"อ๊ายย! กรี๊ด! ว้าย! มาแล้ว! สุดหล่อมาแล้วค่าาาา!"
เสียงหวานแหลมเสียดแทงแก้วหูดังระงมไปทั่ว ฉันได้แต่เบ้หน้าให้กับภาพตรงหน้า กลุ่มสาวๆ ในคณะต่างพากันกรูกันเข้าไปราวกับผึ้งแตกรัง เพียงเพราะลูกชายเ้าของมหาวิทยาลัยเดินผ่านมา หล่อก็หล่อจริงนั่นแหละ ยอมรับ
แต่ข่าวลือเื่ความเ้าชู้ ปากร้าย แถมควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้านี่มันดังกระฉ่อนไปทั่วแล้วนะ! ทำไมพวกเธอยังคลั่งไคล้ได้ขนาดนี้
หรือว่ารสนิยมเปลี่ยนไป ชอบผู้ชายแบดๆ กันหมดแล้ว ฉันล่ะอยากจะโบกมือลาคณะนี้จริงๆ ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย! เฮ้อ.. บ้าจริง!
อัลวิน ธาวิน ลูกชายเ้าของ มหาวิทยาลัยธาวิน ที่ฉันเรียนอยู่นี่แหละ ไม่อยากจะเมาท์ แต่ขอบอกเลยว่า รวยมาก (เติม ก.ไก่ ไปอีกสิบแถว!) แถมยังเ้าชู้ขั้นสุดอีกต่างหาก! เห็นเดินลงจากรถเบนซ์สีบรอนซ์อย่างเท่ ทรงผมก็ไม่ได้เซตนะ ปล่อยเซอร์ ๆ ตามธรรมชาติ แต่แบบดูดีไม่ไหว
วันนี้เขาใส่เสื้อนักศึกษาขาวสะอาด แขนยาวเรียบร้อยแต่ไม่ติดกระดุมเม็ดบนสุด เผยให้เห็นแผงอกขาว ๆ แบบวับ ๆ แวม ๆ ที่สาว ๆ เห็นแล้วแทบจะละลาย น้ำลายไหลกันเป็ทาง
“กรี๊ดดดด!! สุดหล่อมาแล้ว!”
เสียงแหลมระดับเจาะแก้วหูของนิกเกิล ทำฉันสะดุ้งเฮือก! รีบยกมือขึ้นปิดหูแทบไม่ทัน
“เธอจะกรี๊ดทำไมเนี่ย! หูแทบพังแล้วนะ!”
ฉันหันไปแว้ดใส่ทันควัน เธอนี่ก็บ้าได้อีก เฮ้อ! ถอนหายใจแรงแบบจะปลิวทั้งมหาวิทยาลัย แล้วมองตามหนุ่มสุดฮอตคนนั้นที่เดินผ่านหน้าไปอย่างช้า ๆ
ก็ไม่ได้สนหรอกนะ แค่มองเฉย ๆ เอง!
“โทษที แหะๆ ก็สุดหล่อมาอ่ะ”
นิกเกิลหันมายิ้มแหยใส่ฉัน ก่อนจะหมุนตัวกลับไปกรี๊ดต่อแบบไม่แคร์สื่อ
“กรี๊ดดดด!! อร๊ายยย~ เขายิ้มมาด้วยอ่า!!”
ยัยนี่หันมาบอกด้วยท่าทางดีใจเว่อร์ เหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง แต่เอาจริงนะ เขาก็ยิ้มให้ทุกคนอะแหละ ความเ้าชู้นี่ล้นทะลักแบบไม่มีอะไรกั้นเลยจริงๆ
“นิกเกิล! เข้าเรียนได้แล้ว สายแล้วนะ!”
ฉันพยายามลากยัยบ้านี่ออกมาจากฝูงชะนีในโหมดล่าเหยื่อ อย่างทุลักทุเล ลากจนตัวแทบหลุด พอถึงห้องเท่านั้นแหละ
“แฮ่กๆ เหนื่อยชะมัด!”
ฉันทิ้งตัวลงนั่ง หอบแบบลิ้นจะห้อย
“แฮ่กๆ ฉันก็เหนื่อยเหมือนกันนะยะ”
นิกเกิลตอบพลางหอบไม่ต่างกัน
“อืม เข้าเรียนกันเถอะ เดี๋ยวอาจารย์ก็มาแล้ว”
ฉันว่า พร้อมพยายามหายใจให้เข้าที่เข้าทาง ก็คนมันเหนื่อยนี่นา!
เช้านี้ผ่านไปอย่างราบรื่น เพราะเรียนวิชาที่ไม่ได้ยากอะไรเท่าไหร่ พออาจารย์สั่งจบบท ก็ถึงเวลาพักเที่ยงพอดี
ฉันเริ่มเก็บของลงกระเป๋าอย่างเชื่องช้า เริ่มรู้สึกได้ว่าท้องมันร้องแล้วอ่ะ!
“เอมิล เสร็จยังอ่ะ ฉันหิวแล้วนะ”
นิกเกิลที่เก็บของเสร็จก่อน หันมาเร่งฉันด้วยน้ำเสียงกระวนกระวายขั้นสุด เหมือนคนจะขาดใจถ้าไม่ได้กินภายในห้านาที
“เสร็จแล้ว ไปสิ!”
ฉันรีบตอบกลับ พร้อมสะพายกระเป๋า แล้วเราสองคนก็พุ่งตรงไปที่โรงอาหารอย่างรวดเร็ว ราวกับไปแข่งโอลิมปิก
หลังจากเติมพลังจนอิ่ม เราสองคนก็ออกมานั่งพักที่โต๊ะหินอ่อนข้างโรงอาหารเฉกเช่นทุกวัน
“รอนี่แป๊บนะ ฉันเข้าห้องน้ำก่อน เดี๋ยวมานะ”
ฉันบอกเพื่อนสาวก่อนจะรีบลุกขึ้นยืน
“อืม รีบมาล่ะ”
นิกเกิลพยักหน้าเบา ๆ แล้วหันไปก้มหน้ากดมือถือแบบไม่สนใจโลกต่อ ฉันรีบก้าวยาว ๆ ตรงไปยังห้องน้ำ
กึก! เท้าเบรกกะทันหันโดยอัตโนมัติ โอ้แม่เ้า! หน้าฉันนี่เหวอไปเลยอ่ะ เพราะภาพตรงหน้าคือ
“อัลวิน..”
เขากำลังนัวเนียกับผู้หญิงคนหนึ่งอย่างแนบชิด! แบบไม่เกรงใจผนังห้องน้ำเลยด้วยซ้ำ
พรึ่บ!
ทั้งคู่หันมามองฉันพร้อมกัน เหมือนฉันกดปุ่มหยุดเวลาให้พวกเขาหยุดการเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ
สายตาอัลวินฉายแววไม่พอใจอย่างแรง
โอ๊ยตายแล้ว! ฉันจะทำไงดีล่ะเนี่ย จะเดินหนีก็เหมือนยอมรับว่ามาแอบดู จะอยู่ก็กลัวโดนจ้องเขม็ง เอาไงดี! สถานการณ์เช่นนี้โคตรอึดอัดเลย
“เอ่อ…”
คือฉันยังอึ้งไม่หาย พูดเลยว่าช็อกจนลืมหายใจไปชั่วขณะ พูดติดอ่างแบบไม่ได้ตั้งใจ เจอช็อตเด็ดเข้าเต็มตาเลย
“เข้ามาทำอะไร!”
เสียงเข้มปนหงุดหงิดของนายหัวเซิงกระแทกหูฉันเต็มแรง โอ๊ย! มันใช่เวลามั้ยล่ะจะมาว้ากใส่กันแบบนี้!
“เข้ามากินข้าวมั้ง!”
ฉันตอบไปด้วยสีหน้าสุดจะเรียบเฉย ถามอะไรโง่ๆ ห้องน้ำมีไว้ทำไรล่ะจ๊ะคุณชาย สีหน้าเขาบึ้งตึงทันที นี่ฉันพูดผิดตรงไหนเนี่ย! แล้วเขาก็หันไปบอกสาวเอวบาง ร่างแซ่บที่ยืนหน้าเหวออยู่ข้าง ๆ
“โนเบล เธอกลับไปก่อน”
น้ำเสียงเย็นจัดแบบตัดบทสิ้นเชิง เธอคนนั้นหันมามองฉันด้วยสายตาแบบตีความไม่ได้เลยแม่เ้า! จะดูถูกก็ไม่ใช่ จะกลัวก็ไม่เชิง อะไรของเธอ!
เดี๋ยวนะ! ฉันผิดอะไรเหรอ! ฉันคิดในใจอย่างงุนงง จึงได้แต่กลอกตาไปมาแบบเซ็งๆ
“ก็ได้ค่ะ”
เธอตอบสั้นๆ แล้วเดินสะบัดก้นออกไปจากห้องน้ำแบบอาลัยอาวรณ์สุดชีวิต
“นายจะไปได้รึยัง ฉันจะเข้าห้องน้ำ!”
ฉันพูดเสียงแข็ง ใจยังเต้นโครมๆ กับเหตุการณ์เมื่อกี้ แล้วหมุนตัวเตรียมจะเดินเข้าไป
หมับ!
“เฮือก!”
อยู่ดีๆ แขนฉันก็โดนคว้าจากด้านหลังแบบไม่ทันตั้งตัว! ฉันสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะหันขวับไปเจอกับอัลวินที่ยืนอยู่ในระยะประชิด ใบหน้ายังเต็มไปด้วยรังสีความไม่พอใจ
“นี่! มาขัดจังหวะแล้วคิดว่าจะจบง่ายๆ เหรอ”
เขาพูดเสียงเรียบ แต่แฝงแรงกดดันเต็มพิกัด แถมยังโน้มหน้าเข้ามาใกล้ฉันอีก ใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ ของเขาแทบแตะหน้าฉัน ยิ้มเ้าเล่ห์นั่นอีกแล้ว! คนอะไรหน้าตาดีแต่กวนประสาท!
“แล้วนายจะเอายังไง”
ฉันไม่ยอมถอย สบตาเขาตรงๆ อย่างไม่เกรงกลัว อัลวินหรี่ตาเล็กน้อย มองฉันราวกับดูถูกกันชัดๆ แล้วก็หลุดประโยคที่ทำเอาเืขึ้นหน้า!
“อย่างเธอ ฉันคงไม่คิดพิศวาสหรอก”
หน็อย! มากไปแล้วนะ! เส้นความอดทนฉันขาดผึงในทันที
“แล้วใครจ้างให้นายมาพิศวาสฉันกันล่ะ!”
ฉันกัดฟันพูดกลับไป แม้ในใจจะเดือดปุดๆ เจ็บใจแทบะเิ แต่ก็ยังประคองท่าทีไว้ไม่ให้สั่น
“วันหลัง หัดมีมารยาทบ้างนะ”
เขาว่าเสียงเย็น พร้อมขยับเข้าใกล้มาอีกก้าว โอ๊ย! ฉันล่ะอยากจะผลักหน้าเขาให้พ้นระยะจมูกเหลือเกิน!
“นายนั่นแหละ! วันหลังจะทำอะไรก็หัดเลือกสถานที่บ้าง! ที่นี่มันมหา’ลัยนะ”
ฉันตวาดใส่หน้าเขาแบบหมดความอดทน ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาทันที ไม่ต้องเข้าห้องน้ำมันแล้ว! หมดอารมณ์!
“เฮ้! ยัยบ้า!”
เสียงะโไล่หลังมาจากนายอัลวิน เฮอะ! ฉันไม่สนใจหรอก ผู้ชายอะไรบ้าบัดสีบัดเถลิงที่สุดในสามโลก! หน้าก็หล่อใช่ย่อย แต่สมองกับมารยาทนี่น่าจะส่งคืนโรงงานผลิตนะ! ไม่รู้จักอายสายตาชาวบ้านเลยหรือยังไง!
ฉันเดินลิ่วกลับมาด้วยอารมณ์โมโหพุ่งทะลุเพดาน วันนี้มันวันอะไรเนี่ย! เจอแต่เื่วุ่นวายบ้าบอไม่หยุด!
ปึ๊ก!
ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งหินอ่อนอย่างแรง
“เอมิล เป็อะไรอ่ะ เข้าห้องน้ำนานจัง”
เสียงนิกเกิลดังขึ้นพลางเงยหน้าจากโทรศัพท์ พอมองเห็นสีหน้าฉันก็ดูจะใเล็กน้อย
ฉันพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ แล้วคำรามในลำคอเบาๆ
“ก็โมโหคนบ้าน่ะ!”
ฉันฟึดฟัดตอบอย่างอารมณ์ยังไม่หาย คิดแล้วเืก็ยังขึ้นหน้าไม่หยุด!
“คนบ้า ใครเหรอ”
นิกเกิลทำหน้าตาอยากรู้อยากเห็นเต็มที ดวงตาเป็ประกายอย่างกับเจอข่าวดารากิ๊กกันกลางกองถ่าย!
บ้าล่ะ! แล้วฉันจะตอบยังไงดีล่ะ จะให้พูดว่าไปเจออัลวินจู๋จี๋ผู้หญิงในห้องน้ำ! อื้อหือ… แค่คิดก็ขนลุกเกรียวแล้วแม่เอ๊ย!
“ไม่มีอะไรหรอก! เข้าเรียนกันเถอะ!”
ฉันรีบตัดบทก่อนจะโดนนิกเกิลซักไซ้มากกว่านี้ แล้วเดินลิ่วเข้าตึกเรียนทันที ปิดจ๊อบเื่บ้าๆ นี่ไว้ตรงนี้ก่อนเถอะ!
่บ่ายผ่านไปแบบมึนๆ ฉันแทบไม่รู้เื่ที่อาจารย์พูด เพราะในหัวมีแต่ภาพชวนสยิว ในห้องน้ำวนไปไม่หยุด
และในที่สุด! ก็ถึงเวลาเลิกเรียน เย้! ฉันรีบเก็บหนังสือใส่กระเป๋าเหมือนโดนหมอนัดแล้วหันไปพูดกับนิกเกิลแบบไม่ต้องรอให้ถาม
“กลับหอกันเลยมั้ย ฉันอยากนอนพักสมองด่วน!”
นิกเกิลพยักหน้าแล้วเดินตามหลังฉันออกจากห้องเรียนไปอย่างสงบ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเพื่อนสาวคนนี้เพิ่งผ่านศึกดราม่าประสาทแดกมาเต็มๆ!
27K
