สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

9.ครืดดดด ครืดดดด"คุณแก้วครับโทรศัพท์" ฉันเงยหน้าจากไอแพดแล้วหันหน้าไปทางหมอที่กำลังชูโทรศัพท์ฉันขึ้น หน้าจอสว่างจ้าตัวหนังสือเด่นชัด แม่สุดที่รักของฉันเอง มีเรื่องอะไรหรือป่าวเพราะปกติแม่ไม่เคยโทรมาดึกๆดื่นๆขนาดนี้ ฉันวางไอแพดลงจากนั้นก็เอื้อมมือไปรับโทรศัพท์จากหมอมากดรับสาย"ค่ะแม่ คิดถึงแก้วหรอคะ ทำไมโทรมาซะดึกเชียว" ฉันทิ้งตัวลงนั่งข้างๆหมอ สายตาคุณหมอเอาแต่จ้องทีวี ซีรี่ย์เกาหลีสุดน่ารักฉันเห็นหมอตั้งใจดูมาพักใหญ่แล้ว ส่วนฉันก็นั่งแก้ไขต้นฉบับเพื่อเอากลับไปส่งพี่เอื้อให้ทันเวลา มาเที่ยวคราวนี้สุดคุ้ม สุดฟินจริงๆ งานราบรื่นหัวใจพองโต แจ่มว้าวมากๆ"แค่ก แค่ก เอิ่ม ทำอะไรอยู่ลูก" เสียงแม่ดูแปลกไป แถมยังมีเสียงอาการไอกระเสาะกระแสะแทรกเข้ามาอีกด้วย"แม่คะ แม่ไม่สบายใช่มั้ย ไปหาหมอหรือยังคะ " นับครั้งได้ที่แม่จะป่วย แม่เป็นคนแข็งแรงตรวจสุขภาพอยู่ตลอด ทำไมมาคราวนี้ถึงได้ป่วยแบบนี้ล่ะ"แม่กินยาเข้าไปแล้วลูก เป็นไงบ้าง เห็นอัพรูปลงไอจี เที่ยวสนุกมั้ย " แม่ฉันอินเทรนด์นะจะบอกให้"สนุกค่ะ สนุกมากด้วย แก้วรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย" ประโยคสุดท้ายฉันแอบชำเลืองหางตามองคนที่กำลังติดซีรี่ย์แวบนึงก่อนที่จะหันกลับมา "แค่ก แค่ก อย่าลืมบอกแม่นะว่ารับปริญญาเมื่อไหร่ แม่บอกแล้วว่าแม่จะไปใครก็ห้ามแม่ไม่ได้ " รู้สึกเป็นห่วงแม่จังเลย ได้ยินเสียงไอแล้วใจไม่ดี ถึงมันจะแค่อาการของไข้หวัดธรรมดาก็เถอะ "แม่คะ ถ้าไม่ดีขึ้นแม่ต้องไปหาหมอนะคะ แล้วพ่อไม่อยู่หรอคะ หรือว่าแอบออกมาโทรห้องพระ " อย่างที่บอกแม่ไม่เคยโทรมาหาฉันตอนดึกๆแบบนี้ เวลาที่นู่นกับที่นี่จะต่างกันมาก มีบ้างเป็นครั้งคราแม่จะสวดมนต์ทุกคืน บางคืนก็จะมานั่งสมาธิในห้องพระก็เลยแอบโทรมาหาฉันบ้าง "พ่อไม่อยู่หรอกลูก ไปญี่ปุ่นสามวันแล้ว อีกหลายวันกว่าจะกลับ" "พ่อรู้หรือป่าวว่าแม่ไม่สบาย" "พ่อเขางานยุ่ง แค่ก แค่ก แม่ไม่อยากกวน เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะลูก แก้วจะได้พักผ่อน " พ่อก็เป็นแบบนี้ตลอด เรื่องงานต้องมาก่อนเสมอ ในใจของฉันตอนนี้เป็นห่วงก็แต่อาการป่วยของแม่ อยากกลับไปหาท่านดูแลท่านแต่ก็กลับไปไม่ได้ ฉันเหมือนคนไม่มีบ้านมานานมากแล้ว ช่วงปิดเทอมคนอื่นเขาจะกลับบ้านไปหาพ่อแม่ ส่วนฉันหน่ะหรอก็นั่งมองคนอื่นตาละห้อย บางครั้งก็แอบร้องไห้บ้าง ไม่มีใครมาสงสารฉันหรอก ฉันต้องเข้มแข็งเพราะเลือกที่จะออกมาจากบ้านหลังนั้นแล้ว ฉันมันลูกไม่รักดีอย่างที่พ่อเคยบอก ปล่อยให้เขาอยู่กับธุรกิจพันล้านของเขาไปเถอะ ฉันไม่อยากได้อยู่แล้วธุรกิจบ้าๆแบบนั้น ฉันไม่ต้องการมันเลยสักนิด มันแย่งความรักความอบอุ่นของฉันกับแม่ไปจนหมด "แม่ก็พักผ่อนเยอะๆนะคะ แก้วเป็นห่วงแม่นะ แก้วรักแม่นะคะ " ฉันกดวางสายก่อนที่ล้มตัวลงนอนเอาศรีษะหนุนไปที่ต้นขาของหมอ หมอหยิบรีโมทขึ้นมาก่อนที่จะกดเบาเสียงทีวีลง"เป็นอะไรหรือป่าวครับ ดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย" มือนุ่มๆของหมอเกลี่ยเส้นผมของฉันให้ออกจากใบหน้าเบาๆ ฉันไม่ได้ตอบอะไรนอกจากหันหน้าเข้าหาหน้าท้องของหมอแล้วหลับตาลง อยากพักอยู่ตรงนี้สักแป๊บ ไม่ได้ทะลึ่งแต่แค่อยากนอนอยู่แบบนี้ "แก้วคิดถึงแม่ค่ะ ""แม่คุณแก้วอยู่ที่ไหนครับ พรุ่งนี้เดี๋ยวผมพาไปก็ได้ " "แม่อยู่อังกฤษกับพ่อค่ะ แก้วไม่ได้กลับไปหาแม่หลายปีแล้ว " "เป็นอะไรหรือป่าวครับ ดูน้ำเสียงไม่ค่อยดีเลย" ฉันอยากร้องไห้ ฉันอยากระบายสิ่งที่มันอัดอั้นอยู่ภายในใจให้ใครสักคนรับฟัง ฉันพยายามเข้มแข็งมาตลอด แต่ใครจะรู้ว่าฉันก็ต้องการใครสักคนเข้ามาปลอบฉันเวลาที่ฉันแย่ ฉันพยายามทำตัวให้เข้มแข็งต่อหน้าคนอื่น แต่พอกลับมาถึงห้องฉันก็นั่งร้องไห้คนเดียว มันแย่มากนะ ฉันโหยหาความรักความอบอุ่นมาตลอด ไม่มีใครให้ฉันได้เลยแม้แต่ครอบครัว"ฮึก หมอ แก้ว ฮึก " "คุณแก้ว ""แก้วแย่ค่ะ แก้วไม่ไหวแล้วจริงๆ "..................................ผมไม่อาจทนเห็นภาพคนตัวเล็กที่กำลังนอนร้องไห้สะอึกสะอื้นได้อีกต่อไป หลังจากที่เธอวางสายเธอก็ล้มตัวลงนอนเอาศีรษะมาหนุนที่ขาของผม ผมชอบที่เธอขี้อ้อน เธอน่ารักในแบบของเธอไม่มากจนเกินไป แต่ผมก็อยากให้มากขึ้นเรื่อยๆ ผมจับร่างเล็กที่กำลังสะอื้นให้ลุกขึ้นนั่งเพราะกลัวว่าจะหายใจไม่ออก ดวงตาคู่สวยที่ผมชอบมองตอนนี้เปรอะเลอะไปด้วยคราบน้ำตา ผมใช้นิ้วมือเกลี่ยเช็ดให้เธอเบาๆ แต่มันก็ยังไม่หยุดไหล ผมไม่รู้ว่าเธอมีเรื่องอะไรคับแน่นอยู่ในใจ คงไม่ไหวแล้วจริงๆ ดูภายนอกเธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง แต่ถ้าได้สัมผัสได้อยู่ใกล้จะรู้ว่าเธออ่อนโยนและน่าทะนุถนอมมาก "ร้องไห้ทำไมครับ " "มันเยอะไปหมด แก้วไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหนดีเลยค่ะหมอ " มันคงหนักมากสำหรับเธอ "พร้อมเมื่อไหร่ค่อยเล่าให้ฟังก็ได้ครับ แต่ว่าตอนนี้หยุดร้องไห้ก่อนดีกว่า ผมไม่ชอบเลยเวลาที่คุณร้องไห้" ผมชอบเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของเธอมากกว่า "เวลาที่แก้วอยู่ใกล้หมอ แก้วรู้สึกสบายใจ มันอธิบายไม่ถูกเหมือนกัน ในสายตาหมอแก้วอาจจะดูเป็นผู้หญิงใจง่าย แต่แก้วอยากให้หมอรู้เอาไว้ แก้วไม่เคยทำแบบนี้กับผู้ชายคนไหนมาก่อน หมอคือผู้ชายคนแรกที่แก้วเข้าหา ขอโทษนะคะที่เอาตัวเองมาเป็นภาระหมอ " ทำไมเธอช่างน่าสงสารแบบนี้ สายตาของเธอมันฟ้องว่าเธอกำลังทุกข์ใจ เธอกำลังอ่อนแอและต้องการที่พึ่งเป็นอย่างมาก ผมจะปล่อยเธอไปได้ยังไง ในเมื่อผู้หญิงคนนี้เข้ามามีบทบาทกับหัวใจของผมเข้าให้แล้ว จะให้ผมปล่อยเธอไปได้ยังไงอีก"ถ้าอย่างนั้น ก็อยู่แบบนี้ไปตลอดสิครับ อยู่ใกล้ๆผม คุณแก้วจะได้สบายใจ " "หมอคะ ชีวิตแก้วไม่มีอะไรเลย ผู้หญิงอย่างแก้วไม่คู่ควรกับหมอหรอกค่ะ มีผู้หญิงที่ดีและเพรียบพร้อมรอหมออยู่เป็นหางว่าว อย่ามาทนอยู่กับผู้หญิงปัญหาชีวิตเยอะวุ่นวายแบบแก้วเลยนะคะ" "คุณเข้ามาทำให้ผมหวั่นไหว จะมาหนีแบบนี้ไม่ได้ ความจริงแล้ววันนี้ผมตั้งใจพาคุณไปดูพระอาทิตย์ตกดิน แต่อากาศมันไม่เป็นใจ แผนผมก็เลยล่ม ""แผน " "ใช่ครับ ""หมอมีแผนอะไรคะ ""คบกันนะ " ผมใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของเธอขึ้นมาสบตา ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ที่จริงผมกะว่าจะหาแผนใหม่ แต่ไม่ทันซะแล้วช้าไปเดี๋ยวจะเสียใจไปซะก่อน เวลานี้นี่ล่ะเหมาะที่สุด รุกเร็วแล้วจะได้ผลเร็ว"ว่าไง ผมรอคำตอบอยู่" นี่แค่ขอคบยังรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้ถ้าขอแต่งงานไม่ฉี่ราดเลยหรอวะ"หมอพูดจริง""มาถึงขนาดนี้แล้ว ว่าไง คบไม่คบ ไม่คบนี่เสียน้ำใจนะ" ผมพูดเย้าเธอก่อนที่จะใช้นิ้วเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้เธออีกรอบ"มีแบบนี้ด้วย เอาไงดีน้า" เธออมยิ้มพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เวลานี้มาเล่นตัว "นับ หนึ่งถึงสิบ ถ้ายังไม่ตอบ จะจับปล้ำ""เฮ้ย แบบนี้ก็ได้หรอ โหดอ่ะ ""หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ""ไวไปแล้วค่ะหมอ""หก เจ็ด แปด เก้า ""คบค่ะ ตอบแล้ว คบ คบ คบ " ดีใจเป็นบ้า ขอผู้หญิงคบสำเร็จแล้วโว้ย"พรุ่งนี้ไปเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมของคุณแล้วขนของมาอยู่ที่ห้องของผมเลยนะ" "อ่อยแรง ""หมอนข้างพร้อมทำงานเสมอครับ " .....................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.9 คบกันนะ

นิยายแนะนำ

สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.9 คบกันนะ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้