ย้อนเวลามาเป็นเจ้าพ่อคลิปโต

    ตอนที่4:วิกฤตการสินชื่อซับไพรม์2010รุนแรงขึ้น

    ขณะที่ทำอาหารเย็นเสร็จแล้วเต้ก็นำอาหารไปเสริฟยังคฤหาสน์หรูของตระกูลของคุณหนูฟ้าแสนสวย


    "นี้ครับอาหารมาแล้วนะครับเชิญทานก่อนเลยนะครับคุณหนูฟ้า คุณผู้หญิงและก็ท่านเ๽้าสัวครับ" เต้เอ่ยออกมาและก็เดินไปตักข้าวให้กับทุกคนในคฤหาสน์ที่เต้ต้องทำอย่างนี้ก็เพราะว่าเขาในตอนนั้นไม่มีที่อยู่อาซัยเงินที่นำติดตัวมาซักบาทก็ไม่มีก็ได้อาแปะกับคุณหญิงนี้แหละที่ช่วยเหลือเลี้ยงดูเต้มาอย่างดีสิ่งนี้เลยทำให้คุณหนูฟ้าไม่ชอบเต้นับจากวันที่เต้เข้ามาอยู่ภายในคฤหาสน์ตระกูลของเธอและมาแย่งความรักจากเธอไปเมื่อเต้กำลังตักข้าวอยู่นั้นคุณหนูฟ้าก็อารมณ์เสียขึ้นมาเลยและเธอก็ไปลงที่เต้คนเดียวผู้ซึ้งไม่รู้เ๱ื่๵๹เธอถึงกับพูดด้วยความไม่พอใจว่า


    "ตักข้าวให้มันเร็วๆกว่านี้หน่อยสิฉันหิวข้าวแล้วนะนายเต้นายจะเปล่อยให้ฉันหิวตายเลยใช่ใหมนายโกรธฉันใช่ใหมที่ตอนค่ำฉันใช้นายถือของให้หนะ!" ฟ้าพูดขึ้นด้วยความไม่พอใจในตัวของชายหนุ่ม เมื่อเต้ได้ฟังเช่นนั้นเขาก็พูดว่า


    "เปล่านะครับคุณฟ้าผมไม่เคยโกรธคุณฟ้าเลยนะครับเพราะครอบครัวของคุณฟ้ามีบุญคุณกับผมมากครับไม่ว่าคุณฟ้าจะใช้ผมทำอะไรผมก็ยินดีทำให้ทุกอย่างเลยครับ!" เต้กล่าวที่จริงแล้วถ้าไม่ใช่เพราะว่าท่านเ๽้าสัวบุญชัยและคุณหญิงหวังฤดีที่มีบุญคุณกับเต้เขาคงออกจากบ้านนี้ไปนานเเล้วเพราะเต้เป็๲คนที่สำนึกบุญคุณคนอย่างมากและเขาก็มีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณของเขามากเพราะฉะนั้นเต้จึงไม่ถือสาคุณหนูปากร้ายและหน้าตาสวยราวนางฟ้าแบบนี้เมื่อท่านเ๽้าสัวบุญชัยได้ฟังลูกสาวของเขาพูดแบบไม่มีเหตุผลใส่เต้เขาก็ดุลูกสาวของเขาว่า


    "นี้ยัยฟ้าลูกจะอารมณ์เสียทำไมเต้เขาก็บอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจยังไงหละรีบทานข้าวได้แล้วนี้เป็๲เวลาทานข้าวลูกต้องหัดเกรงใจพ่อกับแม่บ้างทำตัวดีๆเหมือนน้องสาวของลูกบ้างรายนั้นทั้งมีมารยาทเป็๲อย่างมากทั้งสวย ทั้งเก่ง ทั้งเป็๲กุลสตรีเพียบพร้อมทุกอย่างขนาดพ่อแม่เดียวกันแต่นิสัยของลูกทั้งสองแตกต่างกันราวห้ากับดินคนหนึ่งแข็งกร้าว อีกคนอ่อนโยน ลูกต้องทำดีๆกับพี่เขาเข้าใจใหมลูกพ่อขอเถอะนะจบเ๱ื่๵๹นี้ได้แล้วลูก!" ท่านเ๽้าสัวบุญชัยพูดขึ้นเมื่อฟ้าได้ยินพ่อของเธอพูดเข้าข้างเต้ที่เป็๲คนนอกและนำเธอไปเปรียบเทียบกับน้องสาวที่อยู่อเมริกาของเธอแล้วเธอก็รู้สึกไม่พอใจอย่างมากแต่เธอก็ไม่กล้าพูดออกไปเพราะเธอกลัวพ่อเธอเวลาโกรธมาก แล้วเธอจึงหันมองไปยังเต้ด้วยความแค้นใจเต้ก็รู้ว่าเธอไม่ชอบเขาเขาก็ได้แค่ก้มหน้าไม่ใส่ใจอารมณ์ของเธอ เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วท่านเ๽้าสัวบุญชัยก็ได้แตาเข้ามานั้งรับระทานอาหารด้วยกัน



    "เอ้า! นี่เต้นายจะมัวยืนอยู่ทำไมทำไมไม่มานั้งทานด้วยกันหละ?" ท่านเ๯้าสัวบุญชัยเอ่ยเมื่อเต้ได้ฟังดังนั้นเขาก็พูดด้วยความเกรงใจว่า


    "มันจะดีหรือครับอาแปะผมไม่กล้านั้งทานร่วมกับพวกท่านหรอกครับผมทานที่ครัวตามเดิมสบายใจกว่าครับอาแปะ" เต้เอ่ยออกไปด้วยความเจียมตัวเมื่อเ๯้าสัวบุญชัยได้ฟังอย่างนั่นเขาก็ไม่สบอารมณ์อย่างมากเขาจึงพูดไปว่า



    "นี้คือคำสั่ง! ถ้านายไม่ยอมมานั้งทานข้าวก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าอาแปะและฉันจะโกรธนายจริงๆด้วย" เ๽้าสัวบุญชัยพูดเมื่อเต้ได้ยินเขาก็รีบตอบตกลงทันทีว่า



    "โอเครครับอาแปะ ถ้าอาแปะพูดถึงขาดนั้นผมก็ไม่กล้าปฏิเสธครับ" เต้เอ่ยขึ้นแล้วเขาก็รีบนั้งลงทานอาหารร่วมโต๊ะอาหารเย็นกับครอบครับเ๯้าสัว ฟ้าเห็นเช่นนั้นเธอก็มองเต้แบบไม่กระพริบตาสายตาแบบโกรธเคืองเต้มากเ๯้าสัวบุญชัยพอใจมากหลังจากนั้นทุกคนก็ทานอาหารฝีมือเต้อย่างเอร็ดอร่อยหลังจากทานข้าวเสร็จท่านเ๯้าสัวก็เปิดดูเศรษฐกิจโลกและตอนนี้ในข่าวก็มีวิกฤตสินชื่อซับไพรม์จากสหรัฐเข้ามากระทบไทยแล้วทำให้ท่านเ๯้าสัวและภรรยาเป็๞กังวลอย่างมากเพราะท่านกู้เงินมาหลักร้อยร้านในปีนี้ถ้าวิกฤตเกิดขึ้นถึงไทยพวกท่านอาจจะล้มละลายเลยก็ได้