ตอนที่5
"ในขณะที่ฮองเฮายืนะโระบายอารมณ์อยู่ที่หน้าตำหนัก ฮองเฮาก็เกิดความคิดดีดีขึ้น สมัยที่ฉันมาอยู่เป็่ยุคสมัยราชวงศ์โจดังนั้นฉันคิดว่าเราต้องมีกิจกรรมสนุกอย่างหนึ่งที่ต้องทำเหมือนกับที่เราดูซีรี่จีนย้อนยุคยังไงล่ะอย่างที่เห็นจะขาดไม่ได้เลยนั่นคือการแข่งขัน ยิงธนูหรือไม่ก็เป็การล่าสัตว์ถ้าเกิดว่าเราทำทั้งสองอย่างเลยล่ะมันคงจะสนุกน่าดูฉันต้องรีบเข้าเฝ้าฝ่าา ดังนั้นฮองเฮาก็ตรงไปยังตำหนักของฮ่องเต้ ถึงหน้าตำหนักฮองเฮาก็หยุดเดิน"
ฮองเฮา: หายใจเข้า หายใจออก ใจเย็นไว้ใจเย็น
"ฮองเฮาหยุดชะงักยืนอยู่หน้าตำหนักฮ่องเต้ ฮองเฮาได้ะโออกมาอย่างเสียงดัง"
ฮองเฮา: ฮ่องเต้โว้ย ได้ยินข้าไหมข้ามาเข้าเฝ้าฮ่องเต้
ขันทีหลวง: ฮองเฮาเชิญด้านใน
ฮองเฮา: สวัสดีฮ่องเต้
ฮ่องเต้: เ้า วันนี้ลมอะไรเหาะเ้ามาถึงตำหนักข้า
ฮองเฮา: ฉันต้องทำเสียงอ่อยๆเสียหน่อยแล้ว ฝ่าา
ฮ่องเต้: เ้าอย่าทำเสียงเช่นนี้ข้าขนลุก
ฮองเฮา: ฝ่าาหม่อมฉันมีกิจกรรมสนุก สนุก มาแนะนำ ฝ่าาทรงอยากล่าสัตว์กับหม่อมฉันไหม เพฮ่า
ฮ่องเต้: เ้ามาอารมณ์ไหนกัน
"ฮ่องเต้เดินไปเดินมาครุ่นคิด..."
ฮ่องเต้: ขอข้าคิดก่อน
ฮองเฮา: ไม่ต้องคงต้องคิดแล้วออกราชโองการเถอะข้าอยากไปท่องเที่ยวนอกวัง
"ฝ่าาออกราชโองการรุ่งเช้าจะมีการแข่งขันล่าสัตว์....."
ฮ่องเต้: เตรียมรถม้า
องครักษ์: ฝ่าากระหม่อมคิดว่ามีบางอย่างแปลก แปลก
ฮ่องเต้: แต่ข้าคิดแผนไว้แล้ว ข้าจะลอบสังหารฮองเฮา
องครักษ์: ฝ่าาอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม
ฮ่องเต้: ข้าแค่จะลองใจฮองเฮานางคิดร้ายต่อข้าหรือไม่
"ย้า ฮองเฮาควบม้าไปทางตอนเหนือของบริเวณล่าสัตว์ กระต่าย ยิงธนู ฟับ กระต่ายหนึ่งตัว ในขณะที่ฮองเฮากำลังล่ากระต่ายอยู่นั้น มีกลุ่มโจรหนึ่งกลุ่มกำลังดักสุ่มลอบสังหารฮองเฮา ธนูหนึ่งดอกพุ่งมายังฮองเฮา ไม่ทันช้าฮองเฮาะโลงจากหลังม้าหลบลูกธนูและยิงโต้กลับทันที ยิงโดนโจรป่าฟับ โอ๊ย ตายหนึ่ง วิ่งต่อไปในพุ่มหญ้า ฟับ ตายสอง ฮ่า ฮ่า......"
ฮองเฮา: แม่ไม่ได้ออกกำลังมานาน ชักมันแล้วสิ ใครกันวะลอบสังหารข้า ฮ่า ฮ่า เล่นกับใครไม่เล่น
"ฟับ มีดเสียบที่ต้นไม้ โจรป่าบุกเข้ามา ฮองเฮาก็ออกท่าวรยุทธ์ที่เหนือล้ำ การใช้มีดในการต่อสู้ที่รวดเร็ว ท่านหนีไม่พ้นพวกข้า ฮองเฮาได้ใช้มีดที่ซ่อนไว้ที่ขา ใช้มีดแทงเข้าที่หน้าอกโจรอย่างว่องไว"
ฮ่องเต้: หยุดเดี๋ยวนี้ ฮองเฮาเ้าเป็เช่นไรบ้าง
ฮองเฮา: ข้าไม่เป็ไร
ฮ่องเต้: ทหารจับกุมโจรพวกนี้ไปไต่สวน
ทหาร: พ่ะย่ะค่ะ
"แต่ที่จริงแล้วไม่เป็เช่นนั้นทหารที่ฝ่าาส่งมาลอบสังหารฮองเฮาเป็คนละกลุ่มกัน โจรที่ซุ้มลอบสังหาร ฮองเฮาคือคนของเสนาบดีฝ่ายซ้ายนั้นก็คือบิดาของพระสนมนั้นเอง เพื่อแย่งชิงตำแหน่งฮองเฮาพ่อนั้นย่อมทำทุกอย่างเพื่อลูกให้ได้มาซึ่งอำนาจ และเื่นี้ยังไม่มีใครสืบสวนกระจ่างแต่ยังดีที่ทหารของฝ่าาไปเจอเข้าเลยช่วยฮองเฮาได้ทันเวลา..."
ฮ่องเต้: ข้าว่าเื่นี้ต้องมีเงื่องำ วี๋เซียน เ้าสืบได้ความว่าเช่นไร
องครักษ์: ฝ่าากระหม่อมสืบได้เื่มาว่ากลุ่มโจรพวกนี้เป็โจรป่าแต่มีการจ้างวานให้ทำการสังหารฮองเฮาใครกันบังอาจลงมือก่อนข้า
"ฝ่าาพระสนมขอเข้าเฝ้า เชิญ......"
พระสนมรูอี้: ฝ่าาเหนื่อยไหมเพฮ่า
ฮ่องเต้: วันนี้ข้ายุ่งเ้ามีเื่อันใด
พระสนมรูอี้: ฝ่าาข้าได้ยินข่าวมาว่ามีกลุ่มโจรลอบสังหารฮองเฮาเป็เื่จริงหรือเพฮ่า
ฮ่องเต้: อืม
พระสนมรูอี้: ฝ่าาแล้วเหตุใดถึงมีการลอบสังหารฮองเฮา
ฮ่องเต้: ข้ากำลังสือหาต้นตอ
พระสนมรูอี้: ฝ่าาโจรก็จับได้แล้วพระองค์จะสืบหาอะไรอีกเพฮ่า
ฮ่องเต้: ไม่ใช่เื่ของเ้า เ้ากลับตำหนักได้แล้วข้าอยากพักผ่อน
พระสนมรูอี้: ฝ่าา ก็ได้เพฮ่า ฮือ
"ปัง!! เสียงประตูเปิดออก"
พระสนมรูอี้: ฟางๆ ข้าจะไปพบท่านพ่อ อย่าให้ใครรู้เป็อันขาด เปิดประตู
คนรับใช้: พระ พระสนม
พระสนมรูอี้: พาข้าไปพบท่านพ่อ
เสนาบดีฝ่ายซ้าย อู๋อี้เทียน: พระสนม เ้ารีบมาหาข้ามีเื่อันใด
พระสนมรูอี้: ท่านพ่อท่านส่งคนไปลอบสังหารฮองเฮา ใช่หรือไม่
เสนาบดีฝ่าย ซ้ายอู๋อี้เทียน: เพื่อตำแหน่งของเ้ามั่นและเ้าได้ขึ้นเป็ฮองเฮาข้าย่อมทำทุกอย่างเพื่อเ้านะลูกพ่อ
พระสนมรูอี้: ท่านพ่อถ้าเกิดเื่นี้ฮ่องเต้สืบหาความจริงได้ความว่าคนที่อยู่เื้ัคือท่านตระกูลของเราจะเป็เช่นไร
เสนาบดีฝ่ายซ้าย อู๋อี้เทียน: เื่นี้ไม่มีใครสืบถึงเราได้แน่นอน
พระสนมรูอี้: ท่านแน่ใจได้ยังไงฝ่าาไม่มีทางปล่อยเื่นี้ไปแน่
เสนาบดีฝ่ายซ้าย อู๋อี้เทียน: เ้าสบายใจได้ข้าจะจัดการเื่นี้เอง
พระสนมรูอี้: ท่านพ่อ
เสนาบดีฝ่ายซ้าย อู๋อี้เทียน: เ้ากลับวังไปเถอะ
พระสนมรูอี้: ท่านพ่อ
เสนาบดีฝ่ายซ้าย อู๋อี้เทียน: ส่งพระสนมกลับวังหลวง
"ตำหนักฮองเฮา....."
ฮองเฮา: หลัวชีข้าว่าเื่นี้ต้องมีคนอยู่เื้ัเ้าคิดว่าใครลอบสังหารข้า
นางกำนัลหลวง หลัวชี: ฝ่าาหรือเปล่าเ้าค่ะฮองเฮาแต่ จะเป็ไปได้ยังไงเ้าค่ะองค์หญิงฝ่าาเป็พระสวามีพระองค์นะเ้าค่ะ
ฮองเฮา: แต่ข้ายังสังสัย
"ตกกลางดึก ฮองเฮาปลอมตัวลอบเข้าตำหนักหลวงของฝ่าา......"
ฮองเฮา: ข้าต้องหาหลักฐานให้ได้
ฮ่องเต้: วี๋เซียนเ้าไปสืบได้ความว่าเช่นไร
องครักษ์: ฝ่าาโจรไม่ยอมเปิดปากพูดสักคน
ฮ่องเต้: เ้าเรียกสายลับหลวงมาพบข้า
ฮองเฮา: ฝ่าา หรือว่าไม่ใช่ฝีมือพระองค์
"กระถางดอกไม้ล้ม เพี้ยง....."
ฮ่องเต้: นั้นใครเ้าตามไปดู
องครักษ์: ฝ่าามีคนบุกรุกคนผู้นี้มีความว่องไวหายไปเร็วราวกับหมอกควัน
ฮ่องเต้: ใครกัน
องครักษ์: กระหม่อมจะรีบตาม
ฮ่องเต้: ไม่ต้อง
"ตำหนักฮองเฮา..."
นางกำนัลหลวง หลัวชี: องค์หญิงพระองค์ไปไหนมาเ้าค่ะ
ฮ่องเฮา: ข้าไปเดินเล่น
นางกำนัลหลวง หลัวชี: ทำไมพระองค์แต่งตัวเป็ชาย
ฮ่องเฮา: ข้าแค่ไปเดินชมสวนหลังวังข้าไม่อยากให้ใครเห็น เ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ข้าแค่อยากแต่งเป็ชาย ข้าจะเข้านอนแล้ว ดับไฟ
โปรดติดตามตอนต่อไป.....
156
