หญ้า

ในขณะที่หัวใจว้าวุ่นความรู้สึกท้อแท้วูบไหวอยู่ลึกแสนลึกหญ้านั่งหลับตานึกถึงคลื่นทะเลตัดขอบฟ้าสีครามนึกถึงนกนางนวลริมหาดขาวที่บินร่อนกางปีกล้อลมชมคลื่นอย่างไม่รู้จักเหน็ดรู้จักเหนื่อย นานเหลือเกินแล้วที่ไม่เคยได้ไปไหนนอกเขตมหานครนี้เลยชีวิตของหญ้ามีแต่หอพักกับที่ทำงานจนนึกสงสัยเหมือนกันว่า นี่ตัวเองจะไม่มีองค์ประกอบอื่นใดอีกแล้วหรือในชีวิต

พรุ่งนี้เป็๞วันเสาร์แม้ปกติจะต้องทำงานก็จริงอยู่ แต่ถ้าจะโดดงานซักวันก็คงจะไม่เป็๞ไรไปใช้ชีวิตว่างเปล่านี้ริมทะเลซักสองวันสองคืน ให้มันเคว้งซะให้สาสม

คิดแล้วก็จัดแจงเก็บของใช้จำเป็๲ลงกระเป๋า ก่อนออกจากห้องพักหญ้าหมุนโทรศัพท์ถึงเขา

”เคนเหรอคะ จะไปนอนเล่นที่ชะอำซักสองคืนนะคะ  คงไม่ได้โทรมา พอดีมีบ้านเพื่อนอยู่ริมทะเล เขาเปิดเป็๞บังกะโลให้ฝรั่งเช่าที่นั่นเป็๞หาดส่วนตัวจึงเงียบสงบ บรรยากาศดี น้ำทะเลงี้สะอาดที่สุดในโลกเลย ชาวบ้านแถวนั้นเขาเรียกกันว่าหาดแก้ว เพราะทรายทุกเม็ดที่นั่นขาวใสเหมือนแก้ว  แล้วจะหอบมาฝากซักถุงนะคะ”

”เดี๋ยวก่อน จะไปยังไง”

เสียงที่ถามนั้นกระตือรือร้นหากหญ้าไม่มีเวลานั่งสังเกตสังกาคิดถึงทะเลจะแย่แล้ว ไปถึงจะแช่น้ำทะเลให้ขี้เกลือจับซักเซ็นนึง คอยดู

”นั่งรถไปสิคะ เดินไปถึงชะอำตายกันพอดี” 

“ไม่ใช่หมายความว่าจะไปคนเดียวอย่างนั้นหรือ”

”ก็ใช่ซิ  จะให้ไปกับใครล่ะเคนจะไปด้วยหรือไง เก่งจริงก็ตามไปสิ จะนอนรอนะจ๊ะ”  ตอนนั้นหล่อนก็พูดแหย่เขาไปอย่างนั้นเอง  แต่พอมาถึง หล่อนก็มานอนรอเขาจริงๆรออย่างที่รอมาแล้วเป็๲ปีๆ ไม่แน่นะหญ้าอาจต้องรอเขาไปตลอดชาติก็ได้

ใครนะบอกว่าความรักทำให้คนตาบอดนี่ตาของหญ้าบอดสนิทแล้วหรืออย่างไร  จึงได้หลงทึกทักเอาความคิดความฝันของตัวเองมาวาดวิมานเสียสวยหรู ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันไม่มีวันเป็๞จริงไปได้

ก็แค่คำพูดของคนคนหนึ่ง คนซึ่งไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลยทำไมเขาจะต้องดั้นด้นตามมาให้เหนื่อยแรง หญ้าไม่ใช่แม่สาวผมบ๊อบคนนั้นซักหน่อย เฮ้อ…หญ้าหนอหญ้า หญ้าผู้น่าสงสาร

ป่านนี้เขาจะทำอะไรอยู่นะ

จะไปขับรถติดไฟแดงอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้จะมีแก่ใจมาคิดถึงใครที่นี่ซักนิดบ้างหรือเปล่า ใครที่นั่งรอเขามา๻ั้๹แ๻่เช้าจนอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า  รถราที่ผ่านไปมาบางตาลงทุกขณะจนกระทั่งไม่มีรถวิ่งอยู่บนถนนเลียบชายหาดนั้นซักคัน พระอาทิตย์ดวงกลมโตกำลังจะลับฟ้า หัวใจหญ้าจะขาดตามไปเสียให้ได้

ทันใดนั้นนิสสันสีขาวของใครคนหนึ่งก็ปรากฏต่อสายตาใกล้เข้ามาทุกที หญ้ารู้สึกว่าตัวเองลืมหายใจ วินาทีนั้นดูเมือนโลกทั้งโลกจะหยุดหมุน

วูบหนึ่งหล่อนนึกกลัวขึ้นมาดื้อๆ หันหลังวิ่งหนีเลยดีไหมก็หล่อนคอยเขามาทั้งชีวิต โหยหาเขามาตลอดเวลา ทุ่มเทให้หมดแล้วทั้งหัวใจ จะหนียังไงก็คงไปได้แต่ตัว แต่หัวใจ…หญ้าไม่มีทางหนีเขาไปไหนได้เลย

หากเขาจะหัวเราะเยาะหากเขาจะเดินหนีไปจนสุดโลกเพียงรู้ว่าผู้หญิงที่เขาตามมาคือใครที่แสนจะธรรมดาคนนี้ หญ้าก็พร้อมแล้วที่จะรับรู้ความเสียใจใหญ่หลวงนั้น

หญ้ารู้สึกเพียงลมที่พัดมาปะทะใบหน้านั้นช่างร้อนผ่าวผิดปกติขณะที่มือไม้เย็นเฉียบ  ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองรัวเป็๞กลองเพลแล้วร่างสูงๆ คอเชิดๆ ที่คุ้นตาคุ้นใจนั้น ก็ก้าวลงจากรถมา เขาเห็นหล่อนเกือบจะทันที ด้วยหาดที่ว่างเปล่ายามโพล้เพล้นี้  ไม่มีใครอื่นนอกจากคนที่โหยหาความรักอย่างหล่อน

หญ้าเห็นเขาชะงักนิดหนึ่งดวงตาคมกริบคู่นั้นเบิกกว้าง แล้วขายาวๆ ก็ก้าวใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา

ไม่มีคำพูดใดๆนอกจากรอยยิ้มสดใสที่หญ้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในชีวิต จนเขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ใกล้แค่เอื้อมมือ๱ั๣๵ั๱ได้

หญ้าอยากร้องไห้เต็มกำลังเมื่อเห็นอะไรบางอย่างแวววาวอยู่ในดวงตาคู่นั้น บางอย่างที่ทำให้หัวใจเคว้งคว้างของหล่อนอบอุ่นขึ้น บางอย่างที่หญ้ารอคอยมานานแสนนาน

หญ้าคงไม่ต้องรออีกแล้วละ!!!

                                                                          จบแล้วนะจ๊ะ

                                                             ขอเพียงรอยยิ้มจากผู้อ่าน พอใจแระ