นางโจรปล้นรัก..........ตอนที่ 6
อนิรุทธ์มองห้องน้ำตรงหน้าอย่างเจ็บใจ ดูเหมือนว่าเมื่อคืนถูกแม่โจรสาวเสียงหวานแกล้งเข้าให้เสียแล้ว ห้องน้ำที่บ้านหลังนี้ถือว่าสะอาดใช้ได้แถมยังมิดชิด แต่เมื่อคืนกลับเขาไปอาบน้ำในที่ๆ แทบจะไม่มีอะไรปิดบังเลยหลังคาก็ไม่มี ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ เมื่อคืนอาบน้ำลำบากมากเพราะมันไม่สนิทใจ
“คุณแกล้งผม” อนิรุทธ์พูดขึ้นระหว่างนั่งรับประทานอาหาร หญิงสาวไหวไหล่เล็กน้อยดูเหมือนว่าไม่สนใจด้วยซ้ำ
“คุณแกล้งผมทำไมหรืออยากจะดูผมแก้ผ้าเลยทำแบบนั้น ถ้าอยากดูผมแก้ผ้าก็บอกมาดีๆ ตรงๆ ก็ได้ ผมยินดี” ข้อกล่าวหาของเขาทำให้เธอต้องหันมามองสบตาอย่างเสียมิได้
“คุณคิดอะไรบ้าๆใครจะไปอยากดูคุณแก้ผ้า” หญิงสาวย้อนอย่างรวดเร็ว
“ถ้าไม่ใช่ แล้วทำไมไม่ให้ผมอาบน้ำข้างในล่ะทำไมต้องให้ไปอาบน้ำในที่แบบนั้น”
“ก็คุณมันเื่มากจนน่าหมั่นไส้” เธอสารภาพตามตรง ความเื่มากของเขาทำให้นึกอยากจะแกล้ง
“ผมเื่มากตรงไหนก็ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน แล้วคุณก็น่าจะเห็นใจ ผมเป็ตัวประกันชั้นดีของคุณนะคุณควรดูแลผมให้ดี ค่าตัวผมไม่ใช่ถูกๆ” อนิรุทธ์บ่น
“เลิกบ่นได้แล้วถ้าไม่เลิกบ่นฉันจะจับคุณมัดไว้อีก”
“คุณคิดว่าจะจับผมได้หรอ”เขาถามกลับอย่างท้าทาย
“คิดจะหนีหรือไงคุณนี่มันไว้ใจไม่ได้ น่าเกลียด” นภัสหน้าเสีย เพราะถ้าเขาคิดจะหนีจริงๆคงไล่ตามและจับไม่ทันแน่ ๆ ดีไม่ได้เธอเองนั่นแหละที่จะเดือดร้อน
“ผมไม่ได้บอกว่าจะหนีทำไมต้องโวยวายเกินกว่าเหตุด้วย ผมไม่หนีหรอก คนอย่างผมคำไหนคำนั้น” อนิรุทธ์ยังไม่หนีตอนนี้อย่างแน่นอน เพราะชักติดใจแม่โจรเสียงหวานคนสวยมากขึ้นเรื่อยๆอยากรู้เื่ของเธอให้มากขึ้นกว่านี้
“แต่เมื่อกี้คุณพูด”
“แค่บอกว่าคุณคิดว่าจะจับผมได้เหรอไม่ได้หมายความว่าจะหนี แต่ผมจะไม่ยอมถูกมัดแน่นอน ผมไม่ชอบการถูกจับมัดมันไร้อิสรภาพ” เขาพูดออกมาตรงๆ
“ก็คุณไม่พูดให้ชัด” หญิงสาวเถียง
“แล้วทำไมไม่ฟังให้จบก่อนผมยังพูดไม่ทันจบคุณก็แทรกขึ้นมาก่อน” เขาย้อนบ้าง
“คุณจะโทษฉันให้ได้สินะ ได้ ฉันไม่ดีเอง ฉันไม่ฟังให้จบ ขอโทษ หญิงสาวประชดอย่างขอไปที ทำให้คนฟังอมยิ้ม
“คุณนี่ประชดประชันเก่งนะเอาเถอะผมยกโทษให้ก็ได้ ริจะเป็โจรต้องนิ่งกว่านี้รู้ไหมแล้วก็ไม่ควรแกล้งตัวประกันเพราะมันไม่ดี” เขาสอนอีกต่างหาก
“ อย่าให้มันมากนักคุณเป็ตัวประกันอย่ามาสอนโจร”
“ก็มันอดไม่ได้ เอาอย่างนี้ไหมเลิกเป็โจรแล้วมาเรียนรู้งานกับผมแทน บางทีเราอาจจะเป็มากกว่าลูกจ้างกับเ้านายนะ” ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอให้เป็การลองเชิง
“อย่ามาอ่อย ไม่ได้ผลหรอก” เธอพูดอย่างรู้ทัน
“ถ้าอยู่กับผม คุณจะสบายไม่ต้องเป็โจรไม่ต้องจับใครมาเรียกค่าไถ่ ขอถามอีกครั้งว่าเป็ผู้หญิงของผมไหม”
“คุณกำลังดูถูกฉันคนอย่างฉันจะไม่ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อหวังสบาย ฉันมีศักดิ์ศรีของฉัน และเงินหรือเสน่ห์ของคุณมันซื้อไม่ได้” นภัสกำมือแน่นคำพูดนี้มันยิ่งกว่าถูกตบเสียอีก
คำตอบนั้นทำให้นักธุรกิจหนุ่มพอใจอย่างน้อยเธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่รักสบายเหมือนที่เขาเคยเจอมา
“ผมไม่ได้ดูถูกคุณนะแค่หาทางออกให้คุณ”
“ถ้าฉันทำตามที่คุณแนะนำแล้วจะเป็อย่างไรเป็ผู้หญิงของคุณ เป็ของเล่นให้คุณ เพื่อรอเวลาเบื่อแล้วทิ้งอย่างนั้นเหรอคุณเห็นผู้หญิงเป็อะไร” นภัสถามหน้าตาบึ้งตึง
“ผู้หญิงคือเพศที่ผู้ชายต้องปกป้องดูแลคืุ์ที่สวยงามและอ่อนหวานที่สุด โดยเฉพาะแม่กับยายของผม ผมไม่เคยคิดจะดูถูกผู้หญิงนะแต่ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตผมล้วนแต่หวังผลประโยชน์ทั้งนั้นดังนั้นถ้าช่วยอะไรได้ผมก็อยากช่วย”
“ไม่ใช่ฉันฉันไม่้าให้คุณช่วยเหลือ ไม่้าความกรุณาหรือเมตตาจากคุณฉันมีทางของฉันเอง” เธอพูดออกมาอย่างมั่นคง อนิรุทธ์มองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาที่มีความชื่นชมเธอต่างไปจากผู้หญิงที่ผ่านมาทุกคนจริงๆ
“ทางของคุณคือเป็โจรนี่นะ” เขายั่ว
“ใช่แบอกแล้วไงว่าบางครั้งคนเราต้องทำเพราะมีความจำเป็ซึ่งความจำเป็นั้นคุณก็ไม่จำเป็ต้องรู้ ฉันไม่ได้้าความช่วยเหลือสิ่งที่ฉัน้าคือความร่วมมือเท่านั้น” นภัสพูดออกมาอย่างถือดี
“รู้ไหม คุณเป็โจรที่น่าประทับใจ เป็โจรที่มีอุดมการณ์สูงส่งเหลือเกิน เอาเถอะอยากให้ผมให้ความร่วมมือ ก็ได้ผมจะทำตาม ก็ดีเหมือนกันผมจะลองใช้ชีวิตแบบตัวประกันดูบ้างท่าจะดีเอาเป็ว่าผมจะเป็ตัวประกันที่เชื่อฟังคุณ ว่าแต่ถามหน่อย เสื้อผ้าและของในกระเป๋าของผมล่ะ คุณเอาไปไว้ไหน” เขาเปลี่ยนเื่ถามเริ่มอยากใช้ชีวิตตัวประกันจริงๆแล้ว
“กระเป๋าเสื้อผ้าของคุณอยู่ที่มุมห้องคุณน่าจะเห็นแล้ว สิ่งที่คุณสนใจคือกระเป๋าที่ใส่พวกโน๊ตบุ๊ค โทรศัพท์มือถือและอุปกรณ์ไฮเทคต่างๆ มากกว่าใช่ไหม”
“คุณนี่รู้ทันนะ ใช่คุณเอาของพวกนั้นไปไว้ที่ไหน
“เอาไว้ในที่ปลอดภัยวันไหนที่ฉันได้ในสิ่งที่ฉัน้า ฉันจะคืนทุกอย่างให้คุณไม่มีเม้ม” นภัสอมยิ้มอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า
“คุณนี่มันร้ายกาจเป็โจรที่ทำร้ายจิตใจของผมมาก รู้ไหมการจับตัวผมมาแบบนี้มันผิดกฎหมายและมันมีโทษอย่างไร ถ้าผมออกไปได้ผมจะแจ้งความจับคุณข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยว บังคับขืนใจให้ผมต้องทำในสิ่งที่ไม่้า”อนิรุทธ์พูดอย่างขัดใจ
“ถึงตอนนั้นฉันก็หอบเงินคุณหนีไปไกลแล้วหล่ะ”นางโจรหน้าหวานยิ้มยั่วแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างสบายอารมณ์
ดวงตาคมมองบรรยากาศรอบตัวอย่างพอใจ ที่นี่สงบร่มรื่นและเป็สถานที่สวยงามมากที่หนึ่งเขาไม่คิดว่าจะถูกจับมาขังไว้ในที่สวยๆ แต่อย่างไรก็ตามก็ยังคงหาทางหนีอยู่ดี ชายหนุ่มมองลำธารตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม ธารน้ำเล็กๆ มีน้ำไหลอยู่ตลอดเวลาและใสสะอาดมาก
ที่ดินตรงนี้เป็ที่ดินที่สวยมากแห่งหนึ่ง คนเป็เ้าของต้องแน่มากพอตัว กระท่อมที่เขาอยู่เมื่อดูไปแล้วถึงจะเป็กระท่อมเล็กๆแต่ก็สะอาดสะอ้าน ไม่เหมือนกับรังโจร ชายหนุ่มมองคนตัวเล็กที่เดินตรงมาอย่างเอ็นดู
“คุณนี่เป็โจรเรียกค่าไถ่ที่รสนิยมดีเป็บ้า”ชายหนุ่มเอ่ยชม
“ฉันเหรอ ทำไม” เธอถามกลับอย่างไม่เข้าใจ
“สถานที่นี้สวยมากเหมือนที่พักผ่อนจริงๆผมชอบมาก มันเป็บ้านในฝันของผมเลยรู้ไหม”
“คุณจะมาชอบบ้านหลังเล็กๆ นี่ได้อย่างไรคุณเป็พวกคุณหนูอยู่บ้านใหญ่” หญิงสาวย้อน
“บ้านหลังใหญ่ถ้าอยู่คนเดียวมันก็เหงานะคุณ นี่ถามจริงๆ จะไม่บอกชื่อกับผมเลยใช่ไหม” อนิรุทธ์ยังพยายามที่จะรู้จักเธอมากขึ้น
“ใช่”
“ถ้าอย่างนั้นผมจะเรียกคุณว่าโฉมงามดีไหม”เขาตั้งชื่อให้
“จะบ้าเหรอ ชื่ออะไรแบบนั้น” คนฟังใเล็กน้อย
“ก็คุณสวย ผมก็ต้องเรียกแบบนี้แหละโฉมงาม” ชายหนุ่มพูดตามตรงทว่าน้ำเสียงที่เรียกเหมือนล้อเลียนมากกว่า
“คุณก็เรียกผมว่าอสูรดีไหมเราจะได้เข้าคู่กัน เป็โฉมงามกับเ้าชายอสูร” เขาเย้าอย่างอารมณ์ดี
“ไม่ ฉันไม่เรียกคุณแบบนั้นแน่ คุณอนิรุทธ์” หญิงสาวตอบโดยไม่เสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว
“ผมขอร้องเรียกชื่อเล่นของผมจะดีกว่าเรียกว่ารุทธ์ อย่างที่ผมเคยบอกเถอะนะ”
“ทำไมถึงอยากให้ฉันเรียกคุณแบบนั้นล่ะ”เธอถามต่อ
“อนิรุทธ์เป็ชื่อที่เพราะมากความหมายก็ดี”ชายหนุ่มเอ่ยอย่างภูมิใจ
“อนิรุทธ์แปลว่าผู้ชนะ ผู้ไม่เคยแพ้แสดงว่าคุณไม่เคยแพ้ใครเลย” หญิงสาวประชด
“คุณรู้ความหมายของชื่อผมด้วยเหรอ”
“ก็พอรู้มากบ้าง” จะว่าไปที่รู้เื่ความหมายของชื่อ เพราะเมื่อวานบังเอิญได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งและมันบอกความหมายของชื่อเขาพอดี
“อย่างนั้นเหรอ บังเอิญจัง แต่เื่ที่คุณบอกว่าผมไม่เคยแพ้ไม่น่าจะใช่ผมอาจจะชนะในเกมธุรกิจ แต่ในเกมหัวใจผมแพ้เรื่อย ผมแพ้ผู้หญิง โดยเฉพาะผู้หญิงสวยๆเสียงหวานๆ อย่างคุณนี่ ผมแพ้ง่าย” อนิรุทธ์เริ่มหยอก
“เขาไม่ได้เรียกว่าแพ้ เขาเรียกว่าใจง่ายคุณเป็ผู้ชายที่ใจง่าย” เธอย้ำคำว่าใจง่ายเพราะความหมั่นไส้
“ก็มันมีสิ่งเร้า” เขาพูดด้วยท่าทางกรุ้มกริ่ม
“บอกตรงๆนะคุณต่างไปจากที่ฉันคิดไว้มาก คุณรุทธ์” หญิงสาวเรียกชื่อของเขาออกมา และนั่นทำให้คนฟังยิ้มพอใจ
“คุณคิดว่าผมเป็อย่างไร”
“ตอนแรกฉันคิดว่าคุณจะสุขุมนิ่งและหยิ่งกว่านี้”
ถึงแม้จะทำงานบริษัทในเครือครอบครัวของเขาแต่เธอไม่เคยเจออนิรุทธ์และเขาก็ไม่เคยลงมาคลุกคลีกับพนักงาน ดังนั้นเลยคิดว่าต้องเป็พวกรวยและหยิ่งมากแต่เมื่อได้มาอยู่ด้วยกัน ตรงกันข้ามหมด
“จะหยิ่งไปทำไม หยิ่งมากคนก็ยิ่งหมั่นไส้นิ่งมากไปคนก็เข้าถึงยาก ส่วนสุขุมในการทำงานมันก็ต้องมีความสุขุมกันทั้งนั้น ผมต้องทำงานกับคนเป็ร้อยเป็พันเจอผู้คนทุกวัน ดังนั้นถ้าผมเป็แบบที่คุณบอกมันก็คนจะไม่กล้าเข้ามาคุยกับผม” เขาตอบเรียบๆ
“คุณเลยกลายเป็คนกะล่อน” เธอต่อให้
“ผมไม่ได้กะล่อนอะไรเลยผู้ชายส่วนมากก็เป็แบบนี้ทั้งนั้นนั่นแหละ พวกที่นิ่งๆเงียบๆ นะฟาดเรียบทั้งนั้น น่ากลัวกว่าผมเยอะ ชอบผมก็บอกว่าชอบไม่เก็บงำเอาไว้หรอกกลัวอกแตกตาย” เขาพูดออกมาอย่างอารมณ์ดีพลอยทำให้เธอยิ้มไปด้วย
“ว่าแต่คุณก็เป็โจรที่ผมคิดไม่ถึงว่าจะได้เจอเหมือนกันนะโฉมงาม”
“ทำไมล่ะ”
“อย่างแรกคุณสวยเกินกว่าที่จะมาเป็โจรเรียกค่าไถ่ข้อที่สอง คุณใจดี คิดดูจะมีโจรเรียกค่าไถ่ที่ไหนพาตัวประกันมาเดินเล่น และปล่อยให้เป็อิสระเดินไปไหนมาไหนได้แบบนี้”
“เพราะคุณเป็ตัวประกันชั้นดีและคุณก็เป็ตัวประกันที่มีค่าตัวสูงฉันเลยต้องตามใจและเอาใจคุณหน่อย บางทีทำแบบนี้คุณจะได้ไม่เอาตำรวจมาจับฉันเมื่อถูกปล่อยตัว”
“ไม่จริงหรอกคุณต้องมีอะไรมากกว่านั้น” เขายังคงไม่ยอมแพ้
“ไม่มีอะไรมากกว่านั้นอย่าคิดมากไปนักเลยคุณรุทธ์ ว่าแต่ฉันใจดีกับคุณขนาดนี้ทำไมไม่คิดหนี” หญิงสาวถามกลับ
“ข้อแรก ผมชอบบรรยากาศที่นี่ผมอยู่ในที่ๆมีแต่ความวุ่นวายมาแทบจะตลอดชีวิต ที่นี่ต่างออกไป ไม่มีใครรบกวนข้อที่สอง ผมอยากช่วยคุณ ถึงแม้วิธีการของคุณมันจะผิดไม่ใช่วิธีที่คนทั่วไปเขาทำกัน แต่การที่คุณยอมมาเป็โจรแบบนี้ แปลว่าคุณต้องมีความจำเป็มากๆ ถ้าเงินค่าไถ่ของผมจะทำให้คุณมีชีวิตที่ดีขึ้นผมก็ว่ามันคุ้มนะ และอีกอย่างผมถูกชะตากับคุณ จริงๆ นะคุณเป็ผู้หญิงคนแรกที่ผมเห็นแล้วแบบใจเต้นไม่เป็จังหวะ” เขาเริ่มหยอดอีกครั้ง นภัสถอนหายใจออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น
“คุณมองโลกในแง่ดีเกินไปฉันไม่ใช่คนดีอย่างที่คุณคิด และไอ้เื่หยอดคำหวานๆนี่อย่าใช้กับฉันเลย ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณหรือผู้หญิงที่คุณเคยใช้คำพวกนี้แล้วได้ผลอีกอย่างคำพวกนี้พูดบ่อยๆ มันเลี่ยน”
อนิรุทธ์ยิ้ม ยิ่งพูดเขายิ่งถูกใจ
“่เวลาที่เราต้องอยู่ด้วยกันอีกหลายวันคุณน่าจะพาผมไปเดินเล่นบ้าง หรือไม่ก็พาไปเที่ยวชมรอบๆ” เขาเริ่มต่อรอง
“อย่ามาต่อรองเสียให้ยากฉันยอมปล่อยคุณในตอนกลางวันเท่านั้นกลางคือฉันคงต้องมัดคุณไว้เพื่อความปลอดภัย”
“นี่คุณยังไม่ไว้ใจผมอีกเหรอ”
"อย่าว่าฉันเลยนะฉันต้องทำแบบนี้เพื่อความแน่ใจ ฉันรู้ว่ามันเป็การจำกัดอิสรภาพของคุณแต่ฉันอยากให้ทุกอย่างเป็ไปในแบบที่ควรจะเป็ ฉันพลาดมากรู้ไหมความจริงฉันควรจะโหดกับคุณมากกว่านี้ แต่ฉันกลับทำดีกับคุณเสียอย่างนั้น” เธอควรจะทำให้เขาเกลียด ไม่ใช่เป็เพื่อนกับเขาแบบนี้
“เอาเถอะเื่มัดผมตอนกลางคืนไม่ว่า แต่เปลี่ยนเป็เอากุญแจมือล็อคผมไว้กับคุณแทนดีกว่าโฉมงามส่วนเื่ที่คุณว่าพลาด ไม่จริงเลย ผมกลัวคุณนะ กลัวมากจนอยากกอดแบบนี้” เขารวบเธอมากอดโดยไม่ทันตั้งตัว
นภัสเบิกตากว้าด้วยความใ กระแทกส้นเท้าของตัวเองไปที่เท้าของเขาแรงๆเมื่อถูกลวนลาม
“โอ๊ย” ชายหนุ่มร้องออกมาอย่าอย่างเ็ป
“คุณนี่มันไว้ใจไม่ได้ฉวยโอกาสที่สุด ถ้าคุณฉวยโอกาสกับฉันอีก ครั้งนี้ฉันจะโหดแบบจริงๆ แล้วนะไอ้คนบ้า” เธอรีบเดินหนีไปทันที ทิ้งให้คนตัวใหญ่มองตามไปพร้อมรอยยิ้มถึงแม้จะเจ็บที่ถูกทำร้าย แต่มันคุ้มนะเพราะตัวเธอทั้งหอมทั้งนิ่มยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งฟิน
------------------------------------------------
????นางโจรปล้นรัก???? โดย กุหลาบแก้ว
#เปิดจองอย่างเป็ทางการแล้ว
????♀️ราคาเล่มละ 299 บาท รวมค่าจัดส่งลงทะเบียน????♀️
????เปิดจอง 16 พฤษภาคม - 30 มิถุนายน 2563????
????หนังสือพร้อมส่ง 20 กรกฏาคม 2563????
????ช่องทางการสั่งจอง????
????เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์
????Line@ :@tawan9645
????เวปไซต์ ตะวันเปรมปรีดิ์
www.tawanpreampree.com
????ฝากลิงค์อีบุ๊ค????
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIxOTc0Ijt9
ขอบคุณที่ติดตามและขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายนะคะ