ก่อนออกจากหอพัก อเล็กซ์ใช้เวลาพอสมควรในการจัดการกับซอมบี้ที่อยู่ตามห้องพักต่างๆ ในแต่ละชั้น และเป็เื่ที่น่าเศร้ามาก เขาไม่พบผู้รอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว ผู้รอดชีวิตหลายสิบคนถูกเพื่อนร่วมห้องของตัวเองที่กลายสภาพไปแล้วกัดกินอย่างน่าเวทนา ภาพที่น่าสยดสยองเหล่านี้ได้ทำให้มะลิที่เป็คนคอยระวังหลังถึงกับอ้วกอาหารเช้าแสนอร่อยของเธอออกมาจนหมด
การที่อเล็กซ์พามะลิมาด้วยนี้ไม่ได้มีเหตุผลเพียงแค่สองหัวดีกว่าหัวเดียว แต่เป็เพราะว่าหลังจากที่เขาตรวจสอบค่าสถานะของมะลิก็พบว่า แม่ตำรวจสาวคนนี้อีกไม่นานก็จะวิวัฒนาการไปสู่ระดับที่ 1 และค่าสถานะของเธอนั้นถือได้ว่าดีเลิศโดยเฉพาะความแม่นยำ ที่เธอมีมากถึง 180 ซึ่งมันสูงกว่าอเล็กซ์เสียอีก และค่าสถานะที่ต่ำจนน่าแปลกใจก็คือค่าสติปัญญาที่เธอมีไม่ถึงร้อยด้วยซ้ำ เขาไม่รู้เลยว่าเธอสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยตำรวจได้ยังไง
อเล็กซ์ใช้เวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง ในการเคลียร์พื้นของหอพักหญิง นอกจากการฆ่าซอมบี้ที่อยู่ตามห้องต่างๆแล้ว เขายังได้ทำการนำซากศพของผู้ตายและซากศพของซอมบี้ไปโยนทิ้งออกนอกตัวหอพักพักบริเวณด้านหลังตึก การกระทำของอเล็กซ์นั้นได้สร้างความสงสัยให้กับมะลิเป็อย่างมากจนเธอต้องถามออกมา
" ทำไมท่านถึงต้องโยนซากศพออกไปไว้ในที่ลับตาคนด้วย ? ดิฉันขอความรู้จากท่านหน่อยได้ไหมคะ ? "
" ผมมองว่ามนุษย์เรานั้นอันตรายที่สุด โดยเฉพาะสภาพแวดล้อมที่สิ้นหวังเช่นนี้ มันยิ่งกระตุ้นให้สันดานดิบของพวกคนเ่าั้ให้ะเิออกมา ด้วยเหตุนี้เองผมเลยจำเป็ต้องกำจัดซากศพพวกนี้ในที่ลับตา เพื่อไม่ให้ทุกคนมองว่าหอพักแห่งนี้มีคนอาศัยอยู่เนื่องจากมีซากศพของซอมบี้กระจายอยู่รอบตัวตึก และในบริเวณที่ผมโยนซากศพพวกนั้นไปไว้ พวกสัตว์ที่บ้าคลั่งก็ไม่สามารถเข้าไปกัดกินพวกมันได้ด้วย "
" แล้วทำไมคุณถึงไม่ปล่อยให้ซากศพเหล่านี้อยู่ในห้องล่ะค่ะ มันจะไม่ง่ายกว่าหรือ ? แล้วไม่ต้องเสียเวลาทำแบบนี้ด้วย "
" มันเหม็นผมไม่ชอบ " อเล็กซ์ตอบกลับสั้นๆ
" … " มะลิถึงกับหมดคำพูดเช่นกัน
เมื่อทั้งสองคนออกมาจากหอพักแล้ว มะลิก็สังเกตด้วยเห็นสิ่งผิดปกติอย่างหนึ่งก็คือ ซากศพซอมบี้ที่อยู่บริเวณนี้หายไปหมด รวมถึงศพของสุนัขบ้าที่ถูกเธอยิงตายเมื่อวานก็หายไปด้วยเช่นกัน ด้านอเล็กซ์ที่เห็นแววตาขี้สงสัยของตำรวจสาวนางนี้เ ขาจึงได้ตอบคำถามที่อยู่ในใจของเธอไปว่า
" สิ่งมีชีวิตทั้งสองรูปแบบต่างกินกันเอง ซอมบี้กินสัตว์และมนุษย์ ส่วนสัตว์บ้าเ่าั้ก็กินซอมบี้กับมนุษย์เช่นกัน มีแต่มนุษย์เท่านั้นแหละที่ไม่ได้กินสิ่งใดเลย ในความคิดของผมตอนนี้อยากจะหาหนูทดลองสักคน แล้วให้พวกเขากินเนื้อของสิ่งมีชีวิตทั้งสองแล้วดูว่ามันจะเกิดผลอย่างไร คุณคิดว่าผมบ้าหรือเปล่า ? "
" ไม่เลยค่ะท่าน เพราะสิ่งที่ท่านทำนั้นไม่ได้ทำเพื่อตัวเองแต่ทำเพื่อส่วนรวม "
" สมแล้วที่มีความภักดีเกิน 80 คะแนน " อเล็กซ์พูดพึมพำเบาๆ
" ท่าพูดว่าอะไรนะคะ ดิฉันฟังไม่ชัด "
" ไม่มีอะไรหรอก พวกเรารีบเดินทางกันเถอะเสียเวลามากพอแล้ว… "
อเล็กซ์กับมะลิยังคงใช้ถนนรอบเมืองเป็เส้นทางหลักในการเดินทางเช่นเดิม แต่สภาพแวดล้อมของบ้านเรือนที่พักอาศัยนั้นแตกต่างไปจากเดิมมาก เพราะมีร่องรอยการต่อสู้มากมายให้เห็นตลอดการเดินทาง และด้วยร่องรอยเหล่านี้นี่เอง ทำให้อเล็กซ์แยกแยะสีของเืได้จากความทรงแบบภาพถ่ายของเขา สีดำคือซอมบี้ สีแดงสดคืุ์ สีแดงส้มจางลงมาหน่อยเป็ของสัตว์บ้าเ่าั้ และร่องรอยการต่อสู้ส่วนใหญ่ กว่า 9 ใน 10 คือเืของมนุษย์ อเล็กซ์ที่ได้รับรู้แบบนี้แล้วทำให้เขาใจหายเช่นกัน
การเดินทางในคราวนี้ของผู้พันหนุ่มกับนายร้อยสาวนั้นราบรื่นมากเหมือนกับว่าาที่เกิดขึ้นเมื่อคืนระหว่าง 3 สายพันธุ์ มันได้สร้างความสูญเสียขึ้นมากมาย ตลอดระยะเวลาที่เดินทางมากว่า 2 ชั่วโมง อเล็กซ์ได้ฆ่าสุนัขบ้าไปไม่กี่ตัวเท่านั้น ด้วยบรรยากาศแบบนี้เองมันเลยทำให้เขาคิดถึงหนังสยองขวัญที่เคยดูมา ไม่ก็เป็ความสงบก่อนที่จะเกิดพายุที่บ้าคลั่ง อเล็กซ์ไม่ชอบบรรยากาศอย่างนี้เลยจริงๆ
แตกต่างจากนายร้อยหญิงอย่างมะลิ ที่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าของเธอตลอดเวลา เขาไม่รู้จริงๆเลยว่าตอนนี้แม่ตำรวจสาวที่มีค่าสติปัญญาต่ำกว่าร้อยกำลังคิดอะไรอยู่ และเมื่อยิ่งเดินทางเข้าใกล้ค่ายทหารมากเท่าไหร่ แม่ตำรวจสก็ถึงกับร้องเพลงออกมาอย่างสบายใจ เหมือนว่าในโลกใบนี้มีเพียงเธอเท่านั้น จนในที่สุดอเล็กซ์ก็ทนไม่ไหวเลยต้องพูดออกมา
" ผมคิดผิดจริงๆที่พาคุณมาด้วย คุณไม่รู้สึกถึงความแปลกประหลาดของบรรยากาศโดยรอบหรือไง ? "
" รู้ค่ะท่าน เพราะบรรยากาศมันแปลกๆนี้แหละ ดิฉันเลยจำเป็ต้องร้องเพลงเบาๆเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศยังไงล่ะ ดิฉันนี้เคยเป็ถึงราชินีไมค์ทองคำเลยนะ ในสมัยที่ยังไม่ได้เป็ตำรวจ ดิฉันเดินสายกวาดรางวัลมาแล้วทั่วประเทศ ถ้าท่านไม่เชื่อดิฉันจะเอารูปให้ดู "
มะลิหยิบเอาโทรศัพท์มือถือราคาแพงจากกระเป๋าหลังของเธอในทันที ก่อนที่จะพยายามกดปุ่มเปิดเครื่อง โดยตอนนี้เธอลืมไปว่าโลกได้เปลี่ยนไปแล้ว ไม่นานเธอก็ได้สติกลับมาพร้อมกับยิ้มแหยงๆไปทางอเล็กซ์เหมือนกับเป็การขอโทษที่เธอทำตัวไร้สาระ แต่แล้วต้นแขนอันแข็งแรงของอเล็กซ์ก็คว้าเอวบางของมะลิทันทีก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปในบ้านที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วเขาก็ใช้มือปิดปากของตำรวจสาวเอาไว้ จนทำให้ภายในความมืดมิดของบ้านหลังนี้มีเพียงเสียงลมหายใจเบาๆ ของอเล็กซ์กับมะลิที่แลกเปลี่ยนกันไปมา เมื่อเวลาผ่านไปสักพักมะลิอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่แล้วก็มีเสียงพูดคุยของคนกลุ่มหนึ่งดังขึ้น
" ไหนวะ! ที่พวกแกบอกว่าเห็นผู้หญิงที่สวยเหมือนกับนางฟ้ากำลังเดินอยู่บนถนนไง ? "
" ผมเห็นจริงๆนะครับลูกพี่ ตอนออกมาหาอาหารกับไอ้จ๊อบ ผมเห็นเธอเดินร้องเพลงอยู่กับผู้ชายอีกคนหนึ่ง ไม่เชื่อลูกพี่ก็ถามไอ้จ๊อบดูได้ "
" ใช่ครับลูกพี่ ผมเห็นกับตาเลย นางฟ้าคนนั้นสวมชุดตำรวจด้วย เธอไม่ใช่ผีแน่นอนผมมั่นใจ โอ๊ย !! "
" ผีบ้านพวกมึงสิจะออกมาเดินอยู่กลางถนนกลางวันแสกๆอย่างนี้ ! พวกมึงรีบแยกย้ายกันออกไปตามหา ถ้าใครหาผู้หญิงคนนั้นเจอกูสัญญาเลยว่า คนที่พบเธอจะเป็คนต่อไปที่ได้ลิ้มลองต่อจากกู ไป! "
" ครับลูกพี่ ฮ่า ฮา ! "
หลังจากเสียงฝีเท้าได้ห่างออกไปแล้ว อเล็กซ์กับมะลิก็จ้องตากันเหมือนว่าได้ตัดสินใจจะทำอะไรสักอย่าง แต่ก่อนที่มะลิจะพูดอะไร อเล็กซ์ก็กระซิบข้างๆใบหูของเธอว่า
" รอผมอยู่ที่นี่เงียบๆ นี้คือคำสั่ง "
" ค่ะ "
อเล็กซ์ออกไปจากบ้านหลังนี้ด้วยฝีเท้าที่ไร้เสียงใดๆ ในใจของเขารู้สึกเดือดดาลขึ้นมาในทันที เขาไม่รู้ว่าทำไมจึงรู้สึกโกรธง่ายขนาดนี้ โดยปกติแล้วอเล็กซ์จะป็นคนที่ใจเย็นมาก เขาจะมีสติอยู่เสมอ แต่เมื่อรู้ว่ามีใครสักคนกำลังประสงค์ร้ายต่อตัวของเขาและคนข้างกาย ความรู้สึกอยากจะฆ่าก็ะเิออกมาในทันที มันแตกต่างจากตอนที่ได้ลงมือฆ่าพวกซอมบี้ เพราะ่เวลานั้นอเล็กซ์มีแต่ความคิดบอกกับตัวเองให้ระมัดระวังและใจเย็นที่สุด ไม่ได้มีความหิวกระหายในการฆ่าเช่นนี้
ไม่นาน ด้วยฝีเท้าที่ไร้สุ้มเสียง อเล็กซ์เข้าไปด้านหลังของอันธพาลคนหนึ่งอย่างง่ายได้ มันเป็เพียงผู้ชายวัยรุ่นคนหนึ่งที่มีอายุแค่ 17-18 ปีเท่านั้น แต่อาเล็กก็ใช้มีดปาดคอมันอย่างไร้ปราณี ด้วยเหตุผลที่ว่าตามร่างกายของอันธพาลคนนี้มีกลิ่นเืมนุษย์ลอยโชยออกมาจากร่างกายของมัน กลิ่นตัวของมันนั้นไม่ต่างอะไรจากซอมบี้ที่พึ่งกินมนุษย์สดๆ ลงไปเลย
อเล็กซ์ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้น เขาก็ต้องมาพบกลุ่มคนร้ายที่กินมนุษย์ด้วยกันเป็อาหาร ตอนนี้เขามีเหตุผลที่ต้องฆ่าล้างบางกลุ่มชั่วช้านี้แล้ว หลังจากอันธพาลหนุ่มขาดใจตาย อเล็กซ์ก็ลากมันไปไว้ในที่ลับตา แล้วเขาก็พบว่าตัวเองได้รับแต้มสังหารรวมถึงดวงแสงสีขาวเช่นกัน อเล็กซ์รู้สึกดีใจที่ไม่ต้องฆ่าคนโดยปล่าวประโยชน์อีกแล้ว
ไม่กี่นาทีต่อมา พวกอันธพาลกว่า 10 คนก็ถูกอเล็กซ์รอบสังหารอย่างไร้สุ้มเสียง การฆ่าของอเล็กซ์นั้น เขาใช้วิธีการปาดคอให้พวกมันได้รับความเ็ปแล้วก็ค่อยๆ ขาดอากาศหายใจ เขาคิดนี้คือบทลงโทษที่พวกมันสมควรจะได้รับ ก่อนจะลงไปชดใช้กรรมในนรก แล้วพวกมันแทบทุกคนก็ร้องไห้ก่อนตาย พร้อมกับแววตาที่ไม่ยินยอม
ในที่สุดหัวหน้ากลุ่มอันธพาลก็พบสิ่งผิดปรกติ ฝีเท้าของลูกน้องนับสิบคนของมันหายไป มันจึงหยุดเดิน ลูกน้องคนสนิทที่ประกบซ้ายขวาก็หยุดตาม แล้วหัวหน้ากลุ่มอันธพาลไม่ได้พูดจาใดๆกับลูกน้องที่อยู่ข้างกายของมัน แต่มันได้ดึงปืนลูกโม่ออกมาจากเอวเพื่อเตรียมพร้อม เนื่องจากตอนนี้ขนหัวของมันทุกเส้นกำลังลักชัน มันคือสัญญาณเตือนภัยถึงสิ่งอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้จากทางด้านหลัง มันกลับหลังหันในทันทีพร้อมกับลูกน้องที่นำปืนออกมาแล้วเช่นกัน จากนั้นก็เล็งปืนไปข้างหน้าพร้อมที่จะเหนี่ยวไก แต่พวกมันก็พบแต่ความว่างเปล่า โดยที่พวกมันไม่รู้เลยว่าตอนนี้มัจจุราชกำลังลอยตัวอยู่ในหัวพวกมันนี้เอง
ก่อนหน้านี้ อเล็กซ์ที่ใช้ทักษะตีนแมวเข้าประชิดหัวหน้าของกลุ่มอันธพาลที่มีลูกน้องอยู่ข้างกายสองคนได้แล้ว ในจังหวะที่เขากำลังจะลงมืออยู่นั้น เขาเห็นว่าหัวหน้ากลุ่มอันธพาลคนนี้เหมือนกับจะรู้ตัว เขาเลยเปิดใช้ทักษะพิเศษเพิ่มความแข็งแกร่ง 2 เท่า แล้วะโข้ามหัวกลุ่มคนกลุ่มนี้ในทันที การเคลื่อนไหวของอเล็กซ์นั้นเงียบมาก เขาลอยตัวเหนือพื้นกว่า 6 เมตรแล้วตกลงพื้นอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะใช้มีดเดินป่าแทงท้ายทอยของลูกน้องทั้งสองที่อยู่ข้างกายของหัวหน้ากลุ่มอันธพาล จากนั้นก็กระหน่ำแทงหัวหน้ากลุ่มอันธพาลไปหลายแผล แต่ยังไม่ได้้าที่จะให้มันตาย เพราะอเล็กซ์้าข้อมูลบางอย่างจากมัน
หลังจากการลงมืออย่างโเี้และเงียบเชียบของอเล็กซ์ ลูกน้องคนสนิทของหัวหน้ากลุ่มอันธพาลตายในทันที ร่างของพวกมันล่วงหล่นลงพื้นเหมือนกับหุ่นยนต์ที่หมดพลังงาน ด้านหัวหน้ากลุ่มอันธพาลก็รับรู้ในทันทีแล้วว่าวันนี้ชีวิตของมันได้มาถึงฆาตแล้ว เพราะตอนนี้ความเ็ปได้แล่นผ่านไปทั่วร่างกายจนมันไม่สามารถขยับตัวได้อีก และกำลังจะหล่นลงพื้นเช่นเดียวกับลูกน้องของมัน มันเลยรีบชิงพูดออกไปว่า
" กูไม่มีทางบอกอะไรมึงหรอก ไม่ว่ามึงจะถามอะไรกับกู กูก็จะไม่พูด อยากฆ่าก็ฆ่าได้เลย "
อเล็กซ์ฉีกยิ้มกว้างเหมือนกับเด็กที่เพิ่งได้ของเล่นชิ้นใหม่ เข้าใช้มือบีบคอหัวหน้ากลุ่มอันธพาลทันที แล้วก็ลากมันเข้าไปภายในบ้านหลังนึง จากนั้นเสียงแหกปากในลักษณะมีผ้าปิดปากอยู่ ก็เล็ดลอดออกมาจากบ้านหลังนี้เบาๆ ไม่ถึง 5 นาที อเล็กซ์ก็ได้รับข้อมูลทุกอย่างที่เขาอยากรู้ แล้วเขาก็ส่งหัวหน้ากลุ่มอันธพาลไปพบลูกน้องของมันในนรกในลักษณะเดียวกันนั่นคือการปาดคอ …
มะลิที่รออเล็กซ์มาแล้ว 10 นาที เธอก็เริ่มรู้สึกร้อนรนและเป็ห่วงขึ้นมา โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าหัวใจดวงน้อยๆของเธอในเวลานี้ มีผู้ชายชื่ออเล็กซ์แทรกแซงเข้าไปอยู่ในนั้นแล้ว แต่เธอก็ได้ตัดสินใจว่า ถ้าอเล็กซ์ไม่กลับมาภายใน 5 นาทีเธอจะออกไปตามหาเขา ต่อให้หลังจากนี้เธอจะโดนลงโทษทางวินัยก็ตาม แล้วตำรวจสาวก็เริ่มนับตัวเลขเบาๆ
" หนึ่งพันหนึ่ง หนึ่งพันสอง หนึ่งพันสาม… "
ภายในมุมที่มืดมิดภายในบ้านหลังเดียวกันที่มะลิอยู่ อเล็กซ์ยืนกอดอกดูการกระทำของนายร้อยตำรวจหญิงแผนกสืบสวนคนนี้อย่างตลกขบขัน เขายืนอยู่ที่นี่มาได้ 5 นาทีแล้ว และเฝ้าดูพฤติกรรมของเธอว่าจะเชื่อฟังคำสั่งของเขาหรือไม่ และผลปรากฏว่าความภักดี 85 คะแนนนั้นไม่ใช่เื่เล่นๆ เลย ถึงแม้มะลิอยากจะออกไปตามหาเขามากเพียงใดก็ตาม คำสั่งของเขาก็ยังคงมีผลกับจิตใจเธออยู่ เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าความภักดี 100 นั้น มันคือการตายแทนกันได้ในตำนานหรือเปล่า
" ไปกันเถอะ " เสียงพูดของอเล็กซ์ดังออกมาจากมุมมืดภายในบ้าน มันทำให้มะลิแทบจะกรีดร้องออกมาดังๆ แต่เธอก็ยังคงมีสติอยู่โดยการรีบใช้มือปิดปากของตัวเองเอาไว้
" ท่านมายืนอยู่ตรงนี้ั้แ่เมื่อไหร่ ? ดิฉันไม่เห็นรู้สึกตัวเลย "
" คุณจะรู้สึกตัวหรือได้ยินเสียงได้ยังไงในเมื่อคุณกำลังนับเลขอยู่ ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีก คุณต้องใช้ความรู้ความสามารถของคุณปกป้องตัวคุณเองก่อนเป็อย่างแรก ไม่ใช่มายืนนับเวลาว่าผมจะกลับมาเมื่อไหร่ และถ้ามีคนร้ายแอบเข้ามาจากทางด้านหลังคุณจะได้ยินเสียงของมันได้ยังไง สรุปว่ายศร้อยตรีของคุณนี้ซื้อมาใช่ไหม "
อเล็กซ์ไม่ได้รอฟังคำตอบใดๆ จากมะลิ เขาก้าวขาเดินออกจากบ้านไปทันที แต่ทิศทางที่เดินไปนั้น ไม่ได้มุ่งไปยังค่ายทหาร มะลิก็เริ่มเอะใจขึ้นมา ว่าผู้พันของเธอนั้นจำทางผิดหรือเปล่า แต่เมื่อเธอกำลังจะเอ่ยปากพูด อเล็กซ์ก็ใช้มือทำสัญลักษณ์ให้เธอเงียบปาก มันเลยทำให้ตำรวจสาวคนนี้ รู้สึกอึดอัดมากไปอีก เธอรู้สึกเก็บกดอยากจะพูดออกมาั้แ่ถูก อเล็กซ์กล่าวหาว่าซื้อยศซื้อตำแหน่งแล้ว มันเลยทำให้ในใจของเธอตอนนี้อยากจะะโดังๆใส่หูของอเล็กซ์ว่า
" ตำแหน่งที่ดิฉันได้มานี้ ปู่ของฉันเป็คนฝากฝังให้ต่างหากไม่ได้ซื้อมา… "