ตอนที่ 26
ร้านอาหารของชิงอัน กลับมาเปิดได้สักระยะแล้ว ลูกค้าที่มาทานอาหาร เบียดเสียดจนแทบล้นออกมานอกร้าน ซึ่งเป็ผลพวงมาจากการโฆษณาจากหลงหยวน และความโด่งดังของชิงเทียน ในตอนเย็นหลังจากที่ชิงอันปิดร้านแล้ว เธอก็เห็นใบหน้าอันคุ้นเคยกำลังเดินตรงมา ก่อนจะทักทายอย่างสนิทสนม “อ้าว... หนิงเอ๋อ ไม่เจอกันนานเลยนะจ่ะ"
“่นี้หนูไม่ค่อยเห็นคุณน้าเลยนะค่ะ แถมชิงเทียนก็ไม่ค่อยมาเรียนอีก" เธอรู้สึกทึ่งมากที่ชิงเทียนกลายเป็แพทย์เทวะ และอยากจะถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เพราะั้แ่เกิดอุบัติเหตุ เพื่อนสมัยเด็กของเธอ ก็แทบจะเปลี่ยนไปเป็คนละคน
“พอดีป้าย้ายไปอยู่กับชิงเทียนน่ะ หนิงเอ๋อจะไปด้วยกันไหม" ชิงอันเอ็นดูหนิงเอ๋อเหมือนลูกแท้ๆ เธออยากจะให้เด็กสาวคนนี้ เป็ลูกสะใภ้เสียด้วยซ้ำ แต่เสียดายที่ตอนนี้ ชิงเทียนกลับมีสาวสวยมาเกี่ยวพันหลายคน จึงคิดว่าน่าจะให้ลูกชายเป็คนเลือกด้วยตัวเอง
“ชิงเทียนซื้อบ้านด้วยเหรอค่ะ?" เย่วหนิงเอ๋อแสดงสีหน้าแปลกใจ เธอกำลังคิดว่า บางที่เขาคงได้เงินประจำตำแหน่ง จากการเป็แพทย์เทวะ แต่ทว่า ความจริงแล้วชิงเทียนไม่รับเงินจากโรงพยาบาลแม้แต่หยวนเดียว ซึ่งเขามักจะรักษาตามอารมณ์เท่านั้น
หลังจากนั้นไม่นาน รู้ตัวอีกทีหนิงเอ๋อก็มายืนอยู่หน้าวิลล่าหลังใหญ่ ที่มีรถแลมโบกินีสีฟ้าครามจอดอยู่หน้าโรงจอดรถ ซึ่งเหตุผลที่ชิงเทียนเอาเข้าไปจอดไม่ได้ เป็เพราะเหล็กกล้าและทองคำ ที่กองจันเกือบล้นทะลักออกมา
“ช...ชิงเทียน อยู่ที่นี่เหรอค่ะ" เย่วหนิงเอ๋อเอ่ยถาม ราวกับไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เห็นคือความจริง
“ตามป้ามาเถอะ ไม่ต้องกลัวหรอกไม่มีผีแน่นอน" ชิงอันกล่าวปลอบหญิงสาว ที่กำลังมีท่าทีกล้าๆกลัวๆ และเมื่อพวกเธอเดินเข้ามา ก็พบว่าชิงเทียนกำลังนั่งฟังฟังฟ่านเสี่ยวโหรว รายงานเื่ความคืบหน้าของบริษัท
“เื่รสชาติ ตรงตามที่บอส้าแน่นอนค่ะ ส่วนเื่ตัวแทน ตอนนี้ยังห่างจากเป้าหมายอยู่อีกมาก แต่คาดว่าหลังจากสินค้าวางขาย จะมีตัวแทนเข้ามาสมัครอย่างล้นหลามแน่นอนค่ะ"
“อืม...จากที่เล่ามาก่อนหน้านี้ อีกสองวันจะเริ่มผลิตสินะ ฉันจะไปตรวจคุณภาพสินค้า ก่อนออกสู่ท้องตลาด ด้วยตัวเอง" หลังจากที่ละสายตาจากรายงานที่วางบนโต๊ะ เขาก็พึ่งสังเกตุเห็นวา ตัวของเขากับฟ่านเสี่ยวโหรว ใกล้กันจนตัวแทบจะติดกัน จึงค่อยๆเขยิบถอยออกมาอย่างเขินอาย จนฟ่านเสี่ยวโหรวที่เห็นการกระทำของชายหนุ่ม ก็อดไม่ได้ที่จะแอบขำอยู่ในใจ เนื่องจากไม่คิดว่าบอสผู้เงียบขรึม จะอ่อนไหวกับการััตัวหญิงสาว
เย่วหนิงเอ๋อ หลี่ตามองไปยังชิงเทียนและฟ่านเสี่ยวโหรว ราวกับ้าจะรู้ให้ได้ว่า สองคนนี้มีความสัมพันธ์แบบไหน
“เทียนเอ๋อ ดูสิว่าแม่พาใครมา" ชิงอันเดินเข้ามาโดยมี เย่วหนิงเอ๋อเดินตามมา พร้อมกับมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ
‘เอ่อ... แล้วไหงฉันถึงรู้สึกว่ากำลังถูกเธอจับผิดอยู่ล่ะ' ชิงเทียนคิด
ชิงอันทำอาหารเย็นให้ทุกคนทาน ในขณะที่ชิงเทียน เย่วหนิงเอ๋อ หลิวลู่ซือ และฟ่านเสี่ยวโหรว นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร “นายจะบอกว่าคุณฟ่านเสี่ยวโหรว เป็ผู้จัดการของบริบัทนาย และน้องสาวคนนี้ เป็ลูกศิษของนายอย่างนั้นเหรอ"
“ก็...ประมาณนั้นแหละ"
“แล้วบริษัทนายขายอะไร?" เย่วหนิงเอ๋อเอ่ยถามด้วยความสงสัย
ฟ่านเสี่ยวโหรวหยิบขวดตัวอย่างขึ้นมา “นี่คือตัวอย่างของสินค้าค่ะ เป็น้ำสมุนไพรสกัด มีสรรพคุณช่วยบำรุงร่างกาย" เธอคิดว่าหากสินค้านี้ถูกปล่อยสู่ท้องตลาด พร้อมชื่อเสียงของชิงเทียน อาจทำกำไรได้อย่างมหาศาลเลยทีเดียว
น้ำสมุนไพรถูกรินใส่แก้ว กลิ่นหอมของสมุนไพรนานาชนิด ทำเอาหญิงสาวรู้สึกอยากที่จะลิ้มลอง เย่วหนิงเอ๋อยกแก้วขึ้นดื่ม ความสดชื่นแผ่ไปทั่วลำคอ เธอรู้สึกได้เลยว่าความเหนื่อยล้า ได้รับการฟื้นฟู
“อร่อยมาก!!"
เย่วหนิงเอ๋อเชื่อว่าน้ำสมุนไพรขวดนี้ จะต้องขายดีแน่นอน หลังจากที่กล่าวชมอยู่นาน เธอก็หันไปมองหลิวลู่ซือด้วยความสนใจ “แล้วชิงเทียน สอนอะไรให้น้องสาวลู่ซือเหรอ"
ตอนแรกเธอคิดว่าหลิวลู่ซือจะมาเรียนวิชาแพทย์กับชิงเทียน แต่หลังจากคุยกันไปสักพัก คล้ายหลิวลู่ซือ ดูจะไม่มีความรู้ด้านการแพทย์เลยแม้แต่น้อย
“เอ่อ...เื่นี้" เธออ้ำอึ้ง
“ให้ตายสิ ทำไมถึงมีแต่คนอยากจะรู้นักนะ ฉันจะบอกเื่นี้ให้กับศิษย์ หรือไม่ก็คนที่วางใจเท่านั้น" ชิงเทียนตอบปัดเพื่อไม่ให้พวกเธอซักไซ้ต่อ แต่ทว่า ฟ่านเสี่ยวโหรว กลับแสดงสายตาเย้ายวนด้วยความเสน่หา
“คุณหมายความว่า ถ้าฉันเป็ถ้าฉันเป็แฟนคุณ คุณจะบอกใช่ไหมค่ะบอส"
เย่วหนิงเอ๋อและหลิวลู่ซือหันมามองชายหนุ่ม พร้อมกับส่งจิตสังการออกมา จนชิงเทียนรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
“ล้อเล่นค่ะ" ฟ่านเสี่ยวโหรวยิ้มกลบเกลื่อน ‘นี่ฉันพูดอะไรออกไปเนี้ย เขาเป็เ้านายนะ' นี่คือความคิดของเธอในตอนนี้ เธอรู้สึกประทับใจในความสามารถของชิงเทียน และอยากให้เขาหันมาสนใจ แต่ก็ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะกำลังปิดกั้นเธออยู่
หลังจากที่ทานอาหารเส็จ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดพอดี ชิงเทียนก็ขับรถไปส่งหญิงสาวทั้งสองคน ก่อนจะเหลือบมองดูนาฬิกา “น่าจะใกล้ได้เวลาเริ่มแผนการต่อไปแล้ว"
*********************************
คฤหาสน์ตระกูลถัง บริเวณรอบนอกเต็มไปด้วยนักฆ่าและการ์ดชุดดำ ผลัดกันเดินตรวจตราดูแลความปลอดภัย ทั้นใดนั้น นักฆ่าคนหนึ่งก็มองเห็นพุ่มไม้ใกล้มีการเคลื่อนไหว ก่อนจะเขวี้ยงมีดบินออกไปอย่างแม่นยำ แต่เมื่อเดินเข้าไปดู เขากลับพบศพนกเพียงแค่หนึ่งตัว
‘ฉึก!!' มือปริศนาปิดปากนักฆ่าคนนั้นเอาไว้ เืจำนวนมากไหลซึมออกมาจากหน้าอก เมื่อเขามองตามลงไป ก็พบว่ามีกระบี่แทงทะลุมาจากทางด้านหลัง จากนั้นไม่นานชายคนดังกล่าวก็สิ้นลมไป มือสังหารค่อยๆวางศพลง หน้ากากปีศาจที่ปิดบังใบหน้า ยิ่งทำให้ดูหน้าหวาดกลัวต่อผู้ที่พบเห็น
“จัดการเรียบร้อยแล้ว" มือสังหารอีกสี่คนตามมาสมทบ พวกเขาประกอบไปด้วย ฮวงอี้ หยางเล่ย โอวหยางเจิ้งหยู และเกาหลงซาน คนที่เดินตรวจตราทั้งหมดบัดนี้ กลายเป็ศพ เรียบร้อยแล้ว พวกเขารีบขนศพขึ้นท้ายรถบรรทุก ที่จอดไว้ด้านนอก เพื่อนำไปทำลายหลักฐาน
หลังจากที่พวกเขาได้ยินว่าตระกูลถัง ทำการลอบสังหารชิงเทียน คำว่าปรานีก็ไม่มีอีกต่อไป พวกเขาล้วนเคยฆ่าคนมาแล้ว เนื่องจากหนทางของผู้บ่มเพาะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเื การสังหารจึงไม่ใช่สิ่งที่สารถหลีกเลี่ยงได้
ถังเหยียนนั่งกลุ้มใจอยู่ในห้องทำงานของถังห้าว สายลมบางเบาพัดผ่านผ้าม่านจนโบกสะบัด เสียงด้านนอกดููเงียบผิดปกติ เธอจึงตัดสินใจชะเง้อไปดูความเคลื่อนไหวด้านนอก แต่กลับไม่มีใครอยู่เลยสักคน ทันใด้นั้น กลิ่นควันบุหรี่ก็ลอยมาปะทะจมูกของเธอ
“วันนี้ข้างนอก อากาศค่อนข้างเย็นนะว่าไหม?" เสียงปริศนาดังมาจากด้านหลังของหญิงสาว
ถังเหยียนเอี้ยวตัวกลับไป แล้วซัดมีดไปยังทิศทางของเสียง แต่ทว่า ชิงเทียนกลับใช้นิ้วคีบได้อย่างง่ายดาย“อันที่จริง ฉันไม่ชอบฆ่าผู่หญิงหรอกนะ แต่เธอเคยได้ยินคำนี้หรือเปล่า ‘ถ้าเตรียมใจที่จะฆ่า ก็จงเตรียมใจที่จะถูกฆ่าเอาไว้ซะ' อย่าลืมเอาไปคิดทบทวนดูล่ะ"
ถังหยียนเบิกตากว้าง เมื่อชิงเทียนเรียกกระบี่ขึ้นมาจากความว่างเปล่า แล้วพุ่งเขามาหาเธออย่างรวดเร็ว
หลังจากที่ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า ถังหยุนก็รีบวิ่งมาปลุกถังฮ้าวด้วยความร้อนรน “พ่อๆเกิดเื่ใหญ่แล้ว!!"
ถังฮ่าวลุกขึ้นมาด้วยความงัวเงีย “มีอะไร?"
“ถังเหยี่ยนและพวกที่เฝ้ายามเมื่อคืนหายตัวไปแล้ว"
“อะไรนะ!!" ถังฮ่าวะโลุกออกจากเตียง เขาคิดว่าถังเหยียนอาจแอบหนีไปคนเดียว แต่หลังจากที่คิดดูอีกที เธอจะเอาคนมาเฝ้าไว้ทำไม หาก้าหนีั้แ่แรก และในขณะเขากำลังใช้ความคิดอยู่นั้น ฟ่านเสี่ยวโหรวก็โทรเข้ามา
“มีอะไรรึเปล่าครับคุณฟ่านเสี่ยวโหรว"
“นี่มันหมายความว่ายังไงกันค่ะ คุณถัง!!" ฟ่านเสี่ยวโหรวโหรวตวาดกกลับมา ซึ่งทำเอาถังห้าวหน้าเสียเลยทีเดียว
“ก...เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ"
“น้องชายคุณ โอนเงินของเราไปที่ธนาคารสวิต ก่อนที่จะหายตัวไป ตอนนี้ฉันได้โทรไปแจ้งความแล้ว บอสของฉันและผู้ร่วมลงทุนทุกคน ้าเงินคืนภายสองชั่วโมง ถ้าคุณหามาคืนพวกเขาไม่ได้ ตระกูลคุณจบเห่แน่"
หลังจากที่ฟ่านเสี่ยวโหรววางสายไป ถังฮ่าวก็หน้าซีดทันที เขารีบโทรหาน้องชาย แต่ก็ไม่มีใครมารับสาย ก่อนคิดได้ว่าตนเองพึ่งขอกู้กับธนาคาร จึงคิดใช้เงินส่วนนั้นเพื่อชดเชยไปก่อน
“สวัสดี เพื่อนหวัง เื่ขอกู้...."
“ขอโทษด้วยคุณถัง เราได้ยินว่าคุณและน้องชาย ยักยอกเงินผู้ร่วมลงทุน จึงไม่ผ่านสิทธิ์การขอกู้ยืม แล้วก็รบกวนช่วยคืนเงินที่ติดไว้ ภายในเดือนนี้ด้วย" ยังไม่ทันที่ถังฮ่าวจะพูดจบ อีกฝ่ายก็ปฏิเสธอย่างไร้้เยื่อใจ จนเขารู้สึกเหมือนกำลังลอยคว้างอยู่กลางทะเล
“เกิดอะไรขึ้นครับพ่อ?" ถังหยุนเข้ามาถามด้วยความกังวล
“จบสิ้นแล้ว.... ตระกูลถังจบสิ้นแล้ว" ถังฮ่าวพึมพำออกมาราวกับคนเสียสติ
********************************
ถังฮ่าวและลูกชายถูกจับตัว โดยคนของฮวงอี้ ถุงดำที่คลุมหัวจนมิด ทำให้ไม่สามารถระบุได้ว่าพวกเขากำลังมุ่งหน้าไปที่ไหน จนกระทั่งเมื่อถึงดำถูกถอดออก พวกเขาก็เริ่มหันมองไปรอบด้าน ก็พบว่าพวกตนอยู่ในห้องที่ทุกด้านเป็ผนังคอนกรีต ประตูเหล็กที่มีช่องเล็กๆเปิดอยู่ ทำให้นึกถึงคุกในเรือนจำ
ภายในห้องมีทีวีแขวนไว้อยู่ ก่อนจะมีใบหน้าที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นมา
“ชิงเทียน!" ถังฮ้าวร้องะโออกมา พร้อมกับสีหน้าที่หวาดกลัวอย่างสุดขีด สายตาของชายหนุ่มที่จ้องมองมา ก็ทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปถึงแผ่นหลัง
“คุณถัง คุณกล้ามากเลยนะที่ส่งคนมาฆ่าผม โชคดีที่ผมเป็คนใจกว้างซะด้วยสิ เอาอย่างนี้เป็ไง ผมจะให้โอกาสคุณแก้ตัวแล้วกัน" ถังเหยียนและถังเหมินน้องชายของเขา ถูกพาตัวเข้ามาในห้อง ทันใดนั้น ถังฮ่าวก็รู้ได้ทันทีว่าเขาตกหลุมพลางอีกฝ่ายเข้าให้แล้ว
“บอส คุณจะฆ่าพวกเขาจริงๆเหรอค่ะ?" ฟ่านเสวี่ยโหรวที่อยู่ในเหตุการณ์ กระตุกเสื้อของชิงเทียน พร้อมกับสีหน้าที่ดูตื่นกลัว ดูเหมือนว่าเธอจะลงเรือลำเดียวกับเขาแล้ว
ชิงเทียนจับมือเพื่อทำให้หญิงสาวใจเย็น “ไม่ต้องเป็ห่วง ฉันจะมอบโอกาสให้พวกเขา แต่ทว่า พวกเขาต้องผ่านเงื่อนไขบางอย่าง ถึงจะรอดไปจากที่นี่ได้ ถ้าเธอไม่อยากดูก็ออกไปรอด้านนอกก่อนเถอะ"
ในขณะที่หญิงสาวเริ่มลังเล ชิงเทียนก็ดล่าวต่อว่า “แต่ถ้าเธอเลือกที่จะออกไป เธออาจไม่มีโอกาศได้เห็นจิตใจอันโสมมของมนุษย์อีกเลยก็ได้นะ"
ปืนกระบอกหนึ่งถูกโยนเข้าไปในห้อง ก่อนจะไปหล่นอยู่ใกล้เท้าของถังฮ่าว “เอาหล่ะคุณถังช่วยหยิบปืนกระบอกนั้นขึ้นมาหน่อย"
“แกจะให้พวกฉันฆ่าตัวตายรึไง!" ถังฮ่าวตระโกนตอบ แต่เขาก็เลือกที่จะหยิบปืนขึ้นมา
“เปล่า... ผมให้ทางรอดต่างหาก จงฆ่าทุกคนที่อยู่ในห้องซะ แล้วผมจะไม่ฆ่าคุณ"
ถังหยุนหัวเราะออกมา “หึ หึ คิดจริงๆเหรอว่าของพ่อจะทำ....." ‘ปั้ง ปั้ง!!' เสียงปืนดังขึ้นสองนัด นัดนึงเจาะทะลุหัวของถังเหมิน ส่วนอีกนัดยิงเข้าที่หน้าอกของถังหยุน
“ท...ทำไม...." ถังหยุน ล้มพับลงไปนอนจมกองเื
“พ...พ่อขอโทษ" ถังฮ่าวหอบหายใจอย่างหนัก ก่อนจะเล็งปืนมาที่ถังเหยียนเป็คนสุดท้าย
“พ่อทำอะไรลงไป!?" ถังเหยียนกรีดร้องทั้งน้ำตา แล้วรีบเข้าไปดูอาการน้องชาย แต่ก็ต้องพบว่าเขาได้จากไปแล้ว
มือของถังฮ่าวสั่นเทา “แกเป็ลูกฉันไม่ใช่รึไง ชั้นเลี้ยงดูแกมา เพราะฉะนั้น แกก็ควรตายแทนฉันซะ!!"
“แกไม่ใช่พ่อฉัน!! ฉันไม่เคยมีพ่อแบบแก" ความโกรธแค้นก่อตัวขึ้นในใจของหญิงสาว ถึงแม้ถังหยุนจะทำตัวห่างเหิน เธอก็รักน้องชายอยู่ดี
ถังฮ่าวลั่นไก แต่ะุมีเพียงแค่สองนัดเท่านั้น หลังจากที่ประตูถูกเปิดออก ชิงเทียนและพรรคพวก ก็ทยอยกันเข้ามาในห้อง “ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าคุณจะกล้าฆ่าคนในครอบครัวได้อย่างเืเย็นแบบนี้ ผมคิดเอาไว้ว่า หากคุณยอมฆ่าตัวตายเพื่อชดใช้ความผิด ผมก็คิดจะปล่อยพวกเขาไปอยู่แล้วเชียว เพราะอย่าลืมสิว่าคนที่เริ่มต้นเื่นี้ก็คือคุณ ไม่ใช่พวกเขา"
ถังฮ่าวที่ได้ยินเช่นนั้น ก็ล้มลงคุกเข่าในทันที ราวกับว่าจิตใจของเขาได้แตกสลายไปแล้ว
ชิงเทียนหันไปหาถังเหยียน เขายังไม่ไว้ใจเธอเท่าไหร่นัก แต่ก็อยากหาคนที่มีฝีมือมาไว้ใช้งาน “ฉันประทับใจในความสามารถเธอนะ เอาอย่างนี้มั้ย มาทำงานให้ฉัน แล้วลูกศิษของฉันจะเป็คนดูแลเธอเอง"
“ฉันตกลง" ถังเหยียนไม่มีทางเลือก หากเธออยากมีชีวิตรอดออกไป ก็คงมีแต่ต้องรับโอกาศที่ชาวหนุ่มหยิบยื่นให้
ชิงเทียนใช้ปลายนิ้วััที่หน้าผากเธอ เขามอบเคล็ดวิชามีดบิน ซึ่งเป็เคล็ดวิชาระดับต่ำแดนเซียนให้กับเธอ แล้วฝังผนึกสลายจิตประทับเข้าไปในจิตวิญญาน
“จากนี้ไปถ้าเธอทรยศฉัน เพียงแค่ฉันใช้ความคิด วิญญานเธอจะถูกดับทำลาย ไร้ซึ่งการเกิดใหม่ตลอดไป"
ถังเหยียนไม่เข้าใจว่าชิงเทียนพูดถึงอะไร แต่ทว่า เธอกลับััถึงอะไรบางอย่าง ราวชิงเทียนสามารถสังหารเธอได้ตลอดเวลา
“เจิ้งหยูฝากดูแลเธอด้วย" ชิงเทียนปล่อยให้หญิงสาว อยู่ในความดูแลของโอวหยางเจิ้งหยู ก่อนจะจากไปเขาชะงักเท้า แล้วหันไปถามถังเหยียน “ก่อนไป มีอะไรจะพูดกับพ่อเธอไหม?"
ถังเหยียนมองไปที่ถังฮ่าว แล้วกัดฟันพูดอย่างโกรธแค้น “เขาไม่ใช่พ่อฉันอีกต่อไปแล้ว!"
หญิงสาวเดินออกไปพร้อมโอวหยางเจิ้งหยู แม่ของเธอเสียไปั้แ่หลายปีก่อน และหลังจากที่ถังฮ่าว ้าฆ่าเธอไปพร้อมกับน้องชาย ถังเหยียน ก็ขอยุติความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกไว้เพียงเท่านี้
“เขาเป็คนยังไง" ถังเหยียนหันไปถามโอวหยางเจิ้งหยู เธอไม่รู้ว่าชิงเทียนทำตามที่พูดไหม จึงอยากรู้ข้อมูลของเขาให้มากกว่านี้
“หมายถึงท่านอาจารย์งั้นเหรอ ท่านเป็คนจิตใจดี แต่ก็ไร้ความปรานีกับศัตรู" โอวหยางเจิ้งหยู รับรู้ความเจ็บแค้นของชายหนุ่มดี และหากเป็ไปได้ เขาก็อยากเป็กำลังให้กับชิงเทียน
“มีใครอยากจัดการกับเขาไหม?" ชิงเทียนกวาดตามองทุกคนในห้อง
หยางเล่ยเดินเข้ามา พร้อมกับขวานาขนาดใหญ่ ซึ่งเป็ศาสตราวุธเซียนที่ชิงเทียนหลอมมาเองกับมือ “ฉันเกลียดคนที่ฆ่าได้แม้กระทั่งครอบครัวตัวเอง!"
คมขวานถูกฟันฉับลงมา สะบั้นคอของถังฮ่าวอย่างไร้ความปรานี
----------------------------------
*ธนาคารสวิตเซอร์แลนด์นั้น ขึ้นชื่อเรืองการเก็บรักษาความลับ โดยธนาคารจะไม่มีทางเปิดเผยหรือพูดถึงข้อมูลของลูกค้า ไม่ว่าด้วยเหตุผลไดก็ตาม แม้แต่คำสั่งศาล แต่ก็ได้รับการแก้ไขในปี 2015 เป็ต้นมา
Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิต์
https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิต์-105158271890771
47K
