อย่าดื้อกับเฮีย

    Chapter.2 ลงโทษ...แสบอาย

    ฉันกำแบงค์ห้าร้อยในมือเอาไว้แน่นจากนั้นก็เปิดประตูรถเดินเข้ามาในเซเว่น เฮียยุใช้ให้ฉันมาซื้อถุงยางอนามัย ทำไมจะต้องเป็นฉันแล้วทำไมมันจะต้องเป็นถุงยางด้วย เพราะทุกครั้งเฮียก็ไม่เคยใช้แถมประโยคสุดท้ายก่อนลงรถมันยังทำให้ฉันนึกกลัวหนักกว่าเดิม "หาอะไรอยู่หรือป่าวครับ ""เอ่อ คือ" อยู่ๆก็มีพนักงานเดินเข้ามาถามฉัน ความตั้งใจของฉันก็คือเข้ามาซื้อถุงยางตามคำสั่งเฮีย แต่เพราะความกลัว ไม่รู้สิฉันรู้สึกว่าครั้งนี้เฮียยุน่ากลัวกว่าครั้งก่อนๆที่ผ่านมา"ว่าไงครับ ผมจะได้ช่วยหา" ไม่ใช่หาไม่เจอ แต่ไม่กล้าหยิบต่างหากล่ะ เซเว่นนี้มีแต่พนักงานผู้ชายทั้งนั้นเลยหรือไง กูอายค่ะ แล้วเฮียแม่งทำไมไม่ลงมาซื้อเองวะจะไปรู้มั้ยว่าเขาเลือกกันยังไง "มะ ไม่เป็นไรค่ะ " พนักงานก็ตื้อจัง ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้อง ฉันพยายามเดินเลี่ยงไปแผนกอื่น แกล้งหยิบนู่นหยิบนี่ใส่ตะกร้า
    "แสบ นานไปแล้วนะ" กึก สตั้นไปเลย กำลังจะไปจ่ายตังค์อยู่พอดี เฮียกลับขึ้นรถไปเลย"คือกำลังจะจ่ายตังค์แล้วเฮีย ลงมาไม ""กูให้ลงมาซื้อถุงยางแล้วอะไรในตะกร้าเยอะแยะ" เฮียยุเสียงดังฟังชัด แล้วคือคนที่อายก็คือฉันไง คนอื่นเขาจะคิดยังไง ไม่อยากจะนึก ฉันพยายามก้มหน้าก้มตาหยิบของในตะกร้าวางลงที่หน้าเคาน์เตอร์เพื่อให้พนักงานคิดเงินและเป้าหมายที่ฉันต้องซื้อมันก็วางอยู่ตรงหน้าฉันหยิบถุงยางมาสามกล่องวางรวมกับขนมตรงหน้า ผู้หญิงหน้าตาดีอย่างฉันไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย บอกตรงๆกูอายค่ะ เฮียหยุดก่อนนะได้โปรดอย่าพูดอะไรขึ้นมาอีก"เอาไปอีกสามกล่อง" "ฮะ ""ขนมมึงกี่ร้อยแล้ว กูบอกแค่ถุงยางอย่างเดียว ""เฮีย เอาไปทำไมเยอะแยะสามกล่องนี่ก็เยอะแล้วนะ""เอาไปใช้สิถามได้ กูคงไม่เอาไปเป่าให้มึงเล่นหรอก" "ใช้กับใคร" ปากนะปาก ทำไมถึงไวแบบนี้ แค่นี้ยังอายไม่พออีกหรือไง "รับเพิ่มอีกสามกล่องใช่มั้ยครับ" พนักงานช่วยชีวิต "เออ วอดก้าขวดนึง แล้วก็บุหรี่ซองนึง " เฮียหันไปบอกพนักงานก่อนที่จะยื่นบัตรเครดิตแทนเงินสดในมือฉัน เดี๋ยวนี้เซเว่นสามารถใช้บัตรเครดิตแทนเงินสดได้แล้วนี่ ก็ดีแบงค์ห้าร้อยจะได้ตกเป็นค่าขนมฉัน"ห้าร้อยที่กูให้ ใช้ทั้งอาทิตย์ห้ามขออีก " "เฮีย " "เซ็นตรงนี้ด้วยครับ" หลังจากที่เราซื้อของเสร็จก็ถึงช่วงเวลาอันน่าลุ้นระทึก ฉันนั่งเกร็งมาตลอดทางเฮียก็ขับรถโคตรเร็วไม่รู้ว่าจะรีบไปไหน ก็นักแข่งรถอ่ะเนอะ ยังไงฉันก็ยังไม่ชินสักที แล้วยิ่งอารมณ์กำลังเดือดแบบนี้ด้วยพูดอะไรไปเฮียก็คงไม่ฟังเผลอๆโดนด่าสวนกลับมาอีก---------------------บ้านเฮีย"ไปอาบน้ำเดี๋ยวกูตามเข้าไปสูบบุหรี่ก่อน""แสบนอนก่อนนะ ""คืนนี้มึงต้องนอนห้องกู ไปอาบน้ำห้องมึงให้เรียบร้อย" "เฮีย พูดเพราะๆหน่อยสิ " "พรุ่งนี้เช้ากูถึงจะอารมณ์ดี" เฮียหันหลังให้ฉันจากพ่นควันมรณะออกมาจากปาก ฉันบอกให้เฮียเลิกเฮียก็ไม่ยอม ฉันเดินถือถุงเซเว่นมาวางเอาไว้บนโซฟากลางบ้านจากนั้นก็เข้าห้องนอนของตัวเองเพื่อไปจัดการธุระให้เสร็จสิ้น ไม่รู้ว่าคืนนี้จะต้องโดนอะไรบ้างแต่ฉันก็พร้อมที่จะยอม ยอมทุกอย่างเพราะฉันผิด ฉันดื้อ ถ้าไม่ได้เฮียในวันนั้นก็คงไม่มีฉันในวันนี้และแม่ก็คงจะไม่ได้อยู่โรงพยาบาลดีๆ และได้รับการรักษาที่ถูกต้อง "ถ้ามันจะทำให้เฮียหายโกรธแสบก็จะยอม ถึงจะต้องเป็นเมียน้อย แสบก็ยอม" น้ำใสๆมันเอ่อล้นออกมาจากดวงตาของฉันแบบไม่ได้ตั้งใจ เฮียยุมีแฟนแล้วหลายครั้งที่แฟนของเฮียมานอนที่บ้าน ฉันก็ไม่ค่อยสนิทกับพี่ผู้หญิงเขาเท่าไหร่ไม่เคยคุยเลยก็ว่าได้ เพราะเฮียไม่ได้แนะนำให้รู้จัก ------------------------------------------