Fall in love รูมเมทเป็นผู้ชายเนี่ยนะ!?

Fall in love : 11ถอนหมั้น[คู่รอง]

"ที่ชอบบ่นก็เพราะเป็นห่วงพี่ไง..."หญิงสาวร่างเล็กพูดออกมาแล้วยกมือขึ้นปาดน้ำตาออกจากพวงแก้มของตนเอง ก่อนที่จะทานหมูตรงหน้าต่อ

"เห้อ...ทำน้องร้องไห้อีกแล้วหรอวะ!?..."ชายหนุ่มพูดบ่นตนเองเบาๆ เมื่อออกมายืนอยู่หน้าร้าน แล้วหันไปเห็นมองน้องสาวคนสำคัญของตนเองเช็ดน้ำตาอยู่

เขาเดินไปที่ข้างร้านแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบหนึ่งมวน ควันสีขาวขุ่นถูกพ่นออกมาจากปากของซีอาร์จนคละคลุ้งฟุ้งกระจายลอยอยู่เต็มอากาศ เขาสูบจนหมดมวนและบี้บุหรี่ให้ดับแล้วนำไปทิ้งลงในถังขยะ

เขากลับเข้ามาในร้านอีกครั้ง เดินมาด้วยท่าทีนิ่งเฉย มือหนายกมือขึ้นลูบศีรษะทุยของน้องสาวอย่างอ่อนโยน จากนั้นนั่งลงฝั่งตรงข้ามที่เดิม

"ขอโทษนะ"เขาพูดพร้อมกับส่งยิ้ม เพราะไม่อยากให้น้องสาวของตนเองต้องมาคิดมากหรืออะไรอีก

"ตักหมูให้แล้ว รีบทานเดี๋ยวเย็นหมด"เธอพูดสั่ง

"พี่จะไม่ต่อยกับใครแล้วนะ พี่จะไม่สัญญาแต่พี่จะพยายาม"เขาพูดบอก

"อื้ม ทำให้ได้ด้วยล่ะ"ซูกัสพูดแล้วยิ้มออกมา

"แฟนกันหรอนั่น!?"ฝ้ายเอ่ยถามตนเองเบาๆพร้อมกับแอบมองชายหนุ่มโต๊ะด้านหน้าเธอ

"ให้ผมหาข้อมูลให้ไหม?"เหนือเอ่ยถามพร้อมกับยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา

"จัดมาเลยพี่!"ฝ้ายตอบแล้วส่งยิ้มกลับ

"ไม่แปลกใจเลยทำไมอยู่ด้วยกันได้"แอชตันพูดพร้อมกับส่ายหน้าไปมาเบาๆด้วยความรู้สึกเวทนาใจ

"นี่ลูกใคร!? ลูกมาเฟียเถื่อนเลยนะ!!"หญิงสาวตอบกลับแล้วทำสีหน้าภาคภูมิใจในตนเอง จากนั้นพวกเขาจึงเปลี่ยนเรื่องคุยกันแล้วทานอาหารตรงหน้าต่อ

จวบจนเวลาผ่านไปได้เกือบสองชั่วโมง ทั้งสามคนทานอาหารกันจนเสร็จเรียบร้อยพร้อมกับซีอาร์และซูกัสด้วย

หลังจากนั้นฝ้ายจึงเรียกพนักงานเพื่อที่จะจ่ายเงิน เมื่อจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยพวกเขาจึงออกไปกันทันที ทั้งสามคนเข้ามาในรถแล้วกลับบ้านกันอีกครั้ง

"พี่ตัดสินใจแล้วนะ..."แอชตันพูดออกมาแล้วหันมองเหนือเล็กน้อย ฝ้ายชะโงกหน้ามาตรงกลางระหว่างสองที่นั่งข้างหน้า พร้อมกับหันมองแอชตันและเหนือสลับไปมา "พี่จะบอกพวกเขาวันนี้เลยว่าจะถอนหมั้นกับเธอ"

"ดีเลยพี่!! หนูรอเวลานี้มานานแล้ว!!"ฝ้ายตอบกลับด้วยท่าทางที่ดูดีใจอย่างมาก แอชตันยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆ "แล้วก็จะบอกพ่อกับแม่พี่ด้วยใช่ป่ะว่าจะคบกับพี่เหนือ?"

"..."แอชตันชะงักนิ่งเงียบไปทันทีเมื่อเจอคำถามนี้ของหญิงสาว เพราะเขารู้ดีว่าพ่อกับแม่ของตนเองจะรับไม่ได้กับเรื่องนี้แน่นอน และอาจจะทำให้เหนือมีผลกระทบที่ไม่ดีตามมาด้วย

"ผมว่ายังไม่ต้องบอกดีกว่านะ...ฝ้ายก็เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับดีๆด้วย"เหนือเป็นฝ่ายตอบ

"คิดว่าหนูเก็บความลับไม่เก่งหรอ? พวกพี่ชอบกันมา 2 ปีแล้วยังไม่มีใครรู้เลย"ฝ้ายตอบกลับ

"ถ้าเกิดบอก...ยังไงพี่กับพ่อกับแม่ต้องมีปัญหากันแน่นอน แล้วนั่นก็จะทำให้เหนือมีปัญหาตามมาด้วย พี่เลย...ยังลังเลอยู่"แอชตันตอบกลับ

"ผมไม่เป็นไรหรอกครับ อย่างมากก็แค่โดนไล่ออก"เหนือตอบกลับอีกครั้งพร้อมกับยิ้มออกมา "แต่ผมยังมีเงินของตัวเองอยู่นะ ถ้าโดนไล่ออกจริงๆยังมีเงินไว้ใช้อยู่ ที่เหลือก็แค่หางานใหม่ทำ"

"กฎการเป็นมือขวามาเฟีย...ถึงแม้จะเป็นอดีตมือขวาถ้าโดนไล่ออกหรือลาออกเอง...จะเสี่ยงตายอย่างเดียวนะ"แอชตันพูดออกมาด้วยสีหน้ากังวล ก่อนที่เหนือจะหยุดรถเพราะสัญญาณไฟแดง

ฝ้ายที่ได้ยินแบบนั้นเธอจึงค่อยๆถอยไปนั่งเหมือนเดิมแล้วพิงพนักที่นั่ง เพราะเธอเองก็ไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลยสักนิดเดียว

"ผมรอดตายมาหลายครั้งแล้วนะครับ แค่นี้สบายมาก นายท่านไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก"เหนือหันมาตอบกลับ

"ไว้ค่อยคิดเรื่องนี้กันทีหลังเถอะ"หญิงสาวเอ่ยขัดคอขึ้นมา จากนั้นรอสักพักหนึ่งเหนือเยียบคันเร่งเริ่มออกรถเนื่องจากไฟเขียว จนกระทั่งมาถึงที่บ้าน

แอชตันและฝ้ายเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกัน ทั้งสองคนเดินมาจนถึงที่ห้องรับแขกอีกครั้ง พบว่าพ่อและแม่ของทั้งสองคนยังพูดคุยและดื่มน้ำชาด้วยกันอยู่

"อ้าว! ไงจ๊ะ ไปหาอะไรทานกันมาอร่อยไหมลูก!?"แม่ของหญิงสาวเอ่ยถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ต่างจากสีหน้าของผู้ถูกถามอย่างตรงกันข้าม

"นี่แอชตัน พวกเราคุยกันแล้วนะ หลังจากที่หนูฝ้ายเรียนจบเราจะให้ลูกแต่งงานกันเลย"แม่ของแอชตันพูดขึ้นมา

"ไม่แต่ง/ไม่แต่งค่ะ"ทั้งสองคนพูดออกมาพร้อมกันด้วยสีหน้าจริงจัง ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนถึงกับนิ่งค้างมองอย่างอึ้งๆ

"หมะ...หมายความว่ายังไงที่แกบอกว่าไม่แต่ง!?"พ่อของแอชตันขมวดคิ้วเอ่ยถามขึ้นมา

"ใช่ ลูกหมายความว่ายังไง!?"แม่ของฝ้ายเอ่ยถามขึ้นมาอีกเช่นกัน

"ไม่แต่งไงคะ จะถอนหมั้น ไม่ได้ชอบกันตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ ทำไมต้องมายัดเยียดด้วย!?"ฝ้ายตอบกลับแล้วถามกลับบ้าง

"ใช่ครับ เราสองคนไม่เคยชอบกันเลยด้วยซ้ำ ปกติก็แทบจะตีกันทุกครั้งที่เจอหน้า รักกันแค่แบบเหมือนพี่ชายกับน้องสาว"แอชตันพูดเสริม

"ถ้าแกถอนหมั้นก็ไม่ต้องกลับมาบ้านอีก"พ่อของแอชตันพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง แต่แอชตันกลับเอียงคอเล็กน้อยแล้วมอง ก่อนที่เขาจะแสยะยิ้มร้ายออกมา

"พ่อพูดเองนะครับ"เขาตอบกลับพร้อมกับถอดแหวนหมั้นของตนเองออกมาวางไว้ที่โต๊ะติดผนัง

"ลูกก็ด้วย ถ้าถอนหมั้นไม่ต้องเรียกพ่อว่าพ่ออีก! แล้วก็ไม่ต้องกลับมาบ้านอีกด้วย!!"พ่อของฝ้ายพูดขึ้นบ้าง สีหน้าจริงจังอย่างมาก

"พูดเองนะคะคุณสุรชัย"หญิงสาวแสยะยิ้มร้ายออกมาแล้วตอบกลับ พร้อมกับถอดแหวนหมั้นของตนเองออกแล้วนำไปวางไว้ข้างๆแหวนของแอชตัน

"ป่ะพี่ เดี๋ยวหนูหาที่อยู่ให้เอง!"ฝ้ายหันมาพูดกับแอชตันด้วยท่าทางที่ดูห้าวๆเกินผู้หญิง ก่อนที่ฝ้ายจะเอื้อมมือขึ้นโอบคอแอชตัน

แอชตันเอียงตัวลงเล็กน้อยเพราะส่วนสูงของฝ้ายเตี้ยกว่าเขา โดยที่เขาใช้มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงตนเองไว้ จากนั้นหันหลังพร้อมกันแล้วทำท่าจะเดินออกไป

"เอาบัตรเครดิตมาก่อน/เอาบัตรเครดิตมาก่อน"พ่อของแอชตันและแม่ของฝ้ายพูดขัดขึ้นมาพร้อมกัน

ทั้งสองคนถึงกับชะงักฝีเท้านิ่งค้าง ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พอดีกับที่เหนือเดินเข้ามา ฝ้ายและแอชตันจึงหันกลับไปส่งบัตรเครดิตคืน

"แล้วห้ามขอความช่วยเหลือกับที่บ้านเด็ดขาด"พ่อของฝ้ายพูดขึ้นมาอีกครั้ง "ไอ้เหนือ แกก็อย่าช่วยอะไรสองคนนั้นด้วย ถ้าฉันรู้...แกเตรียมออกไปกับพวกนั้นได้เลย"

"..."เหนือยืนด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อยครุ่นคิดไปสักพักก็พอจะเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น สองสายตาของแอชตันและฝ้ายที่มองมากับสายตาทั้งสี่คู่ของผู้ใหญ่มองมาที่เขาทำให้รู้สึกกดดันไม่น้อย

"หรือแกอยากจะออกไปเลย?"พ่อของฝ้ายเอ่ยถาม

"โอเคครับ"เขาตอบกลับ ทำเอาคนเป็นพ่อถึงกับอึ้งทันที "ขอรบกวนด้วยคนนะครับ"เขาหันมาพูดกับฝ้ายและแอชตัน

ฝ้ายและแอชตันยิ้มออกมาทันที จากนั้นทั้งสามคนเดินออกไปพร้อมกัน ปล่อยให้ผู้ใหญ่จอมบงการทั้งสี่คนมองกันอย่างอึ้งๆ ทั้งสามคนแยกกันไปเก็บเสื้อผ้าของตนเองก่อนจะไปเจอกันที่โรงรถ

"พี่เหนือไปรอที่หน้าหอหนูเลยนะ"เธอพูดสั่ง เหนือจึงพยักหน้ารับ "พี่เติมน้ำมันให้หนูยังอ่ะ?"

"เติมแล้วๆ"เหนือตอบ

"จะไปไหน?"แอชตันเอ่ยถามขัดขึ้นมา

"ขี่รถเล่นก่อนกลับอ่ะ"เธอตอบก่อนจะเดินไป จากนั้นแอชตันและเหนือขึ้นรถไปด้วยกัน ส่วนฝ้ายก็ขี่รถเอ็มสแลซคู่ใจแยกออกไปอีกทางหนึ่ง

หญิงสาวขี่รถเอ็มสแลซของตนเองออกมาเรื่อยๆจนใกล้ถึงสวนสาธารณแห่งหนึ่ง เธอขี่เข้ามาจอดอยู่บริเวณที่จอดมอเตอร์ไซค์

จากนั้นเธอถอดหมวกกันน็อคออกแล้วถือเดินไปตรงลานกว้างอันแสนร่มเย็นที่อยู่ใกล้กับแม่น้ำใสสะอาด ฝ้ายนั่งลงแล้ววางหมวกลงข้างๆตนเอง

สายลมเย็นฉ่ำพัดผ่านไปในทิศทางเดียวกันจนทำให้รู้สึกเย็นสบาย มีต้นไม้ดอกไม้มากมายที่ดูแล้วสวยงามมองแล้วสบายตา รวมถึงแม่น้ำที่ใสสะอาดเห็นแล้วทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้บ้าง

"ฉันเพิ่งสัญญากับน้องไป จะมาหาเรื่องกันทำไมตอนนี้วะ!?"

ผัวะ! ตุ้บ! ปึ่ก!

หญิงสาวหันขวับมองทางต้นเสียงที่ดูชุลมุนทันที ก่อนจะพบว่าเป็นชายหนุ่มที่ร้านบุฟเฟ่ต์และใครอีกไม่รู้กำลังชกต่อยกับเขาอยู่

ตุ้บ! ปั่ก! ผัวะ! ผัวะ!

"นังนี่เป็นใครวะ!?"ชายคนหนึ่งสบถถามออกมาเมื่อถูกหญิงสาวถีบเข้าที่หน้าท้องของเขา และจัดการกับคนอื่นๆต่อ

"พูดไม่เพราะเลยนะเราอ่ะ!/ผัวะ!!"เธอแสยะยิ้มร้ายแล้วพูดออกมาก่อนจะต่อยเข้าที่หน้าของชายคนนั้นอีกครั้ง ชายหนุ่มที่ร้านบุฟเฟ่ต์ถึงกับมองด้วยสีหน้าตกใจทันที จากนั้นชายกลุ่มนั้นจึงรีบวิ่งหนีไป

"มายุ่งอะไรด้วย!?"เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้างุนงงปะปนกับไม่พอใจ