(นิยายแปล) ออกเมืองมาปลูกผัก ดันมีรักมาทักทาย

ตอนที่ 6 บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหมดอายุ (2)

        หลังกินบะหมี่ แตงกวาสามลูก และมะเขือเทศสองลูกจนหมดแล้ว มู่เจ๋ออวี่ค่อยลุกขึ้นแล้วเข้าไปดูน้ำในครัว ก็พบว่าอาบได้แล้ว

        จนกระทั่งตวงน้ำเรียบร้อยพร้อมยกไปใต้ต้นไม้ใหญ่ที่กัวเทียนชี้ให้ดู รวมถึงหยิบสบู่หอมและผ้าเช็ดตัวที่อีกฝ่ายใช้ก่อนหน้านี้มาวางเรียบร้อยแล้ว มู่เจ๋ออวี่ที่กำลังจะอาบน้ำจึงเพิ่งนึกออกว่าตัวเองไม่มีเสื้อผ้า

        เขาเดินกลับเข้าไปในบ้านแล้วไปที่ห้องของกัวเทียน อยากขอยืมเสื้อผ้าของอีกฝ่ายมาใส่สักหน่อย กลับพบว่าชายหนุ่มกำลังนอนหลับสบายอย่างเงียบๆ อยู่บนเตียง

        เมื่อนึกขึ้นได้ว่าคนคนนี้ออกไปทำงานข้างนอกมาย่อมเหนื่อยล้าเป็๲ธรรมดา จึงไม่ใจร้ายปลุกอีกฝ่ายขึ้นมา เขาแอบย่องเข้าไปในห้อง หลังหาทั่วห้องแล้วจึงพบว่ามีกระเป๋าเดินทางอยู่ใต้เตียง เขาเดินเข้าไปแล้วค่อยๆ ลากมันออกมา แล้วเปิดออกค้นหาของที่อยู่ข้างใน

        สุดท้ายเขาได้เสื้อยืดสีดำจากในนั้นมาตัวหนึ่ง พอค้นอีกก็พบว่ามีกางเกงในอยู่สองสามตัว

        เพียงแต่...

        กางเกงในตัวใหญ่ไปหน่อย เขาจะใส่ได้ยังไง

        หลังใช้มือกางออกทุกตัวก็พบว่า๰่๥๹เอวใหญ่เกินไป เขาใส่ไม่ได้ ถ้าใส่ต้องหลุดแน่

        แต่เขาไม่มีเสื้อผ้าเลยสักชิ้น ถ้าไม่ใส่ก็ต้องเปลือยล่อนจ้อน

        เมื่อคิดไปคิดมาก็เลือกกางเกงในสีเทาตัวหนึ่ง จากนั้นดันกระเป๋ากลับเข้าที่ ลุกขึ้นสำรวจรอบๆ ห้องอีกครั้ง ไม่คิดว่าจะเจอเข็มกับด้ายเข้าพอดี

        มู่เจ๋ออวี่มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย จากนั้นหยิบกล่องที่ใส่เข็มกับด้ายเดินออกไปยังห้องโถง เขานั่งลงข้างๆ โต๊ะ เริ่มปรับแก้กางเกงใน

        กัวเทียนได้ยินเสียงที่เกิดขึ้นในห้อง แต่เพราะเหนื่อยเกินไปจึงแค่พลิกตัวแล้วนอนต่อ ไม่ได้สนใจอะไร

        หลายนาทีหลังจากนั้น กางเกงในของชายหนุ่มก็ถูกมู่เจ๋ออวี่ปรับแก้จนเปลี่ยนไปราวหน้ามือเป็๞หลังมือ แต่มู่เจ๋ออวี่กลับพอใจมาก เขาตัดด้ายออกแล้วหอบเสื้อผ้าวิ่งไปยังใต้ต้นไม้ จากนั้นวางพาดไว้บนกิ่งไม้

        ถ้าจะอาบน้ำก็ต้องถอดเสื้อผ้า มู่เจ๋ออวี่ขัดเขินอยู่นานถึงค่อยถอดเสื้อยืดตัวมหึมาของกัวเทียนออกจนเหลือแค่กางเกงใน แล้วรีบอาบน้ำอย่างด่วนจี๋ใต้ต้นไม้

        มู่เจ๋ออวี่ผิวขาวมาก เมื่อเทียบกับกัวเทียนแล้วเหมือนอยู่กันคนละขั้ว แสงอาทิตย์รำไรส่องมาที่ผิวของเขาจนดูราวกับเรืองแสงได้

        รูปร่างของเขาดูดีมาก อย่างไรเสียก็เป็๲นักแสดงชาย หากรูปร่างไม่ดีคงไม่อาจโลดแล่นในวงการบันเทิงจนกลายเป็๲ดาราชั้นรองได้

        ส่วนสูงก็ไม่ถือว่าเตี้ย สูงตั้งร้อยแปดสิบ แต่เมื่อเทียบกับกัวเทียนแล้วยังเตี้ยกว่าเล็กน้อย

        ปกติแล้วมู่เจ๋ออวี่อาบน้ำอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง แต่วันนี้เป็๲ครั้งแรกที่อาบน้ำกลางแจ้ง ดังนั้นจึงรู้สึกไม่ชินอยู่บ้าง หลังอาบลวกๆ อยู่ครู่หนึ่งก็เทน้ำราดตัว จากนั้นหยิบผ้ามาเช็ดเนื้อตัวจนแห้ง พอสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็วแล้วจึงค่อยระบายลมหายใจออกเบาๆ

        ความจริงการอาบน้ำกลางแจ้งก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น...

        มู่เจ๋ออวี่พูดกับตัวเองในใจ

        เขาก้มตัวลงหยิบถังไม้ โยนเสื้อผ้าใส่ลงไปในนั้น จากนั้นเดินไปยังบ่อน้ำ เทน้ำจากบ่อที่ยังเหลืออยู่มากลงในถัง แล้วเริ่มซักผ้า

        สายตาเหลือบไปเห็นผ้าสกปรกที่เต็มไปด้วยดินโคลน มู่เจ๋ออวี่มองปราดเดียวก่อนโยนเสื้อผ้าลงไปในถังไม้แล้วซักรวมกัน

        เมื่อกัวเทียนตื่นขึ้นมาก็เห็นว่ามู่เจ๋ออวี่กำลังตากผ้าอยู่ โดยเสื้อผ้าสกปรกของเขาก็ถูกซักจนสะอาดและตากเรียบร้อย

        เขามองอีกฝ่ายแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าไป แต่สายตาดันไปสะดุดกับเศษผ้าบนโต๊ะซึ่งสีของผ้าดูคุ้นตาอยู่บ้าง

        เขายื่นมือไปหยิบขึ้นมาดู ‘อะไรกัน นี่มันเศษผ้าจากกางเกงในเขาเองไม่ใช่เหรอ’