ณ ประเทศลาเซีย
มีชายคนหนึ่งนามว่าเนโคร เขาเป็คนธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิต เป็คนไม่ชอบเข้าสังคมแต่ชอบใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไปวันๆ เขาเป็คนที่มีจิตใจอ่อนโยน เมื่อพบเจอคนที่ลำบากอยู่ตรงหน้าก็ไม่ลังเลที่จะเข้าไปช่วยเหลือ เพียงแต่เขาไม่ชอบที่จะอยู่ร่วมกับคนอื่นมากนัก
จุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ทั้งหมดมันเป็วันสิ้นปี ในวันนี้จะมีการจัดงานเทศกาลขึ้น มันเป็งานรื่นเริงที่จัดขึ้นเปรียบเสมือนธรรมเนียมที่ทุกๆคนจะมาร่วมเฉลิมฉลอง และภายในงานจะมีการรวมตัวของผู้คนมากมาย แต่เนโครไม่สนใจที่จะเข้าร่วม เขาได้ใช้เวลา่นี้ของทุกปีขึ้นไปบนูเาของเมืองเพื่อที่จะอยู่ตามลำพัง
"น่าเบื่อจริงๆ ปีนี้ก็วุ่นวายเหมือนเดิม ทำไมคนพวกนั้นไม่ลองทำอะไรแปลกใหม่กันบ้างนะ อย่างเช่นขึ้นมาตรงนี้แล้วชื่นชมกับธรรมชาติ ูเา ต้นไม้ สิ่งต่างๆ ที่เงียบสงบและน่าหลงไหล ความสวยงามของมันที่คนพวกนั้นไม่เคยได้ััหรือให้ความสำคัญ แต่คงเพราะแบบนี้แหละมั้งยิ่งทำให้มันสวยงามและมีคุณค่า
ส่วนเราอนาคตจะเอายังไงดีนะ เป้าหมายในชีวิต..... เอิ่มเอาไว้ค่อยคิดพรุ่งนี้ละกัน ตอนนี้ขอนอนดูท้องฟ้าต่ออีกสักหน่อย ชีวิตที่แสนอิสระและสบาย ขอเก็บเกี่ยวมันเอาไว้อีกสักนิด เพราะอนาคตเราก็คงเป็แค่มนุษย์เงินเดือนทั่วๆไป ถึงเวลานั้นเราก็คงไม่มีโอกาสได้มานอนดูท้องฟ้าในยามค่ำคืนแบบนี้อีก
แต่ก็นะ ถ้าจะไม่ให้คิดเื่อนาคตเลยคง... ตอนนี้อายุก็27แล้วด้วย คนอื่นในรุ่นเดียวกันก็มีงานทำกันหมดแล้ว บางคนก็มีครอบครัว มีลูกๆที่ต้องดูแล มีความรับผิดชอบ ส่วนฉันน่ะ หึหึ คิดไปก็เท่านั้น ฉันก็คือฉันละนะไม่จำเป็ต้องเหมือนคนอื่นไปซะทุกอย่าง ขอนอนอยู่ตรงนี้ใช้ชีวิตแบบมีอิสระไปอีกสักพักเถอะ ว่าแต่ทำไมดวงดาวบนท้องฟ้ามันสว่างสดใสขนาดนี้กันนะ"
จู่ๆก็มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น
"ดาวตก!! ไม่สิฝนดาวตก แต่ทำไมมันถึงมีมากขนาดนี้ ั้แ่เกิดมาเรายังไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน มันทั้งสวยและน่ากลัว ...!! ทำไมจู่ๆ ถึงรู้สึกแปลกๆ ตัวเรารู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก"
สิ่งที่เขาได้เห็นมันเหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้าที่มีนับหมื่นๆ ดวงกำลังตกลงมาสู่โลก มันเป็ภาพที่ทั้งสวยและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
"กลับบ้านดีกว่าเริ่มเป็ห่วงคนที่บ้านแล้วสิ อยู่ตรงนี้มันไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เราต้องรีบหน่อยแล้ว" แต่ทว่าในตอนที่เขากำลังจะลุกออกมาก็ได้มีเสียงของบางสิ่งเอ่ยขึ้น
[เ้างั้นเหรอผู้ได้รับพลังในครั้งนี้]
!!"ห๊ะ นั่นใคร ออกมานะ"...เขาได้หันมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เจอกับใครเลย เขาเลยอุทานออกมาเบาๆ"บ้าจริง โดนผีหลอกแล้วแน่ๆ เลยเรา"
[เหอะผีงั้นเหรอ เ้ามนุษย์]
"อ่ะ ไม่ใช่ผีหรอกเหรอ" แล้วเสียงนี้มาจากไหนกันล่ะ
ทันใดนั้นดวงจิตสีดำก็ได้ปรากฏขึ้น มันมีรูปร่างคล้ายกับเปลวเพลิง แต่ทว่าเปลวเพลิงนั้นกลับมีสีดำ เนโครที่เห็นเช่นนั้นเขาถึงกับพูดอะไรไม่ออก
[เ้าคือผู้ถูกเลือก เ้าจะเป็ตัวแทนของข้า และจากนี้เ้าจะสามารถใช้พลังที่เหนือกว่าที่เ้าจะจินตนาการได้]
"ถูกเลือก...พลัง"?? อะไรกันจู่ๆ ก็
[ใช่] เมื่อสิ้นเสียงดวงจิตก็ได้เข้ามาสถิตในร่างของเนโคร และด้วยความใที่เหตุการณ์มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เนโครที่กำลังใจึงได้ถามออกมา
"นายเป็ตัวอะไร แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"
[ใจเย็น ตอนนี้เราทั้งสองเป็หนึ่งเดียวกันแล้ว]
"ห่ะ ทำไมถึงได้มีเสียงเ้านั้นอยู่ในหัวของเรา หรือว่าตอนนี้เรากำลังประสาทหลอน.." ด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้ทันใดนั้นก็มีออร่าสีดำโพยพุ่งออกมาจากตัวของเนโคร
[ข้าจะอธิบายง่ายๆ ให้เ้าเข้าใจ ข้าก็คือจิตที่อยู่ในดาวตกที่เ้าเห็น แต่อย่างที่เ้าได้เห็น ดาวตกเ่าั้มีจำนวนมากมาย หมายความว่านั่นก็ไม่ใช่ข้าเพียงแค่ตนเดียวที่เดินทางมา]
"ยังมีสิ่งที่เหมือนกับนายอยู่อีกเหรอ ทำไมถึงได้เกิดเหตุการณ์อะไรแบบนี้ขึ้นมาล่ะ พวกนายมีจุดประสงค์อะไร" เนโครถามออกไปด้วยความกังวล
[จุดประสงค์ของตัวตนอื่นข้าไม่รู้ แต่ถ้าเป็จุดประสงค์ของข้า... ข้า้าให้เ้าสังหารดวงจิตที่ลงมาทุกตน]
"ทำไมถึงต้องทำเื่แบบนั้น" เนโครได้ถามไปด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่มีคำตอบอะไรกลับออกมา "งั้นเื่สังหารดวงจิตอะไรที่นายพูด มันเกี่ยวอะไรกับฉัน แล้วควันสีดำที่ล้อมรอบนี้มันคืออะไร"??
[นั่นมันออร่า มันคือพลังงานเข้มข้นที่เอ่อล้นออกมา] ทันทีที่พูดจบออร่านั้นก็ได้จางหายไป
[ส่วนเหตุผลเ้าจะได้รู้ด้วยตนเอง... แต่ดูเหมือนเ้าจะยอมรับตัวตนของข้าได้อย่างง่ายดาย] ที่ดวงจิตได้เอ่ยมาเป็เพราะเขารู้สึกได้ว่าภายนอกเนโครเหมือนจะใลนลาน แต่ทว่าภายในใจของเขากลับสงบนิ่งราวกับว่ายอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าได้
"มันไม่ได้เป็แบบนั้นหรอก ตอนนี้ฉันไม่รู้อะไรสักอย่าง นายไม่ยอมบอกอะไรเลย... แต่ก็นะ ถ้าฉันไล่ นายจะยอมไปเหรอ"
.....
"คงไม่สินะ" ถึงเนโครจะรู้ว่าอาจจะยังมีคนที่เป็แบบเขาอยู่อีก แต่ถ้าจู่ๆ จะให้เขาเชื่อแล้วให้ไปสู้กับคนอื่นๆ เขาคิดว่าไม่ว่าจะยังไงมันก็ไม่มีทางเกิดขึ้นเพราะเขาไม่จำเป็ที่จะต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงกับเื่ที่มันอันตราย เขาก็แค่อยากใช้ชีวิตในแบบที่้าก็เท่านั้น
"แต่ไม่แน่เราอาจจะเป็ยอดมนุษย์ก็ได้แฮ่ะ ถ้าเป็แบบนั้นคงจะเท่ไปเลย" ตัวเขาที่กำลังจินตนาการเพ้อฝันอยู่ แต่ดวงจิตก็ได้ขัดเขาเอาไว้
[เ้านี่แปลกจริงๆ]
"กล้าพูดนะ ฉันเหรอที่แปลก นายนั้นแหละแปลกยิ่งกว่าซะอีก" ก็ไม่รู้หรอกนะว่าหลังจากนี้จะมีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ความเป็ส่วนตัวของเราคงหมดไปแล้วสินะ เฮ้อ~~ แต่เื่แบบนี้มันก็เกิดขึ้นแล้ว ค่อยคิดละกันว่าหลังจากนี้ควรจะทำยังไง
แต่ว่าความรู้สึกของเราในตอนนี้อย่างกับมีอะไรผูกเราไว้กับเ้านั่น เนโครได้คิดและยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง "อ่ะ รีบกลับบ้านดีกว่าเป็ห่วงทุกๆ คน ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นมาบ้าง ภายในเมืองคงจะวุ่นวายน่าดูกับฝนดาวตกที่น่ากลัวนั่น"
ณ หมู่บ้านของเนโคร (เมืองลันดา) จู่ๆ ก็มีเสียงะเิและเพลิงลุกไหม้ เสียงของชาวบ้านได้ะโออกมาอย่างหวาดกลัว ป ปีศาจ ทุกคนรีบหนีเร็ว!!!!
วันที่มนุษยชาติจะต้องจารึก วันที่โลกทั้งใบเกิดการเปลี่ยนแปลง...และชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยากใช้ชีวิตแบบไม่สนโลก แต่เขากลับได้รับพลังที่จะกลืนกินโลกทั้งใบเอาไว้....
12K
![เพลเยอร์เกมขยะเกิดใหม่ในฐานะตัวประกอบระดับ EX [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1756458480_32089281.webp)
