เมื่อเอกไปถึงบ้าน พี่น้ำที่กำลังรดน้ำดอกไม้อยู่ก็วิ่งมาหาด้วยความดีใจหลังจากเห็นลูกสุนัขที่เอกกำลังอุ้มอยู่ เขาสงสัยว่าเธอคงดีใจมากๆ ที่จะได้เลี้ยงพวกมันแน่ๆ จากนั้นเขาก็ลองปรึกษากับพี่น้ำว่าจะตั้งชื่อพวกมันว่าอย่างไร
พี่น้ำเป็คนอาสาตั้งชื่อให้พวกมันเอง เอกก็ไม่ว่าอะไรเพราะเขาตั้งชื่อไม่เก่งอยู่แล้ว ตัวแรกพี่น้ำตั้งชื่อว่าเ้าแก้ว เธอให้เหตุผลว่าดวงตาของมันคล้ายๆ กับลูกแก้วซึ่งเป็ตัวผู้ ส่วนอีกตัวหนึ่งพี่น้ำตั้งชื่อว่าเ้าลายเพราะลายขนของมันมีสีลายเยอะนั่นเองแน่นอนว่าเป็ตัวเมีย
เอกรู้สึกว่าเป็ชื่อที่เรียกง่ายดีก็ยอมรับชื่อที่พี่น้ำตั้งให้พวกมัน หลังจากนั้นพวกเขาก็ตั้งใจจะหาที่อยู่ให้กับลูกสุนัขสองตัวนี้
เอกไม่ได้ตั้งใจจะสร้างบ้านหรูๆ ให้ลูกสุนัขแต่อย่างใด เขาแค่หาพื้นที่ที่ลม ฝน และแดด ไม่สามารถเข้าถึงได้ เป็ที่เลี้ยงลูกสุนัข
เอกสำรวจบ้านอีกครั้งจนในที่สุดเขาก็พบที่ที่เหมาะจะเลี้ยงลูกสุนัขแล้ว นั่นก็คือใต้ถุนของยุ้งเก็บข้าว ที่นั่นเอกว่าเหมาะสุดแล้วที่จะเป็ที่พักอาศัยของลูกสุนัขเพราะเป็ไปตามที่เขาคิดมากที่สุด
เอกเก็บกวาดเศษไม้ออกแล้วเอาเศษผ้ามาวางๆ ไว้เพื่อให้เป็ที่นอนของสุนัข เป็อันว่าเสร็จสมบูรณ์ ใครจะว่าอย่างไรก็แล้วแต่เอกพอใจที่จะให้พวกมันอยู่แบบนี้
..
หลังจากนั้นเอกก็มาเตรียมการเื่ขายน้ำมันของเขาต่อ เขาคิดสิ่งที่จะทำไว้หมดแล้วในตอนที่กำลังกลับจากตลาด ตอนนี้ก็ว่างแล้วเอกก็เริ่มในทันที
อย่างแรกที่เขาจะทำนั่นก็คือหาขวดแก้วใสๆ อย่างเช่นขวดน้ำปลาหรือขวดเหล้า เพื่อเอามาเป็ที่ใส่น้ำมัน แน่นอนว่าเอกไม่เดินหาเองหรือไปถามซื้อตามร้านค้า เขาเดินไปที่ร้านรับซื้อของเก่า เพราะที่นั่นมีสิ่งที่เขา้าเยอะมากนั่นเอง แถมราคาถูกด้วย
เมื่อเอกไปถึงเขาก็ถามสิ่งที่เขา้าทันที
“ลุงครับ ลุงขายขวดแก้วพวกนี้ให้ผมได้ไหม” เอกชี้ไปที่กองขวดแก้วในบริเวณนั้น
“เอาสิลุงให้ขวดละสามบาท” ลุงแกก็อยากขายอยู่แล้วเลยตอบตกลง แต่แกก็เอากำไรซะเยอะเชียว พอเราเอาขวดแก้วมาขายได้กิโลละห้าบาท แต่พอมาซื้อได้ขวดละสามบาท แพงมาก! แต่เอกก็ตอบตกลงเพราะถ้าเขาไปถามซื้อกับทางร้านของชำขวดหนึ่งราคาอาจห้าบาทก็เป็ได้
“งั้นผมเอาสิบขวดครับ” เอกบอกจำนวนที่้า ซึ่งลุงก็เดินไปหยิบเอาขวดใส่ถุงให้เอก
“นี่! ว่าแต่จะเอาไปทำอะไร?” ลุงถามกลับ
“เอาไปกรอกน้ำมันขายครับ” แน่นอนว่าเอกไม่ปิดบังถือว่าเป็การโฆษณาไปเลยแล้วกัน
“งั้นเหรอ? ไว้ข้าแวะไปเติมแล้วกัน” ลุงคนรับซื้อของเก่าตอบแบบขอไปทีเพราะแกแค่อยากจะรู้แค่นั้นว่าเอกเอาขวดไปทำอะไร เผื่อเขาจะได้เอาไปต่อยอดได้ แต่เอกก็ไม่สนใจอยู่แล้วว่าใครจะทำตามเขาไหมเพราะเขาคิดว่ายังไงเขาก็คงขายได้ไม่นานอยู่ดี มีงานที่ได้กำไรเยอะกว่านี้รอครอบครัวเขาอยู่
เอกหิ้วกระสอบที่บรรจุขวดเดินกลับบ้าน ระหว่างทางก็ไม่มีชาวบ้านมาถามไถ่เพราะตอนนี้แดดแรงมาก พวกเขาไม่ออกมาพบปะคุยกันในตอนที่แดดแรงๆ แบบนี้หรอก
เมื่อไปถึงบ้านเอกก็หยิบขวดน้ำอัดลมให้มารวมกับขวดแก้วเดี๋ยวแม่จะชั่งกิโลขายเอา หลังจากนั้นเอกก็ลอกป้ายสินค้าที่ติดกับขวดออกให้มองแค่ขวดใสๆ เท่านั้น จากนั้นเขาก็ล้างขวดให้สะอาดอีกรอบ
เื่ขวดบรรจุก็เสร็จไปจากนี้ไปก็เป็ชั้นสินค้า เอกไปรวบรวมไม้มาทำเป็ชั้นขั้นบันไดเพื่อที่จะไล่เลียงราคาได้ง่ายแถมดูดีอีกด้วย แน่นอนว่าชั้นนี้ต้องแข็งแรง
หลังจากทุกอย่างเสร็จตอนนี้ก็สี่โมงเย็นแล้วเอกก็เลยไปที่โรงเรียนเพื่อไปออกกำลังกาย แน่นอนว่าเขาเอารองเท้าสตั๊ดคู่ใหม่ออกไปด้วย เมื่อวัยรุ่นในหมู่บ้านเห็นเขาเอารองเท้าสตั๊ดมาในครั้งนี้ทุกคนก็อยากได้เขาร่วมทีมเพราะพวกเขาเกรงกลัวปุ่มสตั๊ดของเขา ถ้าหากโดนเหยียบเป็แผลนี่ไม่คุ้มเอา
เอกกลับบ้านเวลาเดิม หลังจากที่กินอาหารเย็นเสร็จเอกก็คุยกับแม่เื่ขายน้ำมัน..
“แม่ครับผมจะซื้อน้ำมันมากรอกขาย แม่เอาด้วยกับผมไหม ผมเป็คนออกต้นทุน กำไรเราแบ่งกันคนละครึ่ง” เอกเข้าประเด็น
“เอาสิ ต่อจากนี้แม่ก็ว่างแล้ว” ตอบตกลงอีกอย่างเธอไม่ได้หวังที่จะฮุบเอาไปทำคนเดียวเลย เอกได้คำตอบแบบนี้เขาก็ดีใจมาก คิดว่าแม่จะทำเองคนเดียวโดยไม่มีส่วนแบ่งของเขา ความรักที่เขามีต่อแม่ก็มากขึ้นไปอีก
“ครับ! ผมจะเริ่มพรุ่งนี้เลย” เอกพูดออกมาด้วยความดีใจ
พอเช้าวันถัดมาหลังจากที่เอกทำธุระเสร็จเขาก็ออกไปที่ตลาดในทันที เขาไปสั่งทำป้ายไวนิลเพื่อเอามาติดประกาศขาย ทางร้านบอกเขาว่าพรุ่งนี้ป้ายก็จะได้แต่เอกเร่งเขาให้ได้ตอนเที่ยงหลังจากที่เขาบอกว่าจะจ่ายให้อีกครึ่งหนึ่งของราคาเดิม
เขาสั่งทำป้ายไม่ใหญ่มาก แต่ราคาก็แพงอยู่เหมือนกัน ตั้ง450บาทหลังจากรวมทุกอย่างแล้ว ตอนนี้เอกก็ได้แต่นั่งรอให้ทางร้านทำให้เขาเสร็จไวๆ
เวลาเที่ยงทางร้านรับทำป้ายไวนิลก็ทำเสร็จตามข้อตกลง เอกจ่ายเงินแล้วก็ไปสั่งข้าวกินร้านอาหารตามสั่งแถวๆ นั้น กินเสร็จเอกก็จ่ายค่าข้าว30บาท เอกรู้สึกว่าถูกมากถ้าเทียบกับก่อนที่เขาจะฆ่าตัวตาย
หลังจากนั้นเอกก็ไปที่ธนาคารเพื่อไปถอนเงินเพิ่มอีก2,000 เงินแค่470บาทที่เหลืออยู่ไม่พอที่จะซื้อน้ำมันแน่ๆ หลังจากนั้นเขาก็ไปที่ปั๊มน้ำมันเพื่อที่จะซื้อกลับไปกรอกขาย
พอไปถึงเอกก็คิดขึ้นได้ว่าเขาไม่ได้เอาถังแกลลอนมาใส่น้ำมันเลย เมื่อเขาลองคิดดูดีๆ แล้วที่บ้านก็ไม่มีแกลลอนใส่น้ำมันเหมือนกัน ดังนั้นเอกก็ตั้งใจซื้อกลับบ้านเสียเลย
เมื่อไปถึงปั๊มน้ำมันเขามีถังแกลลอนขายจริงๆ ด้วย ถังหนึ่งบรรจุได้ตั้งยี่สิบลิตร เอกลองถามราคากับพนักงาน เขาก็ตอบว่าถังละหนึ่งร้อยห้าสิบบาท แน่นอนว่าจะขายราคาเท่าไหร่เอกก็จะซื้ออยู่แล้ว เอกซื้อสองถังเพราะเขาจะเอาน้ำมันสองอย่างไปขาย จากนั้นเอกก็ซื้อน้ำมันแก๊สโซฮอล 95 กับ91 กลับบ้านอย่าละ20ลิตร
2K
![บันทึกลับราชันย์จอมเวทย์ [Supreme Magus]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1667275071_74356108.webp)
