“ท่านไปได้ยินเื่เหล่านี้มาจากที่ใด?”เซี่ยชิงเยว่ถามอย่างเ็าทว่าภายในใจล้วนตื่นตระหนก ในระดับพลังลมปราณเดียวกัน อายุขัยของศิษย์วังเมฆาเยือกแข็งล้วนหดสั้นกว่าผู้อื่นเป็ระยะเวลาไม่น้อยจริงนี่ล้วนเป็ความจริงอันโหดร้าย แม้แต่ในวังเมฆาเยือกแข็งเองนี่เป็ความลับที่ถูกปกปิดไว้โดยเหล่าผู้นำของสำนัก
สาเหตุที่เซี่ยชิงเยว่รับรู้ความลับเหล่านี้ล้วนสืบเนื่องจากท่านอาจารย์ของนางไม่ทันระวังเปิดเผยถึงความลับนี้หลังจากการทะลวงลมปราณของนาง ยิ่งกว่านั้นนางบ่งบอกว่านี่เป็ความลับสูงสุดของสำนักและห้ามบ่งบอกต่อผู้ใดเป็อันขาดแม้แต่ศิษย์ของนางเอง ทว่า ที่นี่ ในตอนนี้ เีเ่ได้พูดมันออกมาอย่างโจ่งแจ้ง
“หากข้าเป็ประมุขวังเมฆาเยือกแข็งข้าต้องใช้ทุกวิถีทางในการปิดบัง ‘จุดอ่อน’ นี้จากบุคคลภายนอกท่านคิดว่าข้าจะได้ยินเื่เหล่านี้มาจากผู้ใดได้?”เีเ่กล่าวพร้อมเม้มปาก“ข้าสรุปผลเหล่านี้ออกมาหลังจากคำนวณนับจากชีพจรของท่านเท่านั้นเองและจากปฏิกิริยาของท่าน แสดงว่าสิ่งที่ข้ากล่าวมาล้วนถูกต้องใช่หรือไม่?”
“ข้าไม่มีทางเชื่อท่าน!”เซี่ยชิงเยว่สั่นศีรษะปฏิเสธอย่างเอาเป็เอาตายความสามารถในการบ่งบอกความลับสำคัญของวังเมฆาเยือกแข็งได้เพียงแค่จับต้องชีพจร? ช่างน่าขัน หากมันง่ายดายเช่นนั้นด้วยแพทย์ทรงภูมิจำนวนนับไม่ถ้วนในอาณาจักรวายุครามนี้ ความลับของวังเมฆาเยือกแข็งล้วนต้องถูกเปิดโปงไปเป็เวลานานแล้ว
อย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งที่เีเ่บ่งบอกล้วนตรงจุดสำคัญโดยไม่มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย เป็ไปไม่ได้ที่เซี่ยชิงเยว่จะไม่ตกตะลึง
“ข้ารู้ว่าท่านไม่มีทางเชื่อข้า”เีเ่ยกกล่องยาและชุดพยาบาลขึ้นจากพื้น และเดินนำไปที่ประตูบ้าน “ตามข้ามา”
สายตาของเซี่ยชิงเยว่ตวัดผ่านสิ่งของที่ชายหนุ่มถืออยู่หลังจากลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง นางติดตามเีเ่เข้าห้องหับและปิดประตูลง
หลังจากจัดเรียงกล่องยาและเครื่องมือแพทย์เีเ่ออกคำสั่งต่อเซี่ยชิงเยว่ “นั่งลง”
“ท่านจะทำอะไร?”เซี่ยชิงเยว่จ้องมองชายหนุ่มอย่างสงสัย
“แน่นอนอยู่แล้ว ข้ากำลังจะรักษาให้ท่าน”
“นั่นไม่จำเป็”เซี่ยชิงเยว่สั่นศีรษะปฏิเสธอย่างทันที
“ไม่ว่ามันจะจำเป็หรือไม่ข้าว่าท่านรอจนข้ารักษาเสร็จแล้วค่อยตัดสินใจจะดีกว่า...นี่! ท่านคงไม่แม้แต่จะลองดูหรอกนะ ใช่มั้ย?”
เีเ่เปิดกระเป๋ายาและดึงกล่องเงินออกมา ชายหนุ่มทอดถอนใจสีหน้าแววตาแสดงออกถึงความสับสนว้าวุ่นและความผิดหวังเสียใจ“ข้ารู้ว่าท่านคงไม่เชื่อในสิ่งที่ข้าพูดทั้งหมด ทว่าอย่างน้อยข้าไม่มีทั้งความสามารถ ทั้งไม่มีเหตุผลใดที่จะทำร้ายท่าน เหตุผลเดียวที่ข้าไปยังห้องพยาบาลในตอนเช้าเพื่อนำของสิ่งนี้ออกมาก็คือเพื่อทำการรักษาท่านเท่านั้นเองหากมันได้ผล นั่นย่อมเป็เื่ดี หากไม่ได้ผล ท่านเองยังคงไม่สูญเสียอันใด...ในเมื่อท่านไม่้าเชื่อถือข้าพเ้าทั้งยังไม่้าทดลองดู เช่นนั้นก็ช่างมันเถอะ ให้ท่านถือว่านี่เป็ความปรารถนาดีที่ไม่อาจสมหวังของข้าเถอะ”
คำพูดของเีเ่สร้างความตะลึงลานแก่เซี่ยชิงเยว่นางเริ่มรู้สึกผิดภายในจิตใจ...ทุกสิ่งที่ชายหนุ่มบ่งบอกก่อนหน้านี้ล้วนเป็ความจริงและสิ่งที่ชายหนุ่ม้าตอนนี้ล้วนเพียงเพื่อรักษานาง เขาไม่ได้ตั้งเงื่อนไขข้อเรียกร้องใดๆ ต่อนางทั้งสิ้นทั้งเีเ่เอง ล้วนบ่งบอกว่าไม่มีเหตุผลและความสามารถที่จะทำร้ายนางได้...ไม่ว่าผลจะเป็เช่นไรการปฏิเสธโดยทันทีล้วนไร้น้ำใจเกินไป
เซี่ยชิงเยว่ทอดถอนหายใจ นางเคลื่อนกายลงนั่งข้างเีเ่ “ท่านจะรักษาข้าอย่างไร?”
“...ท่านยินดีรับการรักษาแล้ว?”เีเ่เหลือบสายตามองนางแล้วเบือนหน้าหนีพร้อมพ่นลมออกทางจมูก
ท่าทางประดุจเด็กน้อยเอาแต่ใจของชายหนุ่มทำให้เซี่ยชิงเยว่ไม่ทราบควรหัวเราะหรือร้องไห้นางพูดอย่างปลอบโยนว่า “ข้าอยากเห็นว่าท่านจะทำการรักษาอย่างไร?”
“อืมม นี่จึงค่อยว่าง่าย”เีเ่หันใบหน้าที่เกลื่อนกลาดด้วยรอยยิ้มกลับมานี่ทำให้เซี่ยชิงเยว่ถึงกับจ้องมองอย่างฉงนไปที่เีเ่...ผู้ชายคนนี้ช่างอารมณ์แปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็วนัก!
“ยื่นมือของท่านออกมา”
เีเ่นั่งอยู่เบื้องหน้าเซี่ยชิงเยว่ เซี่ยชิงเยว่เหยียดมือทั้งสองวางลงบนโต๊ะในแนวขวางชายเสื้อสีแดงทั้งสองข้างล้วนถูกรวบมาไว้ที่ข้อศอกเปิดเผยข้อแขนขาวผ่องนวลใยทั้งสองข้าง
เีเ่เปิดกล่องเงินออกที่จัดเรียงอยู่ภายในกล่องล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยเข็มเงินนับสิบชุด
“เข็มเงิน...อย่าบอกนะว่าท่านจะใช้การฝังเข็ม?”คิ้งโค้งดุจจันทร์เสี้ยวของเซี่ยชิงเยว่ยกขึ้นสูง
“เอ๊ะ? นี่ท่านก็รู้จักการฝังเข็มเช่นนั้นรึ?”เีเ่มองไปที่นางอย่างประหลาดใจ ในดินแดนเมฆครามมีเพียงไม่ถึงสิบคนที่สามารถฝังเข็มได้แม้จะนับรวมตัวของเขาและท่านอาจารย์แล้วก็ตามที อย่างไรก็ตาม ในทวีปลมปราณฟ้านี้ปรากฏว่าการฝังเข็มกลับเป็การแพทย์แขนงหนึ่งที่เป็ที่นิยมถึงขนาดที่สามารถหาชุดฝังเข็มได้จากห้องพยาบาลของตระกูลเซียว
“แน่นอนว่าข้ารู้จักข้ายังรู้อีกว่าการจะเป็ผู้เชี่ยวชาญการฝังเข็มนั้นต้องใช้เวลาในการฝึกฝนอย่างยาวนานท่านจำเป็ต้องใช้เวลานับสิบๆ ปีเพื่อความสำเร็จเพียงน้อยนิดข้าไม่เคยได้ยินข่าวว่าท่านกำลังศึกษาศาสตร์การรักษาใดๆ ไม่ต้องพูดถึงการฝังเข็มยังมี ห้องของท่านไม่มีแม้แต่กลิ่นหรือร่องรอยของการแพทย์แผนโบราณท่านตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?” ดวงตาของเซี่ยชิงเยว่ทั้งสงสัยทั้งระแวดระวัง
เีเ่ดึงเข็มเงินออกมาหนึ่งเล่มคีบด้วยสองนิ้วจากทางปลายเข็ม...เมื่อเีเ่คีบเข็มขึ้นมาแก้วตาของเซี่ยชิงเยว่พลันหดเล็กลง นี่สืบเนื่องจากเมื่ออยู่ในมือของเีเ่แล้วเข็มเงินเล่มนั้นคล้ายถ่ายทอดความรู้สึกกลมกลืนอันไม่อาจบรรยายได้บางอย่างออกมาคล้ายกับว่ามันเป็ส่วนหนึ่งของฝ่ามือเีเ่แต่แรกความรู้สึกนี้ััได้อย่างเจือจางเบาบางและไม่อาจระบุแน่ชัดทว่าทั้งชัดเจนและคงอยู่อย่างแน่นอน
เีเ่เปิดขวดเล็กๆ ขวดหนึ่งและค่อยจุ่มปลายเข็มเงินลงไปภายใน“ไม่ว่าข้าจะรู้จักการฝังเข็มหรือไม่ ท่านจะได้รู้ในไม่ช้า แน่นอนหากท่านรู้สึกผิดปกติอันใด หรือท่านรู้สึกว่าข้ากำลังล้อท่านเล่นท่านสามารถบอกให้ข้าหยุดได้ทันที
“ข้างในขวดนั่นคือวัตถุใด?”เซี่ยชิงเยว่เพ่งสายตาไปยังขวดเล็กๆนั่น
“น้ำคั้นจากดอกทานตะวันธรรมดาๆ”เีเ่พูดตอบโดยทันที สายตาของเขาเพ่งมองไปยังแขนขาวราวหิมะของเซี่ยชิงเยว่มือซ้ายที่คีบจับเข็มเงินเคลื่อนไหววูบวาบ
การเคลื่อนไหวของเีเ่รวดเร็วเกินจะกล่าวรวดเร็วถึงขั้นที่แม้แต่เซี่ยชิงเยว่เองยังไม่ทันมีปฏิกิริยาใดเมื่อชายหนุ่มถอนมือออกมา เข็มเงินกลับไม่ปรากฏอยู่ระหว่างนิ้วมืออีกต่อไป กลับกันที่ข้อมือขวาของนางกลับปักตรึงไปด้วยเข็มเงินหนึ่งเล่ม...แทงลงบนจุดชีพจรหยางบนข้อมืออย่างแม่นยำ
การฝังเข็มของชายหนุ่ม ไม่ก่อความรู้สึกเ็ปใดๆ ขึ้นถึงกับไม่สามารถััความรู้สึกใดๆ ได้เลยแม้แต่น้อย หากมิใช้ว่านางกำลังนั่งจ้องเข็มเงินที่ปักตรึงอยู่บนข้อแขนของตนเองนางคงไม่อาจรับรู้ได้เลยว่ามีเข็มเงินแทรกลงบนจุดตามข้อแขนของนางเซี่ยชิงเยว่หวั่นไหวใจ...รวดเร็ว? ไม่! นี่คือความรวดเร็วทว่าเปี่ยมด้วยทักษะยิ่งกว่า!ทักษะที่ได้พัฒนาสู่ขั้นที่น่าแตกตื่น ถึงขั้นที่สามารถเรียกได้ว่าคือรวดเร็วอย่างที่สุด!
เข็มเงินเล่มที่สองถูกหยิบจับขึ้นมาโดยเีเ่และจุ่มมันลงในขวดแก้วอีกครั้งเมื่อเขาโน้มตัวลงใกล้ข้อแขนขวาของเซี่ยชิงเยว่ข้อมือของชายหนุ่มเคลื่อนไหวรวดเร็วเข็มเงินเล่มนั้นปักลงไปตรงจุดหยางกู่ที่ข้อมือของหญิงสาวเข็มที่สามและสี่ล้วนปักลงบนจุดจงจู่และและเหอกู่ตามลำดับ
หลังจากปักเข็มทั้งสี่เล่มลงบนข้อมือขวาชายหนุ่มฝังเข็มทั้งสี่เล่มลงบนจุดเดียวกันที่ข้อมือซ้ายของเซี่ยชิงเยว่ทุกครั้งที่ตวัดมือ เซี่ยชิงเยว่เพียงสามารถมองเห็นเป็เงาเลือนรางพาดผ่านความตื่นเต้นประหลาดใจของนางเพิ่มสูงขึ้นทุกครั้งของการลงเข็ม
นางไม่สามารถรู้ได้ว่าการรักษาของเีเ่จะได้ผลหรือไม่ทว่าเซี่ยชิงเยว่มิอาจทำใจยอมรับได้ว่าทักษะและเคล็ดวิชาการรักษาอันน่าตกตะลึงประดุจเวทมนตร์นี้จะมาจากเด็กหนุ่มวัยเพียงสิบหกปีเท่านั้น
“ปล่อยแขนของท่านตามสบายและสูดลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอท่านไม่จำเป็ต้องใช้พลังลมปราณใดๆ ในขณะนี้”
สุ้มเสียงของเีเ่สะท้อนก้องในหูของเซี่ยชิงเยว่นางให้ความร่วมมือแต่โดยดี นางปล่อยแขนตามสบายและผ่อนคลายลมหายใจ ชั่วขณะนี้นางพลันรู้สึกถึงคลื่นพลังความเย็นควบแน่นอยู่ระหว่างสองมือของนาง จากนั้นประดุจดั่งค้นพบรูระบายออก คลื่นความเย็นพลันรั่วไหลออกทางจุดหยางชี่ หยางกู่ จงจู่และเหอกู่ที่ถูกปักไปด้วยเข็มเงินอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้นเอง ละอองหมอกสีขาวพลันลอยขึ้นมาเหนือเข็มเงินทั้งแปดเล่มคลื่นอากาศเย็นเยียบทำให้อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำลงเมื่อนางััได้ว่าคลื่นความเย็นไหลออกจากจุดชีพจรและก่อให้เกิดไอหมอกสีขาวใบหน้าขาวนวลดุจหิมะของเซี่ยชิงเยว่พลันแปรเปลี่ยนเป็ปั้นยาก
ใช้เวลาชั่วระยะหนึ่งกว่าหมอกขาวจะหยุดยั้งลง ขณะนี้เีเ่พลันยื่นเหยียดและสะบัดมือทั้งสองข้างของตนนิ้วทั้งสิบเคลื่อนไหวรวดเร็วจนเป็ภาพมายา ภายในเวลาไม่กี่วินาทีเข็มเงินทั้งแปดเล่มซึ่งเคยอยู่บนข้อมือของเซี่ยชิงเยว่พลันกลับสู่มือของชายหนุ่มและถูกจัดวางลงยังกล่องอีกกล่องแยกต่างหาก
“คลื่นความเย็นนี้หนักหนากว่าที่ข้าคาดการณ์ไว้โชคยังดีที่ท่านมาพบข้าเสียก่อน” เีเ่พึมพำแ่เบาชายหนุ่มปิดกล่องเข็มเงินและกล่าวว่า “ชิงเยว่ฮูหยินข้ามือของท่านรู้สึกเป็อย่างไรบ้าง?”
เซี่ยชิงเยว่ยกฝ่ามือทั้งสองขึ้น ดวงตาของนางสั่นสะท้านนางรู้สึกสองมือเบาสบายและอบอุ่น...นี่คือสิ่งที่นางรู้สึกในขณะนี้คล้ายกับนางได้หลุดพ้นจากพันธนาการบางอย่างในที่สุดนี่นับเป็ครั้งแรกั้แ่นางเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งที่นางได้ััความรู้สึกอบอุ่นบนข้อแขนและสองมือนางช้อนสายตาขึ้นมองสบกับเีเ่ก่อนเอ่ยถามว่า “นี่คืออะไรกันแน่?”
“ง่ายดายยิ่งข้าเพียงปลดปล่อยคลื่นความเย็นจากทั้งสองมือและจุดเส้นชีพจรบนข้อแขนทั้งสองของท่านขณะเดียวกัน ข้าได้ช่วยทะลวงจุดเส้นที่ตีบตันให้แก่ท่าน เพียงเท่านี้เอง”เีเ่พูดอย่างอารมณ์ดี “เคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งของวังเมฆาเยือกแข็งทำให้ลมปราณของท่านแปรเปลี่ยนเป็เยือกเย็นและเพิ่มพูนกำลังภายในอย่างมหาศาลสาเหตุที่พลังปราณน้ำแข็งทรงพลังกว่าล้วนสืบเนื่องจากความเย็นเป็อันตรายต่อผู้คน...ศัตรูของท่านก็เป็คนท่านเองก็เป็คน ก่อนที่ท่านจะสามารถทำร้ายผู้อื่น ท่านจำต้องทำร้ายตนเองก่อน นี่คือความเป็จริงอันแน่ชัด”
“เช้าวันนี้ ขณะที่ข้าจับจูงมือของท่านข้าพบว่าอุณหภูมิบนฝ่ามือของท่านเยียบเย็นเกินกว่าคนธรรมดา อาจบางทีศิษย์ของวังเมฆาเยือกแข็งล้วนเชื่อว่านี่เป็ผลมาจากการฝึกฝนเคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งทว่าในมุมมองทางการแพทย์แล้ว คงเป็เื่แปลกประหลาดอย่างที่สุดหากนับว่าอุณหภูมิร่างกายเช่นนั้นว่าเป็มนุษย์ปกติ!!แท้จริงแล้ว ขณะที่ท่านมิได้ใช้พลังลมปราณลมปราณของท่านล้วนถูกกักเก็บภายในร่างกายและไม่สามารถส่งผลต่อสุขภาพร่างกายของท่านได้ทว่า เมื่อท่านใช้พลังลมปราณเมื่อใด พลังปราณน้ำแข็งล้วนเชื่อมต่อทั่วทั้งร่างส่งผลร้ายแรงขณะที่ท่านปลดปล่อยพลัง แม้ขณะที่ลมปราณหมุนเวียนอยู่ภายในมันยังคงทำร้ายท่าน! ท่านสมควรฝึกฝนเคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งได้เพียงไม่กี่ปีทว่าคลื่นพลังความเย็นที่แทรกซึมอยู่ในอวัยวะภายในทั้งห้า ลำไส้ เืไขกระดูกและจุดตันเถียนของท่านล้วนสะสมเพิ่มพูน เมื่อเวลาผ่านไปมันล้วนสามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงต่ออวัยวะภายในของท่านคงแปลกไปแล้วหากนี่ไม่ทำให้ท่านกลับกลายเป็อายุสั้นลง!ผลลัพธ์อันเลวร้ายนี้เป็สิ่งที่ท่านไม่สามารถก้าวข้ามผ่านได้โดยง่ายดาย”
เซี่ยชิงเยว่ “...”
“นอกจากนี้ ภายใต้อิทธิพลความเย็นจุดเส้นชีพจรทั้งหลายบนร่างกายกลับจะหดลงและปิดตัวส่งผลต่อความสามารถในการใช้ลมปราณของท่านอย่างใหญ่หลวงท่านสามารถทดลองเคลื่อนย้ายลมปราณไปยังแขนทั้งสองของท่านและสังเกตถึงความแตกต่างจากก่อนหน้านี้”เีเ่พูดด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
ข้อสันนิษฐานอันเปี่ยมไปด้วยความมั่นอกมั่นใจของเีเ่ล้วนถูกสนับสนุนอย่างเป็เหตุเป็ผลั้แ่ต้นจนจบทั้งเหตุผลที่ยกมาอธิบายล้วนง่ายดายจนแม้แต่ตัวโง่งมที่ไหนก็สามารถเข้าใจได้เมื่อรวมไปถึงท่าทางกระตือรือร้นของเีเ่ล้วนเป็ไปไม่ได้เลยที่จะตั้งคำถามหรือปฏิเสธชายหนุ่ม
อย่าได้เห็นเีเ่พูดอย่างเคร่งเครียดจริงจังทว่าภายในใจของชายหนุ่มกลับกำลังยิ้มแสยะอย่างชั่วร้ายแน่นอนว่าทุกสิ่งที่ชายหนุ่มพูดล้วนเป็เื่จริง ทว่ามันทั้งเป็เื่จริง...ทั้งยังคงเป็เื่หลอกลวงอีกด้วย!
ที่ว่าคลื่นความเย็นภายในร่างนั้นสามารถส่งผลร้ายต่อร่างกายล้วนเป็ความจริงข้อเท็จจริงที่มันสามารถปิดจุดเส้นชีพจรได้ล้วนเป็ความจริงเช่นกัน...ทว่าหากเคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งนั้นเลวร้ายดังเช่นที่ชายหนุ่มบ่งบอกวังเมฆาเยือกแข็งนับเป็ตัวอะไร? ไม่ต้องพูดถึงการเป็หนึ่งในสี่พรรคใหญ่แห่งจักรวรรดิวายุครามวังเมฆาเยือกแข็งย่อมไม่สามารถยืนยาวมาได้ถึงแปดร้อยปีด้วยซ้ำหลังจากการฝึกฝนเคล็ดเมฆาเยือกแข็งไป่ระยะเวลาหนึ่ง ร่างกายจะเกิดความเคยชินจากนั้นพลังความเย็นภายในร่างกายไม่เพียงหยุดส่งผลร้ายกลับกันช่วยส่งเสริมพลังฝีมือของพวกมันยิ่งขึ้นไปอีก จุดเส้นชีพจรที่อุดตันทั้งหลายล้วนกลายเป็เปิดโล่งเองโดยธรรมชาติ
ทว่าเซี่ยชิงเยว่เพียงฝึกฝนเคล็ดวิชาของแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาเยือกแข็งได้เพียงสามถึงสี่ปีนางยังไม่สามารถบรรลุถึงขั้น “ปรับตัวอย่างสมบูรณ์”ด้วยคำพูดของเีเ่รวมกับประสบการณ์ของนางจนถึงปัจจุบันนี้ รวมทั้งความรู้สึกหลังการ“รักษาเยียวยา” คำพูดของเีเ่กลับกลายเป็ฟังดูมีน้ำหนักขึ้นมาทันที
การ “รักษาเยียวยา” ล้วนเป็เพียงข้ออ้าง “จุดอ่อน”ของเคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งอันใดล้วนเป็ข้ออ้าง สิ่งที่เีเ่้านั้นมีเพียงตัวชายหนุ่มเองคนเดียวที่รู้
![ย้อนยุคมาเป็นเถ้าแก่เนี้ยสาวชาวสวน กับ ระบบวิเศษ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699849144_11695011.webp)
312K
![[Fanfic Harry Potter รุ่นลูก] เด็กหญิงผู้รอดชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688215414_30233665.webp)
