Chapter 3
แต่งโดย:Belive13
.
# Write Part #
“คุณจะพาผมไปไหน? ผมไม่มีเวลาใช้เล่น ๆ เหมือนคุณหรอกนะ”
“เงียบเถอะวะ อันนั้นมันก็เื่ของมึง”
“แต่คุณทำแบบนี้มันไม่ถูก คุณเสือ”
ชายวัยรุ่นขมวดคิ้วเป็ปมเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจในการกระทำอีกคนว่าเหตุไฉนถึงต้องทำแบบนี้?เพื่ออะไร? ดูเหมือนว่าตนจะถูกลากให้มาสถานที่รกร้างซึ่งน้อยคนนักที่จะเห็นกลิ่นบุหรี่เริ่มโชยมาปลายจมูก จึงทำให้คนที่ถูกลากยกมือขึ้นมาปิดจมูกทันที
“ปัญญาอ่อนกลิ่นแค่นี้ไม่ทำให้มึงตายหรอก”
“…”
เขาจะรู้อะไรบ้างว่าคนที่เอามือยกปิดจมูกของตนเองนั้นโคตรไม่ชอบกลิ่นบุหรี่เป็เอามากเหม็นจะตาย ไอคนสูบมันก็สูบจัง ไม่รู้สึกเหม็นและเป็ที่รังเกียจของคนอื่นรึไงวะ?
“วันนี้กูจะให้มึงทำอะไรดี? ใช้ปากให้กูเหมือนเดิมอีกรอบดีมั้ย?รูปมึงจะได้ดัง ๆ”
“บอกว่าไม่ทำ แล้วเมื่อตอนนั้นคุณทำใช่มั้ย? คุณทำทำไม?”
“คิดว่ากูทำเหรอ? มีสมองแต่ทำไมโง่วะ เพราะแบบงี้ไงมึงถึงตามคนไม่ทัน”
“แล้วถ้าไม่ใช่คุณทำ แล้วใครกันล่ะที่ทำ? ผมมีเื่กับคุณคนเดียวมากกว่า”
ไม่แปลกหรอกที่เขาจะคิดแบบนี้เคสนี้หนักสุดแล้วคนอื่นก็แค่จ้างให้เขาทำการบ้านแล้วนี่อะไรมีแต่มาระรานเขา เผลอ ๆ อาจจะระรานคนอื่นๆด้วย แต่เขาค่อนข้างหนักทำไมถึงโชคร้ายมาลงที่เขาล่ะ?
สายตาดวงกลมมนมองภาพตรงหน้าและบริเวณรอบ ๆ อย่างไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงถูกลากให้มาสถานที่แบบนี้สถานที่ที่มันรกร้างห่างจากตึกอาคารเรียนค่อนข้างไกลพอควร ณที่ตรงนี้ดูเหมือนจะเป็ตึกที่มีสภาพเก่า มันเป็แหล่งมั่วซุ่มชัดๆ...
“พอเถอะครับ ผมว่ามันไม่...”
*ผลัก*
พูดยังไม่ทันขาดคำคนที่กำลังร้องขอกลับถูกผลักให้เข้าไปอยู่ในห้องอะไรบางอย่างตามด้วยเสียงปิดประตูข้างในไม่ได้มีแค่งาข้าว แต่ยังมีคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างหน้าเขา...
“ไอเชี่ยนี่เหรอที่มันทำให้มึง?”
“เออ มันขายให้กูอยู่ พวกมึงไม่ลองบ้างเหรอ?กูว่ามันก็ใช้ปากเก่งสงสัยรับงานเรื่อยๆ”
“มึงไองาใช่มั้ย?”
“…”พยักหน้าพร้อมกับไม่เข้าใจ
นี่เขาจะโดนอะไร?คนพวกนี้มันทำไมกัน? วันนี้ควรเป็วันที่ดีสิ วันสุดท้ายของการเรียนเชียวนะ...ขอร้องล่ะปล่อยให้เขาได้มีชีวิตดี ๆ เหมือนคนอื่นจะได้มั้ย?
และแล้วดูเหมือนคนกลุ่มนั้นที่มีกัน2-3 คนก็เริ่มเดินก้าวเข้ามาทางเขางาข้าวใกับการกระทำจึงรีบถอยหลังทันทีหลังจากที่สายตาดวงกลมมองผ่านกระจกเลนน์เว้าแต่แล้วแผ่นหลังกลับถูกชนเข้าให้ ซึ่งข้างหลังก็คือเสือเขาถูกขาหน้าแข้งผลักดันให้เข้าไปข้างหน้าทันที
ไม่นานนักชายปริศนาสามคนก็ได้หยุดอยู่ตรงหน้าเขาคนแรกนั่งยอง ๆ พร้อมกับใช้มือจับหลายคางของชายที่ดูเหมือนขาดสารอาหารจนใบหน้านั้นเบ้เหยเกด้วยความเจ็บตรงปลายคาง
“เชี่ย ทำบ่อยเหรอวะ? อย่างมันน่ะนะ? เด็กเรียนรึขายตัว” เขาพูดพลางใช้มือบังคับปลายคางให้ขยับตามทิศทางแรงมือจึงทำให้งาข้าวรีบจับหลังมือของคนที่กระทำทันทีพร้อมทั้งพยายามส่ายหน้า
“กูว่าทั้งสอง” เพื่อนหนึ่งในสามพูดเสริม
“พวกมึงก็รีบ ๆ เอามาให้กูได้ละ อุตส่าห์ทำตามสัญญา”
เสือพูดก่อนที่พวกมันจะเริ่มโยนอะไรบางอย่างส่งให้หลังจากที่เสือกำลังจะเดินออก มือเล็กหยาบกร้านก็เริ่มจับไปที่ขาของเขาทันทีสถานการณ์นี้มันไม่ใช่เื่เล่น ๆ แล้ว
“คุณจะไปไหน?”
“เื่ของกู”
“อย่าไปนะครับ”
“ทำไมกูต้องทำตามมึงด้วย?”
“คุณพาผมให้มาทำเรื่อ-”
“พูดมากไอสัส รีบ ๆ ทำให้พวกกูสามคนจะได้จบ ๆ” ระหว่างนั้นเขาก็บีบปลายคางให้ใบหน้านั้นหันกลับมามองจังหวะนั้นจึงทำให้เสือรีบเดินออกไปจากที่ตรงนั้นด้วยความสนุกเวลาที่ได้เห็นอีกคนสั่นกลัวเหมือนลูกหมา
“ไม่ ไม่ทำปล่อย”
“จับล็อค เสือมึงไปได้ละเดี๋ยวจะมีคนสงสัย”
“โอ๊ย อย่าทำ ไม่เอา ไอเหี้ยหยุด!” ไหน ๆก็มาถึงขั้นนี้แล้วเขาไม่จำเป็ต้องพูดครับอีกต่อไป
คิดดูสิคนตัวใหญ่ ๆสามคนรุมจับคนตัวผอมแค่คนเดียวมันจะขนาดไหน? แทบจะไม่มีแรงสู้เขาเริ่มตะเกียกตะกายดิ้นไปมาไม่ยอมให้ชายทั้งสามจับ ผลสุดท้ายมันก็ไม่รอด
“หยุดดิ้นดิวะ รำคาญ”
พูดจบชายคนนั้นก็ได้ต่อยเข้ามายังท้องทันทีงาข้าวจุกจนเบ้หน้า ร่างนั้นถูกลากให้ไปที่ไหนสักที่นี่มันอะไรอีก...กลิ่นควันบุหรี่ที่มาจากสามคนนี้ทำให้เขาเวียนหัวแทบจะอ้วกอยู่แล้ว
ขอเถอะ ใครสักคนนึง...ชีวิตของเขามีค่าแค่นี้จริงๆ น่ะเหรอ?
*ผลัก*
แผ่นหลังคนถูกกระทำโดนชนเข้ากับผนังอย่างแรงก่อนที่ใบหน้าจะถูกจับบีบแก้มให้เงยหน้าขึ้นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือแก่นกายของทั้งสามคนกำลังพยายามดุนดันให้เข้าปากงาข้าวได้แต่เม้มริมฝีปากแน่นแม้จะถูกบีบแก้มอยู่
“มันไม่ยอมเปิดว่ะ”
“บีบอีก อ้าปากสิครับ วันสุดท้ายแล้วก็ช่วยทำให้พวกกูหน่อย”
“อื้อ! ไอ่ อ่อยอู!”
“กูบอกให้เปิดปาก!”
*เพี้ยะ!*
มือหนาลั่นมือไปตบหน้าทันทีจนทำให้ใบหน้าคนที่ถูกตบเบือนหันเหไปอีกทิศทันที และแล้วแท่งกลางกายปลายหัวก็ถูกดันเข้าไปในโพรงปากเป็ที่เรียบร้อยแน่นอนว่าในใจของคนร่างเล็กกำลังบ่นก่นด่าพร้อมกับน้ำตาที่ค่อย ๆไหลเล็ดออกมาจากเบ้าด้วยความคับปากของที่มันอยู่ข้างใน
“เชี่ย ปากแม่งนุ่มไอบาส”
“รีบ ๆ แตก กูจะได้เอาเข้า” บาสบอกพร้อมกับจับล็อคใบหน้าคนที่กำลังใช้ปากไม่ให้ขยับไปไหน
“เออ ก็อยากลองแล้ว เอาแม่งมันเลยมั้ย? ถ้าเป็ผู้หญิงก็ไม่ยั้งแน่ไอเชี่ยนี่เสือกเป็ผู้ชาย”
“เซมว่ะ เสียดาย อื้ม งาข้าวปากมึงนุ่มจังวะ”
งาข้าวขยะแขยงในสิ่งที่ตัวเองกำลังพบเจอน่าสมเพช...ศักดิ์ศรีของเขาไม่เหลือแล้วจริง ๆ หรือว่านี่จะเป็โชคชะตาของเขา?ใครเป็คนกำหนด? ได้โปรดเถอะ...ขอเพียงแค่ให้เขารอดได้มั้ย?
“อ๊อก!...”
ชายวัยรุ่นด้วยใบหน้าที่เหยเกกำลังพยายามผลักดันออกทว่าดูเหมือนมือที่กอบกุมกลุ่มผมของเขาออกแรงดันให้เข้าหาอวัยวะตรงหน้าเสียได้ไม่แปลกที่จะเกิดเสียงเช่นนี้ขึ้น
“เห้ย มึงทำไมอ๊อกแล้วราม” บาสพูดพลางหัวเราะออกมา
“ก็ขนาดกูมันใหญ่” รามพูดบอกพร้อมกับซอยเข้าไปข้างในโพรงปากถี่ๆ
บางทีชีวิต...มันก็คงทำได้แค่นี้
แต่โชคชะตามันก็ไม่ได้เลวร้ายสำหรับเขา
เพราะดูเหมือน...ใครสักคนนึงกำลังทุบประตู
*ปึง*
*ปึง!*
*ปึง!!*
“เห้ย! ทำเหี้ยไรกันวะ?”
20K
![เทพยุทธ์ล้างสวรรค์ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1716880919_30815303.webp)
![[จบ] ปลุกตำนานเทพยุทธ์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734091024_52065864.webp)