เมื่อกี๊มันอะไรกันน่ะ? นั่นคือสิ่งที่ฮิราชิกะฮันสุเกะ ชายหนุ่มที่เพอร์เฟกต์แทบทุกอย่างทั้งหน้าตาและความสามารถแถมมีชื่อเสียงในด้านนักวาดการ์ตูนและนักดนตรี คิดในใจหลังจากถูกหลุมดำที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ดูดกลืนไปซึ่งมันแปลกที่เจาะจงเฉพาะเขาเพียงคนเดียวคนอื่นหรือสภาพแวดล้อมที่มันปรากฏไม่โดนหางเลขไปด้วยซึ่งขัดกับหลักวิทยาศาสตร์ที่หนุ่มหล่อคนนี้เรียนมาตลอด
แต่แล้วก็มีบางอย่างผุดขึ้นมาในหัว จากกระแสการ์ตูนแนวต่างโลกที่เขาผ่าน ๆตามาตลอด ที่ปกติพระเอกแต่ละคนมีชีวิตตกอับและจะต้องโดนรถบรรทุกชนตายก่อนจะไปเกิดใหม่ได้รับพลังเทพและมีปาร์ตี้ฮาเร็มสาวเพียบไม่คิดเลยว่าจะมาเกิดขึ้นกับคนที่มีชื่อเสียงอย่างฮันสุเกะ
“ฮันสุเกะ ฮิราชิกะ เ้าคือผู้ที่ถูกเลือก”
เสียงสะท้อนของเทพธิดาท่ามกลางความว่างเปล่าและมืดมิด นั่นไง ว่าแล้วฮันสุเกะคิด ต่างโลกจริง ๆ ด้วย
“ข้าจะให้ชีวิตใหม่ ให้พรวิเศษที่เ้าปรารถนา ซึ่งจะให้ได้หลายข้อแต่ขอให้ได้ทีละชุด ซึ่งจะเกิดขึ้นต่อเมื่อเลเวลอัปเท่านั้น” เทพธิดาสั่งการ
“แล้วผมจะต้องไปทำภารกิจอะไรอ่ะ ที่โลกนั้นมีจอมมารที่อันตรายรึไงกัน”ฮันสุเกะถาม
“เราไม่ได้เลือกให้เ้าเป็ผู้กล้ากู้โลกหรอก” เทพธิดาตอบ“เราจะให้เ้าเป็คนในตระกูลซอร์เซอเรอร์ผู้มีชื่อเสียงเพื่อให้สมกับฐานะของเ้า”
สีหน้าของฮันสุเกะงงงวยยิ่งกว่าเดิม
“ถ้าเ้ายังไม่เข้าใจพอ ตระกูลที่เ้าจะได้ไปเกิดเป็ระดับราชวงศ์ด้วยล่ะเอาง่าย ๆ ก็คือเ้าจะได้เกิดเป็เ้าชายที่จะมาเป็ว่าที่าาปกครองอาณาจักรในอนาคตนั่นแหละ”
“น่าสนใจดีนี่” ฮันสุเกะบอก
“เอาเป็ว่า พรข้อแรกเ้า้าอะไร?” เทพธิดาถาม
“ผมอยากมีพลังให้ผมสามารถตั้งท้องได้ด้วยตัวเองครับ” ฮันสุเกะตอบ
คราวนี้เทพธิดาเป็ฝ่ายงงงันบ้างแล้วกับพรข้อแรกของฮันสุเกะเพราะที่ผ่านมาโลกที่นางจะให้ฮันสุเกะอยู่มีเมจหรือซอร์เซอเรอร์ชายน้อยคนนักที่จะสามารถร่ายคาถาทำให้ตั้งท้องด้วยตัวเองได้
“เพราะเหตุใดรึ?” เทพธิดาถามทันใดนั้นคิ้วของเทพธิดายิ่งขมวดยิ่งขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอายของฮันสุเกะชายผู้สมบูรณ์แบบทุกอย่าง แต่มีปัญหาอย่างหนึ่งที่ทำให้เขาเขินอาย
“อันนี้ขอเก็บเป็ความลับ อย่าเปิดเผยให้ใครรู้ก่อนเวลาอันควรนะครับ”ฮันสุเกะตอบแล้วยื่นหน้าไปกระซิบที่หูของเทพธิดาอยู่ครู่หนึ่งนางจึงเข้าใจทันทีเกี่ยวกับสาเหตุที่ทำให้ชายผู้สมบูรณ์แบบปรารถนาที่จะตั้งท้องด้วยตัวเอง
“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะให้เป็ไปตามประสงค์ของเ้าแล้วกัน” เทพธิดากล่าว “เอาล่ะ ถ้าเ้าพร้อมแล้วก็ลงไปเกิดที่โลกใหม่ได้เลย”
ณ อาณาจักรโกลเดนธอร์น
ฮิราชิกะ ฮันสุเกะ ได้เกิดใหม่เป็เ้าชายเจอร์กอนแห่งอาณาจักรโกลเดนธอร์นและที่สำคัญคือเขาอยู่ในราชวงศ์โกลเดนสวอนแห่งซอร์เซอเรอร์ชั้นสูงสุดอีกเท่ากับว่าเจอร์กอนสามารถอัปสกิลอัปเลเวลได้ไม่ยากและทำให้เขาสามารถตั้งท้องด้วยตัวเองได้ง่ายขึ้น
“เจอร์กอน!” เสียงของราชินีเลนดาดังขึ้นหน้าห้องนอนของเขา“ตื่นได้แล้วจ้ะลูก!”
“ครับ เสด็จแม่” เจอร์กอนตอบและลุกขึ้นจากเตียงมาที่ห้องอาหารทันที
ที่ห้องอาหาร ราชินีเลนดา, กษัตริย์ทูรัส, และดัชเชสน้อยเคลเฟียผู้เป็คนฝึกพลังส่วนตัวของเ้าชายเจอร์กอนมานั่งรอเ้าตัวที่โต๊ะอาหารแล้ว
“วันนี้ถือว่าลูกจะได้เข้าโรงเรียนฝึกเวทมนตร์แล้วสินะ” กษัตริย์ทูรัสบอก “หลังจากที่ลูกได้ฝึกกับเคลเฟียมาตลอดเรียกได้ว่าเวทย์พื้นฐานของลูกน่ะเพียงพอจะป้องกันตัวเองได้แล้วล่ะ”
“ครับเสด็จพ่อ” เจอร์กอนกล่าว
“ขอให้โชคดีนะเ้าชาย” เคลเฟียบอก “หวังว่าความรู้ที่ฉันสอนเธอจะเอาไปใช้ให้เป็ประโยชน์นะ”
“จ้า เคลเฟีย” เจอร์กอนบอกว่าแล้วเขาก็เอื้อมไปจับช้อนส้อมมาหั่นสเต็กหมูกินทันที
เจอร์กอน เ้าชายผู้มีอายุเข้าสู่วัยรุ่นตอนกลางกำลังจะได้เข้าเรียนที่โรงเรียนฝึกเวทมนตร์สำหรับขุนนางชั้นผู้ใหญ่อีกยศขั้นต่ำก็อย่างน้อยต้องไฮเคานต์ขึ้นไป ซึ่งระดับเจอร์กอนก็ได้เข้าโรงเรียนสบาย ๆหน่อย
แต่ทว่าหลังจากที่เจอร์กอนเดินทางออกจากบ้านซึ่งก็ต้องนั่งเกวียนหลวงไปอยู่แล้วแต่ระหว่างทางกลับมีอุปสรรคไว้ให้พระเอกโชว์เวทย์ซะงั้น เอาง่าย ๆก็คือมีโทรลล์เลเวล 0 ที่ใหญ่เอาเื่มาไล่อาละวาดทำร้ายขบวนเสด็จของเจอร์กอนซะงั้น
“เ้าชาย! โปรดลงไปก่อนครับ! พวกเราจะคุ้มกันเอง!” หนึ่งในองครักษ์กล่าว
“อ๋อ ไม่เป็ไรครับ เ้าั์นี่มันคือโทรลล์ มันอยากลองของกะผม” เจอร์กอนกล่าวก่อนจะลงจากเกวียนหลวงแล้วร่ายเวทย์แยกแผ่นดินให้สูบเ้าโทรลล์งี่เง่าลงไปให้จมดินทำให้เขาได้รับแต้มประสบการณ์เพิ่มขึ้นจนทะลุเลเวล 10 ไปเรียบร้อยแล้ว
เหล่าองครักษ์ต่างอึ้งกิมกี่กับพลังวิเศษของเ้าชายที่เพิ่งจะได้รับการฝึกฝนมาจากดัชเชสน้อยเคลเฟียและอยู่ในเลเวล9 ปลาย ๆ แต่เพราะเ้าโทรลล์ตัวนั้นก็ทำให้ทะลุถึงเลเวล 10ซะแล้ว
“เอาล่ะ พาผมไปต่อได้เลยครับ” เจอร์กอนบอก
ณ โรงเรียนฝึกจอมเวทย์แกรนด์ซอร์เซอเรอร์แซ็คเคิล
เหล่าขุนนางวัยรุ่นตอนกลางจากหลายดินแดน ซึ่งยศไม่ต่ำกว่าไฮเคานต์ไฮเคาน์เตส หรือไฮเอิร์ลเลยแม้แต่น้อยส่วนตัวโรงเรียนนั้นก็ไม่ต่างกับปราสาทเลยแม้แต่น้อยเจอร์กอนอยากรู้เหลือเกินว่าจะมีคัมภีร์ไหนที่มีคาถาที่ตรงกับพรแรกที่เขา้าบ้างแต่ระหว่างที่เขาเหม่อลอยคิดถึงคาถาที่ทำให้เขาตั้งท้องเองได้อยู่นั้น ก็…
โป๊ก!
“โอ๊ย!!”
เสียงร้องลั่นของทั้งเจอร์กอนและสาวน้อยที่เดินหัวชนกันดังขึ้นพวกเขาล้มลงกับพื้น
“โอย… ขอโทษนะครับที่ผมเหม่อลอย” เจอร์กอนกล่าว
“ทีหลังก็ระวังหน่อยสิคะ” สาวสวยผมสีขาวกล่าว แต่เมื่อได้เห็นหน้าเจอร์กอนก็ตาโตขึ้นมาทันที“นี่คุณคือ…เ้าชายเจอร์กอนจากราชวงศ์โกลเดนสวอนใช่ไหมคะ?”
“อ๋อ ครับ” เจอร์กอนตอบ
“ฉันชื่อ คลาริเอน เ้าหญิงแห่งโดล-กันเดียส ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” สาวสวยตอบและหันมาจับมือเจอร์กอน
“ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกันครับ” เจอร์กอนตอบและจับมือเ้าหญิงคลาริเอน
“คุณเองก็มาเรียนที่นี่เหมือนกันเหรอคะ?” คลาริเอนถาม
“ใช่ครับ” เจอร์กอนตอบอย่างเหนียมอาย “จะว่าไป คุณรู้จักผมด้วยเหรอครับ?”
“รู้จักสิคะ” คลาริเอนตอบ “อาณาจักรโดล-กันเดียสมีความสัมพันธ์อันดีกับอาณาจักรโกลเดนธอร์นอยู่แล้วดังนั้นฉันจะรู้จักคุณก็ไม่แปลกแล้วค่ะ”
“งั้น ขอถามหน่อยนะครับว่า ที่นี่พอจะมีห้องสมุดไหม” เจอร์กอนบอก
“อ๋อ ถ้าเป็เื่นั้น ฉันรู้ค่ะ” คลาริเอนกล่าว“ตามฉันมาสิคะ”
ที่ห้องสมุดโรงเรียนแซ็คเคิล
“ว่าแต่ ทำไมคุณถึงอยากมาที่นี่ล่ะคะ?” คลาริเอนถามเจอร์กอนที่กำลังลอยตัวค้นหาหนังสืออยู่ตามชั้นวางที่สูงชะลูดยิ่งกว่าอาคารแถมห้องสมุดนี้ใหญ่โตโอ่โถงอย่างกับพระราชวังด้วย
“อันนี้อาจจะเป็ความลับส่วนตัวสักหน่อยนะครับไม่อยากให้ใครรู้ก่อนเวลาอันควร” เจอร์กอนตอบ และหันมาพูดเสียงกระซิบใส่หูของคลาริเอน“ผมอยากจะหาตำราคาถาที่มีคาถาที่ทำให้ผู้ร่ายตั้งครรภ์ด้วยตัวเองน่ะครับ”
“ต๊าย!” คลาริเอนอุทาน “เื่เล็กๆ แค่นี้ทำไมไม่บอกฉันั้แ่แรกล่ะคะ?”
“เอ่อ…” เจอร์กอนละล่ำละลัก “พอดีว่าอาณาจักรผมมองว่ามันเป็เื่ปกติทั่วไปแต่ผมกลัวว่าอาณาจักรคุณจะรับไม่ได้”
“อ๋อ อาณาจักรฉันเองก็มีค่ะ” คลาริเอนตอบ “ยินดรัดพี่ชายฉันยังเคยตั้งท้องด้วยตัวเองได้เลยค่ะแถมอาณาจักรฉันก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็เื่คอขาดบาดตายขนาดนั้นด้วยถ้าคุณอยากจะตั้งท้องด้วยตัวเอง ฉันก็ไม่เดือดร้อนค่ะ”
“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” เจอร์กอนพูด “งั้นผมขอโทษนะครับถ้าเกิดว่าผมทำให้คุณไม่สบายใจในเื่ไหน”
“ไม่เป็ไรค่ะ” คลาริเอนกล่าว
“โอเค ในที่สุดก็เจอสักที” เจอร์กอนพูดและดึงเอาตำราที่มีชื่อว่า คลังคาถาสืบพันธุ์ ซึ่งเป็ตำราที่บางเหมือนสมุดออกจากชั้น
“คลังคาถาสืบพันธุ์เหรอคะ” คลาริเอนว่า“อืม… น่าสนใจดีนะคะ”
แต่แล้ว เ้าหญิงแห่งโดล-กันเดียสก็เหลือบตาไปมองถึงม้วนกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ยื่นออกมาจากชั้นวางหนังสือใกล้กับคัมภีร์คลังคาถาสืบพันธุ์เธอจึงร่ายคาถายกของด้วยการกวักนิ้วให้หนังสือพิมพ์ลอยเข้ากำมือของเธอเพื่อเปิดอ่าน
“ผมไม่รู้นะเนี่ยว่ามีหนังสือพิมพ์อยู่ใกล้ ๆ ด้วย” เจอร์กอนบอก
หนังสือพิมพ์เล่มนั้นมีชื่อว่า มากาเร็ตเดลี่ ประจำวันที่ 21 พฤษภาคม ปี xxxx โดยข่าวหน้าหนึ่งที่ขึ้นมามีเนื้อหาดังนี้
แซ็คเคิล ออกนโยบายใหม่
นักเรียนท้องไม่พร้อมเรียนต่อได้แต่ต้องคลอดหลังสำเร็จการศึกษาเท่านั้น
ดูเหมือนว่าโรงเรียนฝึกจอมเวทย์สำหรับขุนนางและเชื้อพระวงศ์ชื่อดังจะได้ข้อสรุปเพื่อรับมือกับนักเรียนที่ตั้งครรภ์ระหว่างการศึกษาแล้วโดยจะมีผลั้แ่ปีการศึกษา xxxx เป็ต้นไป นักเรียนท่านใดที่ตั้งครรภ์จากการร่ายเวทมนตร์ไม่ว่าจะใช้คาถาใดก็ตามยังคงเรียนต่อได้แต่ต้องได้รับเวทมนตร์ให้ต้องอุ้มครรภ์ต่อไปจนกว่าจะสำเร็จการศึกษาทั้งนี้อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนแซ็คเคิลเปิดเผยอีกว่าหนึ่งในสาเหตุที่นักเรียนตั้งครรภ์ไม่พร้อมระหว่างการศึกษา เกิดจากการที่มีนักเรียนส่วนหนึ่งคึกคะนองนำหนังสือ คลังคาถาสืบพันธุ์ ไปใช้งานไม่ถูกกาลเทศะจนเกิดปัญหาล่าสุดทางบุคลากรโรงเรียนได้ทำการร่ายมนตร์ให้หนังสือ คลังคาถาสืบพันธุ์ มีผลไปตามนโยบายใหม่ของโรงเรียนคือเมื่อออกฤทธิ์แล้วมันจะยังคงฤทธิ์นั้นไปจนกว่านักเรียนที่ถูกคาถานั้นจะสำเร็จการศึกษา
“ดูเหมือนไม่ใช่ผมคนแรกสินะที่อยากตั้งท้องด้วยตัวเอง” เจอร์กอนกล่าว
“ก็คงงั้นนะคะ” คลาริเอนบอก “แต่มันก็ไม่ใช่ทุกคนที่อยากตั้งท้องบางคนก็คึกคะนองตามที่ระบุไว้ในหนังสือพิมพ์นั่นแหละค่ะไปทำคนอื่นท้องโดยไม่ถามคำถามสุขภาพพวกเขาสักคำสุดท้ายเลยต้องรับผิดชอบร่วมกันอยู่ดีแหละค่ะ”
เจอร์กอนพิจารณาจากข่าวในหนังสือพิมพ์ เขาเองก็อยากจะตั้งท้องแต่ปัญหาคือด้วยชื่อเสียงที่โรงเรียนที่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้มามาก ๆจนถึงขั้นออกนโยบายแบบนี้ขึ้นมาเขาต้องหาคาถาที่ให้เขาใช้ชีวิตสบายขึ้นเวลาเขาตั้งท้องจากการใช้ตำราเล่มนี้ด้วย
และนับว่าเป็โชคดีสำหรับเขาที่…
“อ๊ะ ฉันว่าฉันเจอตำราอีกเล่มแล้วค่ะ” คลาริเอนทักและนำหนังสือชื่อว่า รวมคาถาบำรุงสภาพร่างกาย จากชั้นวางหนังสือมาให้เจอร์กอนดู
“ตำรานี้มีคาถาสำหรับบำรุงสภาพร่างกายของคนท้องด้วยเหรอครับ?” เจอร์กอนถาม
“ใช่ค่ะ” คลาริเอนตอบ “ถ้าใช้คาถาทำให้ตั้งท้องเองได้คู่กับคาถาในตำรานี้ล่ะก็ คุณจะไม่ลำบากแน่นอนค่ะ”
“อืม” เจอร์กอนพึมพำ เหมือนเขาจะได้ทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
ภาคผนวกท้ายบท
ซอร์เซอเรอร์เป็อาชีพสำหรับนักเวทย์ที่ไม่จำเป็ต้องใช้ไม้คฑาหรือไม้กายสิทธิ์ในการร่ายเหาะเหินเดินอากาศได้โดยไม่ต้องใช้ไม้กวาด ซึ่งจะอยู่ในหมู่ของชนชั้นสูงเท่านั้นและมีบางคาถาที่มีเฉพาะซอร์เซอเรอร์เท่านั้นที่ร่ายและเสกได้ั้แ่เลเวลยังน้อย ๆส่วนเมจจะเป็นักเวทย์ที่อยู่ในชนชั้นปานกลางถึงต่ำ แถมคาถาบางชนิดที่เป็คาถาชั้นสูงจะร่ายได้ก็ต่อเมื่อเลเวลสูงๆ เกินห้าสิบขึ้นไป ส่วนวอร์ล็อกเป็นักเวทย์ที่ฝักใฝ่ศาสตร์มืดเป็หลักจะมีคาถาบางอย่างที่ใช้แล้วจะมีผลกระทบกับสุขภาพจิตของผู้ใช้ด้วย
2K
