เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นเจ้าของที่ดินในยุค 90 [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]

        คนที่รู้สึกตื่นเต้นไม่ได้มีเพียงสองสามีภรรยาตระกูลซูซูอินก็ไม่สามารถสงบจิตสงบใจได้เช่นกัน

        คนที่ใช้ชีวิตมาสองชาติภพอย่างเธอ อีกไม่นานก็จะได้เจอญาติที่เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดแล้ว

        เมื่อชาติก่อนคนจากตระกูลหลิงและตระกูลอู๋ไม่ค่อยมีใครชอบเธอไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็มักถูกมองว่าเป็นเด็กกระโดกกระเดก ออกงานไม่ได้หากเป็นการถูกปฏิบัติในระดับเล็กน้อยก็มักจะถูกถอนหายใจใส่ ระดับกลางคือถูกเพิกเฉยและระดับรุนแรงคือถูกเยาะเย้ย ในขณะที่เธอไม่ได้รับความสนใจจากคนรอบข้างหลิงเมิ่งกลับดึงความสนใจจากผู้คนได้อย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะทำอะไรก็มีแต่คนชื่นชม

        หลิงเมิ่งพูดต่อหน้าน้าสะใภ้ของเธอโจวกุ้ยฮวาว่าอ้วนขึ้นนั่นเป็นนิสัยตรงไปตรงมาของเธอที่คนนอกไม่เคยเห็นหรือไม่ว่าโทรศัพท์และกระเป๋าจะออกสีใหม่หรือแบบใหม่ เธอก็จะอยากได้หายใจฮึดฮัดด้วยความไม่พอใจ มองเงินเหมือนเป็นปุ๋ยคอก

        ปากคนเรามีสองประเภท สามารถหาคำอธิบายในมุมที่แตกต่างกันได้เสมอ

        ในใจของซูอินเปรียบดังกระจกเงา หากสืบสาวถึงแก่นแท้อาจไม่พ้นเหตุผลที่ว่าตระกูลหลิงมีเงินท่าทีที่อู๋อู๋แสดงออกต่อเธอกับหลิงเมิ่งแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดเหยียบย่ำเธอเพื่อยกหางหลิงเมิ่งให้ได้รับผลประโยชน์

        เธอก็พอจะเข้าใจแต่หากเป็นคนปกติก็คงไม่อยากปะปนอยู่กับคนที่น่ารังเกียจเช่นนั้น

        ได้กลับมาเริ่มใหม่อีกครั้ง ครอบครัวและญาติพี่น้องใหม่ซูอินคาดหวังว่าตนเองจะมีจุดเริ่มต้นที่ดี

        ก่อนที่สองสามีภรรยาตระกูลซูจะมาหนึ่งวัน ซูอินเล่าสถานการณ์ให้พี่หงฟังแล้วว่าเธอจะไม่ได้ไปช่วยงานที่ร้านชานมอีก

        ผลการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบรองชนะเลิศออกมาแล้วทีมเกาหลีใต้ที่เป็นม้ามืดและเข้าสู่รอบรองชนะเลิศแพ้ราบคาบให้กับทีมรถม้าจากเยอรมันหยุดอยู่แค่อันดับที่สี่

        เมื่อผลออกมา เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง แต่ก็สมเหตุสมผล

        ในที่สุดทีมเยอรมันก็ชนะ

        ในฐานะทีมฟุตบอลที่เก๋าเกมเกมของทีมเยอรมันแข็งแกร่งราวกับรถม้าที่เป็นเอกลักษณ์ของชาติเมื่อเป็นผู้ชนะที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกในครั้งนี้ถึงแม้ขวัญและกำลังใจของทีมเกาหลีใต้จะเหนียวแน่นมาก อัตราต่อรองของทีมเยอรมันที่เป็นผู้ชนะในครั้งนี้ก็ไม่ได้สูงมากนัก

        แต่เงินต้นของซูอินค่อนข้างสูง หักภาษีแล้วกำไรที่เธอได้ก็เกือบๆสามแสนหยวน

        พนักงานที่มอบรางวัลที่ศูนย์จำหน่ายลอตเตอรี่กีฬายังคงเป็นคนกลุ่มเดิมสายตาที่มองพวกเขาในตอนนี้แตกต่างจากครั้งก่อนที่มองเหมือนว่าพวกเขาเป็นคนบ้าสติไม่ดีมารับเงินรางวัลในครั้งนี้ ซูอินได้รับสายตาชื่นชม

        “สุดยอดมาก”

        “คะแนนก่อนหน้านี้ของทีมเกาหลีใต้ดีมากเลยนะ”

        “ในวันนั้นเหมือนกับว่ามีคนลงเงินเยอะมากว่าทีมเยอรมันจะชนะ”

        “ฉันจำได้ คนที่บนหน้ามีรอยบากไง ตอนที่เดินเข้ามา ฉันตกใจจะแย่นึกว่ามีคนมาปล้น”

        ซูอินยิ้มอย่างมีมารยาทไม่เย่อหยิ่ง เมื่อได้ยินคำพูดนั้นรอยยิ้มของเธอก็นิ่งไปทันที

        พวกเขาคงพูดถึงหลินเฉวียนสินะ

        สิ่งที่เธอเคยพูด ดูท่าอีกฝ่ายจะยอมรับฟัง เมื่อผลการแข่งขันออกมาเขาก็คงได้รับเงินก้อนโตเช่นกัน

        หลังจากกลับชาติมาเกิดซูอินเคยฉีกหน้าหลิงเมิ่งและอู๋อู๋ที่คฤหาสน์ตระกูลหลิง ไปโรงเรียนก็ฉีกหน้าครูที่ปรึกษาหลี่อวี้จือเพื่อนร่วมชั้นซุนเจี้ยน และเธอยังดึงครูใหญ่ลงจากตำแหน่งได้อีกแม้ว่ารูปลักษณ์ของเธอจะดูดีขึ้นมากจนตอนนี้เธอคิดว่าตนเองเป็นสาวน้อยหน้าตาดีคนหนึ่ง ความคล่องแคล่วว่องไวและกล้าหาญรวมถึงการไม่ชอบทำตัวโดดเด่น จึงส่งผลต่อการได้รับความนิยม

        เธอไม่ต่างอะไรกับชาติก่อนที่ไม่ค่อยได้รับความนิยม

        หลินเฉวียนเป็นเพื่อนจำนวนน้อยนิดที่เธอมีตั้งแต่กลับชาติมาเกิด วันนี้เพื่อนของเธอร่ำรวยแล้วซูอินรู้สึกดีใจแทนเขาเช่นกัน

        และยิ่งไปกว่านั้นซูอินรู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนเป็นสิ่งที่ค่อยเป็นค่อยไปไม่มีทางที่คนเราจะมีเมตตาต่ออีกคนโดยไร้เหตุผล เมื่อมีเรื่องดีๆ ย่อมนึกถึงคนอื่นมอบประโยชน์ให้กันอย่างสมเหตุสมผล จะทำให้มิตรภาพระหว่างกันยาวนานยิ่งขึ้น

        ครั้งนี้หลินเฉวียนได้รับเงินความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็คงขยับเข้าใกล้กันมากขึ้นครั้งหน้าหากซูอินมีเรื่องให้เขาช่วยเหลือ ก็คงเอ่ยปากไหว้วานง่ายขึ้น

        เมื่อเข้าใจทุกอย่างแล้ว ในใจของซูอินผ่อนคลายมากขึ้นเธอนำลอตเตอรี่ฟุตบอลออกมาเพื่อเอาไปขึ้นเงิน พนักงานโอนเงินเข้าบัญชีของเธอทันที

        เมื่อรวมกับเงินต้นราวๆ สี่แสนหยวนทำให้เวลานี้ในบัตรของซูอินมีเงินเกือบๆ เจ็ดแสนหยวน

        มีเงินก้อนใหญ่อยู่ในมือ ซูอินก้าวเข้าไปในห้างด้วยความมั่นใจ

        ครั้งก่อนที่รับประทานอาหารร่วมกันซูอินได้ยินจากปากสองสามีภรรยาตระกูลซูว่า ตระกูลซูมีใครบ้างเมิ่งเถียนเฟินก็เคยเล่าให้ฟังอย่างละเอียด

        เธออยากซื้อของขวัญให้ทุกคน

        เธอไม่ใช่พวกที่ซื้อของแพงเพื่อมัดใจคนอย่างหลิงเมิ่งแต่เธอแค่ต้องการแสดงน้ำใจ จึงไม่ได้ซื้อของราคาแพงนักคุณลุงและป้าสะใภ้ต้องทำไร่ทำนา เธอจึงซื้อผ้าขนหนูให้ผืนหนึ่งซึ่งเป็นผ้าฝ้ายแท้น้ำหนักเบา ดูดซับเหงื่อดีบุตรชายคนโตของหล่อนกำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่สาม ซื้อปากกาฮีโร่รุ่นใหม่ล่าสุดให้สักแท่ง…

        และน้องชาย ซูอินรู้ว่าตัวเองมีน้องชายหนึ่งคนสำหรับน้องชายคนนี้ในใจของเธอรู้สึกสับสน เมื่อชาติก่อนการที่บิดามารดาแท้ๆไม่ต้องการเธอก็เพราะน้องชายคนนี้

        ถึงแม้กลับชาติมาเกิดใหม่แล้วและความจริงถูกเปิดเผย แต่คนในชนบทจำนวนมากให้ความสำคัญกับบุตรชายมากกว่าบุตรสาวยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้หลิงเมิ่งก็เคยเล่าถึงน้องชายคนนี้

        หลังจากครุ่นคิดอยู่สามตลบซูอินก็ซื้อหุ่นยนต์ทรานส์ฟอร์เมอร์สหนึ่งตัวให้เขา เป็นสินค้านำเข้าจากญี่ปุ่นมีราคาสูงที่สุดในบรรดาของขวัญทั้งหมด ซูอินไม่ต้องการซื้อของแพงแต่สถานที่ที่เธอมาซื้อ ของเล่นชิ้นอื่นๆ ดูเหมือนผลิตออกมาแบบลวกๆ ไม่ถูกใจเธอเลย

        คำพูดของหลิงเมิ่งไม่ค่อยน่าเชื่อถือเพราะอย่างไรเด็กคนนั้นก็เป็นน้องชายร่วมสายเลือด ซูอินเตรียมใจไว้แล้วว่าหากอีกฝ่ายไม่ใช่คนที่น่ารังเกียจขนาดนั้น เธอก็เต็มใจมอบความปรารถนาดีให้ต่อให้สิ่งที่หลิงเมิ่งพูดเป็นความจริง หากน้องชายคนนี้เป็นเด็กอันธพาลเธอก็คงยึดหุ่นยนต์ทรานส์ฟอร์เมอร์สตัวนี้และคืนสินค้า

        ซูอินมองแขนตัวเองที่มีเส้นเลือดขึ้นจากการออกกำลังกายเมื่อไม่นานมานี้เธอไม่เชื่อหรอกว่าจะรับมือเด็กอายุไม่กี่ขวบไม่ได้

        หลังจากเข้าใจในจุดนี้แล้วมือทั้งข้างซ้ายและขวาของซูอินก็เต็มไปด้วยข้าวของก่อนที่เธอจะเดินซื้อของในห้างสรรพสินค้าต่อไป

        เธอควรซื้อเสื้อผ้าให้ตนเองเอาไว้เปลี่ยนด้วย

        เสื้อผ้าที่เธอสวมอยู่ในตอนนี้นำมาจากตระกูลหลิงตั้งแต่ที่แม่เฒ่าตระกูลหลิงเสียชีวิต อู๋อู๋ก็ไม่เคยซื้อเสื้อผ้าเพิ่มให้เธอเลยโชคดีที่ร่างกายเธอค่อนข้างพิเศษ หลายปีมานี้สูงขึ้นเพียงเล็กน้อยลำตัวด้านข้างแทบไม่ขยายออกเลย

        และจากที่แม่เฒ่าตระกูลหลิงต้องการประหยัดเงินโดยให้เปลี่ยนเสื้อผ้าสองปีครั้ง จึงซื้อเสื้อผ้าใหญ่กว่าปกติหนึ่งเบอร์ให้เสมอดังนั้นในตอนนี้เธอยังสวมเสื้อผ้าเก่าได้อยู่

        ซูอินไม่ใช่คนหลงใหลเพลิดเพลินไปกับวัตถุ แต่ในตอนนี้เธอมีเงินจึงไม่อยากทำร้ายตนเองอีกต่อไป

        ใครบ้างไม่ชอบเสื้อผ้าสวยๆ

        ดังนั้นหลังจากที่เลือกซื้อของขวัญสำหรับการเจอกันให้คนในตระกูลซูแล้วซูอินจึงเริ่มเข้าสู่การซื้อ ซื้อ และซื้ออีกครั้ง

        ตอนนี้เธอดูดี ผิวขาวผ่อง ขายาว รูปร่างอาจไม่ดีมากหน้าอกแบนไปหน่อย แต่สิ่งสำคัญคือเธอผอมเสื้อผ้าส่วนใหญ่ที่ขายอยู่ในห้างสรรพสินค้าไม่มีตัวไหนที่เธอใส่ไม่ได้และไม่ว่าสวมชุดไหนก็ดูดีไปเสียหมด

        ซื้อ!

        เงินที่เพิ่งได้มาสามแสนหยวน และเธอก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินอยู่แล้วชอบชิ้นไหนก็ซื้อ!

        เสียงคมชัดเวลารูดการ์ดทำให้ซูอินยิ่งซื้อมากก็ยิ่งมีความสุขมากเสื้อผ้า รองเท้า รวมไปถึงชุดชั้นในกางเกงชั้นใน ตั้งแต่หัวจดเท้า เข้าๆ ออกๆหากสิ่งไหนถูกใจก็ซื้อ

        ตอนที่เพิ่งออกจากตระกูลหลิง เธอไม่มีเงินติดตัวเลยจึงไม่สามารถซื้อชุดสวยๆ ทำได้แค่สวมเสื้อผ้าตัวเก่า ตอนนี้เธอมีเงินแล้วของที่นำมาจากตระกูลหลิงก็ควรนำไปทิ้งให้หมด

        หากซื้อของเยอะจนถือไม่ไหวจะทำอย่างไรล่ะ ไม่เป็นไรเพราะเธอมีพื้นที่ในห้วงมิติ แค่รอออกจากห้างสรรพสินค้า หาที่ลับตาคนเพื่อเก็บของเข้าไปก็พอ

        แม่สาวน้อยซูที่ไม่กังวลอะไรจึงซื้อ ซื้อ และซื้ออย่างเต็มที่

        แค่ได้ซื้อ เธอก็เดินซื้อของจนเวลาล่วงไปหนึ่งถึงสองทุ่มซูอินถือของขวัญที่ซื้อให้คนในตระกูลหลิงเต็มสองมือกลับมาที่โรงแรมออกกำลังกายอย่างหนักมาทั้งวัน เธอก็ไม่มีเรี่ยวแรงคิดอะไรอีก

        หลังจากอาบน้ำเป่าผมเสร็จก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงด้วยความเหน็ดเหนื่อยทำให้เธอหลับภายในไม่กี่วินาที