****
หลังจากเหตุการณ์ในลานประลอง คิมยูจินรู้สึกว่าทุกสิ่งเริ่มซับซ้อนขึ้น เขารู้ดีว่าพลังที่เขาแสดงออกไปในวันนี้ได้ดึงดูดความสนใจจากหลายๆ ฝ่าย ไม่เพียงแต่ชาวบ้านที่มองเขาด้วยความชื่นชม แต่ยังรวมถึงผู้ฝึกปราณในหมู่บ้านนี้ด้วย เขาต้องเตรียมพร้อมเผชิญกับสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น
ค่ำคืนนั้น เมื่อยูจินกลับไปที่หุบเขา เขารู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่ปกติ อากาศรอบตัวดูเหมือนจะหนักขึ้นและเงียบเกินไป สายลมที่เคยพัดเบาๆ ก็หยุดนิ่ง เขารู้สึกถึงพลังปราณที่แฝงอยู่ในอากาศ ความรู้สึกนี้ทำให้เขาตื่นตัวทันที
"มีใครอยู่ที่นี่หรือ?" ยูจินกล่าวออกมาอย่างระมัดระวัง เขาไม่ได้รับคำตอบ แต่ความรู้สึกนั้นกลับยิ่งทวีความชัดเจนขึ้น ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังมองเขาอยู่จากเงามืด
ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นจากด้านหลังต้นไม้ใหญ่ เงานั้นค่อยๆ ก้าวออกมาและเผยให้เห็นร่างของชายชราผู้หนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นักพรตเก่าแก่ ใบหน้าของเขามีริ้วรอยแห่งกาลเวลา แต่ดวงตาของเขากลับสดใสและคมกริบ ราวกับสามารถมองทะลุถึงจิติญญาของคนอื่นได้
"เ้าคือคิมยูจินใช่หรือไม่?" ชายชราถามด้วยน้ำเสียงที่แ่เบาแต่แฝงไปด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่
ยูจินมองชายชรานั้นอย่างสงสัย เขารู้สึกได้ถึงพลังปราณที่แฝงอยู่ในร่างกายของชายผู้นี้ มันเป็พลังที่ลึกซึ้งและซับซ้อนมากกว่าที่เขาเคยเจอมาก่อน "ใช่ ข้าคือคิมยูจิน ท่านเป็ใครกัน?"
ชายชรายิ้มเล็กน้อย "ข้าเป็แค่นักพรตเร่ร่อน ผู้เดินทางเพื่อศึกษาความรู้จากทั่วทุกมุมโลก แต่วันนี้ข้ามาที่นี่เพราะข้ารู้สึกถึงพลังที่เ้าแสดงออกมาในหมู่บ้าน ข้าไม่เคยััพลังปราณเช่นนี้มาก่อน มันเป็พลังที่แตกต่างจากสิ่งที่ข้าเคยรู้จัก"
ยูจินระวังตัวมากขึ้น แม้ว่าชายชราจะดูเหมือนไม่มีเจตนาร้าย แต่เขาก็รู้สึกว่าชายผู้นี้มีพลังอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ "ท่าน้าอะไรจากข้า?" ยูจินถามตรงๆ
"ข้าไม่ได้้าสิ่งใดจากเ้า" ชายชราตอบอย่างใจเย็น "แต่ข้าสนใจในพลังของเ้า ข้ารู้ว่าเ้ามีความสามารถที่เกินกว่าคนทั่วไป ข้าััได้ถึงพลังที่เ้ามีในตัว พลังปราณัที่เ้าใช้มันไม่ธรรมดา ข้า้ารู้ว่าเ้ามาจากที่ไหน และใครเป็ผู้สอนเ้าถึงการควบคุมพลังนี้"
ยูจินนิ่งไปชั่วขณะ เขาไม่คาดคิดว่าจะมีใครสามารถระบุได้ว่าเขามีปราณัในร่างกาย และการที่ชายชราผู้นี้รู้เกี่ยวกับพลังของเขาก็ยิ่งทำให้เขาสงสัย "ข้าได้พลังนี้มาด้วยความบังเอิญ แต่ข้าไม่มีครูหรืออาจารย์ ข้าฝึกฝนด้วยตัวเอง"
ชายชราพยักหน้าเบาๆ "เช่นนั้นหรือ เ้าสามารถควบคุมพลังที่ยิ่งใหญ่นี้ได้โดยไม่มีผู้ชี้แนะ แสดงว่าเ้ามีพร์อย่างแท้จริง แต่เ้าก็ต้องระวังด้วย พลังที่ยิ่งใหญ่มักจะดึงดูดความสนใจจากผู้ที่้ามัน ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีเจตนาที่ดีเช่นข้า"
ยูจินรู้สึกถึงความจริงในคำพูดของชายชรา เขารู้ว่าพลังปราณัในตัวเขาเป็สิ่งที่หายากและมีค่ามาก อาจจะมีผู้คนมากมายที่้าหรือทำลายพลังนี้เพื่อประโยชน์ของตนเอง
"ข้าจะจำคำของท่านไว้" ยูจินตอบด้วยความเคารพ แม้จะยังไม่แน่ใจในเจตนาของชายชรา "ท่านมีอะไรที่อยากจะบอกข้าอีกหรือไม่?"
ชายชรายิ้มอย่างอบอุ่น "ข้าเพียง้าเตือนเ้าเท่านั้น แต่หากเ้าอยากจะเรียนรู้เพิ่มเติม ข้ามีสถานที่แห่งหนึ่งที่อยากจะแนะนำ เป็ที่ที่เต็มไปด้วยความรู้และปัญญาจากนักพรตทั่วทุกสารทิศ เ้าจะได้พบกับผู้คนมากมายที่มีความสามารถเช่นเ้า และบางทีเ้าอาจจะได้ค้นพบวิธีที่จะควบคุมพลังของเ้ามากขึ้น"
"ที่ไหน?" ยูจินถามด้วยความสนใจ
"หอคัมภีร์แห่งา มันตั้งอยู่ในเทือกเขาทางทิศเหนือ ที่นั่นมีคัมภีร์โบราณและวิทยายุทธ์มากมาย เ้าจะได้พบกับสิ่งที่เ้าไม่เคยรู้มาก่อน และบางทีอาจจะได้คำตอบสำหรับคำถามที่เ้ายังไม่ได้รับคำตอบ"
ยูจินคิดอยู่ชั่วครู่ เขารู้ว่าการเดินทางไปยังหอคัมภีร์แห่งาอาจเป็โอกาสที่ดีสำหรับเขาในการพัฒนาความสามารถและเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกใบนี้ "ข้าขอบคุณท่านสำหรับคำแนะนำ ข้าจะพิจารณาและเตรียมตัวสำหรับการเดินทางนั้น"
ชายชรายิ้มอย่างพอใจ "ดีแล้ว ข้าหวังว่าเราจะได้พบกันอีกในสักวันหนึ่ง จงรักษาตัวให้ดีและระวังในสิ่งที่เ้าจะพบเจอในอนาคต" หลังจากนั้น ชายชราก็หายตัวไปในความมืด ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน
ยูจินยืนอยู่เพียงลำพังในความเงียบของหุบเขา เขารู้ว่าการเดินทางของเขายังอีกยาวไกล และอาจจะต้องเผชิญกับอุปสรรคอีกมากมาย แต่เขาก็รู้สึกมั่นใจว่าพลังที่เขามีอยู่ในตัว จะเป็เครื่องมือที่ช่วยให้เขาผ่านพ้นทุกสิ่งได้สำเร็จ
ด้วยความมุ่งมั่นใหม่ที่เกิดขึ้นในใจ ยูจินตัดสินใจที่จะเริ่มต้นการเดินทางไปยังหอคัมภีร์แห่งา เพื่อตามหาคำตอบและฝึกฝนพลังของเขาให้ถึงขีดสุด