ตอนที่23 เอาแต่ใจ
ไช่อิงลอบอมยิ้มทันทีเพราะรับรู้แล้วว่าสามีประกาศเป็ศัตรูกับอาและอาสะใภ้ของเขาต่อหน้าสาธารณชนพลางได้ยินเสียงซุบซิบแสดงความประหลาดใจต่อท่าทีแข็งกร้าวของเขาเป็อย่างยิ่งว่า
“นั่นอะไร?! ทำไมคุณชายสามถึงพูดออกมาอย่างนั้น”
“นั่นสิ! พูดยังกะตัวเป็ประธานบริษัทเองงั้นแหละ”
“แต่เอ๊ะ! หรือจะมีการเปลี่ยนแปลง ดูนั่นซี!ขนาดประธานหลงยังดูเหมือนเอาใจคุณชายสามเลย”
“ไม่แน่นะว่าประชุมวันนี้อาจมีเื่สนุก ๆ ให้พวกเราชมก็เป็ได้”
“เห็นว่าคุณชายสามไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของประธานหลงนั่นซี แต่เป็ลูกพี่ชายต่างหากไม่แน่ว่าประธานตัวจริงอาจไม่ใช่.....”
“เฮ้! อย่าพูดอะไรพล่อย ๆ ออกมารอฟังในห้องประชุมดีกว่า”
ไช่อิงเพิ่งฝึกฝนพลังจิตได้เพียงสามวันทว่าเธอรับรู้ได้ถึงเสียงซุบซิบแ่เบาจากระยะไกลพลางอยากรู้เช่นกันว่าสามีจะมีการแสดงใดให้รับชมในการประชุมวันนี้โดยคาดเดาว่าอาจมีเื่สำคัญยิ่งกว่าการตรวจพบความผิดปกติของระบบบัญชีก็ได้
อยากรู้เสียจริงว่าสามีจะมาประชุมเื่อะไรดูเหมือนจะมีเื่สนุกให้ชม ดูนั่นสิ!ยัยแก่รีบโทรเรียกลูกมาเข้าประชุมแล้วแสดงว่าสามีมีอำนาจเหนือกว่าสองผัวเมียนั่นจริง ๆ ด้วย
สะใภ้สามเหลือบเห็นฟางอิ่งเดินแยกตัวออกจากขบวนพลางหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาโทรหาใครสักคนซึ่งเธอคาดเดาได้ไม่ยากนักพลางคิดว่าคำพูดไม่กี่คำของสามีคงไปกระตุ้นให้อาสะใภ้เปลี่ยนท่าทีในฉับพลันโดยััได้ถึงความไม่พอใจและกระวนกระวายใจของอาสะใภ้เป็อย่างยิ่ง
ทันใดนั้นหญิงสาวเหลือบเห็นหลงลู่เอินกำหมัดแว่บหนึ่งคล้ายไม่พอใจอะไรสักอย่างขณะกำลังเดินเข้าไปยืนในลิฟต์กับสามีเธอจงใจเดินล่าช้าเล็กน้อยเพื่อสังเกตพฤติกรรมของแต่ละคนประกอบการวิเคราะห์สถานการณ์โดยรวมของตระกูลหลงพลางมั่นใจต่อการแสดงออกทางกายของหลงลู่เอินว่าจะต้องไม่พอใจคำพูดสามีแน่นอน
“เข้ามาสิครับคุณไช่อิง”
เหลียงเกอเห็นว่าไช่อิงเดินล่าช้ากว่าพวกตนขณะตอนนี้ในลิฟต์มีผู้โดยสารเพียงสี่คนซึ่งสามารถรองรับน้ำหนักได้อีกหลายคนแล้วยังมีที่ว่างให้หญิงสาวร่วมเดินทางขึ้นไปยังห้องประชุมพร้อมกันได้เขานึกว่าหญิงสาวกลัวมีน้ำหนักเกินจึงไม่เข้ามาในลิฟต์ด้วยกัน
“ไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ”
ไช่อิงยิ้มน้อยๆ อย่างสง่างาม พลางเดินไปยืนอยู่ข้างรถเข็นสามีฝั่งซ้ายขณะฝั่งขวามือมีหลงลู่เอินยืนอยู่ ส่วนจิวหลุนทำหน้าที่เป็คนเข็นรถให้คุณชายสามเหลียงเกอทำหน้าที่เป็คนกดปุ่มและใช้มือบังประตูลิฟต์ไว้อย่างรู้งาน
สะใภ้สามรู้ดีว่าไม่ควรแสดงท่าทีไม่พอใจต่อคำกล่าวแนะนำตนเองจากสามีแต่เธออยากรู้ว่าเขาพามาด้วยเหตุผลอะไรเพราะไม่มีหน้าที่เฉพาะสำหรับตนสักนิดพลางครุ่นคิดหาเหตุผลด้วยความอยากรู้เป็อย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตามหลงปิงไม่มีเหตุผลอันใดซับซ้อนต่อการพาภรรยาในนามมาร่วมประชุมด้วยนอกจาก้าให้เธอเข้ามาทำหน้าที่ช่วยขัดขวางความสนใจจากสตรีทั้งหลายที่อาจเข้าหาเมื่อรับรู้ความจริงการนำเสนอบางอย่างในห้องประชุมเขา้าสงวนท่าทีโดยให้ไช่อิงเป็กันชนสำหรับหญิงสาวทุกคนพลางคิดถึงหญิงสาวในดวงใจเพียงหนึ่งเดียวซึ่งเขากำลังรอคอยให้เธอกลับมาหาอยู่ตลอดเวลา
ห้องประชุมบริษัทหลงกรูปกระจายอยู่หลายชั้นตามสภาพใช้งานอันแตกต่างกันส่วนห้องประชุมสำหรับผู้จัดการและหัวหน้าแผนกในอาคารหลงกรูปอยู่ชั้นที่หนึ่งร้อยสิบห้าขณะห้องประชุมรวมใหญ่ที่สุดสามารถจุคนได้มากถึงสามพันคนนั้นอยู่ชั้นสามเพื่อความปลอดภัยในการจัดประชุมและการเดินทางขึ้นลงระหว่างชั้น
ด้วยลิฟต์อันทันสมัยนำทุกคนมาถึงชั้นหนึ่งร้อยสิบห้าในเวลาไม่นานนักเหลียงเกอทำหน้าที่เป็คนออกไปก่อนแล้วใช้มือกันประตูให้เ้านายออกไป โดยมีหลงลู่เอินและไช่อิงเดินตามหลังออกมาด้วย
เวลานี้ทุกคนกำลังเดินทางตรงไปยังห้องประชุมโดยระหว่างทางจากลิฟต์มีพนักงานทั้งชายหญิงมายืนรอต้อนรับเรียงรายทั้งสองข้างทางจนถึงหน้าประตูเข้าห้องประชุมอย่างเป็ระเบียบ
ไช่อิงไม่ได้กล่าวอะไรออกมาอีกเพราะกำลังสังเกตผู้คนและจดจำไว้เผื่อมีเหตุฉุกเฉินซึ่งเป็หน้าที่ประจำเมื่อครั้งยังเป็สายลับเธอให้ความสนใจต่อทุกรายละเอียดเพื่อการวิเคราะห์สถานการณ์ให้แม่นยำ พลางเห็นว่าหลงลู่เอินไม่มีท่าทางผิดปกติใดอีกแต่นิ่งเฉยเกินไปคล้ายกำลังวางแผนบางอย่างอยู่ซึ่งเธอมั่นใจจากสัญชาตญาณอันเฉียบคม
อยากรู้เสียจริงว่าสามีจะประชุมเื่อะไรดูท่าคงทำให้หลายคนเครียดน่าดู ขนาดอาของเขายังขมวดคิ้วตลอดเวลาเลยสงสัยจะไม่รู้เหมือนกันว่าสามีมาประชุมเื่อะไร
สะใภ้สามเหล่ตามองหลงลู่เอินด้วยความสนใจพลางอยากรู้เป็อย่างยิ่งว่าบรรยากาศภายในห้องประชุมจะเป็อย่างไรเพราะสามีไม่ยอมไปแวะห้องทำงานของอาก่อนเพื่อเปิดโอกาสให้มีการเตรียมการบางอย่างได้แต่ระบุให้มายังห้องประชุมโดยตรงทันทีคล้ายกับไม่้าให้มีคนทำงานเอาหน้าทว่า้ามาตรวจสอบสภาพการทำงานจริงมากกว่า
เมื่อทุกคนมาถึงห้องประชุมอันกว้างขวางหรูหราตกแต่งด้วยผ้าม่านหรูโทนสีน้ำตาลอ่อนและสีครีมสไตล์ผสมผสานระหว่างจีนและฝรั่งเศสอย่างลงตัวด้วยการจัดเรียงโต๊ะและเก้าอี้เป็รูปตัวยูโดยมีเก้าอี้ตำแหน่งประธานหันหน้าไปยังผนังห้องด้านหนึ่งที่มีจอภาพนำเสนอขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่บนผนังแล้วยังเป็ที่ตั้งประตูบานเลื่อนขนาดใหญ่ใช้เข้าออกอยู่สองฝั่ง
ไช่อิงพบว่าเก้าอี้ตำแหน่งประธานมีอยู่สองตัวซึ่งเป็ภาพอันแปลกประหลาดสำหรับเธอเหตุเพราะโดยปกติตำแหน่งประธานควรจะมีเก้าอี้ตั้งไว้เพียงตัวเดียวยกเว้นว่าอีกตัวจะเป็ที่นั่งของคนซึ่งมีอำนาจใกล้เคียงกับประธานเท่านั้น
“ไช่อิง.....คุณไปนั่งตรงนั้นแล้วอย่าลืมด้วยว่าต่อไปทุกงาน...จะผ่านคุณก่อนมาถึงผม”
หลงปิงเข้าไปในห้องประชุมแล้วกวาดตามองคร่าวๆ เขาพบว่ากรรมการบริหารและหัวหน้าแผนกยังเดินทางมาไม่ทันตน จึงชี้นิ้วระบุที่นั่งพลางสั่งงานภรรยาให้สอดคล้องกับตำแหน่งซึ่งจัดไว้ให้เธอก่อนหน้าทันที
สะใภ้สามยืนนิ่งอึ้งครู่หนึ่งอย่างคาดไม่ถึงเธอเหลือบเห็นเหลียงเกอเดินเข้าไปทำงานตามคำสั่งเ้านายอย่างไม่เกรงใจใครทั้งสิ้นด้วยการหยิบป้ายชื่อระบุชื่อและตำแหน่งจากที่นั่งหัวแถวฝั่งซ้ายมือให้ร่นลงมาโดยปล่อยให้มีที่ว่างสองแห่งในตำแหน่งตามการชี้นิ้วสั่งการของสามีขณะเก้าอี้หัวโต๊ะในตำแหน่งประธานถูกดึงออกหนึ่งตัวโดยคงเหลือไว้เพียงตัวเดียว
หญิงสาวเดินตามหลังรถเข็นสามีไปอย่างมึนงงพลางเหลือบเห็นเหลียงเกอหยิบป้ายชื่อสามีจากแถวที่นั่งฝั่งซ้ายในลำดับต่อจากชื่อฟางอิ่งหลงลู่หลิง และหลงฟางจิงซึ่งวางอยู่ก่อนหน้าตามด้วยชื่อของสามีแต่องครักษ์หยิบออกไปวางในตำแหน่งหัวโต๊ะประธานทันทีเธอลอบพยักหน้าเข้าใจสถานการณ์ในทันใด
งานนี้สนุกแน่! สามีเปิดศึกชนกับสองผัวเมียนั่นแล้ว!
ไช่อิงลอบยิ้มมุมปากอย่างสนุกสนานเพราะมองเห็นความโกลาหลเกิดขึ้นฉับพลันเมื่อเหลียงเกอทำการหยิบเปลี่ยนป้ายชื่อในเวลาอันรวดเร็วท่ามกลางสายตาจ้องมองแสดงความงงงวยจากหัวหน้าแผนกและพนักงานบางคนที่อยู่ในห้องประชุมก่อนแล้ว
“ขอบคุณค่ะ”
หญิงสาวขอบคุณเหลียงเกอเพราะเขาเดินไปขยับเก้าอี้ในตำแหน่งหัวแถวฝั่งซ้ายมือเพิ่งจัดใหม่สำหรับตนขณะข้างตัวเธอฝั่งขวามือเป็ที่นั่งในรถเข็นของสามีซึ่งนั่งอยู่ในตำแหน่งประธานคู่กับเก้าอี้ว่างอีกตัวเธอเหลือบเห็นอาสามีกำหมัดอย่างไม่พอใจอีกครั้งเพราะการแสดงของคุณชายสามบ่งบอกชัดเจนถึงการประกาศกลายๆ ในห้องประชุม
สะใภ้สามต้องรีบปรับท่าทีตนเองให้เตรียมพร้อมทำหน้าที่อันสำคัญเพราะตระหนักได้ว่าเขาจงใจทดสอบความสามารถของตนโดยตรงพลางตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดเพื่อพิสูจน์ตัวเองด้วยเหตุผลสำคัญอีกอย่างคือการตกหลุมรักเขาจึงต้องหาทางช่วยเหลือเขาเช่นกัน
เวลานี้หลงปิงนั่งประสานมือเท้าคางอยู่บนพนักรถเข็นแล้วจ้องมองไปยังประตูทางเข้าซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามสองข้างขนานกับจอภาพใหญ่บนผนังเขาเห็นความวุ่นวายของผู้คนพากันเร่งรีบถือแฟ้มเข้าร่วมประชุมอย่างคาดไม่ถึงเพราะตนไม่ได้เปิดโอกาสทุกคนให้เข้ามานั่งรอหรือแม้แต่ทำการซักซ้อมไว้ล่วงหน้า
“เสี่ยวปิงดื่มอะไรดีเดี๋ยวอาจะให้คนไปจัดมาให้”
หลงลู่เอินระงับความโมโหโกรธแค้นไว้ก่อนเพราะยังไม่รู้ว่าหลานชายตัวดีคิดจะทำการสิ่งใดเขาพยายามดึงเวลาให้คนของตนเองเข้าร่วมประชุมให้ครบถ้วนโดยมีภรรยาช่วยโทรประสานและสั่งการอยู่ด้านนอกพลางแสดงความมีน้ำใจด้วยการสอบถามหลานชายเกี่ยวกับเครื่องดื่มระหว่างรอความพร้อมของทุกคน
หลงปิงเหลือบไปมองฝั่งซ้ายมือที่มีภรรยานั่งอยู่ด้วยท่วงท่าสง่างามจนเขาอดรู้สึกชื่นชมเธอไม่ได้ กระนั้นเขาไม่ได้เอ่ยชมออกมาแต่สั่งการเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ไม่เป็ไรครับเครื่องดื่มสำหรับผมจะเป็หน้าที่ของไช่อิงคนเดียว...ใช่ไหม”
ไช่อิงหันขวับมองสามีด้วยสายตามีความหมายทว่าพอนึกถึงคำพูดแนะนำของเขาเกี่ยวกับการทำหน้าที่เป็คนสนิทและเลขานุการส่วนตัวของเขาแล้วเธอได้แต่กลืนน้ำลายที่เคยลั่นวาจาไว้กลับลงไปพลางลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปจากห้องประชุมโดยมีเหลียงเกอเดินนำหน้าเพื่อนำทางเธอออกไป
หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นอย่างไม่พอใจทว่าเธอได้แต่หงุดหงิดในใจโดยไม่กล้าแสดงออกมาทางสีหน้าโดยตรงเพราะััได้ชัดเจนว่าทุกสายตาต่างจ้องมองตนและสามีด้วยความสงสัยใคร่รู้
“ห้องเตรียมเครื่องดื่มอยู่ทางนี้ครับคุณไช่อิง”
เหลียงเกอผายมือแจ้งภรรยาเ้านายเป็เชิงให้เธอเข้าไปเพียงลำพังโดยก่อนหน้าเขาโบกมือไล่พนักงานทั้งหลายไม่ให้เข้ามาช่วยเหลือเป็การทำตามคำสั่งเ้านายอย่างเคร่งครัดเพื่อให้เธอเป็คนเตรียมเครื่องดื่มให้เ้านายด้วยตัวเอง
“พี่เหลียงเกอจะไปแล้วใช่ไหมคะ”
ไช่อิงหรี่ตามององครักษ์สามีด้วยความเข้าใจเธอพอจะประเมินสถานการณ์ภายในห้องประชุมได้คร่าว ๆ จึงมั่นใจว่าเหลียงเกอ จะปล่อยให้เธอทำงานส่วนนี้เองแล้วเขาจะกลับไปช่วยเ้านายในห้องประชุมต่อ
“ขอบคุณครับที่เข้าใจผมไปก่อนนะครับ”
เหลียงเกอเลิกคิ้วแสดงความประหลาดใจผ่านแว่นกันแดดเขาพูดเสร็จแล้วหันหลังเดินจากไปโดยปล่อยให้มีพนักงานหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มผมสั้นคนหนึ่งเข้ามาช่วยเหลือภรรยาเ้านายส่วนตัวเขารีบเดินกลับเข้าห้องประชุมในทันที
สะใภ้สามถอนหายใจพลางก้มมองดูเสื้อผ้าหรูที่ตนเองอุตส่าห์บรรจงแต่งกายสวยงามทว่าสุดท้ายต้องมาทำหน้าที่เสิร์ฟเครื่องดื่มให้กับสามีกระนั้นเธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกพลางเรียกกำลังใจให้กลับคืนมาแล้วลงมือเตรียมกาแฟร้อนสไตล์อเมริกาโนหรือกาแฟดำเหมือนอย่างเคยเห็นเขาดื่มใต้ร่มไม้ใหญ่ซึ่งเธอสามารถปรุงให้ได้ตามต้นแบบอย่างง่ายดาย
“อื้อฮือ! หอมจังเลยค่ะฉันไม่เคยเห็นกาแฟดำธรรมดาแต่หอมขนาดนี้มาก่อนเลย คุณทำได้ยังไงคะเนี่ย”
พนักงานหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มชะโงกหน้าเข้ามาสูดดมกลิ่นหอมของกาแฟดำในถ้วยกระเบื้องหรูอย่างอดไม่ได้พลางตาโตแล้วกล่าวถามไช่อิงขึ้นมาอย่างเป็ธรรมชาติ
“ความลับ...ของแบบนี้มีเทคนิคอยู่ใช่ว่าใครจะปรุงแบบฉันได้”
ไช่อิงรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นเมื่อปล่อยวางเื่ขุ่นเคืองทั้งหลายพลางคาดเดาว่าเมื่อตนเข้าห้องประชุมรอบนี้คงได้พบเห็นบรรยากาศน่าสนุกแน่นอนซึ่งเธอไม่สามารถบอกได้ว่าจะเป็บรรยากาศแบบใดทั้งยังไม่อยากสนทนากับพนักงานให้มากความเพราะกลัวจะเข้าห้องประชุมล่าช้าจนพลาดรับชมรายการเด็ดจากสามีได้
พนักงานหญิงยิ้มแห้งทันทีเมื่อพบว่าไช่อิงไม่ยินยอมบอกเทคนิคลับทว่าเธอเต็มใจช่วยยกถาดแก้วกาแฟพร้อมแก้วน้ำดื่มเดินตามหลังไช่อิงไปอย่างรู้หน้าที่
453
