่วนเลื่อขึ้นแรงค์ E นั้นเดี๋ยวค่อยว่ากันทีหลัง
"สวัสดีครับ ผมมาแจ้งเควสที่ลุงเคยให้ผมไปทำเมื่อ 3 - 4 วันที่แล้วว่าตอนนี้ผมทำเสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะครับ"
ผมเดินเข้าไปในโรงแรงแล้วเเจ้งเื่เควสให้ลุงอัลเรนย์ที่อยู่ตรงบาร์ของที่พักในโรงแรม
"โอ้~~~! ไอ้หนุ่มทำได้จริงๆงั้นเหรอเนี่ย ไม่น่าเชื่อ!!"
"แล้วสไลม์ที่กำลังเกาะไหล่ของหนุ่มตัวนั้นเป็สัตว์เลี้ยงที่เทมมางั้นเหรอ?"
"ใช่ครับ ผมพบกับพูจิในระหว่างที่เดินทางไปหมู่บ้าน 'ฟาร์มเวท์' น่ะครับ"
"ดูท่าทางจะแข็งแกร่งเอาเื่นะนั่น! อะ...เอ้านี่! รับรางวัลจากลุงไปเลย!!"
"ติ๊ง"
☼ เควสกำจัดมอนสเตอร์ที่โจมตีหมู่บ้านเกษตรกรสำเร็จ
๏ คุณได้รับรางวัล
► ได้รับ 2 เหรียญเงิน
► ผักสำหรับไว้ทำอาหาร
► ชื่อเสียงในอาณาจักรเทมเพอร์เมนซ์เพิ่มขึ้น 500 หน่วย
► สามารถเข้ารับการทดสอบเพื่อเลื่อนเป็แรงค์ E ได้ในกรณีพิเศษ
ผมได้รับมา 2 เหรียญเงินกับผักสวนครัวที่เอาไว้ทำอาหารมา แต่ประเด็นคือว่าผมนั้นดันทำอาหารไม่เป็นี่น่ะสิ สงสัยผมคงต้องฝึกทำอาหารไว้ด้วยแล้วล่ะนะ
"ไอ้หนุ่ม สนใจเลื่อนเป็แรงค์ E มั้ย?"
"สนใจครับ แล้วผมทำยังไงบ้าง?"
"ไม่ยาก ทดสอบฝีมือการต่อสู้แค่นั้นแหละ"
"เข้าใจละครับ ผมต้องไปทดสอบที่กิลด์นักผจญภัยใช่มั้ย?"
"ใช่ แต่ถ้าหนุ่มอยากเลื่อนแรงค์โดยไม่ต้องทดสอบ บอกพนักงานได้เลย"
"ว่า 'ลุงอัลเรนย์เลื่อนให้เป็กรณีพิเศษ'"
มีอย่างงี้ด้วยเหรอเนี่ย แต่ว่ามันก็ดีสำหรับผมอยู่นะเพราะว่าค่าความทนทานของอาวุธและชุดเกราะของผมนั้นมีค่าแดงไปหมดทุกชิ้นส่วนแล้วล่ะ ถ้าหากยังเอาไปใช้ต่อสู้เพื่อเลื่อนระดับแรงค์ E อีกทีมีหวังคงจะซ่อมไม่ได้แน่ๆ แล้วยิ่งเงินตอนนี้ไม่ค่อยจะมีอยู่อีกด้วย ถ้าอย่างงั้นก็บอกชื่อลุงอัลเรนย์ไปเลยแล้วกันในการที่เลื่อนเป็นักผจญภัยระดับแรงค์ E น่ะ
"ได้ครับ แล้วคืนนี้มีห้องว่างให้พักมั้ยครับลุง?"
"ห้องเดิมเบอร์ 3 เลย ลุงเก็บ 100 ทองแดงต่อคืนก็พอแล้วล่ะสำหรับหนุ่ม"
"ขอบคุณมากครับ งั้นผมไปที่กิลด์นักผจญภัยก่อนนะครับ"
"โอ้~~~~~! โชคดีล่ะ"
แล้วผมก็เดินออกโรงแรมไปโดยที่กำลังมุ่งหน้าไปที่กิลด์นักผจญภัยและจากนั้นผมเดินเข้าไปใกล้พนักงานที่กำลังยืนอยู่ตรงเคาน์เตอร์ของกิลด์นี้เหมือนเดิม
"สวัสดีครับ ผมมาขอเลื่อนเป็แรงค์ E"
"สวัสดีค่ะ ต้องเข้ารับการทดสอบก่อนนะคะ"
"ลุงอัลเรนย์บอกให้ผมเลื่อนเป็แรงค์ E ได้เลยครับ"
"คุณอัลเรนย์เหรอคะ หมายถึงเ้าของโรงเเรมที่อยู่ใกล้ๆนี้ใช่มั้ยคะ?"
"ใช่ครับ"
"ถ้าหากคุณอัลเรนย์รับรองจริงๆงั้น....ขอยืมบัตรคุณเอมเมอร์สักครู่ค่ะ...!"
"ได้ครับ"
ผมยื่นบัตรให้พนักงานเสร็จแล้วดูเหมือนพนักงานว่าคนนั้นกำลังเปิดใช้งานวงเวทย์อะไรสักอย่างที่บนบัตรนักผจญภัยของผมและจากนั้นสักพักตัว F ได้เริ่มเปลี่ยนไปเป็ตัว E วงเวทย์ก็เลือนหายไปทันที
"นี่ค่ะ ตอนนี้คุณเอมเมอร์เลื่อนเป็แรงค์ E แล้ว คุณยังสามารถรับเควสระดับ D ได้เพิ่มขึ้นมาอีก 1 ระดับค่ะ"
☼ ชื่อ เอมเมอร์
► แรงค์ : E
► สถิติทำเควสสำเร็จ : 100%
► ฉายา : ไม่มี
สถิติเควสสำเร็จ 100% เลยเหรอเนี่ย...! สุดยอดจริงๆเลยนะตัวผม ฮี่ๆๆๆ แต่ว่าเควสที่ให้กำจัดมอนสเตอร์ที่โจมตีหมู่บ้าน 'ฟาร์มเวท์' นั้น แทบเกืิอบล้มเหลวแล้วล่ะ แต่ว่าพอผมบอกชื่อลุงอัลเรนย์ออกไปไม่ทันไรแล้วจากนั้นพนักงานเลื่อนระดับเเรงค์ด้วยรวดเร็วเลยนี่ บางทีดูเหมือนว่าผมนั้นเด็กเส้นของคุณลุงเรนย์เหมือนกันนะนี่ ฮ่าๆๆๆ ผมเลยสงสัยว่าลุงคนนี้ถ้าไม่ได้เป็หัวหน้ากิลด์นักผจญภัยนั้นบางทีอาจจะมีตำแหน่งในกิลด์นักผจญภัยที่สูงกว่าระดับกลางๆอยู่นะ ถือว่าดีสำหรับผมแล้วกันสำหรัเื่เลื่อนแรงค์นี้เพราะฉะนั้นผมต้องพยายามตีสนิทกับลุงอัลเรนย์ไว้แล้วเผื่อหากในอนาคตนั้นผมเกิดมีปัญหากับใครสักคนในเมืองจะได้มีลุงอัลเรนย์คอยช่วยเหลือหรือสะสางปัญหาให้กับผมแทน พอคิดได้แบบนั้นแล้วผมคงต้องหาสิ่งของหรืออะไรสักอย่างที่ลุงอัลเรนย์เขาชอบและซื้อไปให้เพื่อตีสนิทกับลุงเขาดีกว่า
"ขอบคุณครับ ว่าแต่...สัตว์เลี้ยงที่เทมมานี่ต้องลงทะเบียนมั้ยครับ?"
"ไม่ต้องค่ะ เพราะดูจากมอนสเตอร์เหมือนคุณเอมเมอร์ทำพันธสัญญาเรียบร้อยแล้วค่ะ"
"เข้าใจละครับ"
สัตว์เลี้ยงนำโชคที่กำลังเกาะบนบ่าของผมนี่ดูๆ แล้วเหมือนว่าผู้เล่นกับ npc หลายๆคนในกิลด์นั้นดูท่าจะสนใจกันน่าดู ผมคงเป็กลุ่มผู้เล่นแรกเลยๆล่ะมั้งที่เทมมอนสเตอร์ได้ แต่ในอนาคตนั้นคนที่กำลังอยู่ในกิลด์นี้สักวันก็คงเทมมอนสเตอร์เพื่อไว้เป็สัตว์เลี้ยงและอีกทั้งยังสามารถเอาไว้ช่วยต่อสู้ได้อีกด้วยเหมือนกัน หลังจากที่เลื่อนเป็แรงค์ E เสร็จแล้วผมจึงเดินไปที่ตรงบริเวณใกล้ๆกับบอร์ดเพื่อดูเควสของกิลด์นี้
ในขณะที่ผมกำลังคิดว่าตัวเองนั้นไม่อยากทำเควสของแรงค์ E แล้วอยากไปทำเควสของแรงค์ D มากกว่า เท่านั้นไม่พอเงินที่ยังพอมีติดตัวเอาไว้อยู่นั้นยิ่งมีน้อยๆอยู่ จึงทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองจนไม่พอแถมยังดูอ่อนแออีก บางทีอาจจะโดนพูจิที่เป็สัตว์เลี้ยงตัวเองตบร่วงเอาได้เลยนะเนี่ย ถ้าหากอยากจะเข้าไปฟาร์มที่ดันเจี้ยนแถวๆนี้บางทีก็คงไม่มีที่ไหนสักที่ที่มีมอนสเตอร์เลเวลสูงๆหรอกล่ะมั้ง ผมจึงลองถามพนักงานที่กิลด์เอาไว้เผื่ออาจจะมีดันเจี้ยนที่สามารถฟาร์มเลเวลจนถึง 50 - 70 เลเวลได้ คิดเสร็จแล้วผมลองถามพนักงานดูเลยก็แล้วกัน...
"มีดันเจี้ยนตรงไหนบ้างที่นักผจญภัยประมาณแรงค์ D - C ส่วนใหญ่นั้นเข้าไปฟาร์มบ้างเหรอครับ?"
"มี 1 ที่อยู่ตรงใกล้ๆกับเมือง 'เปตราท์' ซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของเมือง 'คาลาเทีย' ในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ค่ะ"
"และอีกอย่างหนึ่งนะคะ คุณเอมเมอร์นั้นจำเป็ต้องผ่านประตูชายแดนทางทิศตะวันออกของระหว่างทั้ง 2 อาณาจักรก่อนที่คุณจะสามารถเดินทางข้ามไปที่ดินแดนของอาณาจักร 'ยูเรนย์' เพื่อเดินทางไปต่อที่เมือง 'เปตราท์' ได้ค่ะ"
"เข้าใจแล้วล่ะครับ"
"ค่ะ ขอให้โชคดีนะคะ!"
อืม......ไกลดูๆไปเเล้วรู้สึกเหมือนกันนะที่ต้องใช้เวลาการเดินทางอาจจะไม่ต่ำกว่า 10 วัน ได้เลยมั้งนี่ อย่างแรกนั้นเดินทางไปที่ประตูชายแดนทางตะวันออกประมาณ 6 วัน จากนั้นเดินทางไปที่เมือง 'เปตราท์' อีก 3 วัน แล้วเดินลงมาทางทิศใต้จนกว่าจะถึงเมือง 'คาลาเทีย' อีกครั้ง พอคิดไปแล้วผมรู้สึกว่าไกลเกินความจำเป็ที่ต้องฟาร์มเลเวลแฮะ แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเป็การเดินทางที่ไปเที่ยวชมทิวทัศน์ธรรมชาติกับอารยธรรมของมนุษย์ตรงสถานที่ต่างๆบนดินแดนทวีป 'อัลเซียนท์' ในเกมส์ AWF แล้วกัน หลังจากที่นั้นได้ตกลงเดินทางเพื่อไปฟาร์มเลเวลในดันเจี้ยนเสร็จจึงเดินออกมาจากกิล์ ต่อไปก็ต้องเอาพวกอาวุธกับชุดเกราะไปซ่อมที่ร้านขายอาวุธอีก ถ้างั้นไปร้านขายอาวุธเลยแล้วกัน
"ลุง! ผมเอาชุดเกราะพวกนี้กับอาวุธมาซ่อมครับ"
"อย่าเรียกตรูว่าลุงเฟ้ย ไอ้เด็กเวรนี่....!"
ลุงเ้าของร้านคนนี้แก่แล้ว ยังไม่ยอมรับว่าตัวเองแก่อีกแล้ว บางทีก็นึกสงสัยอยู่เหมือนกันนะว่าลุงเขาอาจอยากลองวัดฝีมือกับผมดูสักครั้งล่ะมั้ง...!
หลังจากที่เล่นเกมส์นี้มาเกือบ 1 เดือนเเล้วชักจะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองนั้นห้าวขึ้นเรื่อยๆเเฮะ เพราะผมได้ไปฝึกวิชาดาบที่โรงยิมทุกวันหรือเพราะว่าเเรงค์นักผจญภัยผมได้เลื่อนสูงขึ้นกันแน่นะ? หรือว่าบางทีอาจจะเป็เฉพาะกับลุงเ้าของร้านขายอาวุธนี้คนเดียวก็ได้ล่ะมั้ง...! เดี๋ยวค่อยว่ากันทีหลังละกันเพราะฉะนั้นตอนนี้ซ่อมอาวุธกับพวกชุดเกราะก่อน
"ได้ๆๆ พี่ชายผมเอาชุดเกราะพวกนี้กับอาวุธมาซ่อมครับ"
"เออ ทั้งหมดนี่เลยเหรอ?"
"ใช่ครับ หมดนี่ซ่อมเท่าไหร่?"
"2 เหรียญเงิน"
"เฮ้ยลุง!!!!! แพงไปรึเปล่าฟะ!!"
"หนวกหูเฟ้ย!! ไอ้ที่เอ็งเอามาให้ซ่อมแต่ละชิ้นน่ะ....ใกล้พังแล้วทั้งนั้น! เอ็งใช้งานยังไงกันแน่ฟะ...ยังไม่ถึงอาทิตย์เลยชุดเกราะพังยับซะขนาดนี้!!"
"ไปทำเควสป้องกันหมู่บ้านฟาร์มเวท์มาอะดิ...! ใครจะไปรู้ว่ามีฝูงมอนสเตอร์เยอะขนาดนั้น"
"แล้วมีมอนสเตอร์กี่ตัวกันล่ะ ที่บุกหมู่บ้านนั่น?"
"ประมาณพันกว่าตัวมั้ง มีฝูงก็อบลินกับฝูงกระต่ายป่าแล้วก็ฮ็อบก็อบลินอีก 1 ตัว"
"ไม่แปลก! ถ้าจะพังยับเยินขนาดนี้"
"เอาน่าลุงครับ ถือว่าช่วยผมที่ทำเพื่ออาณาจักรนี้หน่อยแล้วกันนะ ลดค่าซ่อมให้ผมหน่อยสิครับ"
"ชิส์ เออๆๆๆ เหลือ 1 เหรียญเงินกับ 800 ทองแดงลดได้แค่นี้ล่ะ"
"มากกว่านี้ไม่ได้เหรอครับ...! คุณพี่ชาย"
ผมหลอกทำหน้าตาให้ดูเศร้าๆนิดหน่อย
"ไม่ไหวว่ะ แค่นี้ก็แทบไม่ได้กำไรแล้วล่ะ"
ไม่ได้ผลแฮะ สงสัยคงลดได้เเค่นี้จริงๆ แต่พอนึกถึงเควสที่ได้สู้กับฮ็อบก็อบลินแล้วรู้สึกเหมือนกับว่าผมเคยได้รับหินที่ชื่อ 'อเล็กซานไดรต์' มาและวิธีการใช้งานจากไอเทมพจนานุกรมสรรพสิ่ง เหมือนในหนังสือนั้นบอกว่าให้เอาไปหลอมละลายแล้วทำการอัพเกรดดาบ แต่ผมยังคงสงสัยตรงที่ให้เอาหิน 'อเล็กซานไดรต์' ไปหลอมละลายอยู่ งั้นลองถามลุงเ้าของร้านนี้ดูดีกว่า ยังไงนิสัยของลุงคนนี้คงไม่น่าบอกคนอื่นหรอกมั้งว่าผมมีหิน 'อเล็กซานไดรต์' อยู่
"ลุงรู้วิธีเอาหินอเล็กซานไดรต์มาอัพเกรดอาวุธมั้ย?"
"เฮ้ย!! บอกอย่าเรียกลุงไงฟะ!!"
โวยวายเสร็จลุงแกทำก็หน้านิ่งๆเเล้วเริ่มถามออกมา
"....แล้ว....เอ็งไปได้มาจากที่ไหน?"
"ได้มาจากรางวัลของเควสน่ะ"
"อืม.....มันวิธีอยู่นะต้องให้หินมันเปล่งเเสงสีใดสีหนึ่งให้สว่างจนไม่มีสีอื่นเจือปน หลังจากนั้นทำการหลอมละลายหินจนกลายเป็ของเหลวแล้วนำเหล็กหรือแร่โลหะที่จะเอาไปทำดาบนั้นมาหลอมรวมให้เป็เนื้อเดียวกัน พอผ่านสักพักนำเหล็กที่หลอมรวมกับหิน 'อเล็กซานไดรต์' เสร็จแล้วนำมาสร้างอาวุธขึ้นมา...ประมาณนี้ล่ะมั้ง!
"ส่วนวิธีการทำยังไงให้หิน 'อเล็กซานไดรต์' หลอมละลายโดยที่สีของหินไม่เปลี่ยนไปนี่...ไม่รู้ว่ะ มันเป็หินที่ใช้งานยากมาก"
จากนั้นเ้าของร้านก็ยังอธิบายให้ผมฟังต่อไปเรื่อยๆ
"แล้วอีกอย่างหนึ่ง...หิน 'อเล็กซานไดรต์' ที่เอามาอัพเกรดอาวุธนั้นมีราคาค่อนข้างเเพง ชั้นจึงไม่เคยได้ลองทำหรอก"
แย่แฮะ...! สงสัยผมต้องไปหาคนที่ใช้หิน 'อเล็กซานไดรต์' มาอัพเกรดอาวุธแล้วล่ะ ซึ่งเมืองเริ่มต้นในอาณาจักร 'เทมเพอร์เมนซ์' นี้ไม่น่าจะมีหรอก แต่บางทีคนที่อยู่ในเมืองของอาณาจักร 'ยูเรนย์' อาจจะมีก็ได้ ถ้าอย่างงั้นตอนนี้คงต้องพักผ่อนก่อนละกันแล้วจากนั้นค่อยออกเดินทางพรุ่งนี้เช้าไปเมือง 'คาลาเทีย' ดีกว่า
"เข้าใจแล้วครับ ลุงครับนี่เงิน 1 เหรียญเงินกับ 800 ทองแดง เป็เงินค่าซ่อมอาวุะกับชุดเกราะนะ"
"เออ...! พรุ่งนี้มาเอาละกัน ไอ้เด็กเวร!"
ผมออกจากร้านลุงเขาแล้วเดินไปซื้อโพชั่นจากร้านค้ามาเพิ่ม 3 ขวด จากที่เสียไปกับการสู้กับฮ็อบก็อบลิน สุดท้ายนี้ผมก็กลับไปนอนที่พักของโรงแรมกับพูจิ
"ต้องหาคนที่อัพเกรดอาวุธเป็ให้ได้!"
ผมคิดแบบนั้นสักพักหนึ่งแล้วนอนหลับไป....!
******************************************************************************************
2K
![ดวงใจมาเฟีย [มี E-Book แบบจบเรื่องที่ Meb]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1653554902_68073280.webp)
