ป้ายของกิลด์นักผจญภัย Karven เขียนไว้ชัดเจน
“ยินดีต้อนรับทุกคนระดับ Iron ขึ้นไป”
ฉันหยุดอ่านคำว่า “Iron ขึ้นไป” อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้าวเข้าไป
— ✦ —
เ้าหน้าที่รับลงทะเบียนชื่อทาเลน
อายุราวสามสิบ สีหน้าของเขาไม่ใช่แค่เบื่อ แต่เป็ความเบื่อที่ผ่านการเจอ “คนแปลก” มามากพอจนไม่อยากแปลกใจอีก
“แสดงตรา”
เขาพูดโดยไม่เงยหน้า
ซาอัลยื่นข้อมือ แสดงตรา Bronze
ทาเลนพยักหน้า แล้วเริ่มจดข้อมูลทันที
“คนต่อไป”
มิวาลังเลเล็กน้อย ก่อนดึงผ้าพันออก
เผยให้เห็นตราที่ถูกขีดฆ่า
ปลายปากกาของทาเลนหยุดนิ่ง
“ถูกขับออกจากกิลด์?”
“ใช่”
“กิลด์ไหน”
“Arcane Circle”
ครั้งนี้เขาวางปากกาลงจริงๆ
ถอนหายใจสั้นๆ
“ขอโทษ กฎมาตรฐาน — ไม่รับสมาชิกที่ถูกขับออกจากกิลด์ระดับสูง”
มิวาพยักหน้า เหมือนคาดไว้แล้วั้แ่แรก
“คนต่อไป”
ฉันวางข้อมือบนโต๊ะ
ถอดถุงมือออกช้าๆ
ข้อมือเปล่า
ทาเลนมองมัน สีหน้าไม่เปลี่ยน
แต่แววตาเขา “คิด”
“ระดับศูนย์”
เขาพูดเรียบๆ ไม่ใช่คำถาม
“ใช่”
“กิลด์ไม่รับ”
“รู้” ฉันตอบ “แค่อยากรู้ว่ารับงานจ้างไหม ไม่ได้มาสมัครสมาชิก”
ครั้งนี้เขาเงยหน้าขึ้นจริงๆ
สายตาประเมินอย่างเปิดเผย
“มีงานอิสระ” เขาว่า “แต่ต้องผ่านการทดสอบก่อน ไม่ว่าระดับอะไร”
“โอเค”
ฉันพยักหน้า
“ทดสอบอะไร”
— ✦ —
งานทดสอบคือ
กำจัดหมูป่าขนาดใหญ่ที่ลงมากินนาข้าวชาวบ้าน
งานระดับ Iron
ที่กิลด์ไม่รับ—เพราะค่าจ้างมันต่ำเกินไป
ฉันรับทันที
ไม่ต่อราคา
ซาอัลกับมิวาเดินตามมาเองโดยไม่มีใครเรียก
คนหนึ่งเพราะเบื่อ
อีกคนเพราะไม่มีที่ไป
—
หมูป่าตัวนั้นอยู่ระดับ Bronze
หนักประมาณสามร้อยกิโล
และอยู่ในสภาพ
“พร้อมฆ่า”
—
เสียงหายใจของมันดังเป็ไอร้อน
ดินใต้เท้าถูกขุดกระจาย
รอยเขี้ยวบนต้นไม้…สูงกว่าหัวฉัน
—
มันไม่ใช่สัตว์ธรรมดาอีกแล้ว
—
มัน “เห็นเรา” ก่อนที่เราจะเข้าระยะ
—
"ถอยหลังไป" ฉันพูดเบาๆ
ซาอัลไม่เถียง
มิวาถอยทันที
—
วินาทีถัดมา
มันพุ่ง
—
เร็วเกินน้ำหนักของมันควรจะเป็
—
พื้นดินะเิเป็ฝุ่น
แรงกระแทกทำให้อากาศสั่น
ฉันหลบข้างในจังหวะสุดท้าย
ลมจากร่างมันเฉียดหน้าไปเหมือนมีด
—
[ กระจกมืด ] ทำงานทันที
—
ภาพซ้อนทับขึ้นมาในสายตา
โครงสร้างกล้ามเนื้อ
ทิศทางแรง
จุดรับน้ำหนัก
—
“เขี้ยวซ้ายบิ่นเล็กน้อย”
“ขาหน้าขวาช้ากว่าปกติ 0.2 วินาที”
“พฤติกรรม: บุกตรง—ไม่เปลี่ยนทิศกลางทาง”
—
สิบวินาที
ฉันรู้ทุกอย่างที่ต้องรู้
—
มันหมุนตัว
พุ่งอีกครั้ง
—
คราวนี้ฉัน “ไม่หลบ”
—
ฉันก้าวเข้าไป
สวนทาง
—
ซาอัลสบถลั่น
มิวาหายใจสะดุด
—
ระยะห่างหายไปในพริบตา
—
ฉันเบี่ยงตัวเฉียง
ปล่อยให้เขี้ยวเฉียดผ่านไหล่
แล้ว—
—
แทง
—
มีดปักเข้าที่ “ใต้ขากรรไกร”
ลึกที่สุดเท่าที่แรงฉันจะส่งได้
—
แต่
ไม่พอ
—
มันคำราม
หัวสะบัด
—
แรงกระแทกส่งฉันลอย
พื้นดินกระแทกแผ่นหลังจนลมหายใจหายไปชั่วคราว
—
เือุ่นไหลลงแขน
ไม่ใช่ของมัน
ของฉัน
—
"ระวัง!" มิวาะโ
—
หมูป่าหันมาทางฉันอีกครั้ง
ช้าลงเล็กน้อย
แต่ยังเร็วพอจะฆ่า
—
[ กระจกมืด ] สั่น
—
“จุดตาย: ซ้ำตำแหน่งเดิม”
“ต้องลึกกว่าเดิม”
“เวลา: 1 จังหวะ”
—
มันพุ่ง
ครั้งที่สาม
—
ฉันลุกไม่ทัน
—
งั้นก็ไม่ลุก
—
ฉันรอ
—
เสียงพื้นแตกใกล้เข้ามา
เงาของมันกลืนแสงทั้งหมด
—
“ตอนนี้”
—
ฉันกลิ้งหลบในวินาทีสุดท้าย
มือคว้าด้ามมีด
—
แล้ว “ดันเข้าไปทั้งตัว”
—
แรงทั้งหมดที่มี
ส่งผ่านไหล่ หลัง และน้ำหนักร่าง
—
มีดทะลุเข้าไปลึกกว่าเดิม
ลึกจนสุดด้าม
—
เสียงอะไรบางอย่าง “ขาด”
—
หมูป่าหยุด
—
ไม่ใช่ชะลอ
หยุด
—
ร่างมันสั่น
ขาหน้าทรุด
—
จากสัตว์ล่า
กลายเป็ซากเนื้อหนักสามร้อยกิโล
—
มันล้มลงตรงหน้า
—
ฝุ่นค่อยๆ จาง
—
ความเงียบกลับมา
—
ฉันยังคุกเข่าอยู่
มือยังจับมีด
เืยังไหล
—
ซาอัลเดินเข้ามา
มองซาก แล้วมองฉัน
"สิบห้านาที?"
—
ฉันถอนมีดออกช้าๆ
—
"ประมาณนั้น"
—
มิวามองฉันเหมือนอยากพูดอะไร
แต่สุดท้ายไม่พูด
—
[ กระจกมืด ] ดับลง
—
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
—
แต่ฉันรู้
—
มัน “เลือกจะเงียบ”
—
และครั้งนี้
ฉันเริ่มไม่แน่ใจว่า
ใครกันแน่ที่กำลังควบคุมใคร
—
— ✦ —
เมื่อกลับมาที่กิลด์
ทาเลนมองฉันไม่เหมือนเดิม
ไม่ใช่ความสงสัย
แต่เป็การ “ยอมรับโดยไม่พูดออกมา”
“ผ่าน” เขาพูดสั้นๆ
“จะรับงานต่อเมื่อไหร่”
ฉันยังไม่ทันตอบ—
เสียงฝีเท้าหนักดังลงมาจากชั้นสอง
จังหวะช้า
มั่นคง
ไม่เร่งรีบ
ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงราวบันได
ชุดสีดำ ผมสีน้ำตาลเข้ม
ดวงตาที่ไม่ใช่แค่มอง—แต่ “ทะลุ”
เขามองฉัน
ไม่ใช่สายตาของคนอยากรู้
แต่เป็สายตาของคนที่ รู้ไปแล้วบางส่วน
"น่าสนใจ" ชายคนนั้นพูด เสียงเบาแต่ดังในหู"คนระดับศูนย์ที่ฆ่า Shadowfang และหมูป่า Bronze ได้ในสองวัน"เขาลงมาจากบันได ช้า ไม่รีบ"ชื่อฉันคือ เรน"เขายื่นมือให้"และฉันมีข้อเสนอที่อยากให้แกฟัง"
— จบตอนที่ 7 —
เรน — "นักสืบเงา"
อายุ24 ปี
นิสัยเย็นชา ไม่แสดงความรู้สึก พูดตรงมากจนดูโหดร้าย
สกิล[ความจริงเปลือย] — เห็นได้ว่าคนกำลังโกหกหรือซ่อนอะไร
อดีตเคยเป็นสายลับของกษัตริย์ก่อนที่จะรู้ความจริงบางอย่าง
บทบาทพิเศษ ???