บทที่ 5
รางวัลของระบบ
ไม่นานซีฮันก็มาถึงหอพักของตนเอง เขาเช่าห้องราคาถูกๆอยู่คนเดียว เดือนหนึ่งก็ประมาณ 3,800 คอยน์ ยังไม่รวมค่าน้ำค่าไฟ อย่างว่าแหละหอพักใจกลางเมืองจะหาได้ถูกกว่านี้ที่ไหนอีก
ยังดีที่หอสะอาดและน่าอยู่
กริ๊งงง กริ๊งงง
เสียงริงโทนมือถือดังขึ้นเมื่อซีฮันทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงได้ไม่นานพอเหลือบดูก็เห็นว่าเป็เบอร์ที่ไม่ได้เม็มเอาไว้
ซีฮันไม่ได้คิดอะไร เขากดรับทันทีพร้อมกับกรอกเสียงทักทาย
“สวัสดีครับ”
“สวัสดีครับ ใช่คุณซีฮันหรือเปล่าครับ” เสียงผู้ชายฟังดูอายุอานามเท่าๆกันกับซีฮันดังขึ้นมาจากอีกฟากของสาย
“อ่า...ใช่ครับ”
“เราติดต่อจากร้าน เดอะพิซซ่าฮันเตอร์นะครับ”
“เอ่อ...ครับ?”
“ทางเราได้เบอร์ติดต่อคุณมาจากแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดครับวันนี้เราอยากจะร่วมงานกับคุณซีฮัน ผมอยากจะว่าจ้างให้รีวิวพิซซ่าของทางเราครับ”
เป็แบบนี้เองตอนแรกเขาก็งงและใอยู่นิดหน่อยว่าอีกฝ่ายเอาเบอร์ติดต่อเขามาได้อย่างไรแต่ตอนนี้ได้คำตอบแล้วว่าเป็ทางแอปถ่ายทอดสดที่อำนวยความสะดวกตรงนี้ให้
“แล้วผมต้องทำอะไรบ้างเหรอครับ” ซีฮันไม่เคยทำงานทางด้านนี้มาก่อนเขาไม่ค่อยได้สนใจเื่สื่อโซเชียลหรือดาราทางอินเทอร์เน็ตเท่าที่ควร
เพราะว่าวันๆ เอาแต่ทำงานหามรุ่งหามค่ำนั่นเอง
“เดี๋ยวเราจะส่งพิซซ่าไปให้คุณซีฮันเท่าที่้าเลยครับเนื้อหาก็ไม่มีอะไรมาก ไม่จำเป็ต้องพรีเซนต์ให้มากความ แค่คุณซีฮันกินตามปกติและตอบคำถามหน้าม้าของเราที่จะเข้าไปถามทางช่องแชตว่าซื้อจากร้านไหนคุณซีฮันก็ตอบไปว่าเดอะพิซซ่าฮันเตอร์ แค่นั้นเองครับ
“อ่า ครับ” เป็การโฆษณาแบบไม่เจาะจง ทำเหมือนกับว่าเขาแค่ซื้อมากินเฉยๆสินะ การตลาดแบบนี้มักจะได้ผลมากกว่าที่นำเสนอตรงๆ
“ฝากกินให้ดูน่าอร่อยด้วยนะครับ”
“นั่นขึ้นอยู่กับว่าพิซซ่าของทางคุณอร่อยมากแค่ไหนมากกว่าครับ”ถ้ามันอร่อยอาการเขาก็ออกอยู่แล้ว ไม่ต้องกลั่นเลยสักนิด
แต่ว่าถ้ามันไม่อร่อยงานนี้คงต้องแอ็กติงสักเล็กน้อย อย่างว่าคนทำมาหากินอะเนอะ
“แน่นอนครับ รับรองได้เลยเื่รสชาติ ต้องติดใจแน่นอนครับ แล้วคุณซีฮันอยากได้พิซซ่าสักกี่ถาดดีครับ”
“เอาเป็ ถาดใหญ่สัก 10 ถาดก่อนแล้วกันครับผมกินเป็มื้อเย็นพอดีส่วนเมนูอย่างอื่นส่งมาได้เท่าที่อยากส่งมาเลยครับ”
“...”
“เยอะแค่ไหนผมก็กินหมด”
ทางร้านตอบรับด้วยเสียงเหม่อลอยนิดๆถ้าอีกฝ่ายว่ามาแบบนั้นเขาก็จัดให้ เพราะว่ายิ่งซีฮันกินได้มากเท่าไหร่ยอดคนดูก็ยิ่งเยอะมากขึ้นเท่านั้น
และเมื่อมีคนเห็นเยอะ ร้านเขาก็จะยิ่งขายได้ดีมากขึ้นเท่านั้น
“ส่วนเื่สัญญาจ้างเดี๋ยวทางเราจะส่งรายละเอียดสัญญาไปทางอีเมลของคุณซีฮันนะครับ”
“ครับ”
สายถูกตัดไปหลังจากนั้นไม่นาน เมื่อได้เวลาว่างอยู่คนเดียวซีฮันก็เปิดสัญญาจ้างเมื่อกี้ขึ้นเช็กคร่าวๆ ซึ่งก็ชัดเจนและยุติธรรมดี
เขาก๊อปปี้สำเนาเข้าไดรฟ์ของตนเองก่อนจะเปิดแอปไลฟ์สดดูยอดเงินจากโดเนตเมื่อตอนกลางวัน
ยอดเงินสะสม 42,156คอยน์
ยอดเงินนั้นค่อนข้างน่าใกว่าที่คิดตอนแรกซีฮันคิดว่าต้องทำประมาณ 1 อาทิตย์
ปรากฏว่าแค่ไลฟ์เดียวก็สามารถทำเงินได้มากขนาดนี้คาดว่าอีกไลฟ์ถึงสองไลฟ์เขาอาจจะได้เงินมากกว่า 100,000เลยก็ได้
ถ้าเป็ไปได้เขาอยากให้มันเสร็จภายในวันนี้เลยเสียด้วยซ้ำเขาตื่นเต้นและอยากรู้แล้วว่าความสามารถใหม่ที่เขาจะได้เนี่ย มันคืออะไรกันแน่
ใจก็ภาวนาไม่อยากให้เป็ความสามารถที่ไร้ประโยชน์อีกแล้วอย่างน้อยก็พวกความสามารถทางด้านสมองอะไรแบบนี้ก็ยังดี เขาจะได้เรียนได้ดีกว่าเดิมหรือไม่ก็อาจจะเรียนจบก่อนเพื่อนรุ่นเดียวกันก็เป็ได้
เวลาล่วงเลยมาจนถึง่เย็น ของที่ทางร้านเดอะพิซซ่าฮันเตอร์บอกว่าจะส่งมาตอนนี้ได้มาอยู่หน้าบ้านเขาเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
ปกติบริการขนส่งพิซซ่าก็จะมาด้วยรถมอเตอร์ไซต์สำหรับส่งอาหารแต่ตอนนี้กลับมาด้วยรถเก็บอุณหภูมิคันใหญ่
“สวัสดีครับคุณซีฮัน”
“ครับคุณ...”
“เรียกผมว่าเสี่ยวเกอก็ได้ครับวันนี้ผมจะขออยู่กับคุณซีฮันตลอดการไลฟ์ในวันนี้นะครับพอดีว่าทางเ้านายผมเขาว่ามาแบบนั้น”
“ก็ได้ครับคุณเกอ แต่ว่าห้องผมอาจจะเล็กหน่อยนะครับ”
“ไม่เป็ไรเลยครับ แค่นี้ผมอยู่ได้”
ทั้งคู่ช่วยกันยกกล่องพิซซ่าและเครื่องเคียงทั้งหมดเข้าห้องไปซีฮันหยิบโต๊ะตัวเล็กออกมาวางตรงหน้าโซฟา ก่อนจะทำการจัดเตรียมตั้งกล้อง
กล่องพิซซ่าและเครื่องเคียงที่ยังไม่ได้กินวางอยู่บนโซฟาเป็หอคอยสูงอย่างเป็ระเบียบวันนี้เขาจะกินให้หมด
เมื่อตอนกลางวันเขารู้สึกไม่ค่อยอิ่มเท่าไหร่ อย่างว่าแหละเราไม่ได้แข่งกินเยอะในรายการนั้น เราแข่งกินเร็ว
ตอนนี้ซีฮันเลยรู้สึกหิวมากกว่าที่ควรจะเป็
เขาฝากเสี่ยวเกอกดเริ่มไลฟ์ให้ส่วนเขานั่งอยู่ตรงกลางเหมือนกับว่าอยู่คนเดียว
จริงๆ นอกจากพิซซ่าแล้ว ยังมีไก่ของทางร้านรวมถึงขนมปังกระเทียมและสปาเกตตีต่างๆ
ผู้คนเริ่มหลั่งไหลเข้ามาและยิ่งน่าแปลกใจเข้าไปอีกเมื่อเห็นซีฮันอยู่ท่ามกลางกล่องพิซซ่าก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่ากินฮอตดอกไป 60ชิ้นหรอกหรือ
ตอนนี้ยังกินพิซซ่าอีกตอนแรกคิดว่ากินไปขนาดนั้นคงต้องอิ่มไปทั้งวัน แต่ตอนนี้คงต้องคิดใหม่เพราะว่าผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง หมอนี่กลับมานั่งไลฟ์กินพิซซ่าเสียอย่างนั้น
แน่นอนว่าเมนหลักคือพิซซ่าเพราะฉะนั้นเขาจะกินพิซซ่าก่อนเป็อย่างแรกกล่องขนาดใหญ่ถูกดึงมาจากด้านหลังและวางลงบนโต๊ะ
เมื่อเปิดออกก็เห็นพิซซ่าถาดใหญ่หน้าซีฟู้ดตั้งอยู่แป้งหนานุ่มกับชีสที่ยังเยิ้มๆ เรียกน้ำลายคนดูได้เป็อย่างดี
ไม่ทันได้ปล่อยคิวหน้าม้าให้มาถามชื่อร้านช่องแชทต่างก็เอ่ยถามชื่อร้านพิซซ่ากับซีฮันด้วยตัวเองก่อนเสียแล้ว
“ร้านเดอะพิซซ่าฮันเตอร์ครับ”
ซีฮันกล่าวสั้นๆ ก่อนจะเอาพิซซ่าเข้าปากไปถึงครึ่งชิ้นฟันขาวเคี้ยวหยุบหยับ ้าชีสนุ่มยืดรสชาติดี
แป้งเองก็หนานุ่มมีความหนุบหนับ ส่วนฐานที่รองอยู่ก็กรอบอร่อยยิ่งกินคู่กับหน้าซีฟู้ดซึ่งเป็หน้าโปรดของซีฮันเขายิ่งมีความสุขขึ้นไปอีก
ตอนนี้เขาไม่สนใจต้องรีวิวอะไรอีกแล้วในเมื่อ้าให้โปรโมทแบบเนียนๆ เขาก็จัดให้ตามคำขอ
ทำเหมือนเสี่ยวเกอไม่ได้อยู่ตรงนี้
พิซซ่าถาดแรกหมดไปอย่างรวดเร็ว คาดว่าไม่ถึง 5 นาทีเสียด้วยซ้ำ
ผลลัพธ์ของการจ้างซีฮันในวันนี้เรียกได้ว่าเกินคาดเป็อย่างมากเพราะว่าออเดอร์เข้ากับทางร้านอย่างหนักหน่วง
เสี่ยวเกอที่เป็คนคิดจะติดต่อซีฮันด้วยตัวเองก็ยิ้มแก้มแทบแตกเ้านายของเขาจะต้องพอใจกับผลลัพธ์นี้อย่างแน่นอน
ถัดไปซีฮันไม่ได้กินพิซซ่าต่ออย่างทันท่วงทีเขาเลือกหยิบเอาปีกไก่คลุกซอสของทางร้านออกมา ก่อนจะจับเอากระดูกทั้งสองข้างเอาไว้ส่งไก่เข้าปากและรูดเอากระดูกออกมา
ด้วยความที่ไก่นุ่มมาก การดึงกระดูกออกเลยลื่นเป็พิเศษทำให้ซีฮันกินง่ายมากยิ่งขึ้นไปอีก
(เพิ่งเคยเห็นคนกินไก่แบบนี้)
(มีวิธีการเอากระดูกออกที่ง่ายขนาดนี้อยู่บนโลกด้วยงั้นเหรอ)
(สงสัยต้องสั่งไก่มาเพิ่ม อยากลองกินแบบนั้นดู)
(ไก่ของร้านนี้ดูนุ่มมาก เอากระดูกออกง่ายมากเลย)
(ฉันหิวไม่ไหวแล้ว ซีฮันตอนเที่ยงก็ครั้งนึงแล้วนะตอนนี้ก็ยังกินยั่วกันอยู่อีกงั้นเหรอ)
(ฉันกำลังไดเอตอยู่ ToT)
แน่นอนว่าไม่มีทางที่ใครจะเคยเห็นวิธีการกินแบบนี้แน่นอนเพราะั้แ่ที่เขามาอยู่ในโลกนี้เขายังไม่เคยเห็นใครกินไก่ด้วยวิธีนี้เลยสักครั้ง
แต่ที่โลกเดิมของเขากลับเยอะมากจนเห็นกันไม่หวาดไม่ไหว
ไก่กล่องนั้นหมดไปอย่างรวดเร็วซีฮันไม่ได้ส่งเสียงเจ๊าะแจ๊ะให้ใครหลายคนรำคาญหูเลยสักนิดมีเพียงเสียงกรอบของอาหารเวลาที่ถูกกัดเท่านั้น
แถมยังไม่มีหกเลอะเทอะอีกต่างหากอาจจะเลอะมุมปากบ้างเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ดูน่าเกลียดเลยเมื่อเลอะซีฮันก็เช็ดมันออกอย่างรวดเร็ว
ต่อไปเป็ขนมปังกระเทียมที่ส่งกลิ่นหอมั้แ่เมื่อกี้นี้แล้วกลิ่นเนยและกระเทียมลอยเตะจมูกจนซีฮันทนไม่ไหวต้องหยิบมันมาแกะกล่องเพื่อลิ้มลองทันที
ความพิเศษของร้านนี้ก็คือ ขนมปังกระเทียมกรอบมากเป็พิเศษแถมบนหน้าขนมปังยังโป๊ะด้วยชีสอีกนิดหน่อยด้วย
ทำให้รสชาติมันกลมกล่อมมากยิ่งขึ้น รสชาติเค็มนิดๆบวกกับความนุ่มละมุนของชีส ััที่กรอบจนแตกทันทีที่ฟันแตะโดนเพิ่มอรรถรสในการเคี้ยวเป็อย่างมาก
ถึงภายนอกจะกรอบมากแค่ไหนแต่ภายในยังคงความนุ่มนิ่มแบบขนมปังเอาไว้ ซีฮันฟาดทั้งหมดเรียบในเวลาไม่นาน
ของขวัญมากมายถูกส่งมาให้เขาแต่ไม่ได้ทำให้ซีฮันในตอนนี้ละความสนใจจากของกินตรงหน้าเลยสักนิด
เมื่อก่อนเขากินแค่เพื่ออยู่แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนร่างกายเขามันอยากให้อยู่เพื่อกินเสียมากกว่า
พึ่งรู้ว่าการกินคือความสุขขนาดนี้
และเมนูสุดท้ายที่เขายังไม่ได้ลองนั่นก็คือสปาเกตตี เขาเลือกหยิบสุ่มขึ้นมาหนึ่งอันโดยที่ไม่รู้ว่าข้างในคืออะไรเมื่อเปิดดูก็เห็นว่าเป็สปาเกตตีผัดขี้เมา
แม้ว่าเขาจะไม่เคยกินมันมาก่อนแต่กลิ่นและหน้าตาของมันก็ไม่ได้ทำให้ซีฮันหวาดกลัวเลยสักนิด
มีแต่จะหิวมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
เส้นถูกจ้วงขึ้นมาเกือบจะทั้งกล่องก่อนจะถูกส่งเข้าปากของซีฮันทันที ทั้งที่มันร้อนมาก แต่ซีฮันกลับสามารถทนมันได้
บางทีระบบอาจจะส่งลิ้นทนร้อนมาให้เขาด้วยเรียกได้ว่าครบถ้วนเื่กินจุเลยก็ว่าได้
สปาเกตตีหมดไป ซีฮันก็วนกลับไปที่พิซซ่าอีกครั้งเป็อย่างนี้อยู่นาน จนเวลาล่วงเลยมาถึงสองชั่วโมงเรียกได้ว่าครั้งนี้เป็การไลฟ์ที่ยาวนานที่สุดของซีฮันเลยก็ว่าได้
แต่ความนิยมและคนดูก็ไม่ได้ลดลงเลยั้แ่ต้นทุกคนอยู่ดูซีฮันกินจนหมด ทั้งพิซซ่าและเครื่องเคียงทุกอย่างหมดเกลี้ยง
มีหลายคนที่สั่งพิซซ่าร้านนั้นมากินพร้อมกับซีฮันยิ่งเพิ่มอรรถรสในการกินเข้าไปอีก
ร่างสูงลุกขึ้นมาหยิบกล้องจากขาตั้งกล้อง ก่อนจะหันไปรอบๆห้องที่เต็มไปด้วยกล่องพิซซ่าและเครื่องเคียง
ตอนนี้คนที่คลับแคลงใจเื่ซีฮันกินได้เยอะจริงไหมก็ได้ไขข้อข้องใจจนหมดเปลือก
เพราะว่าการไลฟ์สดแบบเรียลไทม์เราไม่สามารถตัดต่อมันได้และซีฮันเองก็เอาเข้าปากจริงๆ ไม่ได้ตัดต่อหรือแอบไปอ้วกออกสักนิด
มือขาวโบกสะบัดน้อยๆ ตรงหน้ากล้อง ตัวเขาไม่รู้ว่าต้องพูดอะไรบวกกับไม่อยากพูดด้วยส่วนหนึ่ง
แต่นั่นกลับกลายเป็เอกลักษณ์ของซีฮันไปเสียแล้วการที่เขาพูดน้อยก็ทำให้เ้าตัวดูลึกลับและน่าค้นหา
และเสียงของซีฮันเองก็น่าดึงดูดตามแบบฉบับหนุ่มหล่อเช่นกันได้ยินไม่กี่ครั้งก็รู้สึกเหมือนหูกำลังตั้งท้องงั้นแหละ
เมื่อเก็บขยะและส่งเสี่ยวเกอที่หน้าประตูเสร็จซีฮันก็กลับเข้ามาในห้องของเขาก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวเตรียมนอน
ไม่ต้องกังวลเื่กรดไหลย้อนเพราะว่าแค่เข้าไปในท้องเขามันก็เริ่มย่อยทันที โดยไม่ต้องลำบากเดินย่อยเลยสักนิด
ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเสมือนคนทำงานหนักทั่วไปแต่ผิวกายที่ค่อนข้างขาวสว่างใต้ร่มผ้าทำให้ร่างตรงหน้ายังคงน่าดึงดูดอยู่เหมือนเดิม
ซีฮันทิ้งตัวนั่งบนเตียงก่อนจะเช็กยอดเงินที่เข้าทั้งหมดจะการโดเนทในวันนี้
ยอดเงินสะสม 120,069
เรียกได้ว่าค่อนข้างเกินคาดอาจจะเพราะว่าตอนเย็นนี้มีคนที่เลิกงานเยอะกว่า่เที่ยงที่คนมักจะยังทำงานอยู่
หรืออีกความเป็ไปได้ก็คือ เขาไลฟ์นานถึงสองชั่วโมง
แต่ยังไงก็ตาม ตอนนี้อย่างน้อยเขาก็ทำภารกิจเสร็จแล้ว
ไม่นานเกินรอเสียงของระบบก็แจ้งเตือนขึ้น พร้อมกับหน้าจอเดิมๆคือ 1 กดรับทันที และ 2คือเอาไว้ก่อน
ไม่ต้องลังเล ซีฮันกดรับทันทีโดยไม่คิดอะไร
[ได้รับการเปลี่ยนแปลงพันธุกรรมกลิ่นกายหอมหวาน ไกล 100 เมตร]
“...”
.
.
.
นี่มัน อะไรกันวะเนี่ย!!!!เขาจะเอาไอ้ความสามารถบัดซบนี่ไปทำอะไร