Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

" นี้นายเมื่อวานไปไหนมารู้มั้ย เมื่อคืนมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ห่ะ!!!!"เกวลินที่ยื่นอยู่ด้านหน้าบ้านถามผมออกมาด้วยหน้าตาที่กำลังไม่พอใจจากนั้นผมก็ตอบเธอกลับไป" เมื่อวานมีธุระนิดหน่อย "" ธุระ??? "เกวลินถามกลับมาด้วยสีหน้าสงสัย" เอาเถอะเดี๋ยววันนี้เธอก็รู้เรื่องเองนั้นแหละ "ผมตอบเธอกลับไปด้วยสีหน้าที่กำลังไร้อารมณ์ ส่วนสเหตุมันก็เป็นเพราะว่าตอนนี้ตัวผมเหนื่อยมากเพราะตั้งแต่เมื่อคืนมันเกิดเรื่องขึ้นตลอด แล้วผมเองก็ยังไม่ได้นอนเลยด้วย"เห้อออออ"เสียงของผมถอนหายใจออกไป" ฉันไปนอนก่อนนะ "ผมพูดออกไปแล้วก็เดินตรงไปที่ประตูบ้าน แต่ว่า...ในระหว่างที่ผมกำลังจะเดินเข้าไปนั้นเกวลินก็ตะโกนออกมา" เดี๋ยวก่อนสิ !!!! "เมื่อผมได้ยินแบบนั้นก็หันหน้ากลับไปหาเธอ" มีอะไรอีก??? "" นายไม่สงสัยเลยงั้นเหรอว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น "ยัยนี้ถ้าเราไม่บอกความจริงก็คงไม้ปล่อยเราไปนอนแน่ๆช่วยไม้ได้ละนะจากนั้นผมก็เล่าเรื่องที่ผมเดินทางไปประเทศจีนให้กับเธอฟังแล้วกเรื่องการต่อสู้กับพวกสมาคมฮันเดดด้วย" นะ...นายพูดเรื่องจริงงั้นเหรอ "เกวลินถามออกมาด้วยน้ำเสียงสงสัยนี้เราบอกไปขนาดนี้ยังไม่เชื่อกันอีกงั้นเหรอเนี้ยเหนื่อยใจกับยัยนี้จัง" เรื่องจริง "" แล้วนายเดินทางไปกลับจีนภายในวันเดียวนะเหรอ "" ใช้ มีอะไรอีกมั้ย???? "ตอนนี้เกวลินที่ได้ยินเรื่องทั้งหมดก็กำลังคิดในใจว่า 'ถ้าหมอนี้พูดจริงละก็ แปลว่าตั้งแต่เมื่อคืนหมอนี้ยังไม่ได้นอนเลยสินะแบบนี้เรื่องที่เราจะคุยด้วยมันก็ต้องเป็นตอนเย็นแล้วละ '
" นี้ฉันถามว่ามีอะไรอีกมั้ย ??? "ผมถามย้ำเกวลินอีกครั้ง" ไม่...ไม่มีแล้ว "เกวลินตอบออกมาด้วยน้ำเสียงค่อยๆแล้วก็ส่ายหัวไปมาเห้ออออดูออกง่ายจริงๆฟังจากเสียงที่เธอตอบออกมา มันก็รู้แล้วว่าเธอต้องมีเรื่องอีกแน่แต่ว่า....ถ้ายังไม่พูดออกมาตอนนี้ก็แปลว่ามันไม่ได้สำคัญอะไรมากสินะงั้นก็ปล่อยไปก่อนก็แล้วกัน" ฉันไปนอนก่อนนะ เรื่องที่จะคุยเอาไว้ตอนเย็นก็แล้วกัน "" อะ...อืม เอ่ะ!!!! นายรู้ได้ยังไงว่าฉันมีเรื่องจะคุยด้วย "เกวลินถามกลับมาด้วยน้ำเสียงตกใจแต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอแล้วเดินเข้าบ้านไปก็เล่นทำหน้าออกมาแบบนั้น ใครไม่รู้ว่าเธอมีเรื่องจะคุยมันก็บ้าแล้วผมอยากพูดออกไปแบบนั้นแต่ก็ไม่ได้พูดออกไป~~~~~~~~~~•~~~•~~~~~~~" เอ่ะ!!!!!! พรุ่งนี้งั้นเหรอ "ตอนนี้ผมกำลังนั่งกินข้าวอยู่กับทั้ง 4 คนมีนิรัช,ไอลิน,สกาวเดือน,เกวลินแล้วก็แม่ของเกวลินในระหว่างที่กำลังกินอยู่นั้นเกวลินก็พูดเรื่องที่จะคุยกับผมเมื่อเช้าออกมา ทันทีที่่ผมได้ยินผมก็ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ตกใจทันที" นี้เธอเรื่องแบบนี้ทำไมพึ่งมาบอกเอาตอนนี้ละ "" ก็เมื่อเช้านายบอกว่าเหนื่อยไม่ใช้เหรอ ฉันก็เลยไม่ได้บอกไป "" เห้ออออ "เสียงผมถอนหายใจออกไปแล้วตอนนี้ทุกคนก็กำลังมองมาทางผมด้วยท่าทางที่กำลังตกใจไม่สิ!!!!คนที่ตกใจตอนนี้มีแค่น้องของผมทั้ง 3 คนเท่านั้นเพราะว่าเรื่องนี้เกวลินกับแม่ของเธอรู้เรื่องอยู่แล้วส่วนเรื่องที่เกวลินพูดออกมาเมื่อกี้มันก็คือเรื่อง....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 132 เดินทางกลับบ้าน

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 132 เดินทางกลับบ้าน

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้