เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning

        ทั่วทั้งสนามในตอนนี้ดังกึกก้องไปด้วยเสียงกู่ร้องของนาคาน้ำทั้งเก้าลูเซียสกับแอสเทรียถึงขนาดต้องถอยห่างออกไปตั้งหลักเตรียมรับมือผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆต้องถอยห่างออกจากบริเวณนั้นเพราะเกรงจะถูกลูกหลงไปด้วย เหล่าสัตว์อสูรที่อยู่ในสนามนี้ก็เช่นเดียวกันทันทีที่ได้กลิ่นอายเผ่านาคา พวกมันต่างวิ่งหลบลี้หนีหายแต่ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคงจะเป็นสัตว์อสูรธาตุน้ำ กับตัวที่อ่อนแออย่างสัตว์อสูรชั้นต่ำหากไม่สิ้นสติก็คลุ้มคลั่งจนไม่อาจควบคุมร่างได้

        “นาคาวารี!”

        ลูเซียสสร้างงูน้ำขึ้นพร้อมกันสามสิบตัวและควบคุมให้พวกมันพุ่งเข้าไปหมายจะพันธนาการแจ๊คไว้

        “งูน้ำแค่นี้เจ้ากล้าเรียกพวกมันว่านาคาเชียวเหรอ?นาคาของจริงต้องแบบนี้!”

        แจ๊คเร่งพลังของเขาขึ้นนาคาทั้งเก้าพลันหันมาทางลูเซียสพร้อมกับอ้าปากพ่นน้ำแรงดันสูงออกไป ความรุนแรงของมันตัดผ่าบดขยี้งูน้ำที่เลื้อยเข้ามาสิ้นพลังทำลายล้างถึงระดับที่บังคับให้ลูเซียสต้องกางบาเรียป้องกันตนเองจากการโจมตีนั้นด้วย

        “วิหคสายฟ้า!”

        ลูเซียสวิเคราะห์เหล่านาคาน้ำของแจ๊คและตัดสินใจตอบโต้อย่างรวดเร็วเขาสร้างนกสายฟ้าขึ้นอีกสามสิบตัวให้บนว่อนทั่วท้องฟ้า เมื่อนาคาน้ำทั้งเก้าของแจ๊คพ่นน้ำแรงดันสูงหมายจะทำลายเหล่าวิหคสายฟ้าฝูงนี้ปรากฏว่าการโจมตีแบบเดิมไม่สามารถตามความเร็วของวิหคสายฟ้าได้ทันแม่ทัพใหญ่ยิ้มและพยักหน้าอย่างพึงพอใจที่หลานของตนสามารถมองเห็นจุดอ่อนรวมทั้งการตัดสินใจที่เฉียบขาดในการตอบโต้คู่ต่อสู้กลับไปได้ทันทีลูเซียสชูนิ้วชี้ขึ้นบนฟ้าก่อนจะสะบัดลง ในตอนนั้นเองวิหคสายฟ้าทั้งฝูงก็พุ่งลงจู่โจมพร้อมกัน

        เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!เปรี้ยง! เปรี้ยง!

        เสียงสายฟ้าระเบิดทำลายเป้าหมายดังสนั่นการจู่โจมของวิหคสายฟ้าฝูงนี้นับว่ารวดเร็วและรุนแรงเหมือนห่าฝนฟ้าผ่าที่ระดมตกไปยังเป้าหมายเป็นจุดเดียวผู้ชมทั้งสนามนิ่งอึ้งไม่มีใครเอ่ยสิ่งใดออกมาแม้เพียงครึ่งคำผู้คนมีสมาธิจดจ่ออยู่กับการลุ้นผลลัพธ์ของการโจมตีนี้เมื่อควันจากการโจมตีพัดหายไป ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของผู้ชมคือ นาคาน้ำทั้งเก้าของแจ๊คยังอยู่ในสภาพเดิม! ไม่มีแม้แต่ตัวเดียวที่ถูกทำลายไปจากการโจมตีของฝูงวิหคสายฟ้าไม่มีแต่ส่วนแตกหักเสียหายเลยด้วยซ้ำ!ฝ่ายที่เชียร์ฝั่งแจ๊คถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกผลลัพธ์นี้ทำให้ความมั่นใจของพวกเขาเพิ่มมากขึ้นต่างจากฝั่งของผู้ที่เชียร์ลูเซียส พวกเขาต่างโอดครวญออกมาอย่างเสียดายรับการโจมตีขนาดนั้นไปยังยืนเฉย มันเป็นตัวอะไรกันแน่? หากแต่ในความเป็นจริงแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่คือ ในตอนที่ฝูงวิหคสายฟ้าพุ่งลงมา ลูเซียสได้ควบคุมให้มันพุ่งตกลงมาเขามิได้หมายจะทำลายนาคาน้ำหากแต่ควบคุมให้มันพุ่งโจมตีใส่ผู้ที่ควบคุมนาคาน้ำโดยตรงแต่พริบตานั้นนาคาน้ำทั้งเก้าเลื้อยมาก่อตัวเป็นโดมคุ้มกันแจ๊คไว้ทำให้การโจมตีนั้นพวกมันถูกทำลายไปเกือบครึ่ง หากแต่ที่เห็นอยู่กันครบแบบไร้รอยขีดข่วนนั้นมิใช่อะไรสลับซับซ้อนมันคือผลจากการฟื้นฟูฉับพลัน พวกมันต่างหากที่ฟื้นฟูร่างที่ถูกทำลายเร็วเกินไป! เร็วจนคิดว่ามันไม่เป็นอะไร นั่นเพราะพวกมันเป็นน้ำ! ถูกสร้างขึ้นจากน้ำ! ทำลายเท่าไหร่ก็ฟื้นฟูกลับมาใหม่ได้อยู่ดี!

        “ร้ายกาจจริงๆข้าล่ะหนักใจแทนคุณชายลูเซียสจริงๆ”

        “ทั้งคนทั้งทักษะฟื้นฟูชั่วพริบตาได้เหมือนกันไม่มีผิดเจ้านี่มันเป็นอมตะรึไง? อ้ากกก!”

        “จะเอายังไงต่อล่ะทีนี้?”

        ผู้ชมทั่วทั้งสนามกุมขมับอย่างคิดไม่ตกแทนลูเซียสกับแอสเทรียความแข็งแกร่งของแจ๊คในตอนนี้เล่นเอาความกังวลว่าเขาจะเสียเปรียบเพราะถูกรุมไม่อยู่ในหัวสมองของผู้ชมอีกเลยการเปิดใช้ค่ายกลนาคาเก้าเศียรของแจ๊คยิ่งทำให้เขาคุมความได้เปรียบแม้อีกฝ่ายจะมีถึงสองคน

        “อ๊ะ!!!”

        แอสเทรียเปล่งเสียงอุทานขึ้นมาอย่างตกใจเมื่อร่างของแจ๊คเคลื่อนเข้ามาประชิดโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวยิ่งไปกว่านั้นฝ่าเท้าของแจ๊คยังพุ่งเข้ามาใกล้จนไม่อาจหลบได้ทันหากโดนลูกเตะของแจ๊คในโหมดวอริเออร์ฟอร์ซแอสเทรียเกรงว่าร่างของเธอที่เป็นผู้ใช้เวทย์คงไม่อาจปัดป้องการโจมตีนั้นได้ความเสียหายที่ได้รับยิ่งจะให้เธอเสียเปรียบขึ้นไปอีก

        “หงส์ฟ้าเริงระบำ!”

        บอลธาตุน้ำกับลมของลูเซียสหลอมรวมก่อเกิดเป็นหงส์ฟ้าสง่างามมันสยายปีกสะบัดหางปัดป้องลูกเตะของแจ๊คได้อย่างเฉียดฉิวทั้งยังสะท้อนการโจมตีกลับไปจนทำให้แจ๊คปลิวขึ้นฟ้า

        “กระสุนวารี!”

        ปิ้ว!

        หากแต่เสี้ยววินาทีที่ร่างปลิวขึ้นตามแรงสะท้อนอยู่นั้นแจ๊คได้หมุนตัวรับองศาและยิงกระสุนน้ำสวนกลับ แอสเทรียเห็นการโจมตีสวนนั้นอยู่แล้วหากแต่มันเร็วเกินกว่าที่ความเร็วของเธอจะหลบพ้น แอสเทรียจึงใช้พลังจิตผลักออกไปเพื่อเบี่ยงกระสุนน้ำให้เปลี่ยนทิศทางแต่ห้วงเวลานั้นเองทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าชีวิตของเธอเข้าใกล้ความตายมากกว่าครั้งใดนั่นเพราะด้วยความเร็วและความรุนแรงของกระสุนน้ำที่ยิงออกมาพลังจิตของเธอไม่อาจเบี่ยงรัศมีของมันได้เลยแม้แต่ครึ่งองศา

        วิ้ง!

        แต่ในเสี้ยววินาทีเดียวกันลูเซียสพลันบังคับหงส์ฟ้าม้วนสะบัดหางจนแอสเทรียปลิวไปตามแรงส่งนั้น ทำให้กระสุนน้ำของแจ๊คพลาดเป้าพุ่งเฉียดลำคอของเธอไปอย่างน่าหวาดเสียวแจ๊คที่ปลิวขึ้นไปบนฟ้าเร่งและระเบิดพลังออกมาเพื่อพยุงให้ตนหยุดอยู่กลางอากาศจากนั้นก็ควบคุมนาคาน้ำทั้งเก้าให้พ่นน้ำแรงดันสูงโจมตีใส่ทั้งคู่หมายจะไม่ให้ตั้งตัวหากแต่ลูเซียสเองก็ใช้หงส์ฟ้าปัดป้องทุกการโจมตีได้อย่างทันควัน

        “เจ้านี่มันเหมือนหัวหน้าฝูงสัตว์อสูรไม่มีผิด”

        ลูเซียสเอ่ยขึ้นพลางปาดเหงื่อที่หน้าผากการต่อสู้กับแจ๊คแม้จะใช้เวลาไม่นานหากแต่พลังที่สูญเสียไปนั้นนับว่าลดลงอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ

        “เจ้ามันก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง?ข้ามีแต่นาคาน้ำ แต่ดูของเจ้าสิ เหมือนยกทั้งสวนสัตว์มาถล่มคนอื่น”

        แจ๊คย้อนกลับหน้าตายลูเซียสถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะเพราะไม่คิดว่าคำพูดของตนจะถูกย้อนได้อย่างเจ็บแสบขนาดนี้

        “นี่เจ้าเป็นคนยังไงกันเนี่ย?ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วทำไมเล็งโจมตีที่ใบหน้าคนอื่นได้?เจ้ายังมีศักดิ์ศรีในฐานะผู้ฝึกพลังอยู่รึเปล่า?”

        แอสเทรียเอ่ยต่อว่าแจ๊คนั่นเพราะทั้งลูกเตะและกระสุนน้ำเมื่อครู่มันเล็งมาที่ใบหน้าของเธอชัดๆ

        “ช่วยไม่ได้เจ้าเปิดช่องว่างตรงนั้นให้ข้าเองนะ แต่ถึงอย่างนั้นถ้าข้าจะเที่ยวถีบยอดหน้าใครมันหนักหัวเจ้าตรงไหนมิทราบ?หวงนักทำไมไม่ถอดแขวนไว้ฝาบ้าน? การต่อสู้จริงใครเขาสนเรื่องพวกนี้กัน?แล้วมีกฏข้อไหนบอกห้ามถีบหน้า? ถ้าไม่พอใจนักก็มาฟันหน้าข้าคืนสิ หึหึ”

        แจ๊คสวนกลับด้วยคำพูดยียวนกวนประสาทอีกฝ่ายพร้อมกับทำหน้าทะเล้นแม้ลูเซียสจะเคยเตือนว่าชายคนนี้มันชอบพ่นคำพูดอะไรต่อมิอะไรเพื่อปั่นหัวคู่ต่อสู้อย่าได้คล้อยตามมันเด็ดขาด แต่ถึงกระนั้นแอสเทรียที่พยายามระงับอารมณ์ของตนจนคิดว่าใจเย็นที่สุดแล้วยังรู้สึกโกรธจนมือสั่น

        “ชิ! สมกับเป็นพวกโจรสลัดไร้อารยะ!”

        แอสเทรียเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์เธอเลี่ยงที่จะต่อล้อต่อเถียงกับคนเช่นนี้ แต่ก็ใช่ว่าคำพูดของแจ๊คไม่มีส่วนจริงเลยแล้วไง? แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่นี่คือการต่อสู้ที่มีผู้ชมจากทั่วทั้งทวีปจับตามองมิใช่หรือ?แต่นี่มันทำเหมือนกำลังต่อสู้กับสัตว์อสูร!หมอนี่มันมีจิตสำนึกรึเกียรติอะไรให้ยึดถือบ้างรึเปล่า? แอสเทรียเริ่มมีความคิดว้าวุ่นย้อนแย้งในใจแต่ในตอนนั้นเองก็มีแสงสีเขียวส่องสว่างขึ้น แสงที่ต้องร่างทำให้เธอผ่อนคลายความว้าวุ่นที่มีสลัดหลุดหมดสิ้น

        “อินดรา: เปลี่ยนรูปแบบ”

        ลูเซียสใช้มือขวาแตะไปที่สร้อยคอซึ่งเป็นสมบัติจักรพรรดิเทพที่เขาครอบครองมันเปล่งแสงสีเขียวออกมาก่อนจะขยายจนหุ้มลำตัวของลูเซียสไว้ สร้ายคอเส้นนั้นได้กลายเป็นชุดเกราะเรืองแสงสีเขียวสวยงามออร่าที่แผ่ออกมาให้ความรู้สึกร่มเย็นและอบอุ่นใจนี่คือรูปร่างที่แท้จริงของสมบัติจักรพรรดิเทพชิ้นนี้ เกราะเทพนภา ในอดีตกาล แม้จะมีจักรพรรดิเทพองค์อื่นด้วยนั่นคือจักรพรรดิเทพเหมันต์และจักพรรรดิเทพอัคคีหากแต่ผู้นำของเผ่าเทพก็คือจักรพรรดิเทพนภา เมื่อเผ่าเทพถึงกาลดับสูญ จักรพรรดิเทพนภานั้นได้ทิ้งสมบัติไว้ถึงสองชิ้นในขณะที่เทพองค์อื่นทิ้งไว้เพียงชิ้นเดียวหนึ่งในนั้นคือชุดเกราะที่อยู่ในรูปของสร้อยคอชิ้นนี้

        ซูมมมมมม!!!

        เมื่อเปิดใช้ชุดเกราะเทพร่างของลูเซียสพลันมีบาเรียบางใสสีเขียวห่อห้มไว้อีกชั้นเขาเร่งพลังขึ้นถึงขีดสุดก่อนจะเหาะพุ่งเข้าหาแจ๊คแบบตรงๆด้วยความเร็วสูงกระทั่งตัวแจ๊คเองยังตกใจ ด้วยความที่ลูเซียสเองเป็นผู้ใช้เวทย์ ตลอดการต่อสู้ชายคนนี้มักเว้นระยะห่างจากเขาเสมอเพื่อที่จะได้โจมตีระยะไกลหากแต่ตอนนี้มันบ้าบิ่นกระทั่งพุ่งเข้ามาหาเองเลยหรือ?

        “ขอดูหน่อยเถอะว่าเปิดเกราะแล้วมันจะแน่สักแค่ไหน”

        แจ๊คยิ้มอย่างพึงพอใจในความบ้าบิ่นของอีกฝ่ายลูเซียสที่พุ่งเข้ามานั้นรู้ดีอยู่แล้วว่าตนกำลังทำอะไร ตอนนี้ในมือของแจ๊คไม่มีอาวุธนั่นเพราะดาบของเขาปักอยู่ที่พื้นจากการเปิดใช้คายกลนาคาเก้าเศียรและมันยังเป็นจุดศูนย์กลางพลังของนาคาน้ำพวกนี้ด้วย จากที่ลูเซียสวิเคราะห์หากดึงออกได้นาคาน้ำทั้งเก้าตัวนี้อาจจะหายไป

        “หมีฟ้าแยกธารา!”

        ในขณะที่พุ่งเข้าไปบอลธาตุน้ำกับสายฟ้ายังหลอมรวมและจำแลงเป็นหมีตัวใหญ่หุ้มร่างลูเซียสไว้หมีนั้นทะลวงผ่าฝูงนาคาน้ำเข้าประชิดตัวแจ๊คได้อย่างคาดไม่ถึง และพุ่งตรงไปจุดที่เล็งไว้ตอนแรกดาบยาวที่ปักอยู่!

        “เจ้าสมุทธผ่าเกลียวคลื่น!”

        ตู้มมมมมมมมมมมมม!!!!!

        แจ๊คตวัดแขนเข้าปะทะกับกรงเล็บหมีที่ฟาดตะปบลงมาแรงระเบิดส่งผลให้ทั้งสองกระเด็นออกจากกันแต่ขณะที่ปลิวไปด้านหลังลูเซียสก็ยังไม่ลดความพยายาม เขากางฝ่ามือออกและเล็งมาที่ดาบบอลธาตุลมกับสายฟ้าควบรวมกันอย่างรวดเร็ว

        “อินทรีวายุอสนี!”

        อินทรีจำแลงพุ่งตรงมาที่ดาบอย่างเกรี้ยวกราดดุจพายุคลั่งแต่แจ๊คที่เห็นอยู่แล้วมีหรือจะยอมอยู่เฉยเขาควบคุมให้นาคาน้ำทั้งเก้าระดมพ่นน้ำทำลายจนอินทรีของลูเซียสสลายไป

        “คงไม่ยอมให้ไปแตะได้ง่ายๆสินะ”

        ลูเซียสเอ่ยขึ้นพร้อมกับท่าทีที่แสดงออกถึงความเหนื่อยล้าซึ่งไม่เพียงแค่เขา ตอนนี้ลมหายใจของแจ๊คเองก็หนักและถี่ขึ้นเช่นกัน

        คลืนนนนนนนนนน!!!

        เสียงที่มาพร้อมแผ่นดินไหวทำให้แจ๊คประหลาดเมื่อเขามองไปด้านหลังก็เห็นยักษ์ตนหนึ่งกำลังเดินเข้ามา ร่างอันใหญ่โตมหึมาของมันสูงราวห้าสิบเมตรมันถูกประกอบสร้างขึ้นจากดิน โคลน ต้นไม้ หิน ทุกอย่างที่มีในสนาม

        “ผู้พิทักษ์วิหารฟ้า”

        แอสเทรียเอ่ยขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อแน่นอนว่าการสร้างเจ้าสิ่งนี้ขึ้นย่อมสิ้นเปลืองพลังมหาศาลเธอใช้โอกาสที่แจ๊คกับลูเซียสตะลุมบอนกันสร้างเจ้าสิ่งนี้ขึ้นมา จากสายตาของแจ๊คการสร้างยักษ์ตนนี้ขึ้นน่าจะผลาญพลังงานของหญิงสาวมากกว่าครึ่งเลยทีเดียว

        “ผู้ใช้เวทย์แค่คลาส7 สร้างของแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”

        “ใหญ่เกินไปแล้ว!”

        ผู้ชมทั้งสนามตื่นตะลึงไม่เพียงแค่เพราะขนาดแต่เวลาในการสร้างก็นับว่ารวดเร็วยิ่งความสามารถเช่นนี้นับว่าเลยผู้ฝึกพลังระดับเดียวกันไปไกลแล้ว

        “ทำลายมันซะ!”

        แจ๊คสั่งการให้ทำลายยักษ์ตนนั้นส่วนเขาหันมาคุมเชิงลูเซียส เพราะหากเสียสมาธิเจ้านี่ต้องฉวยโอกาสแทงข้างหลังแน่นาคาน้ำทั้งเก้าอ้าปากขึ้นก่อนจะพ่นน้ำแรงดันสูงออกไปโจมตีพร้อมกัน

        “ผสานศาสตรา!”

        ลูเซียสยื่นมือที่เรืองแสงสีเขียวของเขาออกไปแจ๊คตั้งท่าเตรียมป้องกันหากแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทักษะที่ลูเซียสใช้ก่อเกิดเป็นเกราะและดาบสวมให้ยักษ์ที่แอสเทรียสร้างขึ้นน้ำแรงดันสูงที่นาคาของแจ๊คพ่นไปไม่สามารถทำลายมันได้ซ้ำร้ายยักษ์ตนนั้นยังใช้ดาบฟันนาคาน้ำจนหัวขาดกระเด็นไปและแม้จะงอกขึ้นมาใหม่ได้อย่างรวดเร็วแต่ก็นับว่าการโจมตีได้หยุดชะงักในเสี้ยววินาทีเดียวอาจตัดสินผลแพ้ชนะได้

        “เล่นใหญ่สุดๆไปเลยนี่หว่า!!! นี่สิที่ข้าอยากเห็น!!! สะใจจริงๆ!!! ฮ่าๆๆๆ!!!”

        แจ๊คแผดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งสีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขก่อนที่จะเร่งพลังขึ้นถึงขีดสุดพลังที่ระเบิดออกมาคือขีดความสามารถสูงสุดในของเขาในตอนนี้แล้วเมื่อพลังส่วนนี้ถูกนำออกมาใช้ เหล่านาคาน้ำเหมือนจะยิ่งทวีความดุร้ายเพิ่มขึ้นมากดวงตาของพวกมันเรืองแสงสีแดงก่ำเหล่าสัตว์อสูรธาตุน้ำที่อยู่ใกล้บริเวณนี้ถูกควบคุมให้เชื่อฟังคำสั่งของแจ๊คดวงตาของพวกมันเปล่งแสงสีแดงและจ้องมองลูเซียสกับแอสเทรียดั่งจะฉีกร่างกัดกิน

        “โคตรบ้าเลยว่ะถ้าพลังหมดก่อนสองจัดการสองคนนั้นได้ฉิบหายแน่”

        ครีทถึงกับอยากเอาตีนขึ้นก่ายหน้าผากคนของกลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลกก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆก่อนเอ่ยขึ้นพร้อมกันอย่างช่วยไม่ได้

        “กัปตันก็เป็นของเขาอย่างนั้นแหละ”